مجیک لیپ؛ استارتاپی مرموز با اهدافی بلندپروازانه

مجیک لیپ؛ استارتاپی مرموز با اهدافی بلندپروازانه

Magic Leap استارتاپی در زمینه‌ی واقعیت افزوده است که قصد دارد با هدست مجیک لیپ وان، اهدافی بلندپروازانه را دنبال کند.

افراد مختلف، دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به مجیک لیپ دارند. این شرکت از دید بعضی‌ها، استارتاپی انقلابی در زمینه‌ی فناوری واقعیت افزوده است و می‌تواند آنچه را که ما به‌عنوان سرگرمی می‌شناسیم، با تغییراتی اساسی رو‌به‌رو کند و از دید برخی دیگر، شرکتی با رویاهای واهی است که پا در مسیری اشتباه گذاشته و آینده‌ی روشنی ندارد. 

مدتی پیش نخستین تصاویر و اطلاعات از هدست واقعیت افزوده‌ی موردانتظار این شرکت در اینترنت پخش شد و نشان داد محصولی که مجیک لیپ این‌همه آن را هایپ کرده و در موردش صحبت می‌کند، دقیقا چه مشخصاتی دارد. حال که می‌دانیم سخت‌افزار ۲۲۹۵ دلاری این شرکت توانایی انجام چه‌کارهایی را دارد، بهتر است قدمی به عقب برداریم و با نگاهی به ادعاهای پیشین مجیک لیپ، ببینیم که این شرکت با عرضه‌ی هدستش دقیقا چه هدفی را دنبال می‌کند.

بد نیست ابتدا نگاهی نزدیک به هدست مجیک لیپ وان بیاندازیم:

مجیک لیپ وان / Magic Leap One

مجیک لیپ وان که در نگاه اول شبیه عینک‌های موجود در فیلم‌های علمی‌تخیلی دهه‌ی ۸۰ میلادی به‌نظر می‌رسد، بسیار سبک‌وزن‌تر از آن است که فکرش را بکنید. سازنده‌ی این هدست، برای اطمینان از جای گرفتن آن روی سر افراد، پدهای بینی با اندازه‌های مختلف را به همراه آن عرضه می‌کند. اگر قصد خرید این هدست را دارید بد نیست بدانید که پس از تهیه‌، کارمندی از استارتاپ Enjoy، آن را به در خانه‌تان خواهد آورد و به‌منظور نصب درست، شما را یاری خواهد کرد. برای بستن هدست مجیک لیپ وان به سر، باید اول از همه بند پشتی آن را به عقب بکشید؛ آن را روی سر خود قرار دهید و نهایتا بند اصلی آن را سفت کنید. 

Magic Leap One به‌وسیله‌ی سیمی نه‌چندان بلند، به یک مینی‌کامپیوتر شبیه به سی‌دی پلیرهای قدیمی سونی (دیسک‌من) به‌ نام لایت‌پک متصل می‌شود؛ دستگاهی که منبع تمام قدرت محاسباتی این هدست به‌شمار می‌آید. لایت‌پک چندان سنگین نیست و می‌توانید به‌راحتی آن را به جیب شلوار  متصل کنید؛ بزرگ‌ترین مشکلی این است که به‌‌هنگام کار با مجیک لیپ وان، مجبورید با این سیم دست‌و‌پنجه نرم کنید. خوشبختانه سیم این هدست برخلاف هدست‌های واقعیت مجازی بازار که به پی‌سی متصل می‌شوند، زیاد بلند نیست و مانند آنها حواس‌تان را پرت نمی‌کند. کنترلرهای حرکتی همراه مجیک لیپ وان، در برخورد اول همچون مدل بزرگ‌تر تاچ‌پد هدست Gear VR به‌نظر می‌رسند. این کنترلرها به‌خوبی در دست جای می‌گیرند و تمامی بخش‌های آن‌ها به‌راحتی قابل‌دسترسی هستند. Tonandi یکی از تجربه‌هایی است که مجیک لیپ وان به‌صورت واقعیت افزوده به شما ارائه می‌دهد و به‌طور کامل به ژست‌های حرکتی دست متکی است.

