درمان اختلال نعوظ با امواج صوتی؛ روشی پرطرفدار که هنوز شواهد محکمی ندارد

برخی مردان مبتلا به اختلال نعوظ در آمریکا به‌جای داروهایی مانند ویاگرا، به روشی روی آورده‌اند که در آن امواج صوتی کم‌انرژی به بافت آلت تناسلی فرستاده می‌شود؛ درمانی که معمولاً بدون درد است و با هدف بهبود جریان خون و تحریک ترمیم بافت انجام می‌شود.

بااین‌حال، انجمن‌های معتبر پزشکی هنوز استفاده گسترده از درمان مبتنی بر امواج صوتی را توصیه نمی‌کنند، زیرا شواهد مربوط به اثربخشی و دوام آن محدود است. این درمان همچنین تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا را برای اختلال نعوظ دریافت نکرده است.

جیمز واینبرگر، جراح اورولوژی در کالیفرنیا، می‌گوید با وجود این محدودیت‌ها، بسیاری از کلینیک‌های سلامت مردان، شوک‌ویو تراپی را ارائه می‌کنند. او و همکارانش در سال ۲۰۲۲ دست‌کم ۱۵۲ کلینیک را در هشت منطقه بزرگ شهری آمریکا شناسایی کردند که درمان با امواج شوک را برای اختلال نعوظ انجام می‌دادند.

در افراد مبتلا به دیابت، فشار خون بالا یا کلسترول بالا، بافت نعوظی ممکن است به‌تدریج آسیب ببیند و توانایی کمتری برای نگه‌داشتن خون داشته باشد.

به نوشته ساینس نیوز، در روش درمان با استفاده از امواج صوتی، دستگاهی میله‌مانند برای حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه روی بخش‌های مختلف آلت تناسلی قرار می‌گیرد و امواج صوتی کم‌شدت به بافت فرستاده می‌شود. هدف، ایجاد تحریک مکانیکی بسیار خفیف در سلول‌ها و فعال‌کردن فرایندهای ترمیمی بدن است. بیماران معمولاً به ۶ تا ۱۲ جلسه درمان نیاز دارند و هزینه هر جلسه ممکن است چند صد دلار باشد.

استفاده از امواج صوتی در درمان بیماری‌ها سابقه‌ای طولانی دارد و نوع پرانرژی آن سال‌هاست برای خردکردن سنگ کلیه استفاده می‌شود. اما کاربرد نوع کم‌شدت برای اختلال نعوظ نسبتاً جدیدتر است.

در یکی از نخستین مطالعات در سال ۲۰۱۰، ۲۰ مرد میانسال تحت درمان قرار گرفتند و شش ماه بعد، نیمی از آن‌ها بدون نیاز به داروهای مشابه ویاگرا قادر به برقراری رابطه جنسی بودند.

بااین‌حال، مطالعات بعدی نتایج یکنواختی نداشته‌اند. مرور ۲۱ مطالعه توسط کتابخانه کاکرین نشان داد درمان با امواج صوتی ممکن است بهبود اندکی در عملکرد نعوظ ایجاد کند، اما تفاوت زیاد میان روش‌های پژوهشی، میزان اطمینان به نتایج را کاهش می‌دهد. همچنین مطالعه‌ای مروری که در سال ۲۰۲۶ در مجله Sexual Medicine Reviews منتشر شد، به کوچک‌بودن بسیاری از مطالعات و تفاوت در تعداد جلسات، شدت امواج و نوع دستگاه‌ها اشاره کرد.

از نظر ایمنی، تاکنون عارضه جدی مشخصی گزارش نشده است و بیشتر عوارض محدود به واکنش‌های پوستی خفیف بوده‌اند.

تیلور کوهن، اورولوژیست کالج پزشکی بیلور، شوک‌ویو تراپی را بیشتر برای مردانی در نظر می‌گیرد که هنوز به داروهای خوراکی مانند ویاگرا پاسخ می‌دهند. به گفته او، در افرادی که دیگر به این داروها پاسخ نمی‌دهند یا اصلاً نعوظ ندارند، احتمال موفقیت بسیار کمتر است.

انجمن اورولوژی آمریکا و انجمن پزشکی جنسی آمریکای شمالی در حال حاضر معتقدند شواهد موجود برای توصیه به استفاده معمول از درمان به کمک امواج صوتی کافی نیست. پژوهش درباره این روش همچنان ادامه دارد، اما برای مشخص‌شدن اثربخشی واقعی، بهترین شیوه درمان و دوام نتایج، به مطالعات بزرگ‌تر و دقیق‌تری نیاز است.