درخواست عجیب بیماران از جراحان پلاستیک: می‌خواهم شبیه تصاویر هوش مصنوعی شوم

براساس گزارش جراحان پلاستیک، تعداد فزاینده‌ای از بیماران به کلینیک‌های زیبایی مراجعه می‌کنند و می‌خواهند چهره‌شان شبیه نسخه‌های تولیدشده از خودشان با هوش مصنوعی شود؛ تصاویری که اغلب دارای ویژگی‌های اغراق‌آمیز و غیرواقعی هستند. این روند، به گفته متخصصان، نشانه‌ای تازه از تأثیر فناوری بر استانداردهای زیبایی و همچنین تشدید ناامنی‌های فردی در میان مردم است.

راشل وستبِی، متخصص پوست و زیبایی در نیویورک، توضیح داده است که یکی از بیمارانش تصویری از چهره‌ای کاریکاتوری با چشم‌های بسیار بزرگ و عروسکی را که توسط چت‌جی‌پی‌تی تولید شده بود، به او نشان داده و درخواست کرده است چهره‌اش به آن شکل درآید. او در این باره گفته است: «مثل این است که بگویی می‌خواهی شبیه آریل در پری دریایی کوچولو باشی. واقعاً شوکه شدم.» به گفته وستبی، این نوع زیبایی‌شناسی شبیه به سبک «عروسک‌های برتز» است؛ با لب‌های بسیار حجیم، چشم‌های بسیار درشت و خط فک زاویه‌دار و تراش‌خورده.

هوش مصنوعی نخستین فناوری دیجیتالی نیست که بر تصور افراد از زیبایی و ظاهر خود اثر گذاشته است. پیش از آن، فیلترهای شبکه اجتماعی اسنپ‌چت و فضای اینفلوئنسرمحور شبکه‌های اجتماعی نیز نقش مشابهی در تغییر استانداردهای زیبایی داشته‌اند.

بااین‌حال، برخی متخصصان هشدار می‌دهند که هوش مصنوعی می‌تواند تأثیر فناوری‌های دیجیتال بر ادراک زیبایی و شکل‌گیری استانداردهای غیرواقعی و ناامنی‌های ظاهری را تشدید کند. همان‌طور که افزایش موارد موسوم به «روان‌پریشی مرتبط با هوش مصنوعی» نشان می‌دهد، این فناوری توان بالایی در تحریف ادراک افراد و تقویت ناامنی‌های روانی دارد.

مراجعه بیماران با تصاویر تولیدشده یا ویرایش‌شده توسط هوش مصنوعی به‌عنوان معیار زیبایی، کار جراحان پلاستیک را دشوارتر کرده و انتظارات غیرواقع‌بینانه‌ای ایجاد کرده است. پژوهش جدیدی نشان داده است بیمارانی که از هوش مصنوعی برای ویرایش تصاویر خود استفاده کرده‌اند، معمولاً انتظار نتایج بسیار غیرواقع‌بینانه‌تری از جراحی‌های زیبایی دارند.

سچین شریدهارانی، جراح پلاستیک در منهتن، نمونه‌ای از این وضعیت را چنین توصیف می‌کند که زنی در دهه هفتاد زندگی خود با تصویری تولیدشده توسط هوش مصنوعی از چهره جوان‌ترش به او مراجعه کرده و خواستار چیزی شده که آن را «ماشین زمان جراحی» نامیده است تا دوباره به ظاهر ۴۰ سال جوان‌تر خود بازگردد. او به بیمار گفت نمی‌توان دقیقاً چهره گذشته را بازسازی کرد، اما بیمار همچنان بر درخواست خود پافشاری کرده است.

در مقابل، برخی متخصصان حوزه پزشکی معتقدند می‌توان از خودِ هوش مصنوعی برای مدیریت این انتظارات استفاده کرد. جاستین ساکس، جراح پلاستیک ترمیمی در دانشگاه واشینگتن گفته است ابزارهای تخصصی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند نتایج احتمالی جراحی را به شکل دقیق‌تری شبیه‌سازی و به بیماران کمک کنند درک واقع‌بینانه‌تری از نتیجه داشته باشند. او می‌گوید: «تصور کنید پس از یک جلسه مشاوره چنین گفت‌وگویی شکل بگیرد؛ سطح درک و انتظارات بیمار واقعاً شگفت‌انگیز خواهد بود.»

بااین‌حال، فناوری هوش مصنوعی بدون چالش نیست. برخی کارشناسان هشدار می‌دهند که اتکای بیش از حد پزشکان به هوش مصنوعی می‌تواند مشکل‌ساز باشد، زیرا این فناوری همچنان خطاپذیر است و نباید جایگزین کامل قضاوت پزشکی شود.