جهان در انتظار دانستن محل سقوط موشک چینی

جهان در انتظار دانستن محل سقوط موشک چینی

موشک ۲۰ تنی لانگ مارچ ۵ بی به‌قدری بزرگ است که برخی از بخش‌های آن احتمالا سالم روی زمین خواهد افتاد؛ اما تعیین دقیق محل سقوط امکان‌پذیر نیست.

هفته‌ی گذشته، چین قطعه‌ی اصلی ایستگاه فضایی بعدی خود را با موفقیت به مدار زمین پرتاب کرد. از آن زمان تاکنون، بوستر پرتابگر این قطعه درحال گردش در مداری ناپایدار بوده و سازمان‌های ردیاب مختلف اشاره می‌کنند که ممکن است در حرکتی کاملا کنترل‌نشده روی زمین سقوط کند. بوستر چینی، اندازه‌ای چنان بزرگ دارد که اننظار می‌رود برخی از بخش‌هایش احتمالا تا رسیدن به سطح زمین سالم بمانند. این سقوط به احتمال زیاد برفراز اقیانوس رخ خواهد داد؛ اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موشک چینی برفراز ناحیه‌ای پرجمعیت به جو زمین بازنگردد.

‌آن‌طور که آرس تکنیکا گزارش داده است، لانگ مارچ ۵ بی (Long March 5B)، موشک به‌کاررفته در پرتاب اخیر که برای حمل محموله‌های سنگین به فضا طراحی شده است، برخلاف اغلب موشک‌های دیگر مرحله‌ی فوقانی ندارد و درعوض هسته‌ی اصلی آن کل مسیر پرواز تا مدار را به‌همراه محموله‌اش می‌پیماید؛ درحالی‌که هسته‌ی اصلی موشک‌های دو مرحله‌ای نظیر فالکون ۹ یا اتلس ۵ پیش از رسیدن به سرعت مداری از مرحله‌ی فوقانی جدا می‌شوند و به زمین بازمی‌گردند. به‌محض رسیدن موشک به فضا، رهاکردن آن در مداری پایدار و افزودنش به حجم بقایای درحال افزایش در مدار نزدیک زمین، یک گزینه برای خلاصی از بوستر محسوب می‌شود. درمقابل گزینه‌ی جایگزین، خارج‌کردن موشک از مدار است.

اغلب کشورها خروج مداری کنترل‌شده را انتخاب می‌کنند. در این شیوه، کنترل بر بوستر ادامه می‌یابد و سوخت کافی نیز حفظ می‌شود تا بتوان درباره‌ی زمان ورود دوباره‌ی موشک به جو تصمیم‌گیری کرد. خروج کنترل‌شده از مدار به بقایایی از موشک که از ورود دوباره به جو جان سالم به‌در می‌برند، امکان می‌دهد تا به‌طور بی‌خطر در اقیانوس سقوط کنند.

چین ظاهرا رویکرد یادشده را انتخاب نکرده است. پس از پرتاب لانگ مارچ ۵ بی در سال گذشته، موشک در مداری که به‌طور مستقیم آن را برفراز شهر نیویورک قرار می‌داد، به جو بازگشت. بقایای موشک مورد بحث درنهایت در سمت دیگر اقیانوس اطلس در ساحل عاج روی زمین سقوط کرد و خوشبختانه به کسی آسیب نزد. به‌نقل از متخصصان، بوستر لانگ مارچ، بزرگ‌ترین جسمی است که در نزدیک به ۳۰ سال گذشته، خروج مداری کنترل‌نشده انجام می‌دهد. اندازه‌ی بزرگ موشک بدان معنا است که قطعات بزرگ‌تر آن در سفر از درون جو سوزان تا سطح زمین، به احتمال بسیار بیشتر سالم می‌مانند.

مقاله‌های مرتبط:

بااین‌حال، چین ظاهرا خطر موشک‌هایش را جدی نمی‌گیرد و در پرتاب اخیر کماکان به خروج ایمن موشک خود بی‌توجهی کرده است. شبیه‌سازی‌های برنامه‌ی ردیابی فضایی اتحادیه‌ی اروپا نشان می‌دهد که موشک چینی شنبه یا یکشنبه به جو بازخواهد گشت. گردش بوستر به دور زمین فقط نزدیک به ۹۰ دقیقه طول می‌کشد و از همین‌رو پیش‌بینی مکان احتمالی سقوط بقایای آن امکان‌پذیر نیست. با توجه به زمان اضافی موجود برای نظارت بر مدار موشک، پیش‌بینی‌های مربوط به بازگشت آن بدون شک بهبود می یابد؛ اما حرکت کنترل‌نشده‌ی موشک در مسیر سقوط روی زمین، هرگونه ابراز نظر قطعی دراین‌باره را دشوار خواهد کرد.

منبع arstechnica

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید