بررسی آیفون ۱۸ پرو مکس؛ سریع‌تر، حرفه‌ای‌تر و سنگین‌تر از همیشه

اپل پارسال آیفون ۱۷ پرو را با بازنگری گسترده‌ای در زبان طراحی رونمایی کرد؛ بنابراین انتظار نمی‌رفت که آیفون ۱۸ پرو تفاوت ظاهری چشم‌گیری با نسل قبلی داشته باشد. در حقیقت اگر رنگ‌بندی جدید را کنار بگذاریم، تغییرات آن‌قدر ناچیز هستند که برخی از قاب‌های آیفون ۱۷ پرو را می‌توان بدون‌مشکل، روی آیفون ۱۸ پرو انداخت؛ اما برخلاف ظاهر، در باطن گوشی، تغییرات محسوس و جالب‌توجهی رخ داده است.

تراشه‌ی بسیار قوی‌تر، خنک‌کننده‌ی بزرگ‌تر و باتری پرظرفیت‌ترِ آیفون ۱۸ پرو قرار است در کاربری‌های سنگین و طولانی، تفاوتشان را نشان بدهند؛ دیافراگم متغیر دوربین اصلی و ابزارهای کنترل دستی، بالأخره به عکاس آزادی‌عمل می‌دهند که درباره‌ی نور، حرکت و عمق میدان تصمیم بگیرد؛ ماژول مادون‌قرمز فیس‌آیدی نیز به زیر نمایشگر انتقال یافته تا داینامیک‌آیلند، فضای کم‌تری از تصویر را اشغال کند.

آیا تراشه‌ی A20 Pro و سیستم خنک‌کننده‌ی جدید می‌توانند قدرت گوشی را در بازی‌های طولانی حفظ کنند؟ دیافراگم متغیر چقدر کیفیت عکس‌ها را تغییر می‌دهد؟ باتری بزرگ‌تر چقدر به شارژدهی اضافه می‌کند و مجموع این پیشرفت‌ها، در برابر نسل قبل و رقبای اندرویدی، چه ارزشی برای خرید دارند؟ این‌ها سؤالاتی هستند که در بررسی آیفون ۱۸ پرو مکس به آن‌ها پاسخ می‌دهیم؛ با زومیت همراه باشید.

بازکردن تلگرام، اسکرول‌کردن در اینستاگرام، جابه‌جاشدن میان اپلیکیشن‌ها یا مرور عکس‌ها در گالری، کارهایی نیستند که آیفون ۱۷ پرو یا حتی چندین نسل قبلی، در آن‌ها کم بیاورند. تفاوت عملکردی بین نسل‌ها زمانی ارزش پیدا می‌کند که در پردازش‌های ادامه‌دار نیز که گوشی فرصت خنک‌شدن پیدا نمی‌کند، بازهم شاهد عملکرد بی‌نقص باشیم. در یک بازی سنگین یا فیلم‌برداری طولانی، سرعت شروع کار فقط بخشی از ماجراست؛ باید دید بعد از گرم‌شدن دستگاه چه مقدار از عملکرد دستگاه حفظ می‌شود.

امسال مهندسان اپل برای بهبود عملکرد آیفون در شرایط پرفشار، چیدمان تراشه و حافظه را تغییر داده‌اند. در نسل‌های قبل، حافظه (DRAM) روی تراشه نصب می‌شد و در مسیر انتقال گرما قرار می‌گرفت. حالا حافظه و تراشه‌ی A20 Pro کنار هم نشسته‌اند تا بدین‌ترتیب، تراشه‌ تماس مستقیم‌تری با مجموعه‌ی خنک‌کننده داشته باشد. محفظه‌ی بخار هم، به‌گفته‌ی اپل، سه برابر نسل قبل مساحت دارد و از موادی با رسانایی حرارتی بالاتری در آن استفاده شده است؛ ترکیب این تغییرات باعث شده تا آیفون ۱۸ پرو براساس ادعای اپل در پردازش‌های ادامه‌دار تا ۴۰ درصد عملکرد بهتری داشته باشد.

خود A20 Pro با فرایند ۲نانومتری N2 شرکت TSMC ساخته می‌شود و ترانزیستورهای Gate-All-Around را به آیفون می‌آورد. گیت در این ساختار، کانال‌های ترانزیستور را از چهار طرف احاطه می‌کند تا کنترل جریان بهتر و نشتی کمتر شود. تک‌اینسایتس مساحت تراشه را حدود ۹۸٫۲ میلی‌مترمربع تخمین می‌زند که تقریبا با A19 Pro برابری می‌کند؛ البته اپل به‌لطف فرآیند ساخت جدید، در همین فضای یکسان، قابلیت‌های پردازشی بیشتری جا داده است.

پردازنده‌ی مرکزی همچنان از ترکیب ۲ هسته‌ی قدرتمند و ۴ هسته‌ی کم‌مصرف بهره می‌برد؛ البته اپل امسال هسته‌های پرقدرت را Super Core می‌نامد و آن‌ها را در «کلاس دسکتاپ» معرفی می‌کند. گرافیک برای نخستین‌بار، از ساختار ۷هسته‌ای استفاده می‌کند و موتور عصبی نیز از دو مجموعه‌ی ۱۶هسته‌ای تشکیل می‌شود. رم ۱۲ گیگابایتی تغییر ظرفیت نداده؛ اما پهنای باند حافظه ۵۰ درصد بیشتر شده که به‌لطف بهره‌گیری از رابط ۹۶بیتی LPDDR5X به‌جای ۶۴بیتی نسل قبل حاصل شده است. افزایش پهنای باند حافظه در نهایت به بهبود عملکرد گرافیک و پردازش‌های هوش مصنوعی می‌انجامد.

در تست‌های زومیت، آیفون ۱۸ پرو مکس امتیاز تک‌هسته‌ای خارق‌العاده‌ای را در گیک‌بنچ ۶ ثبت کرد؛ با این امتیاز، A20 Pro حتی از پرقدرت‌ترین تراشه‌های دسکتاپ نیز در زمینه‌ی پردازش تک‌هسته‌ای عبور می‌کند. توجه داشته باشید که هرچه عملکرد تک‌هسته‌ای تراشه بالاتر باشد، گوشی یا کامپیوتر در باز کردن اپ‌ها، جابه‌جایی بین اپ‌ها و منوهای مختلف سریع‌تر عمل می‌کند و به‌اصطلاح تندوتیزتر و چابک‌تر به‌نظر می‌رسد. نمود این برتری تک‌هسته‌ای را در تجربه‌ی وب‌گردی و با برتری حداقل ۱۶درصدی بر رقبا می‌بینیم.

آیفون ۱۸ پرو در زمینه‌ی پردازش‌های تک‌ و چندهسته‌ای ۲۰ تا ۳۰ درصد سریع‌تر از نسل گذشته ظاهر می‌شود و در برابر گلکسی S26 اولترا، سریع‌ترین پرچم‌دار اندرویدی حال‌حاضر بازار دنیا نیز بیش‌از ۲۰ درصد در پردازش‌های تک‌هسته‌ای و حدود ۱۰ درصد در پردازش چندهسته‌ای، بهتر ظاهر می‌شود؛ توجه داشته باشید که تراشه‌ی اپل با ۲ هسته‌ی کمتر به چنین نتیجه‌ای دست یافته است.

توجه داشته باشید که بنچمارک GeekBench 6 وزن زیادی به پردازش‌های مبتنی‌بر هوش مصنوعی می‌دهد و از همین‌رو شاید تصویر کامل و عادلانه‌ای از عملکرد دستگاه ارائه ندهد؛ بنابراین به‌سراغ آزمون جدید GeekBench 7 رفتیم، این بنچمارک تصویر دقیق‌تری از عملکرد CPU در دنیای واقعی ارائه می‌دهد. در گیک‌بنچ ۷، آیفون ۱۸ پرو مکس امتیاز تک‌هسته‌ای و چندهسته‌ای ۴٬۰۳۵ و ۱۱٬۵۱۸ را کسب کرد؛ درحالی‌که گلکسی S26 اولترا به امتیازهای ۳٬۲۱۳ و ۱۰٬۸۹۱ دست یافت. امتیازهای به‌دست‌آمده نشان از برتری ۲۵ و ۵درصدی بر رقیب کره‌ای دارند.

در بنچمارک 3DMark Wild Life Extreme که اجرای بازی با وضوح 4K را شبیه‌سازی می‌کند، آیفون ۱۸ پرو توانست به نرخ میانگین ۴۹ فریم‌برثانیه دست پیدا کند که پیشرفت خیره‌کننده‌ی ۴۸درصدی درمقایسه‌با نسل قبل و برتری ۲۱درصدی به گلکسی سامسونگ را نشان می‌دهد. در بنچمارک Solar Bay Extreme نیز که عملکرد دستگاه در بازی‌های ری‌تریسینگ را شبیه‌سازی می‌کند، شکاف عملکردی عمیق‌تر ۵۴درصدی با نسل قبل و ۱۴۵درصدی با اس۲۶ اولترا را شاهد هستیم.

آیفون ۱۸ پرو درست‌مانند نسل گذشته در چهار نسخه با فضای ذخیره‌سازی ۲۵۶، ۵۱۲، ۱۰۲۴ و ۲۰۴۸ گیگابایت به‌فروش می‌رسد و در تمامی نسخه‌ها، رم دستگاه ۱۲ گیگابایتی و از نوع LPDDR5X-9600 است؛ هرچند که به‌لطف افزایش باس حافظه، پهنای باند بین DRAM و تراشه، افزایش ۵۰درصدی تجربه می‌کند. توجه کنید که مدل‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت از فضای ذخیره‌سازی TLC استفاده می‌کنند؛ درحالی‌که مدل‌های یک و دو ترابایتی از ماژول‌های کُندتر و کم‌دوام‌تر QLC بهره می‌برند؛ بنابراین توصیه می‌کنیم تا برای احتیاط بیشتر، در صورت خرید آیفون‌های جدید، به مدل‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی بسنده کنید.

پیش‌تر گفتیم که امسال اپل بسیار روی سیستم خنک‌کننده و پایداری عملکرد آیفون ۱۸ پرو مانور می‌دهد؛ برای ارزیابی سیستم خنک‌کننده‌ی جدید، سراغ آزمون‌های استرس GPU و CPU رفتیم. در آزمون استرس GPU که دستگاه را به‌مدت ۲۰ دقیقه با رندر بافت‌های گرافیکی یک بازی سنگین تحت‌فشار قرار می‌دهد، آیفون ۱۸ پرو مکس دچار افت ۳۵درصدی عملکرد شد و دمای داغ‌ترین نقطه از بدنه‌ی آن نیز اندکی از ۴۴ درجه‌ی سانتی‌گراد فراتر رفت؛ درمقام مقایسه، آیفون ۱۷ پرو مکس در همین آزمون دچار افت ۳۰درصدی شد و حداکثر دمای بدنه‌اش نیز به ۴۷ درجه‌ی سانتی‌گراد رسید.

