مایکل کالینز، فضانورد پیشگام آپولو ۱۱ در ۹۰ سالگی درگذشت

مایکل کالینز، فضانورد پیشگام آپولو ۱۱ در ۹۰ سالگی درگذشت

«تنهاترین مرد جهان در تاریخ تنهای سیاره‌ای تنها.» این وصف مایکل کالینز، فضانورد فراموش‌شده‌ی مأموریت تاریخی آپولو ۱۱ است که دیروز در سن ۹۰ سالگی از دنیا رفت.

مایکل کالینز، فضانورد پیش‌گام و خلبان ماژول فرماندهی در جریان مأموریت تاریخی آپولو ۱۱ که به فرود نخستین انسان‌ها روی ماه منجر شد، روز چهارشنبه پس از مدت‌ها مبارزه با سرطان از دنیا رفت. او در هنگام مرگ ۹۰ سال داشت. به‌ گزارش آرس تکنیکا، خانواده‌ی کالینز در بیانیه‌ای نوشتند:

او واپسین روزهایش را با آرامش در کنار خانواده‌اش سپری کرد. مایک همواره با متانت و فروتنی با چالش‌های زندگی مواجه شد و در مقابل واپسین چالش خود نیز این‌گونه ایستاد. بسیار زیاد دلتنگ او خواهیم شد.

با مرگ کالینز اکنون فقط ۱۰ تن از ۲۴ انسانی که به اعماق فضا پرواز کردند، در قید حیات هستند. این افراد عبارت‌اند از باز آلدرین (همکار کالینز در مأموریت آپولو ۱۱)، بیل آندرس، فرانک بورمان، چارلی دوک، فرد هایسه، جیم لاول، کن متینگلی، هریسون اشمیت، دیوید اسکات و تام استافورد.

استیو جورجیک، سرپرست ناسا، در وصف کالینز گفت:

امروز این کشور مایکل کالینز، پیشکسوتی واقعی و حامی دیرین اکتشافات فضایی را از دست داد. به‌عنوان خلبان ماژول فرماندهی آپولو ۱۱، برخی او را تنهاترین مرد در تاریخ نامیدند؛ درحالی‌که همکارانش برای نخستین‌ بار روی ماه قدم گذاشتند، او به کشورمان در دستیابی به نقطه‌ی عطفی برجسته کمک کرد. اقدامات او در پشت صحنه یا در مقابل دیدگان، میراث کالینز همواره به‌عنوان یکی از رهبرانی که نخستین گام‌های آمریکا را در کیهان برداشتند، جاویدان خواهد بود.

کالینز در ۳۱ اکتبر ۱۹۳۰ در رم ایتالیا به‌ دنیا آمد. مایکل، پسر جیمز کالینز، افسر ارتش ایالات متحده در خارج از آمریکا و ایالات مختلف این کشور بزرگ شد. کالینز در پیروی از پدر و دیگر بستگانش، در آکادمی ارتش ایالات متحده در وست پوینت حضور یافت و تحصیلات خود را در سال ۱۹۵۲ به پایان رساند. کالینز با علاقه‌ای که به پرواز داشت، در ادامه به نیروی هوایی پیوست و در آنجا به‌عنوان خلبان جنگنده و خلبان آزمایش خدمت کرد. در سال ۱۹۶۲ پس از تماشای پرواز مداری جان گلن، انگیزه پیدا کرد تا به فضانورد تبدیل شود. یک سال بعد، کالینز در کلاس سوم فضانوردان پذیرفته شد.

کالینز در جریان نخستین پرواز فضایی‌اش در سال ۱۹۶۶، به‌عنوان خلبان مأموریت جمنای ۱۰ خدمت کرد. پرواز موفق سه‌روزه‌ی او، توانایی فضاپیمای جمنای در اتصال به وسیله‌ی هدف را در مدار نزدیک زمین به نمایش گذاشت. کالینز در جریان این مأموریت دو مرتبه اقدام به پیاده‌روی فضایی کرد. جمنای ۱۰، یکی از واپسین پروازهای برنامه‌ی جمنای بود که در جریان آن، ناسا کارایی برخی از تکنیک‌های لازم برای فرود انسان روی ماه را ثابت کرد.

