بررسی اوپو فایند X9 اولترا؛ دوربین باشکوهی با امکان برقراری تماس تلفنی

در دنیای امروز مرزهای میان ابزارهای تخصصی و گجت‌های همه‌کاره مدام کم‌رنگ‌تر و بی‌معنی‌تر می‌شود؛ گاهی با محصولاتی مواجه می‌شویم که تمام معادلات ذهنی و پیش‌فرض‌هایمان را به چالش می‌کشند، اوپو فایند X9 اولترا یکی از همین دستگاه‌ها است؛ هنگامی‌که برای نخستین‌بار، پرچم‌دار غول‌پیکر اوپو را در دست می‌گیرید، بیش‌از آنکه حس کارکردن با گوشی را داشته باشید، حس‌وحال دوربین عکاسی حرفه‌ای و قدرتمندی را تجربه خواهید کرد.

رقابت بر سر تصاحب لقب «بهترین گوشی دوربین‌محور» در شدیدترین حالت خود دنبال می‌شود؛ در یک سوی میدان، ویوو X300 اولترا با اتکا بر لرزش‌گیرهای پیشرفته‌ و پیچیده‌ی گیمبالی ایستاده است و در سوی دیگر، شیائومی ۱۷ اولترا با زوم اپتیکال متغیرش خودنمایی می‌کند. گلکسی S26 اولترا و آیفون ۱۷ پرومکس نیز با دوربین‌های توانمند و نه‌چندان رقابتی‌شان سهم عمده‌ای از بازار را در چنگ خود دارند؛ اما اوپو فایند X9 اولترا با دو دوربین تله‌فوتوی غول‌پیکر و مجموعه‌ای تحسین‌برانگیز از لوازم جانبی سینمایی، ادعای سنگین جایگزینی کامل دوربین‌های حرفه‌ای DSLR را فریاد می‌زند.

زبان طراحی اوپو فایند X9 اولترا، دهن‌کجی آشکاری به طراحی‌های محافظه‌کارانه و تکراری بازار است. ماژول عظیم و دایره‌ای‌شکل دوربین، نیمه‌ی بالایی گوشی را به‌طور کامل در اختیار دارد. طراحان اوپو نه‌تنها هیچ تلاشی برای پنهان‌کردن یا ادغام بیرون‌زدگی دوربین با بدنه‌ی دستگاه نکرده‌اند؛ بلکه با افزودن حلقه‌ی آلومینیومی هم‌رنگ فریم، به‌دور دوربین، وجود آن را به رخ کشیده‌اند.

فرم‌فکتور منحصربه‌فرد اوپو فایند X9 اولترا که به‌طور مستقیم از زبان طراحی دوربین‌های نمادین هسلبلاد، نظیر مدل افسانه‌ای X2D الهام گرفته شده، در همان نگاه اول به مخاطب القا می‌کند که با دوربین قدرتمندی برای ثبت عکس‌های حیرت‌انگیز روبه‌رو است؛ ابزاری که به‌طور کاملا تصادفی، توانایی اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی و برقراری تماس تلفنی را نیز در دل خود دارد!

پرچم‌دار اوپو در رنگ‌بندی مشکی (Tundra Umber)، نارنجی (Canyon Orange) و نقره‌ای (Polar Glacier) عرضه می‌شود. ما مدل Tundra Umber را برای بررسی داشتیم که به‌نظر من، جذاب‌ترین و منحصربه‌فردترین نسخه از فایند ایکس۹ اولترا است؛ زیرا ترکیب چرم گیاهی مرغوب و فریم آلومینیومی تختی که تا نمای پشتی دستگاه نیز پیشروی کرده علاوه‌بر القای بی‌نظیر حس یک کالای بی‌نهایت لوکس، گریپ و چسبندگی فوق‌العاده‌ای را برای عکاسی ایمن با یک دست فراهم می‌کند.

روی لبه‌ی سمت راست دستگاه، کلیدهای فیزیکی پاور و کنترل صدا را می‌بینیم؛ اما کمی پایین‌تر از این کلیدها، دکمه‌ی Quick Button قرار دارد که با رنگ نارنجی‌اش حسابی خودنمایی می‌کند. چینی‌ها Quick Button را با الهام‌گرفتن از Camera Control آیفون به پرچم‌دارشان اضافه کرده‌اند؛ بنابراین از آن می‌توان برای مواردی همچون فراخوانی اپ دوربین، ثبت عکس یا بزرگ‌نمایی تصویر از طریق سوایپ استفاده کنید.

در لبه‌ی سمت چپ، قسمت بالا، دکمه‌ی Snap Key دیده می‌شود که آن هم کارکردی مشابه Action Button آیفون دارد و حتی رابط کاربری شخصی‌سازی‌اش نیز برداشت مستقیمی از رابط کاربری آیفون است. Snap Key را نیز می‌توان برای کارکردهایی نظیر ثبت اسکرین‌شات با امکان اضافه‌کردن یادداشت صوتی و متنی، اجرای اپ دوربین یا روشن‌کردن چراغ‌قوه به‌کار برد.

با وجود ضخامت ۹٫۱ میلی‌متری و وزن ۲۳۶گرمی گوشی، مهندسی دقیق مرکز ثقل باعث می‌شود تا اوپو فایند ایکس۹ اولترا در دست، بسیار سبک‌تر، متعادل‌تر و ارگونومیک‌تر از چیزی به‌نظر برسد که اعدادِ روی کاغذ نشان می‌دهند. پرچم‌دار اوپو به‌اندازه‌ی مدل‌هایی همچون شیائومی ۱۵ اولترا، روی دستگاه لنگر نمی‌اندازد؛ از سوی دیگر، لبه‌ی دوربین پشتی نیز روی انگشت اشاره تکیه می‌کند و همین موضوع، حس سنگینی دستگاه را کم می‌کند؛ اما بهتر است قبل از خواب و در حالت نیمه‌هشیار، فایند ایکس۹ اولترا را در دست نگه ندارید!

هیولای عکاسی و فیلم‌برداری اوپو با دریافت گواهی‌های سخت‌گیرانه‌ی سه‌گانه‌ی IP66، IP68 و IP69، نه‌تنها در برابر غوطه‌وری طولانی در آب و نفوذ ریزترین ذرات گردوغبار با قدرت مقاومت می‌کند؛ بلکه به‌لطف ساختار انحصاری مقاومت بدنه موسوم به Armor Shield و شیشه‌ی محافظ Gorilla Glass Victus 2، در برابر سقوط‌های تصادفی و ضربات فیزیکی نیز جان‌سختی و دوام کم‌نظیری از خود نشان می‌دهد.

