در خاموشی دیجیتال به سر میبریم؛ وزارت ارتباطات هم پاسخگو نیست
با توجه به این که ترافیک اینترنت بینالملل قطع است صرفا میتوانیم تخیل کنیم که نتبلاکس بر اساس تازهترین دادههایش گزارش داده که «نزدیک به ۴۰ ساعت است ایران در خاموشی دیجیتال و قطعی اینترنت به سر میبرد.» در همه این مدت طبق اطلاعاتی که کاربران و همکاران ما در زومیت که ساکن نقاط مختلف کشور هستند از محدودیتهای شدید اینترنت خبر میدهند.
در بسیاری از شهرهای ایران اینترنت اگر بهصورت کامل قطع نباشد، در بهترین حالت ملی است و جز برخی از سایتها و پلتفرمهای داخلی به هیچ پلتفرم دیگری دسترسی نداریم. اینترنت که هیچ، از پنجشنبه شب (۱۸ دیماه) سرویس پیامک هم قطع شده و دو شب است که از ساعت ۲۰ به بعد آنتن موبایلها قطع میشود تا عملا در بیخبری مطلق از یکدیگر باشیم.
این شکل از قطعی و محدودیت گسترده بیسابقه بوده و باید به فهرست اختلالات بیشماری که تا امروز تجربه کردهایم باید محدودیت همزمان اینترنت، تماس و پیامک را اضافه کنیم. محدودیتی که اعمال شده و نهادهای متولی هیچ توضیحی درباره آن نمیدهند.
البته در مورد قطعی اینترنت در هجدهم دیماه وزارت ارتباطات اعلام کرد که دلایل امنیتی داشته است اما بعد از آن خود وزارتخانه هم در خاموشیِ مطلق اطلاعرسانی به سر میبرد و به هیچ نوع پیگیری درباره علت قطعی چند ساعته آنتنها و قطعی کامل سرویس پیامک هیچ پاسخی نمیدهد.
در شرایطی که حتی نمیدانیم تا چه زمانی قطعی پیامکها ادامه دارد، اپراتورها هم میگویند این اتفاق بدون اطلاعرسانی قبلی انجام شده است.
این وضعیت در شرایط ملتهب کشور از یک سو تنش و نگرانی افراد را بیشتر میکند و از سمت دیگر نیازها و فعالیتهای روزمره مردم را بهطور کامل مختل میکند. یک خرید ساده دیگر قابل انجام نیست چون پیامک رمز پویا رد و بدل نمیشود؛ بسیاری از پرداختهای اینترنتی تکمیل نمیشوند چون درگاهها با اختلال گسترده روبهرو هستند و حتی خرید حضوری هم پردردسر شده چون کارتخوانها و دستگاههای پوز کار نمیکنند.
این سادهترین و روزمرهترین نیازهای مردم است که روی زمین مانده و مشاغل مختلفی که هریک به نحوی وابسته به سرویسهای دیجیتال هستند لنگ ماندهاند. در کشوری که بسیاری از نیازهای اولیه شهروندانش وابسته به این سرویسهاست، اعمال محدودیت گسترده و اختلالهای شدید از یک سو امنیت روانی را از بین میبرد و از سوی دیگر به اقتصاد شهروندان و کسبوکارهایش آسیب میزند.
سرویسهای دیجیتال، از بسترهای مبتنی بر اینترنت گرفته تا تماس تلفنی و پیامک، مثل آب و برق حیاتی هستند و مسدود کردنشان مساوی با قطع شریانهای اصلی جامعه است. تبدیل کردن یک کشور به جزیرهای که هر صدایی در داخل محدود میماند و نیمهتاریک کردن ارتباطاتش به نارضایتی هرچه بیشتر دامن میزند.
در این وضعیت، همین که هیچ مقام مسئولی پاسخگوی پیگیریها و مطالبات مردم نیست و هیچکس توضیحی در مورد این وقایع نمیدهد و راهکاری برای لنگ نماندن امورات حیاتی ارائه نمیشود، سیگنال فاقد اهمیت بودن معضلات روزمره مردم برای مسئولین را به جامعه منتقل میکند.
ما در زومیت به پیگیریهایی که از همان پنجشنبه شب، همزمان با قطعی کامل اینترنت و آنتنها، آغاز کردیم ادامه خواهیم داد و به دنبال رساندن صدای جامعه هستیم.