اگر ویدئویی در تیک‌تاک به شما گفت ناسا پیش‌بینی کرده است سیارکی در سال ۲۰۲۷ با احتمال ۹۶ درصد حیات روی زمین را از بین می‌برد، فعلاً نیازی نیست نگران پایان دنیا باشید. این ادعا تازه نیست و هیچ پیش‌بینی واقعی درمورد چنین داستانی وجود ندارد! منبع این شایع، مانور آموزشی فرضی ناسا است.

به‌گزارش آی‌اف‌ال‌ساینس، ویدئویی که اکنون ظاهراً از تیک‌تاک حذف شده، با استناد به تصاویر منتسب به ناسا مدعی شده بود احتمال نابودی حیات روی زمین در سال ۲۰۲۷ به ۹۶ درصد می‌رسد. این ویدئو که توسط پلتفرم راستی‌آزمایی بایس‌بریک مستند شده است، حدود ۴٫۲ میلیون بازدید گرفته بود.

در این ویدئو و نمونه‌های مشابه، تصاویری با این مضمون نمایش داده می‌شد که شبکه‌ی بین‌المللی هشدار سیارکی (IAWN) تأیید کرده است سیارک 2017 PDC در مسیر برخورد با زمین قرار دارد و احتمال برخورد آن در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۷، ۹۶ درصد است. همچنین، منطقه‌ای باریک به‌عنوان محدوده‌ی احتمالی برخورد روی نقشه مشخص شده بود.

سیارک بخشی از یک سناریوی ساختگی در مانور آموزشی ناسا بود که در سال ۲۰۱۹ اجرا شد

اما نکته‌ای که در این ویدئوها حذف یا با نمایش تصویری از صفحه‌ی جست‌وجوی گوگل پنهان می‌شود، این است که 2017 PDC بخشی از یک سناریوی ساختگی در مانور آموزشی ناسا بود که در سال ۲۰۱۹ اجرا شد و حتی قرار نبود برخورد واقعی یک سیارک را پیش‌بینی کند.

ناسا هر چند وقت یک‌بار چنین سناریوهایی را اجرا می‌کند تا دانشمندان و سازمان‌های مسئول بتوانند واکنش خود را در برابر خطر احتمالی برخورد یک سیارک تمرین کنند. در این تمرین‌ها، یک سیارک فرضی با ویژگی‌هایی واقع‌گرایانه تعریف می‌شود و تیم‌ها باید تصمیم بگیرند چگونه با تهدید احتمالی مقابله کنند؛ از طراحی مأموریت برای منحرف‌کردن سیارک گرفته تا کاهش تلفات از طریق تخلیه‌ی مناطق در معرض خطر، تمام سناریوها فرضی و تمرینی هستند.

دکتر آلفردو کارپینتی درباره‌ی این تمرین گفته بود که هدف تیم، ارائه‌ی «سناریویی ساختگی اما واقع‌گرایانه» است. در سناریوی فرضی اگر سیارک واقعاً وجود داشت، می‌توانست در مقیاسی قاره‌ای ویرانی ایجاد کند. همچنین با توجه به فقدان قطعیت درباره‌ی جرم فرضی، محل برخورد احتمالی‌اش در ۲۹ آوریل ۲۰۲۷، در نواری باریک از هاوایی تا آفریقا و با عبور از ایالات متحده تعیین شده بود.

بیشتر بخوانید

در ادامه‌ی تمرین، تیم مأموریت انحراف سیارک را طراحی کردند، اما این مأموریت در شبیه‌سازی چندان موفق پیش نرفت. ناسا درباره‌ی این بخش از سناریو توضیح داده بود که پس از مشخص‌شدن برخورد قطعی در چارچوب تمرین، ناسا و سازمان‌های فضایی سراسر جهان تصمیم گرفتند ناوگانی از برخوردگرهای جنبشی را برای منحرف‌کردن سیارک اعزام کنند.

در روز پایانی کنفرانس نیز واکنش به برخوردی که در چارچوب همان سناریو تقریباً قطعی شده بود، شبیه‌سازی شد. در این مرحله، محل برخورد فرضی نیویورک و انرژی برخورد بین ۵ تا ۲۰ مگاتن در نظر گرفته شده بود.

در همین چارچوب، لوایتیکوس لوئیس از بخش عملیات واکنش سازمان مدیریت اضطراری فدرال آمریکا (FEMA) گفته بود گردهم‌آوری جامعه‌ی مدیریت بحران و جامعه‌ی علمی برای آمادگی در برابر احتمال برخورد یک سیارک در آینده، اهمیت بسیاری دارد. او این تمرین را برای شناسایی پرسش‌ها و مسائل کلیدی مرتبط با چنین سناریویی، یعنی رویدادی با احتمال کم اما پیامدهای شدید، ارزشمند دانسته بود.

ناسا و دانشمندان به‌طور مداوم آسمان را برای یافتن سیارک‌های بالقوه خطرناک، رصد می‌کنند و گاهی اجرامی را که نیازمند بررسی بیشتر هستند، تحت نظر قرار می‌دهند. بااین‌حال، ناسا برخورد هیچ‌یک از سیارک‌های بزرگ شناخته‌شده را در دست‌کم ۱۰۰ سال آینده پیش‌بینی نکرده است.

بازگشت این ادعاها در سال ۲۰۲۶، یعنی کمتر از یک سال پیش از تاریخ برخورد تعیین‌شده در سناریوی فرضی، چندان عجیب نیست. بااین‌حال، نزدیک‌شدن به تاریخی که برای یک تمرین شبیه‌سازی‌شده تعیین شده است، سناریو را به پیش‌بینی واقعی تبدیل نمی‌کند.

بنابراین، تصاویر و متن‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی با ادعای احتمال ۹۶ درصدی برخورد سیارک با زمین در سال ۲۰۲۷ منتشر می‌شوند، فقط یک سناریوی آموزشی قدیمی هستند. خیالتان راحت، هنوز هیچ هشدار واقعی درباره‌ی نابودی زمین وجود ندارد.