فضانوردان آرتمیس ۳ با استفاده از استارلینک، ویدئوهای 4K به زمین خواهند فرستاد
ناسا قصد دارد در همکاری با اسپیسایکس فضاپیمای اوراین را در سومین مأموریت برنامه آرتمیس به دو پایانه لیزری کوچک استارلینک مجهز کند که برای کار با شبکه کنونی استارلینک اسپیسایکس طراحی شدهاند. این دو پنل در بخش بیرونی اوراین نصب خواهند شد و تواناییهای ارتباطی فضاپیما را تقویت میکنند. به گفته ناسا، به لطف این ارتقا، امکان ارسال تصاویر و ویدئوهای 4K به مرکز کنترل مأموریت در مرکز فضایی جانسون در هیوستون فراهم خواهد شد.
انتظار میرود که تجهیز اوراین به سامانه ارتباطی استارلینک، ظرفیت انتقال داده از این فضاپیما به مرکز کنترل مأموریت ناسا در هیوستون را افزایش دهد؛ قابلیتی که میتواند شامل پخش زنده ویدئو با وضوح بالا از مدار باشد. مأموریت آرتمیس ۳ در حال حاضر برای نیمه دوم سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده و یک مشارکت بزرگ دیگر از سوی اسپیسایکس نیز خواهد داشت: استفاده از موشک استارشیپ.
اسپیسایکس در حال حاضر بیش از ۱۰هزار ماهواره استارلینک را در مدار نزدیک زمین قرار داده است. این ماهوارهها پوشش اینترنت ماهوارهای پرسرعت را تقریباً در سراسر جهان برای پایانههای بیسیم تجاری با اندازهای تقریباً مشابه لپتاپ فراهم میکنند. ماهوارههای منظومه استارلینک در مجموع به بیش از ۲۵هزار لیزر مجهز هستند که در مدار نزدیک زمین برای حفظ ارتباط میان ماهوارههای شبکه در حال فعالیتاند.
اسپیسایکس پیشتر در مأموریت خصوصی «فرام ۲» که در سال ۲۰۲۵ نخستین انسانها را به مدار قطبی زمین فرستاد، استفاده از منظومه استارلینک را بهعنوان یک شبکه ارتباطی رله (بازپخش) آزمایش کرده بود. این شرکت همچنین بهطور مرتب از قابلیت انتقال داده بالای شبکه ماهوارهای خود برای پخش زنده ویدئوهای با وضوح بالا از موشکهای درحال پرواز فالکون ۹ و استارشیپ استفاده میکند.
آرتمیس ۳ سومین مأموریت از برنامه آرتمیس ناسا است که قصد دارد زمینه برای بازگرداندن فضانوردان به ماه و احداث پایگاه دائمی روی سطح آن، فراهم کند. این مأموریت قرار است یک تمرین عملی برای کپسول اوراین ناسا باشد تا در مدار نزدیک زمین با ماهنشینهای تجاری، یعنی فضاپیمای استارشیپ و فضاپیمای بلومون بلو ارجین، عملیات پهلوگیری و اتصال انجام دهد. این مأموریت در مقایسه با آرتمیس ۲ که ناسا در آوریل امسال انجام داد، بسیار نزدیکتر به زمین خواهد بود.
آرتمیس ۲ نخستین پرواز اوراین با حضور فضانوردان بود و مأموریتی ۱۰ روزه را در اطراف ماه انجام داد. ناسا در آرتمیس ۲ نیز از ارتباطات لیزری استفاده کرد؛ بدین صورت که پایانههای نصبشده روی اوراین و ایستگاههای زمینی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) در کالیفرنیا و مجموعه وایت سندز در نیومکزیکو، دادههایی را منتقل کردند که حجمشان بسیار بیش از ظرفیت شبکههای رادیویی معمول ناسا برای ارتباطات فضای نزدیک و اعماق فضا بود.
از آنجایی که اوراین در آرتمیس ۳ در مدار نزدیک زمین خواهد ماند، رفع محدودیتهای ارتباطی بسیار سادهتر خواهد بود.
اگر همهچیز در آرتمیس ۳ طبق برنامه پیش برود، ناسا نخستین فرود انسان روی ماه در برنامه آرتمیس را در مأموریت بعدی، یعنی آرتمیس ۴ انجام خواهد داد. ناسا قصد دارد فضانوردان آرتمیس ۴ را در سال ۲۰۲۸ به سوی ماه اعزام کند و استارشیپ را بهعنوان ماهنشین انتخاب کرده است؛ فضاپیمایی که قرار است فضانوردان را دوباره به سطح ماه بازگرداند.