پس از به‌سرکردن مجیک لیپ وان و ورود به دنیای Tonandi، در فضای جذابی قرار می‌گیرید که در آن، کف زمین و دیوار اتاق به‌وسیله‌ی گیاهانی خوش‌رنگ رنگ‌آمیزی می‌شوند و در همه‌جا، حیواناتی شناور به‌چشم می‌خورند که در اطراف شما به شناکردن مشغول هستند. گرچه افراد عینکی نمی‌توانند به‌هنگام استفاده از این هدست عینک‌شان را بزنند؛ اما خبر خوب این است که حتی برای این افراد نیز، جزئیات دنیایی که مجیک لیپ وان به‌نمایش می‌گذارد بسیار واضح است. محیط واقعیت افزوده‌ای که این هدست ارائه می‌دهد، بسیار شارپ‌تر از آن محیطی است که قبلا در هدست HoloLenz یا هدست شرکت Meta دیده بودیم. گرچه میدان دید مجیک لیپ وان می‌توانست بهتر باشد؛ اما با تجربه‌ی آن متوجه خواهید شد که همین میدان دید به‌طرزی قابل‌توجه، ارتفاع و وسعت بیشتری را نسبت به هولولنز به‌نمایش می‌گذارد. این موضوع باعث می‌شود که تجربه‌ی Tonandi چشم‌گیر‌تر از موازدی باشد که هدست‌های مایکروسافت ارائه می‌دهند.

داشتن سخت‌افزار قدرتمند نمی‌تواند به‌تنهایی، موفقیت مجیک لیپ وان را تضمین کند. برای موفقیت هر پلتفرم جدیدی که به بازار عرضه می‌شود، داشتن نرم‌افزار قدرتمند در کنار گسترده‌بودن تجربیاتی که آن پلتفرم در اختیارتان می‌گذارد، تعیین‌کننده‌ی موفقیت یا شکست است. این همان موضوعی است که ریو کارائف، مدیر ارشد بخش محتوا در شرکت مجیک لیپ، چندین سال از عمرش را پای آن گذاشته و سعی کرده تجربه‌ی نرم‌افزاری کم‌نقصی را در مجیک لیپ وان به کاربر ارائه دهد. وی پس از سال‌ها کار در شرکت Vevo به‌عنوان مدیر اجرایی، در سال ۲۰۱۵ به مجیک لیپ پیوست تا کمک‌یار بخش مدیای این شرکت باشد. کارائف هنوز در اول مسیر است و می‌تواند طی سال‌های آینده، نبوغش را بیش از پیش شکوفا کند.

کارائف در گفتگو با وب‌سایت مطرح Engadget، از دلایل پیوستن به‌شرکت مجیک لیپ می‌گوید:

دلیل اصلی پیوستنم به مجیک لیپ این بود که در آن زمان می‌توانستم طلوع عصر جدیدی را در زمینه‌ی قدرت پردازشی و محاسباتی سخت‌افزارها ببینم؛ این موضوع، اتفاقی نیست که همیشه رخ دهد. شرکت‌های زیادی در جای‌جای دنیا در حال تلاش‌اند، اما این باعث نمی‌شود که هر یکی، دو سال شاهد تحولاتی عظیم در این زمینه باشیم. 

آن زمان بود که فهمیدم می‌توانم بخشی از اتفاقی تازه باشم و تجربیاتم را به‌کمک داستان‌پردازان، خالقان، توسعه‌دهندگان و تولیدکنندگان محتوا به این مدیوم جدید بیاورم. از نظر من، مجیک لیپ شرکتی است که در آن می‌توانم با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین، خود را شکوفا کنم.

مجیک لیپ وان / Magic Leap One

هدف اصلی مجیک لیپ این است که ما را از خیره‌شدن به نمایشگرها باز دارد و به‌جای آن، راهی را برای برقراری مجدد ارتباط با دنیای فیزیکی، پیش روی بگذارد (کاری که گوگل نیز قصد داشت با عینکش آن را عملی کند؛ اما نهایتا موفق نشد). کارائف به‌طرزی هنرمندانه اهدافی را که مجیک لیپ با محصولاتش در سر می‌پروراند، بیان می‌کند: «می‌خواهیم کاری کنیم که کاربران با بهره‌گیری از این فناوری‌ها، به خودشان افتخار کنند. با بهره‌گیری از محصولات‌مان می‌توانید به موارد جدیدی دسترسی پیدا کنید؛ مواردی که باعث می‌شوند بیش‌از پیش، خودتان باشید!»

