سال‌هاست برخی حلال‌های صنعتی، ازجمله تری‌کلرواتیلن (TCE)، به‌عنوان یکی از عوامل محیطی احتمالی مرتبط با پارکینسون بررسی می‌شوند. پژوهشی تازه نشان می‌دهد حتی محل زندگی نیز ممکن است در میزان مواجهه با چنین مواد شیمیایی نقش داشته باشد.

پژوهشگران دریافتند افرادی که در فاصله حدود ۱۵۰ متری از یک خشکشویی زندگی می‌کردند، در مقایسه با کسانی که ۶٫۴ تا ۸ کیلومتر از این مراکز فاصله داشتند، با خطر بیشتری برای ابتلا به پارکینسون روبه‌رو بودند.

به گزارش ساینس‌آلرت، پژوهشگران داده‌های بیمه درمانی مدیکر آمریکا را برای بیش از ۱۹ میلیون فرد ۶۷ ساله و مسن‌تر در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ بررسی کردند. در این گروه، حدود ۱۸۰هزار نفر به پارکینسون مبتلا بودند. سپس محل زندگی افراد با موقعیت بیش از ۳۰هزار خشکشویی که اطلاعات آن‌ها در سال ۲۰۱۳ ثبت شده بود، مقایسه شد.

پس از درنظرگرفتن عواملی مانند سن، جنسیت، نژاد، درآمد و چند عامل احتمالی دیگر، نتایج نشان داد افرادی که در فاصله ۱۵۰ متری خشکشویی زندگی می‌کردند، در مجموع حدود ۱۴ درصد بیشتر در معرض تشخیص پارکینسون قرار داشتند.

زندگی در فاصله ۱۵۰ متری خشکشویی با ۱۴ تا ۲۳ درصد افزایش خطر ابتلا به پارکینسون همراه است

در بعضی گروه‌ها، این ارتباط قوی‌تر دیده شد. برای افرادی که پارکینسون آن‌ها با مشکلات راه‌رفتن و تحرک همراه بود، خطر تخمینی تا ۲۳ درصد بیشتر بود. خطر در مبتلایان به پارکینسون همراه با زوال عقل به ۲۵ درصد می‌رسید، هرچند ارتباط آن با فاصله از خشکشویی ضعیف‌تر بود.

مواد شیمیایی مورد استفاده در فرایند خشکشویی می‌توانند در صورت نشت وارد خاک و آب زیرزمینی شوند یا به شکل بخار از خاک و زیرساخت‌های آلوده وارد ساختمان‌های اطراف شوند؛ پدیده‌ای که «نفوذ بخار» نامیده می‌شود.

پژوهشگران می‌گویند نقشه‌های تهیه‌شده در سطح شهرستان‌ها، در بخش بزرگی از آمریکا الگویی نسبتاً یکسان نشان دادند: هرچه محل سکونت به خشکشویی نزدیک‌تر بود، احتمال ابتلا به پارکینسون نیز بیشتر دیده می‌شد.

بیشتر بخوانید

البته شدت آلودگی ممکن است از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت باشد. وضعیت زیرساخت‌ها، ویژگی‌های زمین‌شناسی و تراکم جمعیت می‌توانند میزان ورود مواد شیمیایی به محیط اطراف را تغییر دهند.

بااین‌حال، نتایج مطالعه ثابت نمی‌کند زندگی در نزدیکی خشکشویی مستقیماً باعث پارکینسون می‌شود. پژوهش از نوع مشاهده‌ای است و فقط وجود ارتباط آماری را نشان می‌دهد.

محققان همچنین اطلاعات مستقیمی درباره مقدار واقعی TCE یا سایر مواد شیمیایی موجود در هر خشکشویی نداشتند. نوع ساختمان، سابقه فعالیت هر مرکز و میزان استفاده از حلال‌ها نیز در داده‌ها ثبت نشده بود. علاوه‌بر‌این، محل خشکشویی‌ها براساس اطلاعات سال ۲۰۱۳ تعیین شده بود و مشخص نیست هر فرد در طول زندگی خود چه مدت و با چه شدتی در معرض این مواد قرار داشته است.

تری‌کلرواتیلن حلال رایج مورد استفاده در خشکشویی‌ها، از عوامل محیطی شناخته‌شده پارکینسون است

بااین‌حال، یافته‌ها با نتایج پژوهش‌های پیشین هم‌راستا هستند که نشان داده‌اند عواملی مانند آلودگی هوا، برخی آفت‌کش‌ها و دیگر آلاینده‌های محیطی ممکن است با افزایش خطر ابتلا به پارکینسون ارتباط داشته باشند. مطالعه‌ای دیگر نیز پیش‌تر زندگی در نزدیکی زمین‌های گلف را با خطر بیشتر این بیماری مرتبط کرده بود؛ ارتباطی که پژوهشگران احتمال دادند با مصرف آفت‌کش‌ها مرتبط باشد.

نویسندگان مطالعه می‌گویند نتایج تازه لزوم بررسی دقیق‌تر آلودگی‌های ناشی از خشکشویی‌ها و پایش سلامت ساکنان مناطق اطراف را نشان می‌دهد. به گفته آن‌ها، پژوهش‌های آینده باید میزان واقعی مواد شیمیایی موجود در محیط را اندازه‌گیری کنند تا مشخص شود آیا این مواجهه‌ها واقعاً در بروز پارکینسون نقش دارند یا خیر.

پژوهش در ژورنال npj Parkinson's Disease منتشر شده است.