هنرمندی در برلین لباسی طراحی کرد که افراد را در برابر دوربین‌های نظارتی هوش مصنوعی نامرئی می‌کند. این پوشش به گونه‌ای عمل می‌کند که سیستم نظارتی سایر افراد حاضر در صحنه را ثبت کرده؛ اما فرد دارای این لباس را به‌طور کامل نادیده می‌گیرد.

طرح ظاهری لباس شباهت زیادی به پیراهن‌های هاوایی با رنگ‌های شلوغ دارد؛ اما خطوط و نقش‌های آن خطوط محیطی بدن انسان را برای سامانه‌های بینایی ماشین محو می‌کند. مدل‌های پردازش تصویر در مواجهه با چنین الگویی توانایی تشخیص حضور انسان را از دست می‌دهند.

پخش از رسانه

طراح، ساختار بصری لباس را با آزمایش مداوم روی الگوریتم تشخیص شیء YOLO بهینه‌سازی کرد تا جایی که هوش مصنوعی دیگر قادر به شناسایی انسان نبود. محصول نهایی با قیمت ۷۵ دلار روانه‌ی بازار شده است. این هنرمند پیش‌تر در سال ۲۰۲۰ با کشیدن ۹۹ گوشی هوشمند در یک خیابان خلوت، ترافیک ساختگی در نقشه‌ی گوگل ایجاد کرده بود.

لباس مذکور روی تمامی الگوریتم‌ها کارایی مطلق ندارد؛ چون سامانه‌های نظارتی دولتی ساختاری بسته و اختصاصی دارند و امکان آزمون مستقل آن‌ها وجود ندارد. چنین طرحی پرسش‌های جدی را پیرامون گسترش سامانه‌های نظارتی غیرقابل‌ارزیابی ایجاد می‌کند.