آرتمیس ۲ در آستانه شکستن رکورد سریع‌ترین سفر فضایی انسانی است

پنج‌شنبه 20 فروردین 1405 - 21:45
مطالعه 3 دقیقه
هلال ماه و هلال زمین از نگاه خدمه آرتمیس ۲
خدمه آرتمیس ۲ با انجام یک مانور اصلاح مسیر، خود را برای ورود سریع به جو زمین آماده می‌کنند و طبق پیش‌بینی‌ها رکورد سرعت بازگشت به زمین را خواهند شکست.
تبلیغات

خدمه ماموریت آرتمیس ۲ اکنون از مدار ماه دور شده‌اند و مانوری اصلاحی انجام داده‌اند تا مطمئن شوند در مسیر درست برای بازگشت به زمین قرار دارند. بازگشت به جو زمین فاز حیاتی و حساسی از ماموریت خواهد بود؛ زیرا فضانوردان درست زمانی که با جو سیاره‌مان برخورد می‌کنند، سریع‌تر از هر انسان دیگری سفر خواهند کرد.

فضاپیمای اوراین آرتمیس ۲ که اینتگریتی نامیده می‌شود، چهارشنبه ۷ آوریل، ساعت ۲۰:۰۳ به وقت ساحل شرقی آمریکا (بامداد پنجشنبه ساعت ۰۳:۳۳ به وقت ایران)، موتورهای خود را به مدت ۱۵ ثانیه روشن کرد. این مانور اصلاح مسیر، باعث تغییر سرعت برداری به‌میزان حدود ۵۰ سانتی‌متر بر ثانیه شد و به کپسول امکان داد تا در مسیر صحیح بازگشت قرار گیرد. فرود برای جمعه ۱۰ آوریل، حدود ساعت ۲۰:۰۷ به وقت ساحل شرقی آمریکا (بامداد شنبه ساعت ۰۳:۳۷ به وقت ایران) برنامه‌ریزی شده است.

فضاپیمای اینتگریتی قرار است در اقیانوس آرام در نزدیکی ساحل سن دیگو، کالیفرنیا فرود بیاید. خدمه و کپسول توسط کشتی یواس‌اس جان پی مِرتا از آب گرفته خواهند شد. ناسا شب گذشته تایید کرد که این کشتی بندر را ترک کرده است و اکنون در میانه‌ی رسیدن به محل بازیابی قرار دارد.

در فضا، چهار عضو خدمه یعنی فرمانده رید وایزمن، خلبان ویکتور گلوور و متخصصان ماموریت کریستینا کوک و جرمی هانسن با افزایش نیروی گرانش زمین، سریع‌تر و سریع‌تر به سمت سیاره‌مان سقوط می‌کنند. آن‌ها با سرعتی حدود ۴۰هزار کیلومتر بر ساعت به جو خواهند رسید.

چنین سرعتی می‌تواند رکورد ۳۹,۹۳۷ کیلومتر بر ساعت را که ماموریت آپولو ۱۰ هنگام بازگشت خود ثبت کرد، بشکند. ماموریت آرتمیس ۱ که بدون سرنشین بود، کمی کندتر بود و از مسیر متفاوتی برای بازگشت به زمین نسبت به آرتمیس ۲ استفاده کرد. اوراین آرتمیس ۱ از روش بازگشت پرشی بهره برد؛ بدین صورت که با جهش روی جو سرعت خود را کاهش داد و سپس درون آن شیرجه زد.

بازگشت به جو: ترمز با اتمسفر و چالش‌های سپر حرارتی

بازگشت به جو زمین شامل استفاده از جو سیاره برای ترمز قبل از استقرار چتر نجات‌ها است. این فرآیند بسیار پیچیده است، زیرا فضاپیما با سرعت بسیار بالایی وارد جو می‌شود و اصطکاک شدید، دمای سطح کپسول را به‌شدت بالا می‌برد. سپر حرارتی به‌گونه‌ای طراحی شده که در برابر دماهای هزاران درجه مقاومت کند، اما در ماموریت آرتمیس ۱، سپر حرارتی اوراین دچار ترک‌های غیرمنتظره شد.

تصور می‌شود که روش بازگشت پرشی باعث ایجاد تنش اضافی روی سپر حرارتی کپسول می‌شود. هرچند خدمه درصورت حضور در آرتمیس ۱ ایمن می‌ماندند، ناسا تصمیم گرفت تا با تغییر روش بازگشت، خدمه آرتمیس ۲ را امن‌تر نگه دارد.

اما روش بازگشت پرشی دقیقا چیست؟ در این شیوه، فضاپیما به جای ورود مستقیم به جو، با زاویه‌ای خاص وارد لایه‌های بالایی اتمسفر می‌شود و با استفاده از نیروی لیفت، مثل سنگ‌ریزه‌ای که پیش از فرورفتن درون برکه، چندبار روی آب می‌جهد،‌ چند مرتبه روی جو جهش می‌کند. این کار باعث کاهش تدریجی سرعت فضاپیما می‌شود و در نتیجه فشار کمتری به سپر حرارتی وارد می‌کند؛ اما همان‌طور که اشاره شد، می‌تواند تنش بیشتری به سپر وارد کند.

کنا پل، مسئول روابط عمومی اوراین در مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون توضیح داده است: «ناسا مسیر را با کوتاه‌کردن فاصله‌ای که اوراین می‌تواند بین ورود به جو زمین و فرود در اقیانوس آرام طی کند، تغییر داده است. این امر باعث محدودشدن مدت زمانی می‌شود که اوراین در محدوده دمایی خطرناک می‌ماند.»

اطلاعات بیشتر در مورد بازگشت آرتمیس ۲ به جو زمین، فردا جمعه توسط ناسا منتشر خواهد شد.

توضیح تصویر مقاله: هلال ماه و هلال زمین از نگاه خدمه آرتمیس ۲ درحالی‌که پرتوهای نور خورشید در سمت راست به چشم می‌خورد. ناسا پنجشنبه ساعت ۱۹:۴۵ این عکس را منتشر کرد.

در حال مطالعه لیست مطالعاتی هستی
0
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19

نظرات