با اینکه آیفون ۱۸ پرو مکس در تست استرس گرافیک بیش‌‌تر نسل قبل دچار افت عملکرد شد؛ اما باید دقت کرد که ضعیف‌ترین عملکرد آیفون جدید در مراحل آزمون استرس، تقریبا با بهترین عملکرد آیفون برابری می‌کند و ۳۵ درصد بهتر از ضعیف‌ترین عملکرد گلکسی اس۲۶ اولترا در همین تست است.

در آزمون استرس ۲۰دقیقه‌ای CPU نیز آیفون توانست در بدترین حالت، نزدیک به ۹۲ درصد از عملکرد خود را حفظ کند؛ درحالی‌که پایداری عملکرد آیفون ۱۷ پرو مکس در همین آزمون، در محدوده‌ی ۸۷ درصد بود.

افزایش ظرفیت باتری، بخش دیگری از تغییرات داخلی آیفون‌های جدید و یکی از دلایل اصلی افزایش وزن آن‌ها است. نسخه‌های eSIM آیفون ۱۸ پرو و ۱۸ پرومکس با حدود ۵ درصد افزایش ظرفیت، به‌ترتیب از باتری‌های ۴٬۲۸۸ و ۵٬۵۶۷ میلی‌آمپرساعتی بهره می‌برند؛ اما نسخه‌‌های دارای خشاب سیمکارت که عمدتا در بازار کشور مشاهده خواهید کرد، از باتری‌هایی با حدود ۲۰۰ میلی‌آمپرساعت ظرفیت کمتر استفاده می‌کنند.

اپل می‌گوید شارژدهی آیفون ۱۸ پرو با آیفون ۱۷ پرومکس برابری می‌کند و آیفون ۱۸ پرومکس طولانی‌ترین شارژدهی تاریخ آیفون را ارائه می‌دهد. کوپرتینونشین‌ها شارژدهی مدل eSIM هنگام پخش ویدیو را ۶ ساعت بیشتر از قبل و معادل حداکثر ۴۵ ساعت پخش ویدئو اعلام می‌کنند. ما توانستیم ویدیوی معیار زومیت با وضوح HD را به‌مدت ۴۵ ساعت و ۵۳ دقیقه با روشنایی ۲۰۰نیتی نمایشگر و قطع‌بودن اتصالات بی‌سیم پخش کنیم که نتیجه‌ی خیره‌کننده‌ای است.

برای شارژ سریع، اپل آداپتور سازگار ۶۰ وات یا بیشتر با پشتیبانی از AVS را توصیه می‌کند و از رسیدن به حدود ۵۰ درصد در ۱۵ دقیقه می‌گوید. در تست‌های زومیت، توان شارژ آیفون ۱۸ پرومکس از ۴۵ وات فراتر نرفت و ظرف ۱۵ دقیقه، سطح شارژ دستگاه از صفر به ۴۴ درصد رسید و شارژ کامل دستگاه از صفر درصد نیز حدود یک ساعت زمان برد. پرچم‌دار جدید اپل مانند نسل‌های قبلی، از شارژ بی‌سیم MagSafe و استاندارد عمومی Qi2 پشتیبانی می‌کند و با حداکثر توان ۲۵ وات شارژ می‌شود.

آیفون ۱۸ پرو به‌صورت پیش‌فرض با iOS 27 عرضه می‌شود. اپل برای تعداد به‌روزرسانی‌های بعدی این گوشی تعهد مشخصی نمی‌دهد؛ اما با در نظرگرفتن اینکه iOS 27 حتی برای آیفون ۱۱ نیز منتشر شد، می‌توان متصور بود که پرچم‌داران جدید اپل دست‌کم هفت به‌روزرسانی سیستم‌عامل دریافت کنند.

به‌روزرسانی iOS 27 ظاهر شیشه‌ای آیفون را خواناتر می‌کند و اختیار بیشتری برای تغییر آن فراهم می‌سازد. اکنون می‌توان میزان شفافیت Liquid Glass را به‌دلخواه تنظیم کرد؛ از سوی‌دیگر، وقتی پشت منوها و نوارهای ابزار، تصویر شلوغی قرار دارد، رابط کاربری گوشی، آن‌ها را واضح‌تر از قبل، از پس‌زمینه جدا می‌کند. نوشته‌ها و گزینه‌ها کمتر میان رنگ‌های تصویر گم می‌شوند و آیکون‌های بازطراحی‌شده هم ظاهر تمیزتری دارند.

برای چیدن صفحه‌ی اصلی هم انتخاب‌های بیشتری داریم. می‌توان اندازه و رنگ آیکون‌ها را تغییر داد و با ویجت‌های بسیار بزرگ، یک صفحه را مثلا به تقویم اختصاص داد تا برنامه‌ی روز بدون بازکردن اپلیکیشن دیده شود. داینامیک آیلند نیز حالا تا سه فعالیت زنده را هم‌زمان نمایش می‌دهد. وضعیت پخش موسیقی و زمان باقی‌مانده‌ی تایمر را می‌توان هنگام کار در برنامه‌ای دیگر، از بالای صفحه دنبال کرد.