از طراحی که بگذریم، روایت اصلی بررسی اوپو فایند X9 اولترا را باید از دوربین آغاز کنیم؛ دقیقا از همان‌جایی که فلسفه‌ی وجودی‌اش شکل گرفته است. چینی‌ها از ترکیب مشابه نسل گذشته شامل دوربین اصلی، دو دوربین تله‌فوتو با فواصل کانونی متفاوت و اولتراواید در مجموعه‌ی دوربین‌های پشتی خود استفاده می‌کنند؛ اما تغییرات محسوسی در مشخصات فنی به‌وجود آورده‌اند.

اوپو در این نسل، تغییر مسیر استراتژیکی در مهندسی حسگر دوربین اصلی ایجاد کرده؛ درحالی‌که نسل پیشین و همچنین رقیب قدرتمندی همچون شیائومی ۱۷ اولترا از حسگر غول‌پیکر یک اینچی استفاده می‌کنند، فایند X9 اولترا با حسگر کاملا جدید ۲۰۰ مگاپیکسلی Sony LYT-901 با ابعاد ۱/۱.۱۲ اینچ به میدان نبرد پا گذاشته است.

شاید روی کاغذ، کاهش ۲۳درصدی در ابعاد فیزیکی حسگر، عقب‌گرد فنی به‌نظر برسد؛ اما در دنیای پیچیده‌ی اپتیک، همه‌چیز به مساحت حسگر ختم نمی‌شود. ترکیب این حسگر پیشرفته با لنز فوق‌سریعی با دیافراگم بسیار بازِ f/1.5 که ۴۴ درصد بیشتر از لنز f/1.8 نسل قبل، نور را از خود عبور می‌دهد و سیستم لرزش‌گیر اپتیکال (OIS) هوشمند، کنترل پراکندگی رنگی و مدیریت نرم عمق میدان را به سطحی کاملا جدید و استودیویی ارتقا داده است.

رقابت مرگبار در بازار گوشی‌های «اولترا»، نه بر سر دوربین اصلی؛ بلکه در میدان وسیع «زوم اپتیکال» تعریف می‌شود؛ درحالی‌که ویوو در مدل X300 Ultra تمام تمرکز خود را بر یک لنز واحد با لرزش‌گیر گیمبالی معطوف کرده و شیائومی در مدل ۱۷ اولترا به سراغ زوم اپتیکال متغیر با قطعات متحرکِ درون لنز رفته، اوپو ترجیح داده است تا دو دوربین تله‌فوتوی کاملا مستقل با حسگرهای غول‌پیکر را به‌کار بگیرد تا هر فاصله‌ای را بی‌نقص پوشش دهد.

دوربین تله‌فوتوی اول، از حسگر ۵۰مگاپیکسلی نسل قبل به نمونه‌ی ۲۰۰مگاپیکسلی آمنی‌ویژن OV52A با ابعاد بسیار بزرگ ۱/۱.۲۸ اینچ ارتقا یافته که با پیکسل‌های ۰٫۶۱ میکرومتری‌اش حتی از حسگر ۲۰۰ مگاپیکسلی دوربین اصلی گلکسی اس۲۶ اولترا نیز بزرگ‌تر است. این حسگر در پسِ لنزی با دیافراگم f/2.2، فاصله‌ی کانونی معادل ۷۰میلی‌متری و لرزش‌گیر اپتیکال OIS قرار دارد و بزرگ‌نمایی ۳برابری را فراهم می‌سازد.

شگفتی اصلی و برگ برنده‌ی اوپو، دوربین تله‌فوتوی دوم آن با لنز پریسکوپی است. مهندسان اوپو موفق شده‌اند حسگر ۵۰مگاپیکسلی JNL سامسونگ با ابعاد ۱/۲.۷۵ اینچ را پشتِ لنزی با دیافراگم f/3.5 و ساختار منشوری به‌شدت پیچیده و چندلایه موسوم به «منشور پنج‌گانه» قرار دهند. این معماری نوری تودرتو که نور را پیش‌از رسیدن به حسگر، چندین‌بار در درون خود می‌شکند، زوم اپتیکال ۱۰برابری با فاصله‌ی کانونی معادل ۲۳۰ میلی‌متر را به‌ارمغان می‌آورد.

دوربین اصلی در حالت استاندارد با تجمیع ۱۶:۱ پیکسل‌ها، عکس‌های ۱۲٫۵مگاپیکسلی ثبت می‌کند؛ اما در حالت High Resolution وضوح عکس‌ها به ۲۸ مگاپیکسل می‌رسد؛ البته امکان عکاسی با وضوح ۵۰ مگاپیکسل و وضوح بومی ۲۰۰ مگاپیکسل را نیز دارید؛ اما تجربه‌ی ما نشان می‌دهد که بهترین عملکرد از نظر جزئیات و پردازش رنگ‌ها در حالت ۲۸ مگاپیکسل حاصل می‌شود.

هنگامی که در یک ظهر آفتابی، لنز گوشی را به سمت بافت پیچیده‌ی یک بنای تاریخی یا چهره‌ی یک انسان نشانه می‌روید، خروجی ۲۸مگاپیکسلی دوربین اصلی بی‌نقص و چشم‌نواز است. بافت‌های پیچیده مانند شاخ‌وبرگ درختان، سنگ‌فرش خیابان‌ها یا تاروپود لباس‌ها به طبیعی‌ترین و ارگانیک‌ترین شکل ممکن ثبت می‌شوند؛ گویی هیچ الگوریتم دیجیتالی و پردازش ثانویه‌ای در کار نیست.

نویز، حتی در سایه‌های تاریکِ تصاویر روز، کاملا غایب است و گستره‌ی دینامیکی به‌قدری وسیع و دقیق عمل می‌کند که روشن‌ترین بخش‌های آسمان در کنار تاریک‌ترین سایه‌های زیر طاق‌ها، در هارمونی کامل بازتولید می‌شوند. رنگ‌ها پویا و در عین‌حال دقیق‌ هستند؛ از اشباع رنگ اغراق‌آمیز مرسوم در گوشی‌های رقیب هیچ خبری نیست.

پرتره‌های ثبت‌شده با دوربین اصلی نیز کیفیتی استثنایی و مثال‌زدنی دارند. جداسازی سوژه از پس‌زمینه با دقت بسیار بالایی انجام می‌پذیرد و تنالیته‌ی رنگ پوست انسان چنان باطراوت، گرم و واقعی رندر می‌شود که امضای رنگ‌شناسی و کالیبراسیون هاسلبلاد را به‌وضوح می‌توان در آن دید.

