با وکیل ایلان ماسک آشنا شوید که رسما یک دلقک است!

شاید برایتان جالب باشد بدانید یکی از وکلای ثروتمندترین مرد جهان، رسماً دلقک است.

جیمی پارکینن که در خط مقدم دعوای حقوقی بین ایلان ماسک و سم آلتمن، مدیرعامل شرکت خالق ChatGPT حضور دارد، پای برخی از جنجالی‌ترین مناقشات مربوط به تبادل اسناد و شواهد را امضا کرده است. در جلسه‌ی دادرسی ماه جولای، او یک‌تنه در برابر سه وکیلی که نمایندگی OpenAI و مایکروسافت را در این پرونده برعهده داشتند، ایستاد.

او خارج از کار اصلی‌اش، هم برنامه‌های دلقک‌بازی را مدیریت می‌کند و هم کسب‌وکار خودش را در این زمینه دارد: Clown Cardio.

پارکینن در مصاحبه‌ای با بیزنس اینسایدر می‌گوید: «هیچ‌کدام از دوستان کمدین من، باور نمی‌کنند که من وکیلم و هیچ‌کدام از دوستان وکیلم هم باور نمی‌کنند که دلقک‌بازی می‌کنم.»

پارکینن می‌گوید اجراهای کمدی‌اش به تصویر آشنای دلقک‌های تولد کودکانه به سبک رونالد مک‌دونالد شباهتی ندارد. خبری از بینی‌های قرمز بوق‌دار یا کلاه‌گیس‌های فرفری رنگین‌کمانی نیست و با تک‌چرخ هم روی صحنه نمی‌آید.

پارکینن دلقک را نوعی کمدی فیزیکی با ایده‌پردازی سطح بالا می‌داند؛ چیزی در امتداد کارهای چارلی چاپلین، باستر کیتون و لوسیل بال. او این واژه را به همان معنا به کار می‌برد که معمولاً از بداهه‌پردازی یا کمدی استفاده می‌شود.

او می‌گوید: «وقتی تمام نقاب‌های اجتماعی را که همه ما به چهره می‌زنیم کنار بگذارید، اگر جنسیت، سیاست، پول، جایگاه و قدرت را حذف کنید و فقط خودِ انسانی و عریانتان باشید؛ بدون پیرایه‌های جامعه، واقعاً چه کسی هستید؟ دلقک تلاش می‌کند به این سؤال پاسخ دهد.»

پارکینن همچنین توضیح می‌دهد که در عمل، اجرای دلقکی بر پایه‌ی وضع‌کردن مجموعه‌ای از قواعد برای تماشاگران و سپس شکستن همان قواعد شکل می‌گیرد. به گفته او کنش متقابل میان دلقک و تماشاگر، چیزی درباره‌ی همه‌ی حاضران آشکار می‌کند.

او حرفه‌هایش را چنین ادامه می‌دهد: «دلقک‌ها زیاد از رقابت‌ها و مهارت‌هایی مثل شعبده یا ژانگولربازی استفاده می‌کنند، چون تماشاگر به‌خوبی می‌داند در این موقعیت‌ها چه چیزی درست است و چه چیزی غلط.»

پارکینن به‌عنوان نمونه اجرایی را توصیف می‌کند که در آن تصمیم گرفته بود از هیچ واژه‌ای که حرف M دارد استفاده نکند. او باید هم‌زمان راهی پیدا می‌کرد که اجرا را پیش ببرد و واکنش تماشاگران را در لحظه‌هایی که از این قاعده تخطی می‌کرد، بسنجد. او می‌گوید:

«به تعبیری این کار شباهت‌هایی به بندبازی دارد: اینکه چطور اجرا را زنده نگه دارم؟ چطور شخصیتی باورپذیر باشم و درعین‌حال هرگز از حرف M استفاده نکنم؟ و تماشاگر هم بادقت دنبال همین نشانه‌هاست.»

ماسک اولین‌بار در سال ۲۰۲۴ از آلتمن شکایت کرد، با این هدف که نگذارد OpenAI از یک نهاد غیرانتفاعی معاف از مالیات به شرکت سهامی تبدیل شود.