تغییر بزرگ‌تر به سیری مربوط می‌شود. Siri AI با تکیه‌بر مدل‌های Gemini، گفت‌وگوی طبیعی‌تری دارد و می‌تواند برای پاسخ‌دادن از اطلاعات پیام‌ها، ایمیل‌ها و عکس‌ها کمک بگیرد. پیدا‌کردن یک عکس قدیمی یا اطلاعاتی در میان مکاتبات، از کاربردهای پیشرفته‌ی دستیار جدید به‌حساب می‌آیند. سیری جدید هنوز در مرحله‌ی بتا و محدود به کاربران فهرست انتظار است و در اتحادیه‌ی اروپا هم عرضه نشده؛ بنابراین فعلا همه‌ی خریداران تجربه‌ی یکسانی از این امکانات نخواهند داشت. Siri AI اکنون صرفا از زبان انگلیسی پشتیبانی می‌کند؛ اما طی هفته‌های آینده، زبان‌های فرانسوی، ژاپنی، اسپانیایی، کره‌ای و پرتغالی نیز به آن اضافه می‌شود.

اپل می‌گوید آیفون ۱۸ پرو بهترین مجموعه‌ی دوربین تاریخ آیفون برای کاربران حرفه‌ای و تولیدکنندگان محتوا را در دل خود دارد؛ اما صرف‌نظر یک ویژگی مهم و کاربردی، هیچ تغییر سخت‌افزاری دیگری در دوربین‌ها رخ نداده است. پرچم‌دار جدید اپل کماکان مجموعه‌ی دوربین‌های ۴۸مگاپیکسلی واید، تله‌فوتو ۴برابری و اولتراواید به‌همراه سلفی ۱۸مگاپیکسلی را ارائه می‌دهد و به حسگرهای غول‌پیکر و بزرگ‌نمایی اپتیکال نجومی غول‌های چینی پاسخی نمی‌دهد.

تنها تغییر سخت‌افزاری دوربین آیفون ۱۸ پرو که اپل نیز روی آن بسیار مانور می‌دهد، متغیرشدن دیافراگم دوربین اصلی است؛ بدین‌مفهوم که لنز دوربین اصلی، حالا ۶ تیغه‌ی مکانیکی دارد که قطر دریچه‌ی ورود نور را تغییر می‌دهند. دیفراگم متغیر در دنیای موبایل پدیده‌ی جدیدی نیست، موتورولا Zine ZN5 و نوکیا N86 8MP در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ با ۲ و ۳ سطح دیافراگم، نخستین گوشی‌های مجهز به دیافراگم متغیر بودند؛ اما اپل با ۴ سطحِ f/1.48 و f/1.8 و f/2.8 و f/4، راهکار پیچیده‌تر و کامل‌تری ارائه می‌‌دهد. اهمیت دیافراگم متغیر را از دو جنبه می‌توان بررسی کرد که در ادامه درباره‌ی آن صحبت می‌کنیم.

شرکت‌ها در گذر زمان حسگر دوربین‌ها را بزرگ‌تر و بزرگ‌تر می‌کنند و برای بالاتر بردن کیفیت و وضوح عکس‌ها در شب، گشودگی دیافراگم لنزها را نیز افزایش می‌دهند تا نور بیشتری به حسگر برسد. بزرگ‌تر شدن حسگر و دیافراگم، عمق میدان را کاهش می‌دهد؛ بدین‌مفهوم که دوربین محدوده‌ی اندکی را می‌تواند در فوکوس نگه دارد. کاهش عمق میدان، باعث ایجاد بوکه‌ی طبیعی و محوشدن تدریجی پس‌زمینه می‌شود و حال‌وهوای عکس‌های دوربین حرفه‌ای را القا می‌کند؛ اما همین موضوع باعث می‌شود تا در عکاسی از سوژه‌های نزدیک، بخشی از جزئیات آن براثر بوکه، از بین برود.

اکنون آیفون ۱۸ پرو با سیستم دیافراگم متغیر می‌تواند هنگام عکاسی در تاریکی، دیافراگم را به بازترین حالت ممکن (f/1.48) تغییر دهد تا حسگر با جذب نور بیشتر، عکس‌های جذاب‌تری ثبت کند و در نور محیطی ایدئال نیز، می‌تواند دیافراگم را تا بسته‌ترین وضعیت (f/4) تغییر دهد تا محدوده‌ی بیشتری از سوژه در فوکوس باشد و جزئیات از دست نرود؛ البته خود کاربر نیز می‌تواند در تنظیمات دوربین آیفون ۱۸ پرو به‌صورت دستی، دیافراگم را تغییر دهد.

بازشدن دیافراگم تا f/1.48 درمقایسه‌با دیافراگم ثابتِ f/1.8 در آیفون ۱۷ پرو، نزدیک به ۵۰ درصد نور بیشتری به حسگر می‌رساند. این نور اضافه می‌تواند زمان نوردهی را کوتاه‌تر کند یا نیاز به حساسیت بالا را کاهش بدهد. هرچه مدت‌زمان موردنیاز برای نوردهی کمتر باشد، اثر لرزش دست کاربر و حرکت سوژه روی عکس‌ها نیز کاهش می‌یابد و کمتر با عکس‌های محو مواجه می‌شوید.

عکاسی با آیفون همیشه به سبک عکاسی ساده‌ی Point and Shoot معروف بوده؛ اما اپل در آیفون ۱۸ پرو مکس بالاخره فرمان را بیشتر به دست کاربر سپرده است. حالا می‌توانید به‌طور مستقیم از اپلیکیشن دوربین، مواردی همچون سرعت شاتر، فوکوس و تراز سفیدی را تنظیم کنید. با دستکاری سرعت شاتر می‌توانید قطرات یک آبشار را در هوا فریز کنید یا به جریان آب حالتی ابریشمی بدهید؛ با قفل‌کردن تراز سفیدی، جلوی تغییر رنگ‌های مزاحم هنگام جابه‌جایی کادر را بگیرید. هیستوگرام هم اکنون در دسترس قرار دارد تا برای سنجش نوردهی، صرفا به چشم‌هایتان روی نمایشگر متکی نباشید.

اپل می‌گوید با انتخاب دستی سرعت شاتر، آیفون پردازش چندفریمی را کنار می‌گذارد و عکس را فقط از یک فریم خام می‌سازد؛ بنابراین در چنین حالتی از بافت‌های بیش‌ازحد شارپ و گاه مصنوعی، خبری نیست؛ البته بهای طبیعی‌تر شدن، کاهش گستره‌ی دینامیکی است؛ در یک قاب با آسمان روشن و سایه‌های تاریک، دیگر نمی‌توانید انتظار معجزه‌ی حالت خودکار را داشته باشید و باید خودتان انتخاب کنید که جزئیات کدام ناحیه حفظ شود.

با وجود تمام قابلیت‌های اضافه‌شده به اپلیکیشن دوربین، رابط کاربری هنوز جای کار دارد. رفت‌وبرگشت بین حالت دستی و خودکار به لمس‌های متعددی نیاز دارد، کنترل مستقیم ISO هنوز در دسترس نیست و اگر بخواهید قبل از حرکت سوژه، تنظیمات را سریع عوض کنید، ممکن است، منوها وقت‌گیر و گیج‌کننده باشند.

با نسل سوم Photographic Styles می‌توانید نه‌تنها رنگ و تُن آن را، بلکه بافت عکس را هم تغییر دهید؛ مثلا بافت پوست را نرم کنید یا به عکس حس‌وحال دوربین‌های نگاتیوی را دهید. تمام این افکت‌ها بعد از ثبت عکس هم قابل تغییر یا حذف هستند. ابزارهای مبتنی‌بر هوش مصنوعیِ Extend و Spatial Reframing، امکان گسترش و تغییر قاب‌بندی عکس‌های ثبت‌شده را فراهم می‌کنند. قابلیت Apple Reference Image نیز داده‌های خام سنسور را با یک امضای دیجیتال ذخیره می‌کند و از طریق پردازش ابری امن، یک تصویر مرجع برای تأیید اصالت عکس می‌سازد؛ ابزاری که برای عکاسان مستند و خبری بسیار کاربردی است.

در استفاده‌های روزمره، دوربین اصلی همچنان عکس‌های ۲۴ مگاپیکسلیِ پرجزئیاتی می‌گیرد و رنگ‌ها به‌ویژه در مواقعی که نور شدید آفتاب، رنگ پوست را کمی گرم‌تر ثبت می‌کند، طبیعی و دلنشین هستند. دوربین اصلی در اغلب مواقع، سراغ دیافراگم f/1.8 (مشابه نسل قبل) می‌رود؛ اما در تاریکی شدید، لنز به بازترین حد خود می‌رسد. خروجی زوم ۲برابری گوشی، برشی از مرکز فریم ۴۸مگاپیکسلی دوربین اصلی است که با وضوح ۱۲ مگاپیکسل ثبت می‌شود و جزئیات مطلوبی دارد.

در نمونه‌عکس‌های زیر، تمایل عکس‌های آیفون ۱۸ پرومکس به زردی هم به‌طور قابل‌توجهی، کمتر از نسل قبل بود.

در دو نمونه‌عکس زیر، دوربین اصلی آیفون ۱۸ پرومکس با استفاده از دیافراگم f/1.48، نور بیشتری جذب کرده و سرعت شاتر هم بیشتر بوده است؛ در این عکس‌ها مشاهده می‌کنیم که پرچم‌دار جدید اپل نویز کنترل‌شده‌تر، رنگ‌های واقعی‌تر و جزئیات خوشایندتری به‌نمایش می‌گذارد.

برای زوم‌های بیشتر، همان دوربین تله‌فوتوی ۴۸مگاپیکسلیِ نسل قبل با زوم اپتیکال ۴برابری در دسترس قرار دارد که عکس‌های پرتره‌ی بسیار خوبی می‌گیرد؛ اما از امکان تله‌فوتو ماکرو برای فوکوس روی سوژه‌های نزدیک خبری نیست. با انتخاب زوم ۸برابری، گوشی برشی ۱۲مگاپیکسلی از مرکز همین حسگر ثبت می‌کند که اپل به آن «کیفیت اپتیکال» می‌گوید.

