آرتمیس ۳ یکی از پیچیده‌ترین ماموریت‌های ناسا خواهد بود

ناسا روز چهارشنبه، ۱۳ مه برخی اطلاعات تازه درباره آرتمیس ۳ منتشر کرد؛ مأموریتی سرنشین‌دار که قرار است عملیات پهلوگیری مداری و اتصال فضاپیمای اوراین را با یک یا چند ماه‌نشین در نزدیکی زمین آزمایش کند.

جرمی پارسونز، سرپرست معاونت برنامه «ماه تا مریخ» در واحد توسعه سامانه‌های اکتشافی ناسا در واشنگتن، در بیانیه‌ای گفت: «با اینکه آرتمیس ۳ در مدار زمین انجام می‌شود، گامی بسیار مهم برای فرود موفق انسان بر ماه در مأموریت آرتمیس ۴ خواهد بود. آرتمیس ۳ یکی از پیچیده‌ترین مأموریت‌هایی محسوب می‌شود که ناسا تاکنون انجام داده است.»

پیش‌تر کلیات آرتمیس ۳ را می‌دانستیم: این مأموریت با استفاده از موشک اسپیس لانچ سیستم ناسا (SLS)، چهار فضانورد را با فضاپیمای اوراین به مدار خواهد فرستاد. سپس اوراین با یک یا هر دو ماه‌نشین ساخته‌شده توسط بخش خصوصی، یعنی استارشیپ اسپیس‌ایکس و بلومون بلو ارجین عملیات پهلوگیری و اتصال را انجام خواهد داد.

تغییر ساختار سومین پرواز برنامه آرتمیس اواخر فوریه اعلام شد و تغییر بزرگی نسبت به طرح اولیه‌ی این مأموریت به‌شمار می‌رود. آرتمیس ۳ درابتدا قرار بود با استفاده از یکی از ماه‌نشین‌ها، فضانوردان را در نزدیکی قطب جنوب ماه فرود بیاورد.

ناسا هنوز در حال نهایی‌کردن جزئیات آرتمیس ۳ است؛ اما بیانیه‌ی چهارشنبه نشان می‌دهد که پیشرفت‌هایی حاصل شده است. برای مثال، ناسا اعلام کرد فضانوردان در آرتمیس ۳ زمان بیشتری را نسبت به آرتمیس ۲ درون اوراین سپری خواهند کرد تا سامانه‌های پشتیبانی حیات بیشتر تحت ارزیابی قرار گیرند.

آرتمیس ۲ که چهار فضانورد را در سفری تاریخی به دور ماه فرستاد، حدود ۱۰ روز طول کشید؛ فضاپیمای حامل فضانوردان این مأموریت ۱۳ فروردین امسال پرتاب شد و ۲۲ فروردین در اقیانوس فرود آمد. بااین‌حال، در بیانیه چهارشنبه اشاره‌ای به مدت زمان آرتمیس ۳ نشده است.

ناسا همچنین اعلام کرده است که موشک SLS در آرتمیس ۳ به‌جای مرحله فوقانی عملیاتی، از یک «اسپیسر» یا قطعه‌ی فاصله‌دهنده‌ی غیرکابردی استفاده خواهد کرد. مقام‌های ناسا در بیانیه نوشتند:

«این اسپیسر همان ابعاد کلی و نقاط اتصال مرحله فوقانی را میان بخش رابط مرحله‌ی اوراین و بخش رابط هسته‌ی مرکزی موشک حفظ خواهد کرد.»

مقام‌های ناسا افزودند که طراحی و ساخت قطعه‌ی اسپیسر اکنون در مرکز فضایی مارشال در آلاباما در جریان است. استفاده از قطعه‌ای غیرکابردی به‌عنوان مرحله فوقانی از نظر صرفه‌جویی هزینه تصمیمی منطقی به‌نظر می‌رسد؛ زیرا مرحله فوقانی اسپیس لانچ سیستم که با نام ICPS شناخته می‌شود، وظیفه دارد اوراین را از مدار زمین خارج و به‌سمت ماه هدایت کند، درحالی‌که فضاپیما در آرتمیس ۳ اصلاً به ماه نخواهد رفت.

مقام‌های ناسا توضیح دادند: «پس از اینکه موشک، اوراین را در مدار قرار داد، ماژول سرویس ساخت اروپا نیروی رانش لازم را برای چرخش اوراین به دور سیاره در مدار نزدیک زمین فراهم خواهد کرد.»

ناسا افزود مدار نزدیک زمین احتمال موفقیت مأموریت را افزایش می‌دهد؛ زیرا نسبت به مأموریت قمری، فرصت پرتاب راحت تمام اجزای مأموریت را فراهم می‌کند؛ ازجمله موشک حامل اوراین و خدمه‌اش، نمونه‌ی آزمایشی سامانه فرود انسانی استارشیپ اسپیس‌ایکس و نمونه آزمایشی بلومون مارک ۲ از بلو ارجین.

در این میان، یک نکته تازه هم تأیید شد: بیشتر ما تصور می‌کردیم آرتمیس ۳ به مدار پایین زمین خواهد رفت (برخلاف مسیرهای دورتر در اطراف سیاره ما)، اما ناسا تا امروز این موضوع را رسماً تأیید نکرده بود.

بیانیه چهارشنبه همچنین اشاره کرد که آرتمیس ۳ از سپر حرارتی جدید و ارتقایافته اوراین استفاده خواهد کرد؛ موضوعی که پیش‌تر هم می‌دانستیم. همچنین گفته شده است که فضانوردان ماموریت به طور بالقوه می‌توانند دست‌کم به یکی از ماه‌نشین‌های آزمایشی وارد شوند.

هنوز مشخص نیست کدام ماه‌نشین در آرتمیس ۳ حضور خواهد داشت؛ استارشیپ، بلو مون یا شاید هر دو. جزئیات مهم دیگری نیز همچنان نامشخص‌اند؛ از جمله مدت مأموریت، فضانوردان حاضر در آن، آزمایش‌های علمی احتمالی و نحوه آزمایش لباس‌های فضایی جدید آرتمیس که اکسیوم اسپیس، شرکت مستقر در هیوستون مشغول ساختشان است.