ساخت نانوذرات حامل داروی خوراکی به سرپرستی دکتر فرخزاد

ساخت نانوذرات حامل داروی خوراکی به سرپرستی دکتر فرخزاد

بیشتر ما خوردن قرص یا شربت را به تزریق ترجیح می‌دهیم، اما برای بیمارانی که با بیماری‌های مزمنی همچون دیابت یا سرطان دست و پنجه نرم می‌کنند دریافت دارو به صورت تزریقی تقریبا اجتناب‌ناپذیر است. ضمن اینکه کنترل یا درمان اینگونه از بیماری‌ها مستلزم دریافت پیوسته و دقیق داروها هستند. گروهی از محققان از دانشگاه‌های MIT و Brigham امیدهای تازه‌ای را برای این بیماران نوید می‌دهند. آن‌ها روشی را توسعه داده‌اند که در آن به کمک نانوذرات بیماران را از شر این تزریق‌های پیوسته و دردناک رهایی می‌بخشد.

این نانو ذرات حامل دارو پتانسیل بسیار قوی برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها را دارا هستند که از مهم ترین آن‌ها می‌تواند به سرطان اشاره کرد. نانوذرات دارویی می‌بایست بتوانند از پوشش روده گذر کنند تا وارد جریان خون شوند که به واسطه‌ی وجود سلول‌های epithelial که با تجمع کنار هم همچون سدی عمل می‌کنند، قادر به ورود به جریان خون نیستند، بنابراین برای وارد کردن نانوذرات به درون جریان خون می‌بایست آن‌ها را مستقیما به جریان خون فرد بیمار تزریق کرد.

تیم پژوهشی توسعه دهنده این نانوذرات جدید به سرپرستی آقای دکتر امید فرخزاد در طی پژوهش قبلی که در خصوص انتقال آنتی بادی‌ها از شیر مادر به نوزاد انجام داده بودند متوجه شدند که این آنتی بادی‌ها با اتصال به گیرنده‌های سلولی FcRN قادر به عبور از سد روده‌ای می‌شوند و اینگونه می‌توانند به جریان خون نوزاد راه پیدا کنند. این گیرنده‌های FcRN در سلول‌های روده بزرگسالان نیز وجود دارد بنابراین گروه دکتر فرخزاد با اتصال پروتئین Fc به نانو ذرات توانستند بی هیچ مشکلی نانو ذرات دارویی را از سد روده‌ای موش مورد آزمایش عبور دهند و آن‌ها را به جریان خون برسانند.

این گروه امیدوار است بتواند تا با استفاده از همین منطق نانوذراتی بسازد که بتوانند از سدهای دیگر بدن نیز عبور کنند تا استفاده از آن‌ها را برای سایر بیماری‌های با شرایط متفاوت نیز امکان پذیر کند. در واقع با عبور این نانو ذرات از دیواره روده می‌توان با قرار دادن هر نوع دارویی در این نانو ذرات طیف وسیعی از بیماری‌ها را درمان کرد.

به گفته‌ی دکتر فرخزاد:

اگر شما بتوانید از مخاط روده عبور کنید گام بعدی عبور از مخاط شش ها، یا سد خونی مغز، یا حتی سد جفت جنین خواهد بود.

نتایج این پژوهش در نشریه Science Translational Medicine به چاپ رسیده است.

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید