درست است که افزایش دمای کرهی زمین تاثیرات مخرب بسیاری را در پی خواهد داشت و این موضوع حتی ممکن است منجر به خطر افتادن حیات بر روی این کرهی آبی رنگ شود، اما در عین حال تثبیت دمای زمین امری بسیار هزینه بر است. اما به اعتقاد سازمان ملل پرداخت چنین هزینهی گزافی ارزشش را دارد.
بر اساس گزارشی که سازمان ملل در همین زمینه منتشر کرده، مشخص شده که کاهش استفاده از سوختهای فسیلی چیزی در حدود 0.06 درصد از شاخص دمای جهانی را کاهش میدهد. این در حالی است که چنانچه استفاده از انرژیهایی که کمتر از کربن استفاده میکنند تا سال 2050 چهار برابر شود دمای عمومی کرهی زمین تنها 2 درجه افزایش خواهد یافت. این میزان افزایش دما، در واقع حد نهایی و مجاز افزایش دمای زمین است. زیرا افزایش بیش از این مقدار حیات را به شدت تهدید خواهد نمود.
این گزارش بیشتر بر روی استفاده از انرژیهای پاک و تجدیدپذیر مانند انرژی خورشیدی و باد در وهلهی نخست، انرژی هستهای در مقام دوم و در نهایت نیز سوختهای زیستی را توصیه نموده و این موارد را بهترین منابع انرژی برای بشر معرفی نموده است.
شاید اکنون بهترین زمان برای پرداختن به این موضوع باشد که ما نیز به عنوان یکی از ساکنان این کرهی خاکی وظیفه داریم در حفظ و نگهداری محیط زیست کوشا باشیم.
به خاطر داشته باشیم که هیچ نمونهی جایگزینی برای زمین حداقل تاکنون یافت نشده است. پس بدانیم زمین تنها مکان قابل سکونت برای بشر و میلیاردها موجود زندهی دیگر است. نابودی حیات در زمین به معنای نابودی نسل بشر و کل حیات خواهد بود.
