گیربکس دوکلاچه پژو ۲۰۷ جدید چه تفاوتی ایجاد میکند؟
ایرانخودرو گفته است که قصد دارد پژو ۲۰۷ فیسلیفت را در ابتدای سال ۱۴۰۶ با طراحی ظاهری و کابین جدید و یک گیربکس اتوماتیک تازه عرضه کند. براساس برنامههای توسعهای پیشین این شرکت، گیربکس موردنظر از نوع دوکلاچه یا DCT خواهد بود؛ هرچند مشخصات نهایی هنوز رسماً منتشر نشده است.
گیربکس دوکلاچه را میتوان ترکیبی از ساختار گیربکس دستی و راحتی گیربکس اتوماتیک دانست. در این سیستم، راننده نیازی به گرفتن کلاچ یا تعویض دستی دنده ندارد، اما داخل گیربکس دو کلاچ مجزا وجود دارد. معمولاً یک کلاچ، دندههای فرد مانند یک، سه و پنج و کلاچ دیگر دندههای زوج مانند دو، چهار و شش را کنترل میکند.
مزیت اصلی طراحی دوکلاچه آن است که گیربکس میتواند دندهی بعدی را از قبل آماده کند. برای مثال، هنگامی که خودرو با دندهی سه حرکت میکند، دندهی چهار در بخش دیگر گیربکس آماده است. هنگام تعویض دنده، یک کلاچ آزاد و کلاچ دیگر تقریباً همزمان درگیر میشود. نتیجه میتواند تعویض دندهی سریعتر، وقفهی کمتر در شتابگیری و انتقال مستقیمتر نیروی موتور باشد. بدین ترتیب انتظار داریم مسئلهی تقهزدن ناگهانی گیربکس ۲۰۷ به هنگام تعویض دنده تا حد زیادی برطرف شود.
در گیربکس اتوماتیک معمولی، معمولاً قطعهای روغنی به نام مبدل گشتاور وظیفهی انتقال نیروی موتور را در شروع حرکت برعهده دارد. این ساختار بهخصوص در حرکت آرام، پارککردن و ترافیک سنگین، عملکردی نرم و روان ارائه میدهد. گیربکس دوکلاچه بهجای این اتصال روغنی از کلاچهای مکانیکی استفاده میکند و به همین دلیل حس رانندگی آن میتواند مستقیمتر و تعویض دندههایش سریعتر باشد.
البته DCT همیشه برتر نیست. این گیربکس ممکن است هنگام حرکت بسیار آهسته یا در ترافیک، کمی مکث یا لرزش داشته باشد و کیفیت عملکرد آن به نوع کلاچ، سیستم خنککاری و تنظیم نرمافزاری وابسته است. بنابراین تا زمانی که ایرانخودرو تعداد دندهها، خشک یا روغنیبودن کلاچها و مشخصات نهایی را اعلام نکند، نمیتوان دربارهی نرمی، دوام یا مصرف سوخت پژو ۲۰۷ جدید قضاوت قطعی کرد.
توجه: تصویر اصلی مقاله با هوش مصنوعی ساخته شده است.
