دیتاسنترهای هستهای در دل اقیانوس؛ راهکار جدید برای پاسخ به عطش انرژی هوش مصنوعی
دیتاسنترها روی زمین با مخالفتهای روزافزونی روبهرو هستند و راهاندازی آنها بهدلیل مشکلاتی مانند فرآیند طولانی اتصال به شبکه برق، شکایت همسایگان از آلودگی صوتی و هوا و تاثیر منفی بر منابع آب محلی با تاخیرهای طولانی مواجه میشود.
استارتاپی به نام اتومارین (Atomarine) قصد دارد این چالش بزرگ را با ساخت دیتاسنترهای مجهز به انرژی هستهای روی بارجهای شناور و استقرار آنها در دریا حل کند.
پیشتر پیشنهادهای مختلفی برای انتقال دیتاسنترها به دریا یا حتی اعماق آب از سوی شرکتهای بزرگ و نوپا مطرح شده بود. برای نمونه، سامسونگ صنایع سنگین و شرکت کشتیرانی ژاپنی MOL سرورها را روی کشتیهای اختصاصی مستقر کردهاند که سوخت آنها از گاز طبیعی مایع (LNG) تامین میشود؛ با این حال، رویکرد اتومارین تفاوتهای ساختاری مهمی با طرحهای گذشته دارد.
اتومارین دیتاسنترها را بهصورت بارجهای شناور شبیه به سکوهای نفتی میسازد که امکان استقرار در هر نقطهای از جهان، حتی آبهای بینالمللی را دارند. این شیوه به کوتاهترشدن فرآیند اخذ مجوزها کمک میکند و نگرانی بابت ایجاد مزاحمت برای ساکنان مناطق مسکونی را از بین میبرد.
برق مورد نیاز این زیرساخت در ابتدا توسط یک کشتی نیروگاهی مستقر در کنار بارج تامین میشود که سوخت آن را کشتیهای حامل گاز طبیعی مایع فراهم میکنند.
اپراتورها میتوانند پس از تجاریسازی راکتورهای هستهای کوچک ماژولار و تأیید کاربری دریایی آنها، تامینکنندههای برق سنتی را بهسرعت با یک سیستم هستهای جایگزین کنند.
ساختار ماژولار این بارجها ارتقا و توسعهی ظرفیت دیتاسنترهای شناور را تسهیل میکند. البته ساخت چنین ابرسازهای با چالشهای فنی متعددی مانند پیشبینیناپذیری شرایط جوی اقیانوس، نیاز به کابلکشی فیبر نوری در اعماق دریا و مقاومسازی تجهیزات حساس سرور در برابر رطوبت، نمک و حرکت مداوم امواج همراه است.
