واقعیت ویروس کرونا به روایت تصویر

واقعیت ویروس کرونا به روایت تصویر

این مقاله، شامل تصاویر تکان‌دهنده‌ای است که تلاش کادر درمان برای مقابله با کووید ۱۹ را به نمایش می‌گذارند؛ تصاویری که لازم است بارها دیده شوند تا تمام مردم از عمق ویرانگری این ویروس مطلع باشند.

شیوع سریع بیماری کووید ۱۹ در ابتدای سال ۲۰۲۰ در جهان، فشار جسمانی و روانی شدیدی بر کادر درمانی بیمارستان‌هایی که درگیر مراقبت از بیماران مبتلا به کرونا بودند، وارد کرد؛ تا حدی که خطر بروز اختلال استرس پس از سانحه برای این گروه از افراد افزایش یافته است. برای بسیاری از ما که در سال ۲۰۲۰ و با شروع شیوع ویروس جهانی کرونا در خانه‌های خود منزوی و قرنطینه شده‌ایم، چگونگی جنگیدن کادر درمان در جبهه‌های کووید ۱۹، همچنان یک راز باقی مانده است. بسیاری از ما که خودمان یا عزیزانمان با این ویروس درگیر نشده‌ایم، از فداکاری کادر پزشکی برای مقابله با بیماری کرونا و تمام رنج‌هایی که بیماران در بیمارستان‌ها کشیده‌اند و می‌کشند، بی‌اطلاع هستبم. 

ویروس کرونا اکنون بیش از ۹۰٫۳ میلیون نفر را در سراسر جهان آلوده کرده و جان ۱٫۹ میلیون نفر را گرفته است. بسیاری از کشورها با افزایش شکست در زمینه‌ی درمان این بیماری مواجه هستند. خسارت کادر درمان و مراقبت‌های بهداشتی، خانواده‌ها و قربانیان این بیماری بسیار زیاد بوده و تا پایان یافتن سلطه‌ی این ویروس، روزهای بسیاری باقی مانده است. اما درادامه‌ی این مسیر چه باید کرد؟ شاید باورنکردنی به نظر برسد؛ اما بسیاری از افراد همچنان کرونا را به این دلیل که خودشان یا خانواده‌هایشان به این ویروس مبتلا نشده‌اند، جدی نگرفته‌اند. این موضوع یکی از دلایلی بسیار مهم ناامیدی کادر درمان از کاهش بیماران کرونایی است. در این میان، عکاسان می‌توانند نقش عمده و تأثیرگذاری در عبرت گرفتن افراد و افزایش احساس قدردانی آن‌ها از کادر درمان داشته باشند.

«گو ناکامورا» یکی از عکاسانی است که با تصاویر خود، تلاش کرده است تا پرده از روی غم و ترس این روزها بردارد. او خبرنگار و عکاسی مستقر در هیوستون تگزاس است که بیش از یک سال پیش به تگزاس نقل مکان کرد. ناکامارو از ماه می بیش از ۲۰ بار به مرکز پزشکی United Memorial مراجعه کرد و همه‌ی آنچه در بخش COVID می‌گذرد، به ثبت رساند. ازآنجاکه تعداد تلفات ویروس کرونا در ایالات متحده تا دو هفته‌ی گذشته از سیصدهزار نفر فراتر رفت، شاید بتوان مقاله‌های این‌چنینی و تصاویرش را تلنگری دانست که به افزایش احساس مسئولیت جمعی کمک کند. شاید انواع این مقاله‌ها به ما یادآوری کنند که برای حفظ امنیت و سلامتی خود، لازم است تمام تلاشمان را به کار بگیریم.

