بهترین سن برای بچه‌دار شدن چه سنی است؟

دانشمندان بر نقش مهم سن در احتمال باروری تاکید می‌کنند.

در طول سه دهه‌ی گذشته، میانگین سن والدین به‌طور پیوسته در حال افزایش بوده است. پیشرفت در علم باروری به این معناست که مردم می‌توانند سلول‌های تولیدمثلی (اسپرم و تخمک) خود منجمد کرده و بچه‌دار شدن خود را به تعویق بیندازند. در حال حاضر بسیاری از شرکت‌های بزرگ مانند اپل، فیسبوک و گوگل به‌عنوان بخشی از بسته‌ی مراقبتی که به کارکنان خود ارائه می‌دهند، موضوع انجماد سلول جنسی را نیز تحت حمایت قرار می‌دهند. به تعویق انداختن بچه‌دار شدن از لحاظ اجتماعی هیچ‌وقت تا این حد آسان و قابل قبول نبوده است، ولی آیا این امر ذاتا خوب است؟

سه موضوع وجود دارد که باید در نظر گرفته شود:

  • آیا فرزند شما سالم خواهد بود؟
  • آیا شما باردار خواهید شد؟
  • هزینه‌ی این کار چقدر خواهد بود؟

والدین یک تعهد اخلاقی دارند که فرزند خود را در بهترین شرایط زندگی به دنیا بیاورند. اما کودکان متولد شده از مادران بالای ۳۵ سال و پدران بالای ۴۵ سال در معرض خطر ابتلا به اختلالات ژنتیکی و بیماری‌های مربوط به توسعه‌ی عصبی مانند اسکیزوفرنی و اوتیسم قرار دارند. از طرف دیگر والدین مسن‌تر با احتمال بیشتری نیاز به دریافت کمک در زمینه‌ی تولید‌مثل دارند مثلا لقاح آزمایشگاهی یا IVF که با تولد نوازادان زودتر از موعد یا با وزن تولد پایین ارتباط دارد. علاوه بر این نوزادان متولد شده از طریق IVF در معرض خطر بالاتر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی و متابولیکی در مراحل بعدی زندگی هستند. اگر والدین آینده‌نگر وقتی هنوز جوان هستند، سلول‌های جنسی خود را منجمد کنند، آن‌ها می‌توانند خطر بروز برخی از مشکلاتی را که مرتبط با خود IVF نیست، در فرزند خود کمتر کنند.

ICSI

لقاح آزمایشگاهی با استفاده از سلول‌های جنسی منجمد، همان روش تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم درون تخمک (ICSI) یا میکرواینجکشن است که در آن اسپرم به داخل تخمک تزریق می‌شود. روش ICSI می‌تواند خطر بروز نقایص تولد در نوزادان را افزایش دهد. استفاده از روش ICSI در مورد مردان مسن که میزان تحرک اسپرم در آن‌ها پایین است، رایج است.

بیشتر زوج‌ها پس از یک سال تلاش برای بچه‌دار شدن، صاحب فرزند می‌شوند. با این حال از هر هفت زوج، یک زوج دارای مشکل بارداری است و سن نقش مهمی در این زمینه دارد. از هر شش زن دارای سن بین ۳۵ تا ۳۹ سال، یک نفر پس از یک سال باردار نمی‌شود. اگر همسر آن‌ها دارای سنی بیش از ۴۰ باشد، این احتمال به بیش از یک در چهار نفر می‌رسد.

IVF به چشم بسیاری از افراد، روشی ایمن برای بارداری محسوب می‌شود ولی باید دانست میزان موفقیت آن تحت‌تاثیر سن نیز قرار می‌گیرد. برای زنی که در سن بیش از ۴۰ سالگی از تخمک‌های خود در این روش استفاده می‌کند، میزان موفقیت چیزی کمتر از ده درصد است. خطرات ناشی از به تاخیر انداختن بچه‌دار شدن با استفاده از مدل‌سازی کامیپوتری نیز شبیه‌سازی شده است. اگر یک زن ۳۰ ساله بچه‌دار شدن را تا سن ۳۵ سالگی به تاخیر بیندازد، شانس باردار شدن او ۹ درصد کاهش می‌یابد و روش IVF فقط ۴ درصد آن را جبران می‌کند. انجماد سلول‌های جنسی برای استفاده در آینده روش بدی نیست، البته در مورد زنان مسنی که اووسیت‌های کمتری تولید می‌کنند، نیاز است که تحریک تخمک‌گذاری چندین بار انجام شود تا ۸ تا ۱۰ سلول جنسی مورد نیاز برای رسیدن به شانس قابل قبول یک تولد موفق به دست آید و این کار می‌تواند خیلی پرهزینه باشد.

چه زمانی برای بچه‌دار شدن مناسب است؟

داده‌های علمی واضح هستند. سن مناسب برای داشتن فرزند طبق ساعت بیولوژیکی بدن برای زنان زیر ۳۵ سال و برای مردان زیر ۴۰ سال است. بیش از ۷۵ درصد از افراد جوان تاثیر سن روی باروری را بی‌اهمیت تلقی می‌کنند و فقط حدود ۲۷ درصد از پزشکان در مورد این موضوع با بیماران دارای سن ۳۴-۱۸ که می‌خواهند بچه‌دار شدن خود را به دلایل اجتماعی به تعویق بیندازند، صحبت می‌کنند. نیاز به اطلاع‌رسانی بیشتری در مورد خطرهای به تعویق انداختن تشکیل زندگی و بچه‌دار شدن وجود دارد و پزشکان باید نقش فعال‌تری در این زمینه ایفا کنند. حرف آخر اینکه اگر شما می‌خواهید فرزندی داشته باشید، سن مناسب این کار ممکن است چیزی کمتر از آن چه در ذهن شما است، باشد.

 

منبع science alert

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده
تبلیغات

بیشتر بخوانید