حجم آلودگیای که از نیروگاههای سوخت فسیلی به بیرون سرازیر میشود، حیرتانگیز است. در ایالات متحده، مناطقی مانند تگزاس پیشتاز این انفجار در انتشار آلایندهها هستند؛ ایالتی که در مقیاس جهانی، از نظر زیرساختهای جدیدی که با سوختهای فسیلی تأمین انرژی میشوند، تنها با چین قابل مقایسه است.
هیچ کورسویی از بهبود وضعیت نیز دیده نمیشود؛ زیرا با افزایش هرچه بیشتر مراکز داده در سراسر آمریکا و رشد شتابان تقاضا برای هر نوع برق، انتظار میرود معضل افزایش انتشار گازهای گلخانهای بهمراتب وخیمتر شود.
براساس گزارشی از نیویورک تایمز، در حال حاضر دستکم ۸۲ نیروگاه گازسوز مرتبط با مراکز داده در آمریکا یا در مرحله توسعه قرار دارند یا پیشنهاد ساخت آنها مطرح شده است. این تأسیسات عظیم از نظر ابعاد و ظرفیت تولید برق با نیروگاههای عمومی برابری میکنند؛ با این تفاوت که تحت مدیریت دولت نیستند و برق تولیدی آنها نیز برای مصرف شهروندان در نظر گرفته نشده است.
در عوض، این نیروگاههای تازه در مالکیت بخش خصوصی است و شرکتهای بزرگ فناوری، از جمله متا، متعلق به مارک زاکربرگ و xAI، متعلق به ایلان ماسک، مشغول ساختشان هستند. برق تولیدی این نیروگاهها صرفاً برای دیتاسنترها استفاده خواهد شد؛ مراکزی که با ورود نسلهای جدید تراشههای هوش مصنوعی و مدلهای زبانی بزرگ پرمصرف به مرحله تولید، بیش از پیش به انرژی نیاز پیدا میکنند.
نیویورک تایمز مینویسد اگر هر ۸۲ نیروگاه طبق برنامه وارد مدار شوند، میزان انتشار آلایندههای آنها در یک سال میتواند با انتشار ناشی از نیمی از خودروهای سواری موجود در آمریکا برابری کند.
این حجم حیرتانگیز از آلودگی به لطف نهادهای نظارتی ایالتهایی مانند تگزاس و اوهایو امکانپذیر شده است؛ نهادهایی که رویکردی همسو با منافع صنایع دارند و مجوز ساخت نیروگاههای عظیم سوخت فسیلی را گاهی تنها ظرف ۱۸ روز صادر میکنند، آن هم در بسیاری از موارد بدون اطلاعرسانی عمومی.
ممکن است اعمال ممنوعیت موقت برای ساخت مراکز داده جدید بتواند سرعت روند آلودگی را کاهش دهد، اما اگر ایالتها ساخت نیروگاههای گازسوز جدید برای تأمین برق مراکز داده موجود را نیز متوقف نکنند، انتظار میرود انتشار آلایندههای ناشی از سوختهای فسیلی در آمریکا درطول سالهای آینده همچنان بهسرعت افزایش پیدا کند.