به ‌گزارش Futurism، در چند روز گذشته در یکی از بیمارستان‌های مصر، کمبود اکسیژن باعث مرگ یک بیمار مبتلا به ویروس کرونا شد. تصاویری که پس از این واقعه در شبکه‌های مجازی منتشر شد، تکان‌دهنده بود.  این واقعه‌ی غم‌انگیز هنگامی رخ می‌دهد که سطح اکسیژن یک بیمار کرونایی به حدود ۲ درصد کاهش می‌یابد؛ در نتیجه اکسیژن و فشار هوا برای ادامه‌ی تنفس و زندگی بیمار کافی نیست و در همین حال، او جان می‌دهد. پخش تصاویری این‌چنینی از پشت‌پرده‌ی تلخ ویروس کووید ۱۹، می‌تواند برای همه‌ی افراد تکان‌دهنده باشد.

بیمارستان‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات درمانی و بهداشتی در سراسر کشور در جبهه‌ی مبارزه با کرونا قرار دارند. بسیاری از افراد، هر روز در معرض وداع همیشگی و ابدی با خانواده‌ها و عزیزان خود قرار می‌گیرند؛ عزیزانی که حتی برای بار آخر فرصت در آغوش کشیدن آن‌ها را پیدا نمی‌کنند. ما انسان‌ها در ذات خود، موجودات بصری هستیم. به عبارتی باید ببینیم تا ایمان بیاوریم. بسیاری از افراد، به این دلیل که هیچ بینشی از محیط بیمارستان‌ها و بیماران کرونایی ندارند، چندان که باید این واقعیت تلخ را جدی نگرفته‌اند.

اگر همه‌ی کسانی که در اطراف خود دیده‌ایم، افراد خوش‌شانسی بوده‌اند که از درصد خفیفی از کرونا رنج ببرند، پس ممکن است درک نکنیم که چرا کادر درمانی هشدار می‌دهند و حتی از مردم عاجزانه تقاضا می‌کنند که کرونا را جدی بگیرند. شاید لازم باشد که نگاهی حتی اجمالی و مختصر به واقعیت این ویروس طاقت‌فرسا و دردناک داشته باشیم؛ ویروسی که ابایی ندارد تا تمام کسانی که دوست داریم، برای همیشه از ما بگیرد.

ورود مطبوعات و عکاسان به فضای بیمارستان‌ها، کمک بزرگی به اطلاع‌رسانی بیشتر درباره‌ی ویروس کرونا انجام می‌دهد. شاید اگر صحنه‌های مرگ و کشتار را ببینیم، عاقلانه‌تر به این موضوع نگاه کنیم. درحال‌حاضر، با وجود شناخت بیشتر از تهدید موجود و در اختیار داشتن واکسن، چشم‌انداز پیش‌رو نویدبخش است. همه‌ی ما می‌دانیم که در انتهای این تونل تاریک، نور وجود دارد و شیوع این ویروس سرانجام پایان پیدا می‌کند. بااین‌حال، سال پیش‌رو همچنان بسیار چالش برانگیز خواهد بود؛ زیرا تمام افراد، هنوز از واکسن برخوردار نشده‌اند و کرونا همچنان قربانی خواهد گرفت.

تاریخ ثبت تصویر: ۲۶ نوامبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

دکتر جوزف وارون، یک بیمار مبتلا به بیماری ویروس کرونا را به‌آرامی تسکین می‌دهد. من از اینکه لحظه‌ای شگفت‌انگیز را شاهد هستم، سپاس‌گزارم. من از تمام کادر پزشکی به خاطر زحمت و تلاششان که حتی در فصل تعطیلات نیز بیماران را رها نکرده‌اند، متشکرم. در واحد کووید بیمارستان «United Memorial»، آن‌ها معمولا بیست تخت دارند. اولین باری که از ان بیمارستان بازدید کردم، تخت‌ها تقریبا پر بودند. سپس وقتی که در تابستان به این مکان بازگشتم، آن‌ها بخش را طوری گسترش دادند که حدود سی تخت برای بیماران کرونایی داشته باشد.