در شرایط کم‌نور، فایند X9 اولترا نیازی به تنظیمات پیچیده و طاقت‌فرسا ندارد. حالت خودکار به‌اندازه‌ای هوشمند است که تمام پردازش‌های موردنیاز برای عکاسی در شب را به‌طور یکپارچه اعمال می‌کند. حسگر ۲۰۰مگاپیکسلی اصلی، با تکیه بر دیافراگم بازِ f/1.5 و لرزش‌گیر پیشرفته، افزایش دقیق ایزو و باز نگه‌داشتن هوشمندانه‌ی شاتر، جزئیات خیره‌کننده‌ای را از دل تاریکی مطلق بیرون می‌کشد.

گستره‌ی دینامیکی در شب بی‌نظیر است؛ منابع نوری شدید مانند تابلوهای نئون فروشگاه‌ها یا چراغ خودروها بدون نوردهی بیش‌ازحد ثبت می‌شوند و در عین حال، بافت دیوارها در تاریک‌ترین سایه‌ها همچنان به‌وضوح قابل تشخیص هستند.

تله‌فوتو ۳برابری در حالت استاندارد، عکس‌های ۱۲٫۵مگاپیکسلی می‌گیرد؛ اما در حالت High Resolution امکان عکاسی ۲۶ مگاپیکسل و ۵۰ مگاپیکسل نیز وجود دارد. خروجی ۲۶مگاپیکسلی در نور روز، فراتر از سطح انتظارات از هر گوشی هوشمندی است. تصاویر سرشار از جزئیات پیچیده، گستره‌ی دینامیکی فوق‌العاده وسیع و رنگ‌های به‌شدت دقیق هستند.

هنگام عکاسی از چهره‌ی انسان، سوژه با دقتی موشکافانه از پس‌زمینه جدا می‌شود و افکت بوکه و تاری پس‌زمینه به‌قدری اپتیکال، طبیعی و نرم است که تمایز خروجی آن با لنز پرایمِ دوربین عکاسی DSLR را حتی برای عکاسان باسابقه دشوار می‌کند. به‌لطف مکانیزم فوکوس پیشرفته، این لنز توانایی قفل‌کردن فوکوس روی سوژه‌هایی در فاصله‌ی تنها ۱۵سانتی‌متری را دارد؛ بدین‌ترتیب دوربین تله‌فوتو-ماکروی اوپو می‌تواند از بافت ظریف یک برگ یا قطره‌ی شبنم، تصاویری با پرسپکتیو طبیعی و شارپنس خیره‌کننده ثبت کند.

دوربین تله‌فوتوی ۳برابری نیز در نور کم بی‌نقص عمل می‌کند و نویز تصاویر در آن به‌شدت کنترل شده است. حسگر بزرگ ۱/۱.۲۸ اینچی اجازه می‌دهد تا در محیط‌های شهری و زیر نور چراغ‌ها، پرتره‌هایی تمیز و با طراوت ثبت کنید؛ بی‌آنکه درگیر افت کیفیت یا تارشدن سوژه در شب بشوید.

دوربین ۱۰برابری در حالت استاندارد عکس‌های ۱۲٫۵مگاپیکسلی و در حالت High Resolution عکس‌های ۲۶مگاپیکسلی ثبت می‌کند. عکس‌های ۲۶ مگاپیکسل در نور روز، جزئیات بسیار خوب و رنگ‌های جذابی دارند؛ البته برای دستیابی به شارپنس بیشتر، می‌توان به‌سراغ حالت ۱۲٫۵ مگاپیکسل رفت. در این حالت حتی با کراپ ۲۰برابری هم می‌توان به جزئیات چشم‌گیری دست یافت.

فشرده‌سازی پرسپکتیو در فاصله‌ی کانونی ۲۳۰میلی‌متری، امکان ثبت سوژه‌های دوردست نظیر پرندگان در حال استراحت، بافت‌های معماری شهری و قله‌های دوردست کوهستان‌ها را با حس‌وحالی کاملا حرفه‌ای و سینمایی فراهم می‌کند. با عبور از مرز زوم ۲۰ برابر و حرکت به‌سوی زوم‌های دیجیتال ۳۰ و حتی ۱۲۰برابری، افت کیفیت اپتیکال آغاز می‌شود و دخالت الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای بازسازی بافت‌های ازدست‌رفته به‌همراه می‌آید؛ اما نتایج ثبت‌شده در زوم ۳۰برابری همچنان برای اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی بسیار جذاب و شگفت‌انگیز است.

تنها نقطه‌ضعف فیزیکی دوربین تله‌فوتوی پریسکوپی اوپو فایند X9 اولترا، فقدان توانایی فوکوس در فواصل کمتر از ۱۰۰ سانتی‌متر است که البته با وجود لنز تله‌فوتوی ۳برابری و حداقل فاصله‌ی فوکوس ۱۵سانتی‌متری آن به‌عنوان نیروی پشتیبان، هیچ خللی در ثبت عکس‌های نمای نزدیک ایجاد نمی‌شود.

حتی تله‌فوتوی ۱۰برابری با وجود محدودیت ذاتی دیافراگم f/3.5 و حسگر کوچک‌تر، در ثبت تصاویر شهری در شب نتایج قابل‌قبولی ارائه می‌دهد که توان پردازشی خیره‌کننده‌ی اسنپدراگون و هوش مصنوعی اوپو در حذف نویز چندفریمی را به رخ می‌کشد؛ البته در برش‌های دیجیتالی زوم‌های فراتر از ۲۰ برابر در شب، باید انتظارات را با قوانین فیزیک نور تنظیم کرد و منتظر تصاویری نرم‌تر و با وضوح کمتر بود.

فایند X9 اولترا برای ثبت عکس‌های فوق‌عریض از حسگر ۵۰ مگاپیکسلی LYT-600 سونی با ابعاد نسبتاً بزرگ ۱/۱.۹۵ اینچ استفاده می‌کند. لنز ۱۴ میلی‌متری دوربین اولتراواید با دیافراگم f/2.0 و میدان دید ۱۲۰درجه‌ای، به‌لطف سیستم فوکوس خودکار PDAF، تصاویری با پرسپکتیو دراماتیک ثبت می‌کند. در عکس‌های ۱۲٫۵مگاپیکسلی در نور روز، جزئیات تا لبه‌های کادر حفظ می‌شود و الگوریتم‌های تصحیح لنز، اعوجاج هندسی حاشیه‌ها را به‌خوبی مدیریت می‌کنند؛ هرچند در حالت ۵۰مگاپیکسلی، گاهی جزئیات ریز، پردازشی مصنوعی و خشن به خود می‌گیرند.

در نمای جلویی نیز، دوربین سلفی از حسگر ۳۲ مگاپیکسلی نسل قبل به حسگر قدرتمند ۵۰مگاپیکسلی JN5 سامسونگ با ابعاد ۱/۲.۷۵ اینچ و لنز واید ۲۱میلی‌متری ارتقا یافته است. اضافه‌شدن سیستم فوکوس خودکار به دوربین سلفی، امکان عکاسی از چهره از فواصل بسیار نزدیک تا کادربندی‌های بازتر دسته‌جمعی را با بالاترین گستره‌ی دینامیکی و دقیق‌ترین رنگ پوست فراهم می‌کند.

