دیتاسنترهای هوش مصنوعی آلودگی هوا را به سطحی هولناک رسانده‌اند

آلودگی ناشی از مراکز داده‌ی هوش مصنوعی دیگر از نگرانی فنی گذشته و به مسئله‌ای زیست‌محیطی و سیاسی بدل شده است که هر پروژه‌ی تازه، بار آن را سنگین‌تر می‌کند. حجم آلودگی‌ که از ژنراتورهای سوخت فسیلی بیرون می‌ریزد، فراتر از تصورات است و هر مرکز داده‌ی تازه، این بحران را بزرگ‌تر می‌کند. در آمریکا، ایالت‌هایی مانند تگزاس پیشتاز چنین موجی هستند که در مقیاس جهانی فقط می‌توان آن را با چین مقایسه کرد، البته از نظر زیرساخت‌های تازه‌ای که با «دایناسورهای مرده»، یعنی سوخت‌های فسیلی، نیرو می‌گیرند.

به‌گزارش فیوچریسم، هرچه دیتاسنترها در سراسر آمریکا بیشتر قد بکشند، مشکل افزایش آلایندگی هم شدیدتر می‌شود؛ مشکلی که با عطش فزاینده برای هر نوع برق، پیوندی مستقیم دارد. آمریکا در حال حاضر دست‌کم ۸۲ ژنراتور گازی مرتبط با دیتاسنترها را یا در مرحله‌ی توسعه دارد یا در مرحله‌ی پیشنهاد. این تأسیسات عظیم از نظر اندازه و توان، با ژنراتورهای برق عمومی رقابت می‌کنند، با این تفاوت که دولت اداره‌شان نمی‌کند و برق تولیدی‌شان هم برای شهروندان نیست.

در عوض، پای ژنراتورهای خصوصی در میان است که شرکت‌های بزرگ فناوری، از جمله متای مارک زاکربرگ و ایکس‌ای‌آیی ایلان ماسک، آن‌ها را توسعه می‌دهند. برقی که چنین سامانه‌هایی تولید می‌کنند فقط برای دیتاسنترها در نظر گرفته شده؛ مراکزی که با ورود نسل‌های تازه‌ی تراشه‌های هوش مصنوعی و مدل‌های زبانی بزرگ پرمصرف، پیوسته تشنه‌تر می‌شوند. نیویورک تایمز می‌گوید اگر همه‌ی این ۸۲ نیروگاه طبق برنامه وارد مدار شوند، فقط در یک سال می‌توانند به‌اندازه‌ی نیمی از خودروهای سواری آمریکا آلایندگی تولید کنند.

آن‌چه این حجم از آلودگی را ممکن کرده، تا حد زیادی به نهادهای ناظر همسو با صنعت در ایالت‌هایی مانند تگزاس و اوهایو برمی‌گردد؛ جایی که مجوز ساخت ژنراتورهای عظیم سوخت فسیلی گاهی در تنها ۱۸ روز و اغلب هم بدون شفاف‌سازی عمومی صادر می‌شود.

توقف موقت صدور مجوز برای مراکز داده‌ی تازه ممکن است سرعت این روند را کم کند، اما تنها در صورتی که ایالت‌ها سراغ کاری بسیار بعید بروند و ژنراتورهای گازی تازه را برای تأسیسات موجود هم ممنوع کنند، انتظار می‌رود انتشار آلاینده‌های فسیلی در آمریکا طی سال‌های آینده همچنان با شیبی تند افزایش یابد.