اگر مجیک لیپ یک حرکت اعتراضی بود، کارائف حکم سر دسته‌ی این جنبش را داشت؛ سردسته‌ای که بیش از همه به موفقیت معتقد و حاضر است برای دستیابی به‌آن، هرکاری انجام دهد. وی با تمام وجود اعتقاد دارد که مجیک لیپ می‌تواند دنیای امروزی را از جهات زیادی دستخوش تغییر کند. کارائف برای نخستین بار در سال ۲۰۱۵، ارتباطی نزدیک با فناوری برقرار کرد و توانست به‌خوبی آن را درک کند؛ وی فهمید می‌تواند با استفاده از فناوری، تغییرات عظیمی ایجاد کند؛ وقتی که یک ربات پرنده به‌آرامی روی دست او نشست، با چشمانش حرکات چشمان او را دنبال کرد و از جایش بلند شد و دوباره پرواز کرد.

مجیک لیپ می‌تواند دنیای امروزی را از جهات زیادی دستخوش تغییر کند

این لحظه، لحظه‌ای بسیار مهم برای کارائف بود؛ لحظه‌ای بود که او فهمید دلش نمی‌خواهد به موجودی مجازی صدمه بزند و در عوض می‌خواهد تا جایی که می‌تواند، نزدیکش باشد. آن زمان بود که کارائف فهمید، نمونه‌ی چنین ارتباطی بین دنیای واقعی با دنیای مجازی تاکنون در هیچ‌جا دیده نشده است؛ ارتباطی که می‌تواند پایه‌گذار نحوه‌ی تعامل ما با کامپیوترها در دنیای آینده باشد.

کارائف معتقد است که برای استفاده‌ی کامل از پتانسیل‌های واقعیت افزوده، نباید صرفا به سخت‌افزار اکتفا کرد و لازم است نرم‌افزاری قدرتمندی در کنار محتوای جذاب تولید کرد. وی صحبت‌هایش را با اشاره‌ی مستقیم به اعمال نهایت دقت در طراحی و ساخت هدست مجیک لیپ وان، این‌گونه ادامه می‌دهد:

ما می‌خواستیم که هدف‌مان در تک‌تک اجزای محصولی که می‌سازیم، نمایان باشد. از ابزارهای نوری به‌کاررفته در آن گرفته تا سخت‌افزار، از حسگرها گرفته تا سیستم‌عامل، از ابزارهای مخصوص توسعه‌دهندگان گرفته تا محیط‌های مجازی، همه‌ و‌ همه به‌دقت طراحی شده‌اند.

Magic Leap / مجیک لیپ

 اگر مطالب و اخبار مربوط به هدست‌های واقعیت مجازی را دنبال کرده باشید، دیدگاهی که کارائف در مورد تولید محتواهای جذاب مطرح کرد، برای‌تان آشنا به‌نظر می‌رسد. آکیولس و اچ‌تی‌سی وایو به‌خوبی می‌دانستند که برای موفقیت محصولشان لازم است ضمن ساخت سخت‌افزار و نرم‌افزار قوی، محتوای خلاقانه‌ای را برای محصول‌شان تولید کنند؛ اما حقیقتا هیچ‌گاه نتوانستند به‌خوبی به این اصل مهم عمل کنند. دو سال از عرضه‌ی هدست‌های واقعیت مجازی آکیولس ریفت و اچ‌تی‌سی وایو گذشته و ما هنوز منتظر آن محتوای خاص هستیم؛ محتوایی که بتواند نظر عموم مردم را به‌خود جلب کند. از طرفی بد نیست اشاره‌ای هم به هدست پلی‌استیشن VR شرکت سونی داشته باشیم؛ هدستی که از لحاظ پیشرفته‌بودن به رقبایش نمی‌رسد و برخلاف بقیه، به‌جای استفاده از سخت‌افزار یک پی‌سی رده‌بالا، به کنسول پلی‌استیشن ۴ متکی است. اما سونی توانسته با عرضه‌ی مداوم بازی‌های جدید و جذاب، به‌خوبی از این هدست پشتیبانی کند.