در کنار مجموعه‌ی دوربین‌های پشتی، یک حسگر رنگ‌سنجی چندطیفی با نام True Color 3.2MP Multispectral Sensor نیز دیده می‌شود. این حسگر به‌طور مستقیم عکاسی نمی‌کند؛ بلکه به‌صورت پیوسته در حال آنالیز دمای نوری محیط و محاسبه‌ی دقیق تراز سفیدی است تا حتی زیر نورپردازی‌های پیچیده و مصنوعی در محیط‌های بسته و عکاسی شبانه، رنگ‌ها کاملا وفادار به واقعیت ثبت شوند.

برای اینکه عیار واقعی دوربین اوپو فایند ایکس ۹ اولترا را بهتر بسنجیم، آن را در چند سناریوی مختلف مقابل آیفون ۱۷ پرو مکس و گلکسی اس ۲۶ اولترا، دو مورد از پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین پرچم‌داران بازار قرار دادیم تا عملکردشان را در شرایط یکسان مقایسه کنیم.

دوربین اصلی در روز

مقایسه را با ثبت عکس پرتره از علیرضا زیر نور آفتاب و با دوربین اصلی گوشی‌ها آغاز کردیم. اختلاف فاصله‌ی سوژه‌ها از دوربین و وجود پس‌زمینه‌ای پیچیده، پیاده‌سازی افکت بوکه را برای هر سه دستگاه به چالشی جدی تبدیل کرد. پرچم‌دار سامسونگ عملا هیچ بوکه‌ی مشخصی اعمال نکرده و افکت تارکردن پس‌زمینه در خروجی آیفون و اوپو نیز با ایرادات مشهودی همراه است. چهره‌ی سوژه در عکس اوپو جزئیات بیشتری دارد؛ اما نورپردازی روی صورت اصلا متعادل نیست و در بخش‌هایی از تصویر شاهد نوردهی بیش‌ازحد هستیم. در نقطه‌ی مقابل، رنگ‌های آیفون به‌ویژه در بخش چهره دلنشین‌تر هستند. روی‌هم‌رفته این قاب پیچیده برنده‌ی مطلقی ندارد.

دوربین تله‌فوتو در روز

تکرار همین قاب‌بندی با استفاده از دوربین تله‌فوتوی گوشی‌ها، نتایج کاملا متفاوتی را رقم زد. نماینده‌ی اوپو عکس را به‌شدت روشن ثبت کرده؛ اتفاقی که باعث رنگ‌پریدگی تصویر و ازدست‌رفتن بخش مهمی از جزئیات چهره شده است. اگر اوپو نور تصویر را بهتر کنترل می‌کرد، احتمالا به‌لطف حسگر قدرتمندش، جزئیات بیشتری به‌نمایش می‌گذاشت. خروجی آیفون کنتراست بسیار بالایی دارد و شاید برای دسته‌ای از کاربران جذاب‌تر به‌نظر برسد؛ اما گلکسی در این فاصله‌ی کانونی عملکرد بسیار پخته‌تری دارد و با ثبت دقیق‌ترین رنگ‌ها، برتری خود را دیکته می‌کند.

دوربین اصلی در شب

سنجش واقعی قدرت دوربین‌ها به تاریکی شب و عکاسی از مجسمه‌ی سیاوش با دوربین اصلی گره خورد. پرچم‌دار چینی‌ها در این شرایط نوری به‌وضوح برتری خود را به رخ رقبا می‌کشد. سطح جزئیات، شفافیت تصویر و کنترل نویز در خروجی اوپو به‌قدری تحسین‌برانگیز است که عملا جای هیچ بحثی را باقی نمی‌گذارد. نماینده‌ی سامسونگ کمی بهتر از آیفون عمل کرد؛ اما از نظر ثبت جزئیات اصلا در لیگ فایند ایکس ۹ اولترا قرار نمی‌گیرد. اوپو رنگ‌بندی و کنتراست بسیار دقیق‌تر و جذاب‌تری نیز به‌نمایش می‌گذارد.

دوربین تله‌فوتو در شب

عکاسی پرتره از «هادی» با تله‌فوتوی کوتاه اوپو و سامسونگ و تک‌دوربین تله‌فوتوی آیفون، بار دیگر قدرت‌نمایی فایند ایکس‌۹ اولترا را به‌همراه داشت. طراوت رنگ‌ها، دمای دقیق و سطح جزئیات در خروجی نماینده‌ی اوپو به‌مراتب بهتر از دو رقیب دیگر ارزیابی می‌شود. عملکرد الگوریتم‌های پردازشی چینی‌ها در این قاب به‌اندازه‌ای کم‌نقص است که در چهره‌ی سوژه عملا هیچ اثری از نویز دیده نمی‌شود.

حضور نماینده‌ی اوپو در برابر دوربین حرفه‌ای بدون‌آینه‌ی آلفا ۷ مارک ۴ سونی مجهز به لنز ۱۰۵ میلی‌متری سیگما، می‌تواند جایگاه فنی گوشی را بهتر نشان دهد؛ مجموعه‌ای حرفه‌ای که قیمت آن تقریبا با نسخه‌ی بدون رجیستر فایند ایکس‌۹ اولترا در بازار ایران برابری می‌کند و حدود ۴۰۰ میلیون تومان ارزش دارد.

عکس پرتره‌ی ثبت‌شده از «بهزاد» با دوربین اصلی اوپو، رنگ‌های بسیار دلنشینی دارد و از این حیث به خروجی دوربین سونی نزدیک می‌شود. طبیعتا به‌دلیل اختلاف فاحش ابعاد حسگرها، سطح جزئیات گوشی در حد و اندازه‌ی دوربین بدون‌آینه نیست و دفرمه‌شدن مختصر چهره نیز به‌خاطر ماهیت لنز واید کاملا طبیعی به‌نظر می‌رسد؛ اما اگر عکس‌ها را در کنار یکدیگر روی نمایشگر موبایل مقایسه کنیم، فاصله‌ی کیفیت آن‌ها کاهش می‌یابد و ارزش کار تحسین‌برانگیز اوپو عیان می‌شود.

بررسی پرتره‌ی ثبت‌شده از «هادی» با دوربین اصلی اوپو نشان می‌دهد که تصویر آن کنتراست کمتری دارد و الگوریتم‌های پردازش رنگ گرایش محسوسی به گرمی دارند. با وجود این تفاوت‌ها، کیفیت کلی عکس در مقیاس یک گوشی هوشمند فوق‌العاده است و توانایی‌های بالای اوپو را ثابت می‌کند؛ البته زوم‌کردن روی تصاویر، مطابق انتظار به ما یادآوری می‌کند که سطح جزئیات دوربین سونی در لیگی کاملا متفاوت قرار دارد.

