خودروها مثل گوشی هوشمند می‌شوند؛ یک آپدیت می‌تواند امکاناتشان را تغییر دهد
صنعت خودرو با گذار به محصولات مبتنی‌بر نرم‌افزار، خودروها را به ابزارهایی شبیه گوشی‌های هوشمند تبدیل کرده است.
صنعت خودروسازی با شتابی بی‌سابقه در حال فاصله‌گرفتن از سازوکارهای صرفا مکانیکی است و وسایل نقلیه‌ی امروزی بیش از هر زمان دیگری به گوشی‌های هوشمند شباهت پیدا کرده‌اند.
در این ساختار نوین که با نام خودروهای نرم‌افزارمحور شناخته می‌شود، بسیاری از امکانات فنی و رفاهی خودرو به‌جای قطعات فیزیکی، وابسته به کدهای برنامه‌نویسی هستند و طی یک به‌روزرسانی شبانه فعال یا غیرفعال می‌شوند.
طبق بررسی‌های شرکت آی‌بی‌ام، خودروی مبتنی‌بر نرم‌افزار وسیله‌ای است که کارکردها و ویژگی‌های اصلی‌اش به‌جای سخت‌افزارهای ثابت، از طریق نرم‌افزار کنترل، به‌روزرسانی و تقویت می‌شود.
پیش‌تر، اتومبیل‌ها تنها یک کامپیوتر مرکزی تحت عنوان واحد کنترل موتور یا ECU داشتند که تنظیم عملکرد پیشرانه و مدیریت مصرف سوخت را عهده‌دار بود؛ اما با گذر زمان پردازنده‌های مجزایی برای گیربکس خودکار، سامانه‌های رفاهی و بخش سرگرمی افزوده شدند.
خودروسازانی نظیر تسلا و لوسید موتورز اکنون تعداد پردازنده‌های پراکنده را کاهش داده و از چند واحد مرکزی بسیار قدرتمند استفاده می‌کنند تا امکان دریافت آپدیت‌های نرم‌افزاری فراهم شود. شرکت‌هایی همچون لوسید با تکیه بر همین سازوکار، سازگاری سامانه‌هایی مانند اندروید اتو و اپل کارپلی را ارتقا دادند و قابلیت‌های پیچیده‌ای چون پارک خودکار یا هدایت نیمه‌خودران نیز تنها پس از سنجش نهایی از طریق اینترنت فعال می‌شوند.
وابستگی فزاینده به برنامه‌نویسی چالش‌های امنیتی و اقتصادی متعددی به همراه دارد؛ چون بروز یک باگ نرم‌افزاری برخلاف کامپیوترها می‌تواند جان سرنشینان را در سرعت‌های بالا به خطر بیندازد یا اتومبیل را در بزرگراه متوقف کند. به‌علاوه، خودروسازان می‌توانند برخی دسترسی‌ها را به پرداخت اشتراک ماهانه مشروط کنند و عملکرد خودرو را پس از چند سال به پایان دوره‌ی پشتیبانی نرم‌افزاری پیوند بزنند.