در روز روشن خروجی این کادر قابل‌قبول است؛ اما در محیط‌های کم‌نور، نویز بالا می‌رود و جزئیات نرم می‌شوند. دوربین تله‌فوتو، یکی از ضعف‌های اساسی آیفون در برابر پرچم‌داران چینی با ماژول‌های غول‌پیکر ۲۰۰مگاپیکسلی محسوب می‌شود.

دوربین فوق‌عریض هم با حسگر ۴۸مگاپیکسلی‌اش در روز عالی کار می‌کند و روشنایی و رنگ‌هایش کاملا با دو دوربین دیگر هماهنگ است؛ اما در شب افت کیفیت همراه با افزایش نویز دارد. عکاسی ماکرو هم بر عهده‌ی همین لنز است؛ اما از آنجا که برای ثبت جزئیات باید بیش‌از حد به سوژه نزدیک شوید، سایه‌ی خود گوشی روی سوژه می‌افتد و زاویه‌ی باز لنز هم فرم سوژه را دچار اعوجاج می‌کند.

در بخش سلفی، دوربین ۱۸مگاپیکسلی با قابلیت Center Stage برای جادادن افراد بیشتر در کادرهای گروهی در دسترس قرار دارد؛ اما عملکرد فوکوس و وضوح آن در نور کم همیشه یک‌دست نیست.

وقتی پای فیلم‌برداری وسط باشد، آیفون ۱۸ پرو همانند نسل‌های قبلی‌اش، در لیگ دیگری بازی می‌کند. هماهنگیِ رنگ و نور بین لنزها هنگام زوم‌کردن بی‌نظیر است، جابه‌جایی بین دوربین‌ها بسیار نرم صورت می‌گیرد و لرزش‌گیر دوربین اصلی مانند یک گیمبال عمل می‌کند. هر چهار دوربین می‌توانند ویدئوهای 4K با نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه ضبط کنند و دوربین اصلی در زوم‌های ۱ و ۲ برابری، توانایی ضبط 4K با نرخ ۱۲۰ فریم‌برثانیه را هم دارد.

حالت سینماتیک ارتقا یافته و اکنون می‌توانید محوشدنِ پس‌زمینه را حتی بعد از پایانِ ضبط ویدئو تنظیم کنید. فیلم‌برداری در شب روی دوربین‌های اصلی و تله‌فوتو کیفیت بسیار خوبی دارد؛ هرچند مشکل قدیمیِ بازتاب نور چراغ‌ها هنوز هم به‌طور کامل حل نشده است. کیفیت عالی تصاویر با سیستم صدای حرفه‌ای آیفون تکمیل می‌شود؛ چهار میکروفون جدید در کنار ابزار Audio Mix اجازه می‌دهند صدای انسان را از نویز محیط تفکیک کنید تا حتی در شلوغ‌ترین مکان‌ها، ویدیوهایی با صدای شفاف و متمرکز داشته باشید.

در نگاه نخست ظاهر آیفون ۱۸ پرو هیچ تفاوتی با نسل قبلی ندارد؛ به‌ویژه اگر رنگ نقره‌ای آن‌ها را باهم مقایسه کنید. برآمدگی مستطیلی یکپارچه با بدنه همچنان بخش قابل توجهی از نیمه‌ی بالایی گوشی را دراختیار دارد و از مجموعه‌ی سه‌گانه‌ی دوربین میزبانی می‌کند. اصلی‌ترین چیزی که در همان ابتدا مدل جدید را لو می‌دهد، رنگ‌بندی جدید است؛ اپل امسال رنگ شیشه‌ی پشتی و فریم فلزی دور دوربین‌ها را یکدست‌تر درآورده تا تضاد رنگی کمتری به چشم بیاید. در کنار رنگ نقره‌ای، سه رنگ مشکی، آبی یخی و شرابی جایگزین رنگ‌های سرمه‌ای و نارنچی شده‌اند. اپل به‌وضوح، شرابی را رنگ شاخص آیفون ۱۸ پرو می‌داند؛ در زومیت نیز افراد عمدتا بین مشکی و شرابی اختلاف نظر داشتند، شما چطور؟!

بدنه‌‌ی گوشی همچنان از ترکیب شیشه و فلز ساخته می‌شود؛ با همان شاسی آلومینیومی یکپارچه و قاب پشتی شیشه‌ای که در پسِ خود از ماژول شارژ بی‌سیم MagSafe میزبانی می‌کند. نمایشگر با نسل دوم شیشه‌ی سرامیک‌شیلد و پشت دستگاه با نسل اول سرامیک‌شیلد محافظت می‌شود. پرچم‌دار اپل مانند نسل قبل، گواهی IP68 را برای مقاومت در برابر آب و گردوغبار دارد و روی کاغذ می‌تواند در شرایط آزمایشگاهی تا نیم ساعت در عمق شش‌متری آب دوام بیاورد. توصیه می‌کنیم که در صورت خرید آیفون ۱۸ پرو حتما آن را با قاب استفاده کنید؛ زیرا آلومینیوم به‌اندازه‌ی تیتانیوم در برابر خوردگی مقاوم نیست و رنگ آن مستعد خراشیدگی است.

با روشن‌کردن صفحه، متوجه یک تغییر ظاهری دیگر هم می‌شوید؛ داینامیک آیلند حالا جمع‌وجورتر شده؛ زیرا حسگر مادون‌قرمز به زیر نمایشگر در گوشه‌ی سمت چپ انتقال یافته و فیس‌آیدی ۲۵درصد کوچک‌تر شده است. کالبدشکافی‌های iFixit نشان می‌دهد که مهندسان اپل با حذف ردیف‌های متناوبی از پیکسل‌های نمایشگر، راه را برای عبور نور به حسگر باز کرده و با افزایش شدت روشنایی پیکسل‌های مجاور، تراکم پیکسلی اندک این ناحیه را پنهان کرده‌اند. باید دید که آیا افزایش شدت روشنایی، در گذر زمان، باعث بروز Burn-in و سوختگی تصویر می‌شود یا خیر. داینامیک آیلند، اکنون کمتر مزاحم تماشای عکس و فیلم می‌شود و هم‌زمان می‌تواند سه فعالیت زنده را نمایش دهد.

ابعاد آیفون ۱۸ پرو و ۱۸ پرومکس دقیقا با نسل قبل برابری می‌کند؛ به‌طوری که می‌توان اغلب قاب‌های آیفون ۱۷ پرو را روی نسل جدید انداخت؛ اما هردو گوشی به‌دلیل استفاده از باتری و سیستم خنک‌کننده‌ی بزرگ‌تر، به‌طور محسوسی سنگین‌تر شده‌اند؛ به‌ویژه آیفون ۱۸ پرومکس که با وزن ۲۴۹ گرمی‌اش، از آیفون ۱۷ پرومکس، ۱۶ گرم سنگین‌تر است؛ به‌عنوان مقایسه، گلکسی S26 اولترا و ویوو X300 اولترا به‌ترتیب ۳۵ و ۱۷ گرم سبک‌تر از پرچم‌دار اپل هستند.

هنگام فیلم‌برداری افقی با دو دست، بزرگی بدنه چندان آزاردهنده نیست و نمایشگر غول‌پیکر آن هم کادر فوق‌العاده‌ای در اختیارتان می‌گذارد. چالش اصلی زمانی است که بخواهید با یک دست عکس بگیرید یا پیامی را تایپ کنید. برای رسیدن به گوشه‌های تصویر چاره‌ای جز جابه‌جا کردن گوشی در دست ندارید؛ کاری که با توجه به وزن بیشتر مدل امسال، سخت‌تر هم شده است. هنگام استفاده از آیفون ۱۸ پرومکس در حالت درازکشیده نیز باید نهایت احتیاط را داشته باشید؛ زیرا سقوط یک جسم فلزی یک‌چهارم کیلوگرمی روی صورت، آسیب‌های جدی به‌دنبال دارد.

روی لبه‌های بدنه، دکمه‌ی Camera Control همچنان به‌چشم می‌خورد و من همچنان از آن استفاده نمی‌کنم! باز کردن دوربین و ثبت عکس با این دکمه لذت‌بخش است، اما برای تغییر سایر تنظیمات دوربین، احتمالا لمس صفحه‌نمایش برای‌تان راحت‌تر خواهد بود. دکمه‌ی اکشن هم مثل قبل در لبه‌ی سمت چپ دستگاه قرار دارد. در پایین گوشی، درگاه USB-C با پشتیبانی از USB 3 قرار دارد که سرعت انتقال را به ۱۰ گیگابیت‌برثانیه می‌‌رساند و جابه‌جایی سریع ویدئوهای حجیم کمک می‌کند؛ البته برای دستیابی به چنین سرعتی باید کابل ۱۰گیگابیتی را جداگانه خریداری کنید.

بخش عمده‌ی نمای جلویی آیفون ۱۸ پرو و ۱۸ پرومکس همچنان در اختیار نمایشگر ۶٬۳ و ۶٫۹ اینچی آن‌هاست. پنل OLED هردو گوشی به‌لطف وضوح ۲۶۲۲×۱۲۰۶ و ۲۸۶۸×۱۳۲۰ پیکسلی‌شان، تراکم بسیار خوب ۴۶۰ پیکسل‌براینچ را برای نمایش شفاف و واضح تصاویر و متون ارائه می‌دهند و به‌موجب فناوری پروموشن، بسته به محتوای در حال نمایش و نوع تعامل کاربر، نرخ نوسازی را بین یک تا ۱۲۰ هرتز تنظیم می‌کنند تا هم کاربر تجربه‌ی روان و سریعی داشته باشد، هم شارژدهی به‌دلیل نوسازی مداوم تصویر با نرخ بیش‌از ۶۰هرتز آسیب نبیند. مانند گذشته، نمایشگر از ویدیوهای HDR با استانداردهای HDR10 و Dolby Vision نیز پشتیبانی می‌کند.

روشنایی اعلام‌شده برای پنل‌ها تفاوتی با نسل قبل ندارد؛ اپل می‌گوید در استفاده‌ی معمولی، روشنایی به ۱۰۰۰ نیت می‌رسد، بیشینه‌ی روشنایی هنگام پخش محتوای HDR با ۱۶۰۰ نیت برابری می‌کند و در محیط بیرون زیر نور محیطی شدید نیز، حداکثر روشنایی لحظه‌ای تا ۳۰۰۰ نیت افزایش می‌یابد. در اندازه‌گیری‌های زومیت، حداکثر روشنایی آیفون ۱۸ پرومکس در حالت خودکار و حین نمایش محتوای SDR به ۱۱۶۲ نیت رسید و هنگام نمایش محتوای HDR با الگوی ۱۰درصد نیز، برای مدت کوتاهی، روشنایی تا ۳۰۹۹ نیت افزایش یافت که به‌مقدار قابل‌توجهی، پایین‌تر از روشنایی حدود ۳۵۰۰نیتی به‌دست‌آمده برای نسل قبلی است.

اپل می‌گوید با مجموعه‌ی توابع رنگی اختصاصی‌اش (Apple CMF 2026)، فرایند کالیبراسیون نمایشگرهایش را ارتقا داده است تا تجربه‌ی کاربران مختلف از تماشای رنگ‌ها روی نمایشگر آیفون‌شان نزدیک باشد. توجه داشته باشید که انسان‌ها طیف یکسانی از رنگ‌ها را نمی‌بیینند و پنل آیفون را هم شرکت‌های مختلفی تأمین می‌کنند و این تلاش اپل را باید ستود؛ هرچند که ظاهرا برخی کاربران از متفاوت‌بودن دمای رنگ‌ها در آیفون ۱۸ پرو با پنل ال‌جی و سامسونگ خبر می‌دهند.

آیفون ۱۸ پرو فضاهای رنگی sRGB و DCI P3 را پوشش می‌دهد؛ اما برخلاف دستگاه‌های اندرویدی، نمی‌توان به‌صورت دستی تعیین کرد که گوشی، کدام فضای رنگی را به‌نمایش بگذارد، آیفون به‌صورت خودکار و بسته به محتوای به‌نمایش‌درآمده، نوع پوشش را انتخاب می‌کند. پرچم‌دار اپل، فضای رنگی sRGB را به‌صورت کامل و با دقت بسیار بالا پوشش می‌دهد؛ اما برخی گزارش‌ها حکایت از آن دارند که دستگاه‌های مجهز به پنل سامسونگ، در زوایای ۲۰ تا ۴۰ درجه، به رنگ سبز گرایش پیدا می‌کند.

اسپیکرهای استریوی آیفون ۱۸ پرو، ترکیب آشنای بلندگوی پایین و بلندگوی مکالمه را دارند. دستگاه در زمینه‌ی پاسخ فرکانسی، بسیار شبیه به نسل‌های قبلی عمل می‌کند و با بیس‌های کوبنده و فرکانس‌های میانی شفاف، صدای گوش‌نوازی تولید می‌کند، ضمن اینکه حجم صدا نیز کمی افزایش یافته است. با وجود عملکرد درخشان اسپیکرها، کماکان جای خالی کدک‌های بلوتوثی باکیفیت مثل LDAC و AptX Lossless در پرچم‌دار گران‌قیمت اپل حس می‌شود.

اگر اکنون از آیفون ۱۷ پرو استفاده می‌کنید و در اجرای بازی‌های سنگین یا عکاسی و فیلم‌برداری از گوشی‌تان رضایت دارید، گوشی جدید، تغییر بزرگی برای‌تان ایجاد نمی‌کند. روشنایی نمایشگر تقریبا همان است، شارژدهی در استفاده‌ی ترکیبی و روزمره، تنها کمی بهتر شده، کیفیت بسیاری از عکس‌ها نیز تفاوت اندکی با گذشته دارد و بدنه نیز به‌طور محسوسی سنگین‌تر شده؛ اما برای افرادی که از آیفون‌های قدیمی‌تر استفاده می‌کنند، تفاوت‌ها محسوس‌تر خواهد بود.

البته در بازار ایران، فراتر از پیشرفت‌های خود گوشی، بحث قیمت و رجیستری نیز مطرح است؛ در زمان نگارش بررسی پیش‌رو، هنوز از رجیستری آیفون ۱۸ پرو خبری نیست و واردات رسمی آغاز نشده؛ بنابراین مرجع قیمت، مدل‌های رجیسترنشده‌‌ای خواهد بود که به‌صورت محدود، مسافری یا قاچاق وارد کشور شده‌اند. هم‌اکنون مدل‌های رجیسترنشده‌ی آیفون ۱۸ پرو و ۱۸ پرومکس با قیمت هنگفت ۴۰۰ و ۴۶۰ میلیون تومان برای مدل‌های پایه با فضای ذخیره‌سازی ۲۵۶ گیگابایت به‌فروش می‌رسند و این قیمت برای رنگ‌های محبوب‌ترِ شرابی و مشکی فراتر هم می‌رود.

قیمت فعلی آیفون ۱۸ پرومکس کم‌وبیش با قیمت مدل‌های رجیسترشده‌ی آیفون ۱۷ پرومکس برابری می‌کند؛ بنابراین تنها باید در شرایطی به‌سراغ خرید مدل جدیدتر بروید که مشکلی با حمل گوشی دوم و بعدها، پرداخت هزینه‌ی هنگفت رجیستری نداشته باشید. اگر به‌دنبال گوشی پرچم‌دار هستید و مشکلی با جابه‌جایی بین اکوسیستم iOS و اندروید ندارید، نسخه‌ی رجیسترشده‌ی گلکسی S26 اولترا می‌تواند تجربه‌ی عکاسی و استفاده‌ی روزمره‌ی مشابهی را با پرداخت قیمت مشابه، آیفون رجیسترنشده برای‌تان به‌ارمغان آورد و اگر هم با مدل رجیسترنشده مشکلی نداشته باشید، بهای گلکسی، نصف بهای آیفون خواهد بود.