نیل آرمسترانگ و مایکل کالینز و باز آلدرین

از چپ به راست: نیل آرمسترانگ، مایکل کالینز و باز آلدرین در قرنطینه پس از بازگشت از مأموریت آپولو ۱۱

چند ماه بعد، با نزدیک‌ شدن سریع ناسا به‌ انجام نخستین مأموریت آپولو ۱، خدمه در فاجعه‌ای دردناک حین آزمایش زمینی کشته شدند. در این پرواز قرار بود خدمه‌ای متشکل از سه فضانورد به فرماندهی گاس گریسوم، درون کپسولی جدید به مدار نزدیک زمین حمل شوند. در آن زمان، کالینز در هیوستون بود و وظیفه داشت خبر مرگ راجر چافی را به مارتا چافی، همسر او برساند.

عوامل مختلفی در انتخاب خدمه‌ی آپولو ۱۱ نقش داشت؛ اما به‌ نقل از دیکی اسلیتون، رئیس دفتر فضانوردی در جریان برنامه‌ی آپولو «عوامل فراوانی نقش داشتند که بسیاری‌شان فراتر از کنترل هرکس بودند. بااین‌حال این سه شخص در زمان مناسب در مکان مناسب حضور داشتند.» کالینز به‌عنوان خلبان ماژول فرماندهی، وقتی نیل آرمسترانگ و باز آلدرین سوار بر ماژول ماه‌نشین به سطح قمری سفر کردند، مسئول پرواز کپسول آپولو به دور ماه بود.

مقاله‌های مرتبط:

پس از پرواز تاریخی آپولو ۱۱، آرمسترانگ به‌عنوان نخستین انسانی که روی ماه قدم گذاشته است، مشهور شد. او این شهرت را با متانت تاب آورد و بی‌سروصدا از انظار عمومی کناره‌گیری کرد تا به‌عنوان استاد در دانشگاه سینسینتی فعالیت کند. آرمسترانگ در سال ۲۰۱۲ در ۸۲ سالگی درگذشت. آلدرین، دیگر ستاره‌ی آپولو ۱۱ زندگی اجتماعی‌تری دارد و با وجود مبارزه با اعتیاد به الکل، به‌عنوان قهرمان فرهنگی و نماد زنده‌ی برنامه‌ی ماه ظاهر شده است.

در مقابل، کالینز به فعالیت در حرفه‌ی خود ادامه داد و مدیریت موزه‌ی ملی هوا و فضا و همچنین مناصب دیگر را بر عهده داشت. او پس از فرود قمری، شخصیتی متین و خردمند بود و به‌عنوان سراینده‌ی مأموریت، احتمالا بهترین خودزندگی‌نامه‌ی فضانوردی عصر آپولو با عنوان حمل آتش: ماجراجویی فضانورد را به رشته‌ی تحریر درآورد. برای هرکس که به دانستن زندگی یک فضانورد علاقه دارد، خواندن این کتاب توصیه می‌شود.

کالینز پس از مأموریت آپولو ۱۱ به‌عنوان فضانورد بازنشسته شد و با این انتخاب قبول نکرد تا فرصتی برای رفتن به سطح ماه داشته باشد. به نقل از اسلیتون، کالینز حتی پیش از پرتاب آپولو ۱۱، نخستین انتخاب او برای خدمت به‌عنوان فرمانده آپولو ۱۷، واپسین مأموریت سفر به ماه بود. کالینز در پاسخ، برای این پیشنهاد از اسلیتون سپاس‌گزاری کرد و گفت از کار یکنواخت خسته شده است و در صورت موفقیت آپولو ۱۱، قصد کناره‌گیری دارد. کالینز اکنون سرانجام آرامگاهی درخور و ابدی یافته است. یادش گرامی باد.

منبع arstechnica

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید