زمانی فرمول ساخت یک سوپراسپرت اصیل ایتالیایی کاملا سرراست به نظر میرسید: بدنهای آیرودینامیک با خطوط تهاجمی، پیشرانهای پر سر و صدا پشت سر سرنشینان و شتابی سرسامآور همراه با برچسب قیمتی نجومی.
حدود شش دهه پیش و با رونمایی از لامبورگینی میورا، این زبان طراحی و مهندسی متولد شد و استانداردهای دنیای خودرو را برای نسلها بازتعریف کرد. با وجود این، تحولات فناورانه و اوجگیری خودروهای تمامالکتریکی نشان میدهند که قواعد قدیمی دستخوش دگرگونی بنیادین شدهاند.
پائولو راکتی، مدیر خط تولید لامبورگینی تمراریو، در جریان گفتوگویی در میلان تأکید کرد که توانایی دستیابی به سرعتهای دیوانهوار اگرچه بخشی ناگسستنی از کارنامهی یک خودروی اسپرت است، اما دیگر بهتنهایی برای خلق هویت یک سوپراسپرت کفایت نمیکند.
در روزگاری که سدانها و خودروهای شاسیبلند خانوادگیِ فاقد موتورهای درونسوز میتوانند ظرف کمتر از ۳ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتربرساعت برسند، مانور تبلیغاتی روی شتاب خام، اثرگذاری پیشین را از دست داده است.
ناکافی بودن سرعت محض، سازندگان اصیل را به سمت تمرکز روی مشخصههای حسی و دینامیک رانندگی سوق میدهد. پائولو راکتی در تشریح رویکرد جدید این خودروساز ایتالیایی میگوید: «سرعت هنوز بخش مهمی از عملکرد محسوب میشود، اما روشن است که شرطی لازم بهشمار میرود و نه کافی. تمرکز روی قابلیتهای دینامیکی خودرو روزبهروز اهمیت بیشتری پیدا میکند و شاید در آینده میزان عملکرد خالص کماثرتر شود. آنچه یک خودروی سوپراسپرت باید عرضه کند، نهتنها شتاب و سرعت، بلکه القای احساس ناب هیجان است.»
کاهش دهم ثانیهای در دستیابی به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت پس از رسیدن به محدودهی ۲ تا ۳ ثانیه، هیجان گذشته را برای مشتریان ثروتمند خلق نمیکند. به همین دلیل، لامبورگینی سرمایهگذاری سنگینی روی پاسخدهی فرمان، هندلینگ، صدای غرش موتور و نحوهی انتقال قدرت انجام داده است.
حفظ پیشرانهی افسانهای دوازده سیلندر در کنار جایگزینی موتور تنفس طبیعی دهسیلندر با یک پیشرانهی توئینتوربو هشتسیلندر با ردلاین ۱۰ هزار دور بر دقیقه در مدل تمراریو، راهکاری مهندسی برای حفظ آوای مکانیکی و حس تکرارنشدنی رانندگی تلقی میشود.
دیدگاه مدیران لامبورگینی علت تاخیر در عرضهی نخستین محصول تمامبرقی این شرکت ایتالیایی را نیز توضیح میدهد. استفان وینکلمن، مدیرعامل لامبورگینی، پیشتر تأیید کرده بود که پروژهی خودروی تمامبرقی لغو نشده اما تا اطلاع ثانوی به تعویق افتاده است.
سبد کنونی محصولات شامل لامبورگینی روئلتو (Lamborghini Revuelto)، لامبورگینی تمراریو (Lamborghini Temerario) و لامبورگینی اوروس اسای (Lamborghini Urus SE) همگی از قوای محرکهی هیبریدی بهره میبرند. با وجود تلاش مهندسان برای بازگرداندن پیوند عاطفی میان راننده و خودرو، بازگشت جعبهدندههای دستی سنتی سه پداله دور از انتظار خواهد بود.
راکتی دربارهی تمایل برخی علاقهمندان به گیربکسهای کلاسیک میگوید: «همواره مشتریانی خواهند بود که خواهان جعبهدندهی دستی و ریشههای سنتی باشند. از سوی دیگر، ماهیت لامبورگینی با تکامل مداوم و نگاه به آینده شکل میگیرد و تمرکز فعلی ما توسعهی حداکثری معماریهای پیشرفتهی کنونی است.»
