آزمون بقا در تنهایی مطلق؛ خدمه ماموریت شبیهسازی مریخ وارد دوره سکوت رادیویی شدند
ناسا در مسیر آمادهسازی برای اعزام انسان به سیارهی سرخ، با یکی از سختترین چالشها در ماموریت شبیهسازی چاپیا ۲ (CHAPEA 2) روبرو شده است. چهار داوطلب این ماموریت که در زیستگاهی چاپشده با فناوری سهبعدی محبوس هستند، اکنون با عبور از مرز ۲۰۰ روز انزوا، وارد بحرانیترین مرحلهی تمرین، یعنی قطع کامل ارتباط با زمین شدهاند.
دورهی دو هفتهای که با هدف بازسازی شرایط قرارگیری مریخ در پشت خورشید طراحی شده، توانایی خدمه را برای حل مستقل مسائل در محیطی با منابع محدود و بدون دسترسی به مرکز کنترل به چالش میکشد. ترکیب خدمهی ماموریت شامل راس الدر در مقام فرمانده، الن الیس به عنوان افسر پزشکی، جیمز اسپایسر، مهندس پرواز و متیو مونتگومری، در جایگاه افسر علمی است که در کنار هم وظیفهی پیشبرد اهداف تحقیقاتی ناسا را بر عهده دارند.
ماموریت چاپیا ۲ که با هدف بررسی سلامت و عملکرد خدمه در شرایط شبیهسازیشده طراحی شده، هفتم مه ۲۰۰ روزه شد. اعضای تیم چهار نفره در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۵ به زیستگاه ۱۵۸ متر مربعی خود وارد شدند و طبق برنامه، در اکتبر ۲۰۲۶ از این محیط بسته خارج خواهند شد. گزارشها نشان میدهد این ماموریت ۳۷۸ روزه با موفقیت در حال پیشروی است و خدمه تاکنون وظایف پیچیدهای از جمله هدایت عملیاتهای رباتیک، نگهداری زیستگاه و کشت محصولات کشاورزی را در محیطی ایزوله به انجام رساندهاند.
الن الیس، افسر پزشکی ماموریت، در بیانیه رسمی ناسا بر پایداری و روحیهی بالای تیم تاکید کرد و دستاوردهای ۲۰۰ روز اخیر را مایه افتخار دانست. خدمهی ماموریت چاپیا ۲ در زیستگاهی موسوم به تلماسه آلفا زندگی میکند؛ دنیایی کوچک که تیم را با نقص فنی تجهیزات، محدودیت فضا و منابع بسیار اندک در مریخ روبرو میکند. حتی پیامهای خدمه نیز با تاخیر ۵ تا ۲۰ دقیقهای ارسال و دریافت میشود تا واقعیت فیزیکی فاصلهی میان زمین و مریخ به دقت بازسازی شود.
خدمه در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۵ وارد زیستگاه ۱۵۸ متر مربعی تلماسه آلفا شدند که با استفاده از فناوری چاپ سهبعدی ساخته شده است
شرایط فعلی خدمه حتی از روزهای عادی ماموریت نیز دشوارتر شده است؛ چرا که در حال تجربهی دورهی دوهفتهای قطع کامل سیگنال هستند. این وضعیت برای شبیهسازی زمانی طراحی شده است که مریخ از دید ناظر زمینی در پشت خورشید قرار میگیرد و ارتباط رادیویی بهطور کامل قطع میشود. فضانوردان در این بازه زمانی طبق نقشههای قبلی به وظایف خود ادامه میدهند، اما هیچ راهی برای تماس با مرکز کنترل ندارند؛ هرچند متخصصان ناسا از راه دور و بدون دخالت مستقیم، تمام حرکات آنها را زیر نظر میگیرند.
جیمز اسپایسر، مهندس پرواز ماموریت، معتقد است آگاهی از سهم این پروژه در اهداف بلندمدت ناسا برای سفر به اعماق فضا، نیروی محرک انگیزهی آنهاست. او میافزاید تیم با تعهد کامل، تمام فعالیتها از جمله پیادهروی فضایی شبیهسازیشده و مطالعات زمینشناسی تا تمرینات ورزشی و مراقبتهای پزشکی را با دقت انجام میدهد.
متیو مونتگومری نیز به جنبهای دیگر از این تجربه اشاره میکند؛ او بر این باور است که محدودیت منابع و فقدان دسترسی به اینترنت، مرزهای توانایی آنها را برای حل مسائل گسترش داده و یافتن راهکارهای خلاقانه در بنبستهای فنی، تجربهای چالشبرانگیز اما رضایتبخش است.
چالشهای سفرهای طولانی فضایی، فراتر از مسائل فنی است و اگر بشر برای اقامت در سیارهای دیگر مصمم است، باید پاسخهای دقیقی برای پرسشهای بیولوژیکی و اکولوژیکی پیدا کند. دکتر کلی وینراسمیت، دانشمند، پژوهشگر و از نویسندگان کتاب «شهری در مریخ»، در مصاحبه با آیافالساینس اعلام کرد که دانش فعلی دربارهی پزشکی فضایی در سکونتگاههای دائمی بسیار ناچیز است. او معتقد است با وجود دههها تجربه در ایستگاههای مداری، هنوز ابهامات زیادی دربارهی واکنش بدن و ذهن انسان به زندگی طولانیمدت در محیطهای کاملا بسته وجود دارد.
پروژههایی مانند چاپیا به تدریج قطعات پازل ناشناختهها را کنار هم میگذارند و دادههای ارزشمندی دربارهی عملکرد فیزیکی و روانی انسان در محیطهای پراسترس فراهم میکنند. سارا وایتینگ، دانشمند پروژه در مرکز فضایی جانسون، تاکید کرد که یافتههای ماموریت چاپیا ۲ دقیقاً در زمان مناسبی به دست میآید تا مسیر حضور پایدار در ماه و در نهایت، اعزام اولین انسانها به مریخ هموار شود. ناسا با تکیه بر نتایج این دوره، در حال برنامهریزی برای سومین ماموریت چاپیا است تا زنجیرهی تحقیقات خود را برای فتح سیارهی سرخ تکمیل کند.