TSMC برای اینتل ظرفیت تولید جدید ایجاد نمی‌کند

ظاهرا TSMC سفارش‌های اخیر اینتل را به‌عنوان سفارش موقتی در نظر گرفته است و تصمیمی برای اضافه کردن ظرفیت برای پاسخ‌گویی بهتر به آن‌ها ندارد.

خبر تصمیم اینتل مبنی بر قرارداد با تولیدکننده‌‌های خارجی (فاندری) برای تأمین نیازهای تراشه، کل صنعت سخت‌افزار را شوکه کرد. غول دنیای پردازنده قبلا تولید تراشه‌های ابتدایی برای محصولات را نیز به‌صورت داخلی انجام می‌داد. تصمیم جدید اینتل یعنی آن‌ها هم مانند بسیاری از تولیدکننده‌های دیگر پردازنده، بخش‌هایی از فرایند را برون‌سپاری می‌کنند و برای اولین برنامه‌ها نیز TSMC انتخاب شد. یکی از مهم‌ترین سؤال‌هایی که پیرامون تصمیم جدید اینتل مطرح می‌شود این است که تصمیم اینتل برای برون‌سپاری، تا چه حد موقتی خواهد بود.

TSMC اینتل را به چشم یک شریک تولیدی طولانی‌مدت نمی‌بیند

رسانه‌ی دیجی‌تایمز ادعا می‌کند که TSMC برنامه‌ی خاصی برای گسترش ظرفیت تولید خود برای اینتل ندارد. ظاهرا شرکت تایوانی، اینتل را یک مشتری موقت می‌داند و برنامه‌ریزی‌های طولانی‌مدتی برای آن‌ها ندارد. این خبر برای کاربران و کارشناسانی که طرفدار تولید داخلی در اینتل هستند، خبر خوبی محسوب می‌شود. اگرچه اینتل اکنون دیگر جزو پنج تولیدکننده‌ی بزرگ نیمه‌هادی در جهان نیست، اما با توانایی تولید ۸۱‍۷ هزار ویفر در ماه، فاصله‌ای نه‌چندان زیاد با رهبران بازار دارد. شرکت‌های بزرگ، همگی ظرفیت تولید بیش از یک میلیون ویفر را در ماه دارند. تیم آبی برخلاف شرکت‌هایی همچون TSMC و سامسونگ و گلوبال‌فاندریز، از تمامی ظرفیت تولید برای محصولات خودش استفاده می‌کند.

یکی از پیچیدگی‌های مهم در وضعیت همکاری اینتل با TSMC در ظرفیت تولید شرکت‌ها دیده می‌شود. فاصله‌ی ظرفیتی اینتل با هر شرکت فاندری دیگر هم بسیار زیاد بود. درنهایت TSMC اکنون خود را تنها به‌عنوان ناجی اینتل می‌شناسد. تایوانی‌ها احتمال می‌دهند که درنهایت به پیمانکار طولانی‌مدت تولید تراشه برای اینتل تبدیل نشوند.

بحرانی مشابه AMD

پیش از اینکه AMD و اینتل به دعواهای حقوقی پیرامون انحصارگرایی پایان دهند، AMD فشارهای زیادی را ازلحاظ مجوز تولید x86 تحمل می‌کرد و به‌عنوان مثال آن‌ها محدود به داشتن کارخانه‌ی اختصاصی تولید تراشه بودند. تیم قرمز نمی‌توانست با پرداخت هزینه به TSMC یا UMC یا هر فاندری دیگر، پردازنده‌های x86 تولید کند. البته اینتل در چنین محدودیتی قرار ندارد، اما به‌هرحال شرایطی مشابه با همین مشکل در سطح تولید نیمه‌هادی هم دیده می‌شود.

فاندری‌های اختصاصی اینتل برای تولید پردازنده‌های x86 شرکت بهینه‌سازی شده‌اند. طراحی پردازنده‌های این شرکت نیز اغلب با تمرکز روی تولید در فاندری‌های داخلی انجام می‌شود. این رویکرد مهندسی، مزیتی است که به‌خاطر فعالیت اینتل به‌عنوان یک تولیدکننده‌ی دستگاه یکپارچه (IDM) به دست می‌آید. اینتل در گذشته برای شرح دادن عمبلکرد عالی خود در صنعت، از همین برتری برای ارائه‌ی دلیل استفاده می‌کرد. تا زمانی‌که شرکت مشغول تولید داخلی باشد، مشکلات خاصی نخواهد داشت. از وقتی که پای یک شرکت متفرقه و فاندری خارجی به میام می‌آید، چالش‌ها کمی افزایش پیدا می‌کنند.

