هکرها این‌بار به‌دنبال پول و اطلاعات نیستند؛ «قدرت پردازشی هوش مصنوعی» هدف تازه حملات

موج تازه‌ای از حملات سایبری به شرکت‌های زیرساخت هوش مصنوعی نشان می‌دهد که قدرت پردازشی و دسترسی به مدل‌های هوش مصنوعی به هدفی ارزشمند برای هکرها تبدیل شده است. مهاجمان با سرقت کلیدهای دسترسی API، از حساب شرکت‌ها و مشتریانشان برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند؛ هزینه‌ای که در نهایت قربانیان باید بپردازند.

یکی از نمونه‌های مهم این حملات، هک شرکت Railway در اواسط اکتبر (مهر و آبان) بود. هکرها ابتدا هزاران حساب کاربری ایجاد کردند و سپس با نفوذ به زیرساخت شرکت، به کلیدهای دسترسی حدود ۱۰۰ هزار حساب مشتری دست یافتند.

آن‌ها در این حمله حدود ۳۷۱ هزار دلار رمزارز سرقت کردند؛ اما بخش بزرگ‌تری از خسارت به استفاده‌ی غیرمجاز از قدرت پردازشی مربوط می‌شد: دست‌کم ۷۵۰ هزار دلار هزینه برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی در سرویس‌هایی مانند آمازون بدراک، اوپن‌ای‌آی، آنتروپیک و جمنای گوگل.

این نوع حمله که LLM Jacking نام دارد، با سرقت کلیدهای API انجام می‌شود؛ کلیدهایی که حکم رمز عبور را برای دسترسی نرم‌افزارها به مدل‌های هوش مصنوعی دارند.

هکرها با به‌دست‌آوردن این کلیدها می‌توانند بدون اجازه‌ی صاحب حساب، از مدل‌ها استفاده کنند و هزینه‌ی پردازش را به حساب قربانی بفرستند. در حمله‌ای مشابه به شرکت زیرساخت هوش مصنوعی Zeabur، مهاجمان با کلیدهای سرقت‌شده حدود ۱۰۰ هزار دلار هزینه ایجاد کردند. گوگل نیز هشدار داده است که خسارت چنین حملاتی برای یک سازمان ممکن است به یک میلیون دلار برسد.

بخشی از قدرت پردازشی سرقت‌شده ظاهراً در اختیار وب‌سایت‌هایی قرار می‌گیرد که دسترسی ارزان‌تر به مدل‌های پیشرفته‌ی آمریکایی را می‌فروشند. این وب‌سایت‌ها که به ایستگاه‌های واسطه یا انتقال معروف‌اند، امکان استفاده از مدل‌هایی مانند محصولات اوپن‌ای‌آی و آنتروپیک را برای کاربران کشورهایی با محدودیت دسترسی، ازجمله چین، روسیه و ایران، فراهم می‌کنند.

به‌گفته‌ی شرکت تحلیل بلاک‌چین چینالیسیس، بیش از ۷۰۰ سرویس از این نوع در اینترنت فعالیت می‌کنند و پنج سرویس بزرگ آن‌ها در مجموع نزدیک به ۶ میلیون دلار درآمد رمزارزی داشته‌اند. برخی از این واسطه‌ها دسترسی به مدل‌های آمریکایی را با قیمتی حدود نصف تعرفه‌ی رسمی می‌فروشند.

گردانندگان این سرویس‌ها برای تأمین دسترسی موردنیازشان از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند؛ از سرقت اطلاعات حساب و کارت‌های بانکی گرفته تا ساخت شرکت‌های جعلی برای دریافت اعتبار رایگان استفاده از مدل‌ها. در بعضی موارد نیز کلیدهای API مستقیماً از شرکت‌های بزرگ با حساب‌های سازمانی سرقت می‌شوند.

اهمیت این موضوع فقط به سوءاستفاده از اعتبار مالی شرکت‌ها محدود نیست. به‌گفته‌ی آنتروپیک، برخی ایستگاه‌های واسطه برای تکنیکی به نام «تقطیر» هم استفاده می‌شوند؛ روشی که در آن از پاسخ‌های یک مدل پیشرفته برای آموزش یا شبیه‌سازی مدلی دیگر کمک می‌گیرند. به این ترتیب، مهاجمان ممکن است از دسترسی سرقت‌شده برای جمع‌آوری حجم زیادی از پاسخ‌های مدل‌های آمریکایی و ساخت نمونه‌های مشابه استفاده کنند.

کارکنان رایلوِی هنگام حضور در یک دورهمی کاری، هشدارهایی درباره‌ی فعالیت غیرعادی در شبکه‌ی شرکت دریافت کردند. مهاجمان با استفاده از نسخه‌ای تغییر‌یافته از ابزار حمله‌ی هوش مصنوعی آرتکس، از محیط نرم‌افزاری ایزوله‌ای که قرار بود اطلاعات مشتریان را از زیرساخت اصلی شرکت جدا نگه دارد، خارج شدند. سپس نسخه‌ای از کد منبع شرکت را دانلود کردند؛ اطلاعاتی که مانند نقشه‌ی راه، مسیرهای دسترسی به بخش‌های مختلف سامانه را نشان می‌داد.

هکرها با استفاده از این اطلاعات راهی برای دسترسی به تعداد زیادی از حساب‌های مشتریان پیدا کردند. آن‌ها پس از نفوذ به هر بخش، تلاش می‌کردند کنترل کامل آن را به دست بگیرند و سپس به سراغ بخش‌های دیگر بروند. یکی از مهندسان رایلوِی این حمله را هجوم مداوم و بسیار گسترده‌ای توصیف کرد که به‌نظر می‌رسید بدون توقف ادامه دارد.

گزارش‌ها نشان می‌دهد این حملات تنها به ریلوِی محدود نبوده‌اند. شرکت‌های امنیت سایبری از آغاز موج حملات مشابه به پلتفرم‌های توسعه‌ی هوش مصنوعی در اوایل اکتبر (مهر و آبان) خبر داده‌اند. در نمونه‌ای دیگر، شرکت اوپن‌کد نیز با حمله‌ای مشابه روبه‌رو شد و مدیرانش گفتند برای مقابله با آن ناچارند شبانه‌روزی از ابزارهای هوش مصنوعی و عامل‌های خودکار استفاده کنند.

بررسی گزارش‌های استفاده از کلیدهای سرقت‌شده‌ی رایلوِی نیز نشان داد مهاجمان از قدرت پردازشی قربانیان برای کارهای مختلفی مانند ساخت بازی سه‌بعدی و پژوهش درباره‌ی پروژه‌های املاک استفاده کرده‌اند. برخی فعالیت‌ها هم نشانه‌هایی از آماده‌سازی برای تقطیر مدل‌های هوش مصنوعی داشتند.

شدت حملات به حدی بود که زیابور پس از نفوذ سایبری تصمیم گرفت فعالیت خود را برای همیشه متوقف کند. بنیان‌گذار این شرکت می‌گوید کلیدهای API در شرایط فعلی عملاً حکم پول را دارند و حمله به شرکت‌های زیرساختی هوش مصنوعی، تفاوت چندانی با سرقت از بانک ندارد.

افزایش این حملات نشان می‌دهد با گسترش استفاده از هوش مصنوعی، مجرمان سایبری دیگر فقط به‌دنبال سرقت اطلاعات یا پول نیستند؛ آن‌ها می‌توانند خودِ توان پردازشی را بدزدند و از آن برای کسب درآمد، اجرای مدل‌ها یا حتی توسعه‌ی ابزارهای هوش مصنوعی استفاده کنند.