ماهنشین بلو ارجین یکی از آزمایشهای مهم خود را با موفقیت انجام داد
ناسا همچنان امیدوار است نخستین فضانوردان برنامه آرتمیس را تا پایان سال ۲۰۲۸ روی سطح ماه فرود بیاورد؛ هدفی بسیار جاهطلبانه که نیازمند هماهنگی بینقص تعداد زیادی از اجزای پیچیده در زمان درست است.
در چارچوب برنامهریزی جدید مأموریتها، سازمان فضایی آمریکا قصد دارد در قالب مأموریت آرتمیس ۳، ماهنشینهای هر دو شریک صنعتی خصوصی خود، یعنی استارشیپ اسپیسایکس و بلو مون بلو ارجین را در حوالی اواخر سال ۲۰۲۷ در مدار زمین آزمایش کند.
اینکه آیا هرکدام از این دو ماهنشین بهموقع آماده خواهند شد یا نه، هنوز پرسشی بزرگ است. بااینحال، دستکم پیشرفتهایی دیده میشود: ناسا روز دوشنبه در پستی وبلاگی اعلام کرد که نمونهی اولیهی بلو مون با نام «مارک ۱» که قرار است تا اواخر امسال اولین پرتاب بدون سرنشینش را انجام دهد، بهتازگی مجموعهای از آزمایشها را در محفظه شبیهساز خلأ در مرکز فضایی جانسون در هیوستون با موفقیت پشت سر گذاشت. این آزمایشها به مهندسان کمک میکند تا دریابند این ماهنشین چگونه در برابر خلأ فضا و نوسانات شدید دمایی در طول پرواز مقاومت میکند.
مارک ۱ که بزرگترین ماهنشین ساختهشده تاکنون محسوب میشود، در واقع در مأموریت آرتمیس ۳ حضور نخواهد داشت و اصولاً برای انتقال فضانوردان به سطح ماه طراحی نشده است. در عوض، شرکت فضایی جف بیزوس امیدوار است از مارک ۱ برای ارسال محموله به قطب جنوب ماه تا پیش از پایان امسال، در قالب یک پرتاب آزمایشی مقدماتی استفاده کند.
ماهنشین مارک ۱ که با نام «اندورنس» نیز شناخته میشود، مبنایی برای طراحی «مارک ۲» خواهد بود؛ سامانهای بهمراتب قدرتمندتر که در نهایت میزبان خدمه در مأموریتهای آرتمیس ناسا خواهد شد و طبق وبسایت بلو ارجین، به «حضور دائمی انسان در ماه» کمک خواهد کرد.
بااینحال، هنوز مشخص نیست نخستین فضانوردان چه زمانی به درون ماهنشین مارک ۲ قدم خواهند گذاشت. موشک «نیوگلن» بلو ارجین که برای رساندن بلومون به مدار طراحی شده است، ماه گذشته با شکستی جدی روبهرو شد؛ این موشک نتوانست محمولهاش را که یک ماهواره مخابراتی عظیم بود، در مدار اصلی مستقر کند و در نتیجه، ماهواره به ناچار در جو زمین سوزانده شد.
- شکست تلخ بلو ارجین؛ بزرگترین ماهواره مخابراتی دنیا نیامده بازنشست شد17 روز قبلمطالعه '3
وضعیت ممکن بود بهمراتب بدتر هم شود؛ زیرا طبق گزارش تککرانچ، مارک ۱ در ابتدا قرار بود درجریان همان پرتاب ناموفق اخیر نیوگلن، به فضا فرستاده شود.
بهطور خلاصه، هنوز تردیدهای زیادی درباره توانایی نیوگلن برای پرواز مطمئن و رساندن سازه عظیم ۸ متری ماهنشین و موتور بزرگ مخصوص خلأ آن به مدار وجود دارد؛ چه برسد به اینکه بتواند از حضور خدمهی فضانورد پشتیبانی کند.
علاوهبراین، گذار از مارک ۱ به مارک ۲ نیز ممکن است چالشهای خاص خود را داشته باشد؛ زیرا بلو اورجین باید الزامات لازم برای تضمین ایمنی فضانوردان در مدار را بهدقت تعیین کند. در توضیحات وبسایت رسمی ناسا برای آرتمیس ۳ آمده که این مأموریت، «یکی یا هر دو» ماهنشین تجاری را آزمایش خواهد کرد؛ بدین معنی که ممکن است اصلاً یکی از آنها در آن آزمایش حضور نداشته باشد.
در همین حال، اسپیسایکس نیز هنوز موفق نشده فضاپیمای استارشیپ خود را بهطور کامل و موفقیتآمیز پرتاب کند و فرود بیاورد. شرکت فضایی ایلان ماسک بهتازگی نسخهی سوم این فضاپیما را پیش از دوازدهمین پرواز آزمایشی روی سکوی پرتاب روشن کرده است؛ پروازی که هنوز تاریخ رسمی ندارد، اما با توجه به اطلاعیههای مربوط به بستن جادهها در نزدیکی تأسیسات آزمایشی اسپیسایکس، ممکن است بهزودی انجام شود.