یکی از مشهورترین برج‌های ساعت‌های دنیا در لندن است؛ ساعتی که با سکه‌های قدیمی تنظیم می‌شود.
در یکی از مشهورترین ساعت‌های جهان، برای تنظیم زمان از فناوری پیچیده یا ابزارهای دیجیتال استفاده نمی‌شود؛ گاهی فقط چند سکه‌ی قدیمی کافی است تا ساعت بیگ بن لندن دوباره دقیق کار کند. این سکه‌ها روی آونگ ساعت قرار می‌گیرند و با تغییر وزنش، سرعت حرکت ساعت اندکی تغییر می‌کند؛ روشی ساده اما بسیار دقیق که بیش از یک قرن قدمت دارد.
البته بیگ بن در واقع نام ناقوس بزرگ برج الیزابت در لندن است، نه خود ساعت. سازوکار ساعت عظیم این برج حدود پنج تن وزن و آونگ آن ۴٫۴ متر طول و ۳۱۰ کیلوگرم وزن دارد. هر رفت‌وبرگشت کامل آونگ دو ثانیه طول می‌کشد.
سکه چطور سرعت ساعت را تغییر می‌دهد؟
اساس کار به یکی از ویژگی‌های آونگ مربوط می‌شود: هرچه طول مؤثر آونگ کمتر باشد، سریع‌تر نوسان می‌کند و هرچه طول آن بیشتر باشد، نوسانش کندتر خواهد بود. ساعت‌سازان بیگ بن از همین ویژگی برای تنظیم سرعت ساعت استفاده می‌کنند.
روی میله‌ی آونگ، محفظه‌ای کوچک برای قرار دادن سکه‌ها وجود دارد. ساعت‌سازان با اضافه یا کم کردن سکه‌های یک پنی قدیمی بریتانیا، وزن و در نتیجه طول مؤثر آونگ را اندکی تغییر می‌دهند. اضافه کردن سکه باعث می‌شود آونگ کمی سریع‌تر حرکت کند و ساعت جلو بیفتد؛ برداشتن آن هم سرعت ساعت را کاهش می‌دهد.
تأثیر این تغییر بسیار ظریف است: براساس اطلاعات رسمی پارلمان بریتانیا، اضافه کردن تنها یک سکه‌ی یک‌پنی باعث می‌شود ساعت طی ۲۴ ساعت حدود دوپنجم ثانیه جلو بیفتد. بنابراین ساعت‌سازان می‌توانند با تغییر تعداد سکه‌ها، اختلاف زمانی را به‌تدریج اصلاح کنند.
چرا ساعت به چنین تنظیمی نیاز دارد؟
حتی ساعت‌های مکانیکی بسیار دقیق هم از شرایط محیطی تأثیر می‌گیرند. تغییر دما، فشار هوا و حتی وزش باد روی عقربه‌های بزرگ ساعت می‌تواند دقت آن را تغییر دهد. برای کاهش این تأثیرها، سازوکار ویژه‌ای به نام «گریزگاه گرانشی سه‌پایه‌ی دوگانه» در ساعت بیگ بن به کار رفته که ادوارد بکت دنیسون طراحی کرده است.
این سازوکار کمک می‌کند فشارهای خارجی، مانند نیروی باد روی عقربه‌ها، کمتر به حرکت منظم ساعت آسیب بزنند؛ بااین‌حال، ساعت‌سازان همچنان باید زمان آن را مرتب بررسی و در صورت نیاز تنظیم کنند.
سکه‌های مورد استفاده، پنی‌های قدیمی بریتانیا هستند که پیش از تغییر نظام پولی آن کشور در دهه‌ی ۱۹۷۰ ضرب شده‌اند. این سکه‌ها دیگر پول رایج محسوب نمی‌شوند، اما در یکی از مشهورترین ساعت‌های جهان هنوز وظیفه‌ای کاملاً کاربردی دارند: کمک به حفظ دقت زمان.