آخرین چالش عکاسی به ثبت تصویر از یک بنر خیابانی اختصاص یافت. خروجی اوپو کمی رنگ‌پریده است و طراوت و جذابیت عکس ثبت‌شده با سونی را ندارد. میزان جزئیات بافت‌ها نیز در تصویر موبایل به‌مراتب پایین‌تر ارزیابی می‌شود؛ اما قضاوت نهایی در مورد عملکرد اوپو زمانی عادلانه‌تر خواهد بود که خروجی آن را صرفا در چارچوب یک دوربین موبایل ارزیابی کنیم تا جذابیت‌های مهندسی آن بیشتر به چشم بیاید.

اوپو فایند X9 اولترا صرفا یک دوربین عکاسی نیست؛ توانمندی‌های ویدیویی این گوشی به‌قدری غنی و کامل است که می‌تواند نیازهای تولیدکنندگان محتوای حرفه‌ای را به‌طور کامل پوشش دهد. سیستم دوربین پشتی امکان ضبط ویدیوهای 8K با نرخ ۳۰ فریم‌برثانیه و 4K با نرخ ۱۲۰ فریم‌برثانیه برای خلق صحنه‌های آهسته‌ی به‌شدت سینمایی را روی لنز اصلی و تله‌فوتوی ۳برابری فراهم می‌کند. در ضمن، ضبط ویدیوهای 4K@60fps روی تمامی لنزها از جمله دوربین سلفی در دسترس قرار دارد.

پرچم‌دار اوپو به‌صورت پیش‌فرض و در تمامی وضوح‌ها غیر از 8K، ویدیوها را با فرمت ۱۰بیتی دالبی‌ویژن ضبط می‌کند که کنتراست، روشنایی و حجم رنگی خارق‌العاده‌ای به ویدیوها می‌بخشد؛ اما برای حرفه‌ای‌هایی که قصد ویرایش پیشرفته‌ی رنگ در نرم‌افزارهای دسکتاپ را دارند، حالت Pro Video امکان ضبط پروفایل انحصاری اوپو O-Log2 را فراهم می‌سازد که بالاترین میزان گستره‌ی دینامیکی خام را حفظ می‌کند.

سیستم لرزش‌گیر چندلایه‌ی فایند X9 اولترا که ترکیبی هماهنگ از لرزش‌گیر اپتیکال و الکترونیکی ژیروسکوپی است، در سناریوهای حرکتی بسیار درخشان عمل می‌کند. چه در حالت استاندارد، چه با فعال‌کردن حالت Ultra Steady، قدم زدن‌های سریع یا لرزش‌های دست روی ویدیوهای 4K به‌خوبی خنثی می‌شود و خروجی نهایی، ثباتی شبیه به استفاده از گیمبال‌های حرفه‌ای موتوردار را به‌نمایش می‌گذارد.

چیزی که فایند X9 اولترا را از مرز یک گوشی هوشمند فراتر می‌برد، نگاه ماژولار اوپو به لوازم جانبی آن است؛ اوپو برای عکاسان مستند، طبیعت و علاقه‌مندان به حیات‌وحش، با همکاری مستقیم هاسلبلاد کیت استثنایی و فوق‌العاده جذاب Earth Explorer Kit را ارائه داده که تله‌کانورتر ۳۰۰ میلی‌متری بسیار باکیفیتی را با خود به‌همراه دارد.

لنز غول‌پیکر Earth Explorer Kit از طریق قاب محافظ مخصوصی با حلقه‌ی مانت به‌طور مستقیم روی لنز تله‌فوتوی ۳برابری گوشی قفل می‌شود. نتیجه‌ی پیوند گوشی با Earth Explorer Kit، دستیابی به زوم اپتیکال و فیزیکی ۳۰برابری خیره‌کننده با فاصله‌ی کانونی معادل ۶۹۰ میلی‌متر و حفظ دیافراگم f/2.2 است. با این ابزار، فایند X9 اولترا عملا به تلسکوپ باکیفیتی تبدیل می‌شود که می‌تواند جزئیات دهانه‌های کره‌ی ماه یا پرندگان نشسته در نوک درختان را با وضوحی ثبت کند که پردازش‌های نرم‌افزاریِ صرف هرگز قادر به خلقش نیستند.

کیت لوکس اوپو و هاسلبلاد همچنین شامل گریپ دوربین با دکمه‌ی شاتر فیزیکی دومرحله‌ای (نیم‌فشار برای فوکوس، فشار کامل برای ثبت تصویر) است که ارگونومی دردست‌گرفتن دوربین‌های کامپکت سنگین‌وزن را تداعی می‌کند و امکان نصب فیلترهای استاندارد ۶۷میلی‌متری نظیر ND و CPL را نیز فراهم می‌آورد.

ثبت عکس‌هایی با گستره‌ی دینامیکی خیره‌کننده و فیلم‌برداری دالبی‌ویژن 4K به قدرت پردازشی فوق‌العاده‌ای نیاز دارد که در گوشی پرچم‌دار اوپو با تراشه‌ی پرچم‌دار Snapdragon 8 Elite Gen 5 کوالکام تأمین می‌شود؛ بدین‌ترتیب با لمس شاتر، میلیاردها عملیات محاسباتیِ پیچیده‌ی مبتنی‌بر هوش مصنوعی، ترکیب فریم‌ها در کسری از ثانیه و نگاشت رنگی در کمتر از چند میلی‌ثانیه انجام می‌شود و تصویری روی صفحه‌نمایش نقش می‌بندد که کاربر را انگشت‌به‌دهان نگاه می‌دارد.

اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ که با لیتوگرافی ۳نانومتری پیشرفته تولید می‌شود، از چینش ۸هسته‌ای بسیار نامتقارن و تهاجمی به‌عنوان CPU استفاده می‌کند. پیکربندی CPU دو هسته‌ی غول‌پیکر و به‌شدت قدرتمند Oryon V3 Phoenix L با فرکانس بیشینه‌ی ۴٫۶ گیگاهرتز و ۶ هسته‌ی کارآمد Oryon V3 Phoenix M با فرکانس ۳٫۶۲ گیگاهرتز را شامل می‌شود.

در کنار CPU قدرتمند با هسته‌ی اختصاصی کوالکام، گرافیک Adreno 840 در دل اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ قرار دارد که روی کاغذ قرار است به‌برتری محسوس خود در برابر گرافیک یکپارچه‌ی اپل ادامه دهد؛ این ترکیب نه‌تنها موتور محرک سیستم پردازش تصویر گوشی است؛ بلکه در وظایف روزمره، مالتی‌تسکینگ فوق‌سنگین و گیمینگ حرفه‌ای، دستگاه را به هیولای بلامنازع و توقف‌ناپذیری تبدیل می‌کند.

ترکیب تراشه‌ی قدرتمند اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ با ۱۲ یا ۱۶ گیگابایت رم از نوع سریع LPDDR5X و ۵۱۲ گیگابایت یا یک ترابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی UFS 4.1، هرگونه گلوگاه انتقال داده را به‌طور کامل از بین می‌برد.

از آنجا که اوپو فایند ایکس۹ اولترا از نسخه‌ی عادی اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ استفاده می‌کند، هسته‌های پرقدرت آن حدود ۳ درصد، فرکانس کاری پایین‌تری درمقایسه‌با نمونه‌ی اختصاصی به‌کاررفته در گلکسی S26 اولترا دارد و به‌همین دلیل پرچم‌دار اوپو در بنچمارک گیک‌بنچ، اندکی ضعیف‌تر ظاهر می‌شود.

اما ضعف محسوس اوپو در زمینه‌ی پردازش‌های CPU-محور به تجربه‌ی وب‌گردی‌اش بازمی‌گردد؛ جایی‌که در بنچمارک Speedometer 3.1 شاهد شکاف عملکردی فاحشِ ۶۶درصدی با پرچم‌دار سامسونگ هستیم؛ بی‌شک بخشی از این اختلاف از فرکانس پایین‌تر هسته‌ها ناشی می‌شود؛ اما بخشی دیگر نیز از الگوریتم اوپو برای بهینه‌سازی شارژدهی دستگاه نشأت می‌گیرد.

در تنظیمات باتری اوپو بخشی به‌نام Battery Mode برای بهینه‌سازی شارژدهی به‌چشم می‌خورد که به‌صورت پیش‌فرض روی Balanced Mode قرار دارد؛ در این حالت گوشی در مواقع نیاز، از جمله اجرای بنچمارک‌ها، بالاترین عملکرد خود را ارائه می‌دهد؛ اما چنانچه بخواهید بالاترین عملکرد را تجربه کنید باید وضعیت باتری را روی High Performance Mode قرار دهید.

از آنجا که بنچمارک Speedometer 3.1 روی مرورگر اجرا می‌شود، گوشی نمی‌تواند آن را به‌عنوان بنچمارک تشخیص دهد؛ بنابراین عملکرد دستگاه محدود می‌ماند؛ اما با انتخاب گزینه‌ی High Performance Mode، امتیاز دستگاه با افزایش محسوس ۳۹درصدی به ۲۸٫۸ می‌رسد که البته باز هم درمقایسه‌با عملکرد اس۲۶ اولترا، شکاف ۳۸درصدی وجود دارد.

پرچم‌دار اوپو عملکرد ضعیف‌ترش در وب‌گردی را با برتری در زمینه‌ی گرافیک جبران می‌کند؛ در تست شبیه‌ساز بازی‌های سنگین، فایند ایکس۹ اولترا توانست حدود ۱۴ درصد سریع‌تر از اس۲۶ اولترا و ۳۹درصد سریع‌تر از آیفون ۱۷ پرو ظاهر شود؛ در بازی‌های دارای Ray Tracing عملکرد مشابهی با سامسونگ شاهد بودیم و کماکان ضعف محسوس در برابر آیفون به‌چشم می‌آید.

اما عملکرد پایدار مقوله‌ای کاملا متفاوت از رکوردهای هیجانی و لحظه‌ای است. در آزمون‌های پایداری عملکرد زومیت، وقتی برای شبیه‌سازی کاربری روزمره‌ی سنگین، CPU را به‌مدت ۲۰ دقیقه تحت بار پردازشی مداوم قرار دادیم، CPU توانست حدود ۶۵ درصد از عملکرد حداکثری خود را بدون افت‌های ناگهانی و به‌شکلی پایدار حفظ کند؛ بدین‌ترتیب اوپو فایند X9 اولترا در موقعیت‌هایی همچون اجرای هم‌زمان چند اپلیکیشن سنگین، می‌تواند عملکرد نرم و روان خود را حفظ کند.

در سوی دیگر میدان، هنگام اجرای آزمون پایداری عملکرد گرافیک که با شبیه‌سازی بازی‌های سنگین، GPU را به‌مدت ۲۰ دقیقه به‌طور مداوم تحت فشار قرار می‌دهد، پرچم‌دار اوپو چندان درخشان ظاهر نشد؛ به‌طوری که هم حرارت بدنه به دمای نسبتا بالای ۴۹ درجه‌ی سانتی‌گراد رسید، هم دستگاه در طول آزمون دچار افت‌های مکرر ۶۰درصدی می‌شد که نتیجه‌ی چندان جالبی به‌حساب نمی‌آید.

در دنیای واقعی و در تجربه‌ی روزمره‌ی کاربری، وجود سیستم خنک‌کننده‌ی عظیم اوپو موسوم به 3D Cryo-velocity Cooling System باعث می‌شود تا اجرای سنگین‌ترین بازی‌های جهان‌باز مانند Wuthering Waves روی بالاترین تنظیمات گرافیکیِ ممکن و با نرخ ثابت ۶۰ فریم‌برثانیه ممکن باشد.

عکاسی پیاپی با حسگرهای غول‌پیکر ۲۰۰مگاپیکسلی، فیلم‌برداری مستمر با رزولوشن 4K و اجرای بازی‌های سنگین روی تراشه‌‌ای پرقدرت، به‌شدت تشنه‌ی انرژی است. مهندسان اوپو برای رفع این نیاز حیاتی، بدون آنکه ضخامت دستگاه را به‌طرز آزاردهنده‌ای افزایش دهند، از باتری غول‌آسایی با ظرفیت ۷۰۵۰ میلی‌آمپرساعت برپایه‌ی فناوری سلول‌های سیلیکون-کربن استفاده کرده‌اند.

اوپو وظیفه‌ی مدیریت باتری حجیم Find X9 Ultra را برعهده‌ی تراشه‌ای اختصاصی به‌نام PowerCore Battery Management Chip گذاشته است. این تراشه نه‌تنها باعث پایداری ولتاژ در محیط‌های با دمای بسیار پایین می‌شود؛ جایی که باتری‌های لیتیومی سنتی به‌سرعت افت می‌کنند؛ بلکه چرخه‌ی تخلیه‌ی انرژی را برای افزایش عمر مفید سلول‌ها به‌صورت هوشمند بهینه‌سازی می‌کند.

در تست‌های زومیت و در شرایطی که وضوح نمایشگر روی وضعیت بومی ۳۱۶۸ × ۱۴۴۰ پیکسل قرار داشت، اوپو فایند X9 اولترا توانست بیش‌از ۳۶ ساعت ویدیوی HD معیار زومیت را با روشنایی ۲۰۰ نیت و Airplane Mode پخش کند؛ نتیجه‌ای که پرچم‌دار اوپو را بعد از آیفون ۱۷ پرو مکس در جایگاه دوم شارژدهی دستگاه‌های پرچم‌دار زومیت قرار می‌دهد.

در شبیه‌سازی استفاده‌ی روزمره با روشنایی ۲۰۰ نیت و Airplane Mode، اوپو فایند ایکس۹ اولترا توانست نزدیک به ۲۳ ساعت شارژدهی کند که میان پرچم‌داران ۲۰۲۶، سومین نتیجه‌ی درخشان از نظر شارژدهی در استفاده‌های روزمره است؛ این عدد در شرایطی به‌دست آمد که وضعیت باتری روی Balanced Mode قرار داشت، با انتخاب High Performance Mode، شارژدهی به حدود ۲۰ ساعت افت کرد که باز هم نتیجه‌ی مطلوبی به‌حساب می‌آید.

اگر شارژدهی فایند ایکس۹ اولترا در وضوح QHD+ رضایت‌تان را جلب نمی‌کند؛ می‌توانید با کاهش وضوح نمایشگر از ۳۱۶۸ × ۱۴۴۰ پیکسل به ۲۳۷۶ × ۱۰۸۰ پیکسل، مدت‌زمان شارژدهی را به‌مدت یک ساعت و ۲۸ دقیقه افزایش دهید.

این اعداد به‌روشنی نشان می‌دهند که حتی در پرفشارترین روزهای کاری شامل ساعت‌ها عکاسی، استریم موسیقی بلوتوثی و وب‌گردی، فایند X9 اولترا به‌راحتی شما را تا ساعات پایانی شب یا حتی تا میانه‌های روز بعد همراهی خواهد کرد.

از لحاظ سرعت تجدید قوا، غول ۲۳۶گرمی اوپو از فناوری انحصاری فوق‌سریع 100W SuperVOOC در شارژ سیمی و 50W AirVOOC در شارژ بی‌سیم بهره می‌برد. فایند ایکس۹ اولترا با آداپتور اصلی همراه خود قادر است ظرف حدود ۴۵ دقیقه باتری غول‌پیکر ۷۰۵۰ میلی‌آمپرساعتی‌اش را به‌طور کامل شارژ کند. امکان شارژ معکوس سیمی و بی‌سیم ۱۰واتی نیز برای شارژ اضطراری هدفون‌ها و ساعت‌های هوشمند وجود دارد.

امکانات نرم‌افزاری محافظتی نظیر Bypass Charging برای انتقال مستقیم جریان برق به بورد گوشی حین انجام بازی‌های سنگین بدون درگیر کردن باتری و تنظیم محدودیت شارژ روی ۸۵ درصد، به بلوغ سیستم شارژدهی پرچم‌دار اوپو کمک می‌کند.

ثبت یک عکس هنری با سنسور ۲۰۰ مگاپیکسلی و پردازش آن با قدرتمندترین تراشه‌ی موبایلی جهان، کاملا بی‌فایده خواهد بود اگر نمایشگری درخور و هم‌تراز برای تماشای نتیجه‌ی کار وجود نداشته باشد. اوپو فایند X9 اولترا در این زمینه نیز ناامیدتان نمی‌کند؛ پرچم‌دار چینی‌ها از نمایشگر غول‌پیکر ۶٫۸۲ اینچی OLED با رزولوشن ۱۴۴۰ × ۳۱۶۸ پیکسل و تراکم خیره‌کننده‌ی ۵۱۰ پیکسل‌براینچ بهره می‌برد.

نمایشگر OLED اوپو به‌لطف پنل ۱۰بیتی‌اش از پس نمایش بیش‌از یک میلیارد رنگ زنده برمی‌آید و با پشتیبانی از استانداردهای سخت‌گیرانه‌ی Dolby Vision و +HDR10 تمامی ظرافت‌ها، سایه‌ها و رنگ‌های ثبت‌شده توسط دوربین را با کیفیتی نفس‌گیر و چشم‌نواز به تصویر می‌کشد.

اوپو می‌گوید حداکثر روشنایی دستگاه به ۳۶۰۰ نیت می‌رسد؛ مشخص نیست که چینی‌ها با چه معیاری و برای چه سطحی از پنل به این روشنایی دست یافته‌اند؛ اما در اندازه‌گیری‌های ما، زیر نور پروژکتورهای استودیو، حداکثر روشنایی پنل هنگام پخش ویدیوی HDR معیار زومیت حداکثر ۲۷۳۲ نیت به‌دست آمد. اوپو روشنایی بیشینه حین نمایش محتوای SDR را نیز در حالت خودکار ۱۸۰۰ نیت عنوان می‌کند که با عدد ۱۸۷۳ نیت به‌دست‌آمده در تست‌های زومیت هم‌خوانی دارد.

روشنایی ۱۸۰۰نیتی خوانایی معقولی را در طول روز فراهم می‌آورد؛ اما جای خالی پوشش ضدانعکاس، مشابه آنچه در پرچم‌دار سامسونگ به‌کار می‌رود، در اوپو فایند ایکس۹ اولترا حس می‌شود. از سوی دیگر، برای حفظ سلامت چشمان کاربر در محیط‌های تاریک، اوپو فناوری کاهش نور PWM با فرکانس بسیار بالای ۲۱۶۰ هرتز را پیاده‌سازی کرده است که خستگی و لرزش تصویر را در مطالعه‌های شبانه به‌حداقل مطلق می‌رساند؛ جالب‌تر آنکه روشنایی پنل در تاریکی مطلق، براساس تست‌های زومیت به زیر یک نیت می‌رسد تا هیچ آزاری به چشم نرسد.

پنل فایند ایکس۹ اولترا LTPO و ۱۴۴هرتزی است؛ اما گوشی در استفاده‌ی روزمره، نرخ نوسازی را روی ۱۲۰ هرتز قفل می‌کند و عدد ۱۴۴ هرتز تنها در برخی از بازی‌ها دست‌یافتنی است. در اپلیکیشن‌های پرکاربردی نظیر مرورگر کروم یا گوگل‌مپ، نرخ نوسازی به ۹۰ هرتز تنزل می‌یابد؛ مگر آنکه کاربر با مراجعه به تنظیمات، به‌صورت دستی پروفایل High را برای تک‌تک اپلیکیشن‌ها اعمال کند. هنگام پخش ویدیوهای سینماییِ ۲۴ فریم‌بر‌ثانیه، نمایشگر به‌جای تطبیق نرخ نوسازی با عدد ۲۴ یا ۴۸ هرتز که از قابلیت‌های ذاتی و ابتدایی پنل‌های LTPO است، روی ۳۰ هرتز قفل می‌شود.

نمایشگر چشم‌نواز اوپو فایند ایکس۹ اولترا را اسپیکرهای استریوی نسبتا توانمندی همراهی می‌کنند. شدت صدای اسپیکرهای اوپو کم‌وبیش با گلکسی S26 اولترا برابری می‌کند؛ صدای اسپیکرها در عمده‌ی محدوده‌ی فرکانسی شفاف و رسا است؛ اما در فرکانس‌های پایین و تولید بیس، هنوز هم حرف اول را آیفون می‌زند.

پرچم‌دار گران‌قیمت اوپو به‌طور پیش‌فرض با رابط کاربری ColorOS 16 برپایه‌ی سیستم‌عامل اندروید ۱۶ عرضه می‌شود. رابط کاربری چینی‌ها، عملکرد بسیار سریع و انیمیشن‌های فوق‌العاده روان و چشم‌نوازی دارد. اوپو وعده می‌دهد که ۵سال به‌روزرسانی اصلی سیستم‌عامل و ۶سال وصله‌های امنیتی را برای فایند ایکس۹ اولترا ارائه دهد که یک‌سال از تعهد ۷ساله‌ی سامسونگ و اپل کمتر است؛ اما حیات نرم‌افزاری طولانی‌مدت دستگاه تا سال ۲۰۳۲ را تضمین می‌کند.

زبان طراحی ColorOS 16 تغییرات بنیادینی نکرده؛ اما ظرافت‌های بصری جذابی به آن اضافه شده است. از جمله‌ی این تغییرات می‌توانیم به افکت عمق سه‌بعدی در ساعتِ صفحه‌ی قفل، شبیه به آنچه در iOS دیده‌ایم، دسته‌بندی‌های جدید در اپ‌دراور و پشتیبانی از پوشه‌های بزرگ‌تر اشاره کنیم. قابلیت Quick Share هم حالا با iOS و macOS سازگاری دارد تا انتقال فایل‌های سنگین بین دو اکوسیستم، بسیار بی‌دردسر انجام شود.

بخش عمده‌ی تمرکز نرم‌افزاری اوپو در نسل جدید حول محور هوش مصنوعی می‌چرخد. علاوه‌بر حضور پررنگ ابزارهای گوگل نظیر Gemini Live و Circle to Search، مجموعه‌ی انحصاری AI Mind Space نیز امکانات هیجان‌انگیزی در دل خود دارد. ابزار AI Mind Pilot به شما اجازه می‌دهد تا پرسش‌های پیچیده‌ی خود را به‌طور هم‌زمان از مدل‌های Gemini، Perplexity و DeepSeek بپرسید و پاسخ‌ها را با یکدیگر مقایسه کنید.

ابزارهای کاربردی دیگری مانند AI Menu Translation به کمک کاربر می‌آیند. این ابزار نه‌تنها منوی رستوران‌ها را ترجمه می‌کند؛ بلکه تصویر غذا و مواد اولیه‌ی پنهانِ آن را نیز نشان می‌دهد. دستیار مالی AI Bill Manager برای رهگیری دقیق رسیدها و تراکنش‌ها و مجموعه‌ی کاملی از ابزارهای ویرایش عکس مانند AI Relight برای نورپردازی مجدد پرتره‌ها و اصلاح چشم‌های بسته، بخش دیگری از قابلیت‌های AI-محور اوپو محسوب می‌شوند.

البته تجربه‌ی نرم‌افزاری پرچم‌دار اوپو بی‌نقص هم نیست؛ وقتی ۱۵۰۰ یورو پای گوشی پرچم‌دار پول می‌دهید، کمترین انتظارتان داشتن تجربه‌ی نرم‌افزاری تمیز و سرراست است؛ اما فایند X9 اولترا از همان لحظه‌ی راه‌اندازی اولیه حسابی توی ذوقتان می‌زند. به‌محض روشن‌کردن و ستاپ دستگاه، با ۹ اپلیکیشن زائد و ازپیش‌نصب‌شده روبه‌رو می‌شوید که هیچ توجیهی برای حضورشان در گوشی لوکس چندصد میلیونی وجود ندارد.

داستان وقتی روی‌اعصاب‌تر می‌شود که اپ‌های زائد را کنار معضل همیشگی دنیای اندروید بگذاریم؛همان ماجرای کلافه‌کننده‌ی اپلیکیشن‌های دوگانه که ظاهرا قرار است به‌جز سری پیکسل گوگل و گوشی‌هایی با اندروید خالص در تمام گوشی‌های اندرویدی دیگر وبال گردن کاربر باشند. برای بسیاری از کارهای پایه‌ای دو اپلیکیشن مجزا در اختیارتان قرار می‌گیرد؛ دو اپ گالری، دو اپ مخاطبین، دو اپ پیام‌رسان، دو اپ مرورگر و دو فروشگاه اپلیکیشن؛ یکی برای گوگل، یکی برای اوپو.

وضعیت قیمت‌گذاری و ارزش خرید پرچم‌دار اوپو در بازار ایران از منطق بازارهای جهانی پیروی نمی‌کند. عرضه‌ی محدود، نبود شبکه‌ی فروش رسمی و دخالت واسطه‌ها باعث شده است تا فایند X9 اولترا از گوشی بالارده‌ی استاندارد به کالایی کلکسیونی با قیمتی نجومی تبدیل شود. در زمان نگارش بررسی پیش‌رو، نسخه‌ی بدون رجیستر فایند ایکس ۹ اولترا در بازار با قیمتی حدود ۴۰۰ میلیون تومان معامله می‌شود؛ برچسب قیمتی عجیبی که هرگونه توجیه عقلانی برای خرید نماینده‌ی اوپو را از بین می‌برد.

مقایسه‌ی قیمت ۴۰۰ میلیون تومانی نماینده‌ی اوپو با سایر پرچم‌داران بازار، حباب قیمتی عجیب آن را بهتر نمایان می‌کند. در حال حاضر نسخه‌ی بدون رجیستر آیفون ۱۷ پرو مکس با قیمتی حدود ۲۵۰ میلیون تومان به‌فروش می‌رسد و کاربر با مبلغی که باید برای خرید گوشی اوپو بپردازد، می‌تواند گران‌ترین پرچم‌داران رجیسترشده‌ی بازار را تهیه کند. با چنین اوضاعی، هرچند فایند X9 اولترا روی کاغذ یک شاهکار مهندسی و دوربینی فوق‌حرفه‌ای به‌حساب می‌آید، در بازار ایران صرفا کالایی لوکس محسوب می‌شود که خرید آن حتی برای شیفتگان جدی فناوری و عکاسی موبایل هم منطقی نخواهد بود.