اینتل / intel

پیشرفته‌بودن فاندری‌های اینتل، ارزش بالایی برای آن‌ها در شرکت به‌همراه دارد. درنتیجه هر سرمایه‌گذاری شرکت آمریکایی برای ایجاد یک خط تولید ویژه در فاندری TSMC در مسیر ساختن محصولات خاص، به‌‌نوعی خروج سرمایه‌ای محسوب می‌شود که باید برای بهبود فناوری‌های تولیدی خودشان استفاده می‌شد. به همین ترتیب، هر تجهیزات و خط تولید پیشرفته‌ای که در TSMC برای ساخت سفارش‌های اینتل ساخته شود، پس از از بازگشت آن‌ها به فاندری‌های خودشان، باید کاربرد دیگری پیدا کند.

فرضیه‌های بالا متمرکز بر این تصویر بودند که اینتل روزی مجددا به فاندری‌های خودش باز می‌گردد و مشتری بلندمدتی برای TSMC نیست. حال اگر اینتل هیچ‌گاه نتواند به کارخانه‌های خودش باز گردد، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ درواقع در پیش‌بینی‌های کوتاه‌مدت هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌شود. به هرحال TSMC نمی‌تواند کل کسب‌وکار تولید اینتل را مدیریت کند. اولا کسب‌وکار اینتل بسیار عظیم است و ثانیا، راه‌‌اندازی خط تولیدهای اختصاصی سه تا پنج سال زمان می‌برد. حتی اگر اینتل تصمیم داشت تا کل تولید خود را به TSMC واگذار کند و شرکت تایوانی هم پیشنهاد را می‌پذیرفت، برای هماهنگ شدن کارخانه‌های تولیدی و فرایندهای طراحی در دو شرکت، به سال‌ها زمان نیاز داشتند.

برخی کارشناسان پیش‌بینی می‌کردند که اینتل یک ضرب‌الاجل ۲۴ تا ۳۶ ماهه را در نظر دارد تا در مشکلات تولیدی خود را حل کند. البته مشکل به همین سادگی هم نیست. قطعا غول دنیای پردازنده نمی‌تواند ۲۴ تا ۳۶ ماه منتظر بماند تا فرایند تولید خود را به‌طور کامل به سامسونگ یا TSMC منتقل کند. باتوجه‌به پیچیدگی چنین فرایندی، اینتل احتمالا برامه‌ای ترکیبی خواهد داشت. به‌عنوان مثال آن‌ها تولید با یکی از روش‌های نانومتری را در کارخانه‌های داخلی و تولید با روش دیگر را در کارخانه‌های TSMC انجام می‌دهند.

احتمال رخ دادن پیش‌بینی بالا، کم نخواهد بود. شریک فاندری اینتل نیاز به یک نقشه‌ی راه عمومی و مورد تأیید دارد تا زمان کافی برای هماهنگ کردن تجهیزات تولیدی یا راه‌اندازی خط تولیدهای جدید را داشته باشد. ازطرفی اینتل هم باید به سرمایه‌گذاران، برنامه‌ای دقیق را ارائه کرده و همچنین طرح‌هایی برای جابه‌جایی کسب‌وکار فاندری خود تدوین کند. درنهایت تقسیم تولید طبق سناریوی بالا می‌تواند زمان مناسب را در نقشه‌ی راه برای شرکت آمریکایی فراهم کند. درنهایت اینتل باتوجه‌به محدودیت زمانی‌که برای عرضه‌ی پردازنده‌های هفت نانومتری دارد، باید هرچه سریع‌تر برنامه‌های تولیدی خود را منظم کند.

درنهایت کارشناسان متعدد هم درکنار مدیران TSMC اعتقاد دارند که اینتل درنهایت، تصمیم به بازگشت به کارخانه‌های خود می‌گیرد. تیم آبی قطعا تمایل دارد تا به برتری پیشین در روش‌های تولید نانومتری برسد و از یکپارچه بودن فرایندهای طراحی و تولید، بهره‌ ببرد.


منبع extremetech

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید