احیای سلول‌های آسیب‌دیده قلب به‌کمک سلول‌های بنیادی جفت

سه‌شنبه ۷ خرداد ۱۳۹۸ - ۲۳:۳۰
مطالعه 3 دقیقه
نوع خاصی از سلول‌های بنیادی جفت شناسایی شده‌اند که می‌توانند مستقیما به سلول‌های عضلانی قلب تبدیل شوند.

پژوهشگران مدرسه‌ی پزشکی آیکان در مونت سینای نشان دادند که در مدل‌های حیوانی، سلول‌های بنیادی حاصل از جفت به‌نام سلول‌های Cdx2 می‌توانند پس از حمله‌ی قلبی و آسیب به قلب، سلول‌های قلبی سالمی تولید کنند. نتایج این پژوهش که در مجله‌ی PNAS منتشر شده است، می‌تواند منجر به توسعه‌ی روشی جدیدی برای بازسازی قلب و دیگر اعضا شود. دانشمندان قبلا تصور می‌کردند که سلول‌های Cdx2 تنها در مراحل اولیه‌ی توسعه‌ی جنین، جفت را ایجاد می‌کنند و هرگز توانایی آن‌ها در احیای اندام‌های دیگر بدن نشان داده نشده بود. هینا چودری، پژوهشگر این مطالعه می‌گوید:

پژوهشگران مونت سینای قبلا نشان داده بودند که ترکیبی از سلول‌های بنیادی جفت در موش می‌توانند به قلب موش‌های ماده‌ی باردار کمک کنند که از جراحتی که می‌تواند بدون این درمان به نارسایی قلبی منجر شود، رهایی پیدا کند. آن‌ها در این مطالعه نشان دادند که سلول‌های بنیادی جفت به قلب مادر مهاجرت کردند و مستقیما به محل جراحت قلب رفتند. در آنجا، این سلول‌های بنیادی تبدیل به سلول‌های تپنده‌ی قلب شدند و به فرایند ترمیم کمک کردند. مطالعه‌ی جدید با هدف تعیین نوع سلول‌هایی که موجب بازسازی قلب می‌شدند، انجام شد.

پژوهشگران کار خود را با بررسی سلول‌های Cdx2، فراوان‌ترین نوع سلول‌های بنیادی در ترکیب سلولی که قبلا شناسایی شده بود، آغاز کردند و دریافتند که درصد این سلول‌ها در سلول‌های مشارکت‌کننده در احیای قلب بیش از دیگر سلول‌های جفتی است (۴۰ درصد).

پژوهشگران برای مطالعه‌ی ویژگی‌های احیاکنندگی سلول‌های Cdx2، سه گروه موش نر را دچار حمله‌ی قلبی کردند. گروه اول، درمان‌ سلول‌های بنیادی Cdx2 حاصل از جفت موش‌ها در اواخر بارداری را دریافت کردند، گروه دوم سلول‌های جفتی را دریافت کردند که Cdx2 در آن‌ها بیان نمی‌شد و سومین گروه (گروه کنترل)، یک محلول نمکی دریافت کردند. پژوهشگران از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تجزیه‌و‌تحلیل تمام موش‌ها بالافاصله پس از حملات قلبی و نیز سه ماه پس از القاء حمله‌ی قلبی استفاده کردند. آن‌ها دریافتند که موش‌های گروه درمان با سلول‌های بنیادی Cdx2 دارای پیشرفت قابل‌توجه درزمینه‌ی احیای بافت آسیب‌دیده‌ی قلب بودند. طی سه ماه، این سلول‌های بنیادی مستقیما به محل جراحت قلب مهاجرت کرده بودند و رگ‌های خونی و سلول‌های قلبی جدیدی تشکیل داده بودند. موش‌هایی که با محلول نمکی و سلول‌های غیر Cdx2 جفت به آن‌ها تزریق شده بود، دچار نارسایی قلبی شدند و نشانه‌ای از احیای قلب در آن‌ها دیده نمی‌شد.

پژوهشگران به دو ویژگی دیگر سلول‌های Cdx2 نیز پی بردند: همه‌ی آن‌ها دارای پروتئین‌های سلول‌های بنیادی جنینی بودند که تمام اعضای بدن را تولید می‌کنند، ولی پروتئین‌های دیگری نیز داشتند که به آن‌ها توانایی مهاجرت مستقیم به محل آسیب را می‌داد. این قابلیتی است که سلول‌های بنیادی جنینی آن را ندارند و نیز به‌نظر می‌رسید که می‌توانند از پاسخ ایمنی میزبان اجتناب کنند. چودری توضیح می‌دهد:

سانگیثا واداک ماداثیل، دیگر پژوهشگر مطالعه می‌گوید:

مطالب مشابه

نظرات