گو ناکامورا می‌گوید: «قبل از شروع عکاسی در داخل بخش Covid، عکاس باید کاملا لباس‌های مخصوص کادر درمان را بپوشد. چند قانون در این مسیر وجود دارد که باید آن‌ها را نیز رعایت کند. به‌عنوان مثال، من نمی‌توانستم از مواردی که باعث می‌شدند بیماران شناسایی شوند، عکس بگیرم. وقتی با دکتر وارد بخش ویروس کرونا می‌شوم، او از بیمار سؤال می‌کند که من به‌عنوان عکاس، می‌توانم در آن فضا حضور داشته باشم؟ تعدادی از بیماران بیهوش هستند؛ ولی آن‌ها که هوشیارند می‌توانند به این سؤال، پاسخ بله یا خیر بدهند. برای کسانی که پاسخشان مثبت است، من کاملا راهنمایی شده‌ام که نباید از چهره‌ی بیماران عکس بگیرم. بنابراین هر زمان که عکس می‌گیرم ، صورت آن‌ها را در پشت دستگاه‌ها، پمپ‌های IV یا الکتروکاردیوگرام پنهان می‌کنم. فکر می‌کنم اگر می‌توانستم چهره‌ی بیماران را نیز نشان دهم، این تصاویر، بسیار قوی‌تر و تأثیرگذارتر می‌شدند و کادربندی عکس‌ها برای من بسیار آسان‌تر بود. بااین‌حال، این نیز یک چالش است.»


تاریخ ثبت تصویر: ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

یک عضو کادر پزشکی در تاریخ ۳۰ ژوئن در هیوستون در مقابل یک دستگاه خنک‌کننده در بخش مراقبت‌های ویژه کووید ۱۹، استراحت می‌کند. زمانی‌که حتی به‌عنوان عکاس، در بخش کووید این بیمارستان حضور دارم، فشار آدرنالین خون خود را احساس می‌کنم. بااین‌حال، باید آن را کنترل و روی عکس‌برداری از فضای بیمارستان و بیماران تمرکز کنم. زمانی‌که از بیمارستان برمی‌گردم و تصاویری که ثبت کرده‌ام در صفحه‌ی کامپیوتر نگاه می‌کنم، آن وقت است که همه چیز به من ضربه می‌زند و برایم غیرقابل تحمل می‌شود.

من از طریق پزشکان، پرستاران و وب‌سایت‌های بسیاری به منابع تروما دسترسی پیدا کرده‌ام. منابعی که بسیار مفید و کمک‌کننده بوده‌اند. اولین باری که به این بیمارستان و بخش پرستاران در این بیمارستان رفتم، دکتر جوزف وارون جلو آمد و مرا دعوت کرد تا با کادر پزشکی آشنا شوم. آن‌ها با هم صحبت می‌کردند و می‌خندیدند. من فکر کردم این یک محیط خوب و یک محل کار جالب است. پنج دقیقه بعد، دکتر به سمت من برگشت و مستقیما به چشمانم نگاه کرد و با چهره‌ای جدی گفت: «ما سعی می‌کنیم اینجا درباره‌ی همه‌ی اتفاقات بخندیم و یک سوژه‌ی خنده‌دار پیدا‌ کنیم؛ در غیر این صورت دیوانه می‌شویم.»


تاریخ ثبت تصویر: ۳۱ اکتبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

یک عضو کادر پزشکی، دست یک بیمار را برای جابجایی مجدد تخت او در بخش مراقبت‌های ویژه کووید ۱۹، گرفته است.