شرکت مجیک لیپ برای خلق تجربه‌های واقعیت مجازی، استودیوی مخصوصی را تاسیس کرد؛ اعضای این استودیو ارتباط نزدیکی با طراحان سخت‌افزار و نرم‌افزار شرکت مجیک لیپ دارند و به‌همین دلیل توانسته‌اند تجربیات مختلفی را از جمله همان Tonandi خلق کنند. مورد دیگری که خلق شده، Create نام دارد و جایی است که در آن می‌توانید شخصیت‌های موردعلاقه‌تان را به‌صورت واقعیت افزوده بسازید. در حقیقت Create می‌تواند به‌خوبی پتانسیل‌های بالای هدست مجیک لیپ وان را نشان دهد.

وقتی در دنیای Tonandi به چمن‌ها دست می‌زنید یا دستتان را از میان دسته‌ی پرندگان عبور می‌دهید، صداهای مخصوصی پخش می‌شوند و شرایط واقعی را برای شما تداعی می‌کنند. Tonandi را نمی‌توان واقعا «بازی» نامید. این اثر، بیشتر شبیه آن است که قدم در ذهن تیم سازنده‌ی آن بگذارید؛ Tonandi تجربه‌ای است که نمی‌توانید همانند آن را در یک اپلیکیشن واقعیت افزوده یا حتی در واقعیت مجازی پیدا کنید. چیزی که باعث می‌شود Tonandi تا این حد جذاب و بدون دردسر باشد، تماشای مخلوقات مجازی در یک دنیای حقیقی است.

اکثر افرادی که تجربه‌ی کار با مجیک لیپ وان را داشته‌اند، می‌گویند که وقت بیشتری را با این هدست گذرانده‌اند تا هدست‌های واقعیت مجازی. دلیل این موضوع هم تا حدی مشخص است؛ هدست‌های واقعیت مجازی چون رویدادها را در دنیایی کاملا مجازی به‌تصویر می‌کشند، برای کاربر گیج‌کننده هستند.

مجیک لیپ وان / Magic Leap One

مجیک لیپ برنامه‌ریزی کرده است تا طی روزهای نهم و دهم اکتبر ۲۰۱۸، کنفرانس مخصوصش را برای توسعه‌دهندگان برگزار کند. این مجمع می‌تواند نخستین تلاش رسمی این شرکت برای گردآوردن جامعه‌ی هدفش باشد. این شرکت قصد دارد به همکاری با دیگران بپردازد و زمینه‌های کاری‌اش را گسترش دهد؛ به همین دلیل است که مجیک لیپ می‌خواهد با شرکت‌های Unity و Epic (خالق بازی فورتنایت) همکاری کند. کنفرانس مجیک لیپ همچون دیگر کنفرانس‌های مهم، دارای یک نطق اصلی (Keynote) خواهد بود که به‌صورت زنده برای عموم مردم پخش خواهد شد؛ این کنفرانس همچنین میزبان برخی جلسات فنی در زمینه‌ی واقعیت افزوده خواهد بود. امکان ثبت‌نام در این رویداد به‌زودی امکان‌پذیر خواهد شد.

کارائف گفته‌های خود را این‌گونه به‌پایان می‌رساند:

هدست مجیک لیپ وان از آن دسته محصولاتی نیست که تمامی افراد زنده‌ی روی این سیاره، از ماهیت آن مطلع باشند یا بدانند که اصلا به چه دلیل به آن نیاز دارند. به همین دلیل، خیلی سخت است که آن را در قفسه‌ی فروشگاه‌ها گذاشت و منتظر ماند تا مردم آن را بخرند. موضوع مهم، این است که ما می‌خواهیم مردم حتما این گجت را امتحان کنند.

نظر شما کاربران محترم زومیت در این باره چیست؟


منبع engadget

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید