بررسی گلکسی S26 اولترا؛ زیر سایه سنگین رقبا و نسل گذشته

قرار بود نهم اسفندماه به دفتر سامسونگ برویم، نگاهی نزدیک به پرچم‌دار تازه‌نفسشان بیندازیم و خیلی زود، بررسی جامع آن را منتشر کنیم؛ اما ناگهان همه‌چیز تغییر کرد. شروع جنگ و قطعیِ اینترنت باعث شد تا روزمرگی‌ها، علایق و دغدغه‌های قبلی‌مان رنگ ببازند و همه‌چیز فقط در «بقا» خلاصه شود؛ دیگر اهمیتی نداشت که فلان گوشی چه ویژگی‌هایی دارد یا پردازنده‌ی بهمان دستگاه چقدر سریع‌تر شده است؛ فقط می‌خواستیم از حال عزیزانمان خبردار شویم و زیر سایه‌ی شوم بمب و موشک، زنده بمانیم.

حالا که آتش‌بس دو هفته‌ای تا مدت نامعلومی تمدید شده است، در میان زمزمه‌های امیدوارکننده‌ی مذاکرات و وصل‌شدنِ قطره‌چکانی اینترنت، تصمیم گرفتیم که روند بررسی‌های زومیت را از سر بگیریم؛ به این امید که در آینده دوباره دل‌ودماغ همان کل‌کل‌های شیرین دنیای فناوری و رقابت برندها را پیدا کنیم، بررسی گلکسی S26 اولترا را برایتان می‌نویسم. امیدوارم که مقاله‌ی پیش‌رو را در اوج امنیت، سلامت و با قلبی پر از امید بخوانید. با زومیت همراه باشید.

سامسونگ در کمپین‌های تبلیغاتی گلکسی S26 اولترا، بیش‌از هر چیز روی «نمایشگر حریم خصوصی» یا Privacy Display مانور می‌دهد؛ قابلیتی کاربردی و مفید که از همان روزهای ابتداییِ رونمایی بسیار خبرساز شد و توجهات زیادی را به خود جلب کرد.

قابلیت Privacy Display صرفا یک فیلتر نرم‌افزاری ساده برای تاریک‌کردن صفحه نیست؛ بلکه سامسونگ از راهکار مهندسی و سخت‌افزاریِ جذابی برای آن استفاده کرده است. در پنلِ نمایشگر، نیمی از پیکسل‌ها با زاویه‌ی دید عریض و عادی کار می‌کنند؛ درحالی‌که روی نیمه‌ی دیگر، لنزهایی با زاویه‌ی دید بسیار محدود تعبیه شده‌اند که نور را فقط و فقط به سمت روبه‌رو پرتاب می‌کنند. با فعال‌سازی Privacy Display، دستگاه روشنایی پیکسل‌های عادی را به‌شدت کاهش می‌دهد و عملا آن‌ها را خاموش می‌کند. در نتیجه، زاویه‌ی دید پنل به‌مقدار قابل‌توجهی کم می‌شود تا در محیط‌های عمومی، حریم خصوصی‌تان کاملا حفظ شود.

اما ارتقای حریم خصوصی، بهای سنگینی هم دارد. با خاموش‌شدن نیمی از پیکسل‌ها، روشنایی نمایشگر به نصف کاهش می‌یابد و وضوح تصویر نیز افت محسوسی را تجربه می‌کند؛ بنابراین منطقی نیست که Privacy Display را همواره روشن نگه دارید. سامسونگ برای مسدود کردنِ کاملِ زاویه‌ی دید، گزینه‌ای به نام Maximum Protection در نظر گرفته است که در صورت فعال‌سازی، کنتراست تصویر به‌هم می‌ریزد و طراوت رنگ‌ها به‌شدت افت می‌کند.

قابلیت‌های شخصی‌سازیِ کارآمد Privacy Display باعث می‌شود تا نقاط ضعف آن قابل‌تحمل باشند؛ می‌توانید Privacy Display را طوری تنظیم کنید که تنها هنگام اجرای اپلیکیشن‌های خاصی مثل گالری یا برنامه‌های بانکی فعال شود یا فقط نوتیفیکیشن‌ها را از زوایا بپوشاند. حتی قابلیت پوشاندن صفحه در زمان وارد کردن پین‌کد و پسورد نیز وجود دارد که البته فعلا محدود به اپلیکیشن‌های سیستمیِ خود سامسونگ است و باید دید توسعه‌دهندگان شخص‌ثالث تا چه حد به پشتیبانی از آن روی می‌آورند.

اگر از Privacy Display و چالش‌های زمان فعال‌بودنش بگذریم، گلکسی S26 اولترا روی کاغذ عملا تفاوتی با نسل گذشته ندارد. همان پنل ۶٫۹ اینچی OLED با وضوح QHD+ یا ۳۱۲۰ × ۱۴۴۰ پیکسل را داریم که تراکم پیکسلی بسیار خوبی ارائه می‌دهد. فناوری LTPO نیز همچنان وظیفه‌ی تغییر هوشمند نرخ نوسازی از ۱ تا ۱۲۰ هرتز، بسته به نوع محتوا را برعهده دارد تا هم نرمی و روانی را تجربه کنید و هم شارژدهی آسیبی نبیند.

روشنایی پنل تفاوت چندانی با نسل قبل ندارد؛ در تست‌های زومیت، زیر نور محیطی شدید و در حالت خودکار، روشنایی نمایشگر به ۱۶۲۱ نیت رسید؛ درحالی‌که در حالت دستی و در شرایطی که گزینه‌ی Extra Brightness فعال بود، روشنایی دستگاه، ۷۴۱ نیت به‌دست آمد. گلکسی S26 اولترا هنگام پخش ویدیوی HDR معیار زومیت زیر نور محیطی شدید، به روشنایی ۲۷۴۴ نیت دست یافت که عدد چشم‌گیری به‌حساب می‌آید؛ اما برخی از رقبا به‌ سطوح روشنایی به‌مراتب بالاتری دست می‌یابند. خوشبختانه پوشش شیشه‌ای ضدانعکاس، کاستی در زمینه‌ی روشنایی را به‌خوبی پوشش می‌دهد.

نمایشگر پرچم‌دار سامسونگ در برابر رقبای سرسختش ضعف‌هایی دیگری نیز دارد. رنگ‌ها با وجود چشم‌نواز بودن، به‌اندازه‌ی آیفون یا رقبای چینی دقیق نیستند. گلکسی S26 اولترا در حالت پیش‌فرض، روی پروفایل Vivid تنها ۸۱٫۳ درصد از فضای رنگی گسترده‌ی DCI P3 را پوشش داد؛ اما با افزایش Vividness در قسمت Advanced settings نمایشگر، به پوشش ۹۷٫۴درصدی رسیدیم؛ هرچند که دقت نمایش رنگ‌ها به‌مراتب پایین‌تر از رقبایی همچون آیفون ۱۷ پرو مکس و وان‌پلاس ۱۵ است.

از پنل ۱۰بیتی واقعی کماکان خبری نیست و سامسونگ برای پخش محتوای +HDR10 از فناوری FRC برای شبیه‌سازیِ رفتار پنل ۱۰بیتی و نمایش یک میلیارد رنگ استفاده می‌کند. فناوری‌های نرم‌افزاری ProScaler و mDNIe نیز به‌ترتیب مسئولیت بالا بردن وضوح تصاویر و متن‌ها و نمایش گرادیان یکنواختی از رنگ‌ها را برعهده دارند تا کاربر خلأ پنل ۱۰بیتی را کمتر حس کند. کنترل روشنایی با فرکانس بالا (PWM Dimming) در این نمایشگر غایب است؛ بنابراین کاربرانی با چشمان حساس، در استفاده‌های طولانی در تاریکی احتمالا کمی اذیت خواهند شد.

زیر نمایشگر دستگاه، حسگر انگشت اولتراسونیک قرار دارد که در فاصله‌ی مناسبی از لبه‌ی پایینی نمایشگر جای گرفته است و دسترسی به آن به‌سادگی صورت می‌گیرد. این حسگر تفاوتی با نسل گذشته ندارد و همانند قبل عملکرد بسیار سریع و دقیقی در شناسایی اثر انگشت و باز کردن قفل دستگاه دارد.

در بخش خروجی صدا، اسپیکرهای استریوی S26 اولترا متشکل از یک اسپیکر در لبه‌ی پایینی و یک اسپیکر یکپارچه با بلندگوی مکالمه در لبه‌ی بالایی، تجربه‌ای مشابه نسل قبل ارائه می‌دهند. دستگاه حجم صدای عالی و فراتر از آیفون ۱۷ پرو مکس ارائه می‌دهد، تفکیک فرکانس‌ها به‌خوبی انجام می‌شود و دیستورشن خاصی به گوش نمی‌رسد؛ اما از نظر عمق بیس، شاید همچنان یک قدمِ کوچک از رقیب کوپرتینویی عقب‌تر باشد.

نمایشگر تخت و پیشرفته‌ی اس ۲۶ اولترا با تمام ویژگی‌های جنجالی‌اش، در کالبدی جا خوش کرده است که امسال میزبان یکی از مهم‌ترین تغییرات استراتژیک سامسونگ بود. کره‌ای‌ها پس از دو سال استفاده از تیتانیوم، حالا با چرخشی آشکار، بار دیگر به آلومینیوم روی آورده‌اند تا بازنگری در طراحی و ارگونومی دستگاه را با بازگشت به ریشه‌ها تکمیل کنند؛ البته پنل پشتی و پوشش نمایشگر تغییری تجربه نمی‌کنند و کماکان به‌ترتیب از جنس گوریلا گلس ویکتوس ۲ و گوریلا آرمور ۲ هستند.

بازگشت سامسونگ به استفاده از فلز سبک‌ترِ آلومینیوم در شرایطی رخ داد که شهریور سال گذشته نیز اپل تیتانیوم را به‌نفع بدنه‌ی یکپارچه‌ی آلومینیومی در آیفون ۱۷ پرو کنار گذاشت. سامسونگ دلیل این تغییر متریال را الاستیسیته‌ی بالاترِ آلومینیوم عنوان می‌کند که در نهایت، مقاومت کلی دستگاه را در برابر سقوط و ضربه‌های ناگهانی افزایش می‌دهد؛ اما روی کاغذ می‌توان امیدوار بود که رسانایی حرارتی بالاتری آلومینیوم، در نهایت درست‌مانند آیفون‌ها، به بهبود پایداری عملکرد گلکسی بینجامد.

گلکسی S26 اولترا کمی باریک‌تر (۰٫۲ میلی‌متر)، اندکی عریض‌تر (۰٫۵ میلی‌متر) و ذره‌ای سبک‌تر (۴ گرم) از نسل گذشته شده؛ از سوی دیگر، گوشه‌های دستگاه حالا انحنای بیشتری به خود گرفته‌اند و گردتر شده‌اند؛ اما انحنای جدید لبه‌ها، چالشی برای قلم S Pen به همراه داشته؛ سامسونگ برای اینکه قلم از سطح فریمِ خمیده بیرون نزند، انتهای آن را نیز انحنادار طراحی کرده است؛ بنابراین اکنون قلم فقط از یک جهتِ خاص وارد دستگاه می‌شود و اگر آن را در دستتان بچرخانید، دیگر به‌درستی در محل نگه‌داری‌اش چفت نخواهد شد؛ تغییری که احتمالا در روزهای اول استفاده تا حدودی آزاردهنده خواهد بود.

از نظر کیفیت ساخت، مطابق انتظار با دستگاهی به‌شدت پریمیوم و خوش‌دست روبه‌رو هستیم؛ اما هنگامی‌که فریم آلومینیومی S26 اولترا را لمس می‌کنید، احساس می‌کنید که این متریال به‌اندازه‌ی فریم آلومینیومیِ ماشین‌کاری‌شده‌ی آیفون ۱۷، متراکم و چغر نیست. نکته‌ی ناامیدکننده‌ی دیگر، درجا زدنِ سامسونگ در استانداردهای مقاومت در برابر آب و گردوغبار است؛ درحالی‌که رقبای چینی یکی پس از دیگری به گواهی IP69 مجهز می‌شوند، S26 اولترا همچنان گواهی IP68 را برای مقاومت ۳۰ دقیقه‌ای در عمق ۱٫۵ متری آب دارد.

گلکسی S26 اولترا رنگ‌بندی جدیدی هم دارد؛ کهکشانی سامسونگ در رنگ‌های مشکی، بنفش، آبی آسمانی، سفید و دو رنگ اختصاصی نقره‌ای و رُزگلد برای خریداران گوشی از وب‌سایت سامسونگ عرضه می‌شود. ما رنگ بنفش را برای بررسی در اختیار داشتیم که بسیار چشم‌نواز به‌نظر می‌رسید و روی بدنه‌ی ماتش، آثار اثر انگشت و چربی دست چندان نمایان نمی‌شد.

با برگرداندن گوشی، به بزرگ‌ترین و ملموس‌ترین تغییر ظاهری نسل جدید می‌رسیم. سامسونگ بالاخره با زبان طراحیِ لنزهای مجزا خداحافظی کرده و ظاهری شبیه به گلکسی فولد ۷ و گلکسی S25 اج را برای پرچم‌دار جدیدش برگزیده؛ در پنل پشتی حالا با یک «جزیره‌ی دوربین» به‌شکل بیضی روبه‌رو هستیم که سه دوربین اصلی را به‌صورت عمودی در دل خود جای داده است و دوربین تله‌فوتو ۳برابری و ماژول فوکوس لیزری، به‌صورت مجزا، در کنار آن جای گرفته‌اند.

ماژولِ یکپارچه‌ی جدید، ظاهر منسجم‌تری به دستگاه بخشیده؛ اما برآمدگیِ آن به‌شدت زیاد شده است؛ تا جایی که اگر گوشی را روی میز بگذارید و بخواهید با آن تایپ یا کار کنید، لق‌خوردنِ مداوم و شدید دستگاه حسابی روی اعصابتان راه خواهد رفت. امیدوار بودیم که برآمدگی غول‌پیکر به‌مفهوم پیشرفت محسوسی در سخت‌افزار دوربین باشد؛ اما حداقل روی کاغذ چنین نیست؛ در ادامه راجع‌به دوربین‌ها بیشتر صحبت می‌کنیم.

وقتی به مشخصات سخت‌افزاری دوربین‌های گلکسی S26 اولترا نگاه می‌کنیم، با وجود آن ماژول غول‌پیکر و برآمده، تغییرات به‌طرز عجیبی ناچیز هستند؛ تا جایی که در یکی دو مورد حتی شاهد پسرفت بوده‌ایم. درحالی‌که پرچم‌داران چینی به استفاده از حسگرهای یک‌اینچی و بسیار بزرگ روی آورده‌اند، سامسونگ همچنان به استفاده از قطعات قدیمی اصرار می‌ورزد؛ به‌عنوان مثال، حسگر دوربین تله‌فوتوی ۳برابری اوپو فایند X9 اولترا، از حسگر دوربین اصلیِ S26 اولترا هم بزرگ‌تر است!

دوربین اصلی دستگاه دقیقا از همان حسگر ۲۰۰مگاپیکسلیِ گلکسی S23 اولترا استفاده می‌کند؛ پس کره‌ای‌ها از چهار سال پیش، به آن دست نزده‌اند! اوضاع در سایر دوربین‌ها نیز تعریفی ندارد؛ دوربین اولتراواید همان ماژول ۵۰مگاپیکسلی پارسال را در دل دارد، دوربین تله‌فوتو ۵برابری از حسگر ۵۰مگاپیکسلی S24 اولترا استفاده می‌کند و حسگر ۱۲مگاپیکسلی دوربین سلفی نیز تغییری تجربه نمی‌کند؛ اما ناامیدکننده‌ترین بخش ماجرا به تله‌فوتو ۳برابری برمی‌گردد؛ جایی‌که آشکارا شاهد پسرفت بوده‌ایم و حسگر ۱۰مگاپیکسلی‌اش حتی کوچک‌تر از نسل قبل شده است.

تنها تغییر معنادار در بخش سخت‌افزار دوربین، به بازتر شدنِ دیافراگم لنزهای واید و تله‌فوتو ۵برابری به‌همراه افزایش جزئی زاویه‌ی دید دوربین سلفی بازمی‌گردد. دوربین اصلی حالا از دیافراگم f/1.4 بهره می‌برد و دیافراگم دوربین ۵برابری نیز به f/2.9 رسیده که روی کاغذ به‌معنای جذب ۴۷ درصد نور بیشتر برای دوربین اصلی و ۳۷ درصد نور بیشتر برای دوربین تله‌فوتو است که به گوشی اجازه می‌دهد در نور کم، عکس‌های سریع‌تر و کم‌نویزتری ثبت کند. توجه داشته باشید که با بازتر شدن دیافراگم، اکنون، این دوربین‌ها محدوده‌ی کمتری را در فوکوس نگه می‌دارند یا به‌عبارتی، عمق میدان کمتری دارند.

در عکسی که با دوربین اصلی گلکسی اس۲۶ اولترا و نسل قبلی ثبت شده؛ به‌وضوح مشخص است که کهکشانی جدید سامسونگ توانسته با بهره‌گرفتن از دیافراگم بازتر لنزش، عکس پرجزئیات‌تر و شفاف‌تری را ثبت کند.

برتری مشابه را در عکس‌های تله‌فوتوی ۵برابری نیز مشاهده می‌کنید؛ همان‌طور که در عکس بالا مشاهده می‌کنید، گلکسی اس۲۶ اولترا تونسته است تا در تاریکی رنگ پوست من را طبیعی‌تر ثبت کند و جزئیات بیشتری را از بافت چهره و لباسم استخراج کند و بازتاب نور محیطی بر چهره‌ام را بهتر کنترل کند.

سامسونگ برای باریک‌تر کردنِ ضخامت کلی گوشی، مجبور شده از ضخامت لنزها بکاهد. در نتیجه، فاصله‌ی فوکوسِ دوربین‌ها افت کرده؛ دوربین ۵برابری که در نسل‌های قبل می‌توانست از فاصله‌ی ۲۶ سانتی‌متری روی سوژه فوکوس کند، حالا حداقل به نیم‌متر فاصله نیاز دارد. فاصله‌ی فوکوس دوربین اصلی نیز از ۸ سانتی‌متر به ۱۸ سانتی‌متر افزایش یافته است. به‌همین دلیل، گلکسی S26 اولترا نمی‌تواند عکس‌های کلوزآپ را به‌خوبی نسل قبل بگیرد.

قبل از رونمایی گلکسی S26 اولترا شایعه شده بود که پرچم‌دار جدید سامسونگ قرار است درست‌مانند آیفون، عکس‌ها را به‌صورت پیش‌فرض با ابعاد ۲۴ مگاپیکسل ثبت کند تا از نظر آزادی عمل برای بزرگ‌نمایی و ثبت سطح بالاتری از جزئیات، ارتقا یابد؛ اما چنین نشد و این گوشی مانند نسل‌های گذشته، عکس‌ها را با ابعاد ۱۲ مگاپیکسل ثبت می‌کند و امکان عکاسی ۵۰ و ۲۰۰ مگاپیکسل (دوربین اصلی) را فراهم می‌آورد؛ البته با اپلیکیشن Expert RAW می‌توان به ابعاد ۲۴ مگاپیکسل نیز دسترسی داشت.

اگر از شارپنس مصنوعی و بیش‌از حد که هرازگاهی در پردازش‌ها دیده می‌شود، چشم‌پوشی کنیم، دوربین اصلی همچنان عملکرد بسیار خوبی در نور روز دارد. جزئیات طبیعی هستند، گستره‌ی دینامیکی وسیع است و رنگ‌ها چشم‌نواز، اندکی اشباع و جذاب‌تر از قبل ثبت می‌شوند؛ هرچند که تراز سفیدی گاهی تمایل به گرمی دارد. در مجموع، در شرایط نوری ایدئال، عکس‌های دوربین اصلی S26 اولترا و S25 اولترا بسیاز نزدیک به هم هستند.

در تاریکی شب، دیگر از حالت مستقل Night Mode در منوها خبری نیست. سامسونگ با الگوبرداری از آیفون، حالت شب را به آیکون پویایی در گوشه‌ی ویوفایندر تبدیل کرده است که بسته به شدت نور محیط، فعال یا غیرفعال می‌شود؛ البته امکان تغییر وضعیت دستیِ آن وجود دارد. عکس‌های شبانه از نظر نورسنجی و رنگ بسیار خوب ارزیابی می‌شوند؛ اما جزئیات، به‌خصوص در بخش‌های تاریک و سایه‌ها، کمی سافت ثبت می‌شوند.