ناکامورا می‌گوید: «من به دلیل اینکه می‌خواهم مردم را از فضای داخل بیمارستان‌ها مطلع کنم، از فضای داخل بیمارستان‌ها عکاسی می‌کنم؛ زیرا می‌خواهم مردم بدانند که واقعا در داخل بیمارستان‌ها چه می‌گذرد. این محیط از داخل بسیار خشن است. من پزشک نیستم، بنابراین عادت ندارم چیزهای سخت را ببینم. گاهی اوقات حین عکاسی از بیماران و کادر پزشکی، می‌خواهم چشم‌هایم را بپوشانم، اما باید عکس بگیرم و می خواهم مردم بدانند دیگران برای زنده ماندن آن‌ها چه‌کار می‌کنند و چقدر در حال تقلا هستند. دکتر وارون که یکی از پزشک‌های این بیمارستان است، بیش از ۲۶۰ روز به‌طور مستقیم کار می ‌کند و پرستاران و کادر درمان این بیمارستان، از ابتدای تابستان بدون هیچ مرخصی کار کرده‌اند. آن‌ها خیلی سخت کار کرده‌اند. بسیاری از مردم نمی‌توانستند بدون دیدن این عکس‌ها و تصاویری که دیگر عکاسان به ثبت رسانده‌اند، از درجه‌ی سختی و چالش‌های این شغل آگاه شوند. من می‌خواهم به مردم اطلاع بدهم که در داخل چه اتفاقی می‌افتد و خود آن‌ها چه کاری می‌توانند برای بهبود اوضاع انجام دهند.»


تاریخ ثبت تصویر: ۲ جولای ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

اعضای کادر پزشکی در هیوستون در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی کووید ۱۹ در مرکز پزشکی United Memorial استراحت می‌کنند. آن‌ها بعد از ساعت‌ها سرپا ایستادن و مراقبت کردن از بسیاری بیماران مختلف، نهایتا به این شکل می‌توانند چند دقیقه استراحت کنند.


تاریخ ثبت تصویر: ۷ دسامبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

چند عضو کادر پزشکی در مرکز پزشکی «United Memorial»، یک بیمار را در موقعیتی که نیاز به مراقبت‌های ویژه به علت ابتلا به کووید ۱۹ دارد، نگه داشته‌اند.


تاریخ ثبت تصویر: ۷ دسامبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

پمپ‌های IV و دستگاه‌های نمایشگر الکتروکاردیوگرام در اتاق بیمار در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی کووید ۱۹، مشاهده می‌شود.


تاریخ ثبت تصویر: ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

پرسنل پزشکی با رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی و پوشش کامل لباس ایمنی PE Laminated PPE که پوشش مقاومی برای کرونا است، برانکارد یک بیمار را که بر اثر ویروس کرونا فوت کرده، به خارج از بخش مراقبت‌های ویژه‌ی کرونا و به سمت خودرو حمل می‌کنند.


تاریخ ثبت تصویر: ۲۸ جولای ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

تعدادی از اعضای کادر درمان در مرکز پزشکی United Memorial، بیماری که از دستگاه ونتیلاتور مبتنی بر کلاه ایمنی استفاده می‌کند، در بخش مراقبت‌های ویژه کووید ۱۹، درمان می‌کنند.


تاریخ ثبت تصویر: ۲ دسامبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

گابریل سرورا رودریگز که یکی از اعضای کادر پزشکی در مرکز پزشکی United Memorial است، برای استراحت کوتاهی در بخش مراقبت‌های ویژه کووید ۱۹، چشمان خود را بسته است.


تاریخ ثبت تصویر: ۱۰ نوامبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

چند عضو پرسنل درمانی در در مرکز پزشکی United Memorial، یک بیمار را در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی کووید ۱۹ معالجه می‌کنند. دیدن کادر درمان در پوشش‌های PPE، برای بسیاری از بیماران ترسناک است و باعث می‌شود روحیه‌ی خود را از دست بدهند. به همین خاطر، یکی از این پزشکان، تصویر خود را برای بهتر شدن حال بیماران، با خود حمل می‌کند.


تاریخ ثبت تصویر: ۱۸ نوامبر ۲۰۲۰

عکاس در توضیح این تصویر می‌گوید:

پرستاری به نام مارتا فرناندز، تبلتی برای یکی از بیماران کرونایی که زنی ۹۴ ساله است، نگه داشته است. این پیرزن به این ترتیب می‌تواند با خواهر، فرزندان و نوه‌هایش از تخت بیمارستان خود در بخش بیماران کرونایی، دیدار کند.

منبع boredpanda

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید