بگذارید به سال 1888 برگردیم که فردی به نام جان.جی.لاود اولین ابزار نویسندگی را خلق کرد که میتوانست بود مقداری جوهر را با خود حمل کرده و قادر به بر جای گذاشتن خاطرات، احساسات و داستانهای نویسندگان دوران بر روی چرم باشد. اما در دورهای که کاغذ جای خود را یافته و کاربرد فراوانی پبدا کرده بود، طرح او چندان باقی نماند و علیرغم استقبال اهل فن، به دست فراموشی سپرده شد.
سپس در 1938 میلادی، یعنی 75 سال پیش، لاسزلو بایرو و برادرش جورجی نمونهی موفقتر خود را به ثبت رسانیدند. مدلی که از روشی مشابه، اما جوهری غلیظ تر و بدنهای باریکتر و خوشساختتر بهره میبرد و در ضمن قادر بود که بر روی کاغذ هم بنویسد.
بدین گونه بود که ابزاری فراهم شد تا به ما این قدرت را بدهد تا با دستان خود تاریکیها و جهالت را کنار زده و دانایی و دوستی را فرا افکنیم.