به ادعای ماسک، OpenAI تحت رهبری آلتمن دیگر همان مرکز بشردوستانه تحقیقات هوش مصنوعی نیست که زمانی قرار بود برای خیر و صلاح بشریت کار کند. به باور او این استارتاپ عملاً به زیرمجموعه‌ی مایکروسافت تبدیل شده است.

آلتمن هم در شکایت متقابل خود علیه ماسک مدعی شد که مدیرعامل تسلا و اسپیس‌ایکس پس از مشارکت کوتاهش در سال‌های ابتدایی OpenAI، آنجا را رها کرد. طبق شکایت آلتمن، ماسک که به ChatGPT حسادت می‌کرد، می‌خواست OpenAI را تضعیف کند تا شرکت هوش مصنوعی خودش یعنی xAI رهبری بازار را در دست بگیرد.

پارکینن به دلیل علاقه‌اش به حقوق مالکیت معنوی که ریشه در فعالیت‌هایش در صحنه سرگرمی لس‌آنجلس داشت، به شرکت توبروف و شرکا پیوست. این شرکت اغلب وکالت سلبریتی‌ها و هنرمندان را در اختلافات حقوقی بر سر آثارشان برعهده می‌گیرد.

پارکینن در مناقشات مربوط به کشف شواهد در پرونده ماسک، سخت جنگیده است: او تلاش کرد میرا موراتی را به دادگاه احضار کند، یکی از مدیران اجرایی سابق OpenAI که در دوران اخراج کوتاه‌مدت آلتمن به‌عنوان مدیرعامل موقت خدمت می‌کرد و اکنون رهبری Thinking Machine Labs را برعهده دارد.

باوجود اعتراض‌های اوپن‌ای‌آی و مایکروسافت، قاضی جانب پارکینن را گرفت و اجازه داد احضاریه‌ای برای ادای شهادت به موراتی ابلاغ شود، آن هم پس از اینکه موراتی ۱۱ بار از پذیرش آن طفره رفته بود.

در نامه‌ای دیگر که باعث تعجب همگان شد، پارکینن نوشت که ماسک «از کامپیوتر استفاده نمی‌کند» اما ایمیل‌های گوشی‌اش برای یافتن مدارک در این دادرسی جستجو شده‌اند.

ایده‌ی او پس از آنکه نیویورک‌تایمز در سال ۲۰۲۴ گزارشی درباره‌ی این برنامه منتشر کرد، با استقبال گسترده روبه‌رو شد. از آن زمان، او کلاس‌هایی در نیویورک و فیلادلفیا برگزار کرده و می‌گوید درخواست‌هایی هم برای راه‌اندازی شعبه در اروپا دریافت کرده است.

در مقطعی از دوران کار کمدی‌اش، پارکینن یک هفته در میان در سانتا مونیکا اجرا داشت و در سراسر لس‌آنجلس کلاس‌های دلقک‌بازی و بداهه برگزار می‌کرد.

او می‌گوید این بخش از زندگی‌اش با پرونده ماسک به حاشیه رفته است. فشردگی و شدت روند دادرسی، تمرکز او را معطوف به لوایح حقوقی کرده؛ وضعیتی که خودش آن را به‌صورت استعاری شبیه پرتاب کیک خامه‌ای به سمت وکلای طرف مقابل توصیف می‌کند.

او همچنین در بخشی از مصاحبه، اشاره کرد که قصد دارد به‌زودی شرکت حقوقی خودش را تأسیس کند، شرکتی که روی فصل مشترک حقوق مالکیت فکری و هوش مصنوعی تمرکز خواهد داشت.

او باور دارد زندگی دلقکی‌اش به رشد حرفه‌ایش کمک می‌کند، چراکه بخش بزرگی از دادرسی، اجرا و نمایش است: «درنهایت همه‌چیز به ارتباط برقرارکردن با آدم‌ها برمی‌گردد، حتی در حرفه‌ی وکالت. شما با قاضی ارتباط می‌گیرید، با هیئت‌منصفه، با وکلای طرف مقابل.»

از نظر پارکینن دنیای خشک و رسمی وکلای شرکتی می‌تواند از کمی دلقک‌بازی سود ببرد. او می‌گوید: «وکیل‌ها غالباً بیش از حد محافظه‌کارند و از موهبت بزرگی که درست جلوی دستشان است غافل می‌مانند. فقط کافی است در یک کلاس بداهه‌پردازی شرکت کنند.»