دوربین اولتراواید در طول روز عکس‌های باکیفیت و دلنشینی با گستره‌ی دینامیکی عالی ثبت می‌کند؛ اما در شب خروجیِ آن به‌مراتب سافت‌تر از دوربین اصلی است.

دوربین تله‌فوتوی ۳برابری با حسگر کوچک‌شده‌اش، بی‌شک پاشنه‌آشیلِ S26 اولترا است. کیفیت عکس‌های این دوربین در حد و اندازه‌ی پسوند اولترا نیست؛ در نور روز، تصاویر بیش‌ازحد شارپ می‌شوند و بافت‌ها نویز دارند. در شب نیز اوضاع بدتر می‌شود و با خروجیِ رنگ‌پریده و پرنویزی مواجه می‌شویم.

دوربین تله‌فوتو ۵برابری عملکرد بسیار خوبی دارد؛ عکس‌ها پرجزئیات و چشم‌نوازند و در شب نیز منابع نوریِ شدید را به‌خوبی مدیریت می‌کند. قاب‌بندیِ جذاب این لنز شما را ترغیب می‌کند تا برای عکاسی از افراد یا سوژه‌های خیابانی، بیشترِ اوقات از همین دوربین استفاده کنید؛ اما این دوربین بی‌رقیب نیست و در بین پرچم‌داران چینی، دوربین‌های تله‌فوتویِ به‌مراتب «هیولاتری» پیدا می‌شود. امیدواریم سامسونگ در نسل‌های بعدی، محافظه‌کاری را کنار بگذارد و از حسگرهای بزرگ‌تری استفاده کند.

دوربین سلفی نیز حالا از لنز عریض‌تر ۲۳ میلی‌متر به‌جای ۲۶ میلی‌متر بهره می‌برد تا افراد بیشتری در کادر جا شوند. پشتیبانی از فوکوس خودکار در کنار گستره‌ی دینامیکی و شارپنسِ عالی؛ چه در روز، چه در شب، آن را به یکی از قابل‌اعتمادترین سلفی‌های بازار تبدیل کرده است.

گلکسی S26 اولترا در بخش ویدیو عملکرد چشم‌گیری دارد. این گوشی می‌تواند با تمام دوربین‌هایش ویدیوهای 4K با نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه ضبط کند؛ درحالی‌که دوربین‌های اصلی، اولتراواید و تله‌فوتوی ۵برابری، از فیلم‌برداری 8K با نرخ ۳۰ فریم‌برثانیه نیز پشتیبانی می‌کنند.

اضافه‌شدن امکانات حرفه‌ای مانند فیلم‌برداری با پروفایل Log و کدکِ بدون افت کیفیتِ APV، اتفاقی هیجان‌انگیز برای تصویربرداران حرفه‌ای است؛ البته فایل‌های خروجیِ APV به‌قدری پرحجم هستند که برای استفاده از آن، عملاً به اتصال درایو SSD اکسترنال به گوشی نیاز خواهید داشت.

در نور روز، کیفیت ویدیوهای 4K دوربین اصلی فوق‌العاده است؛ رنگ‌ها چشم‌نوازند و گستره‌ی دینامیکی بسیار وسیعی را شاهد هستیم. ویدیوهای دوربین ۵ برابری نیز برتری ملموسی نسبت به دوربین ۳ برابری دارند. در تاریکی شب، رنگ‌ها و گستره‌ی دینامیکی کماکان سطحِ کیفیِ خود را حفظ می‌کنند، اما جزئیات؛ به‌ویژه در دوربین ۳برابری افت می‌کنند و سافت می‌شوند.

لرزش‌گیر دستگاه نیز عملکرد خیره‌کننده‌ای دارد و ویدیوهایی بسیار نرم و روان تحویل می‌دهد. سامسونگ همچنین قابلیت جذابی به‌نام Horizon Lock را به کهشکانی جدیدش اضافه کرده است که باعث می‌شود حتی اگر گوشی را تا حد زیادی دور محور خود بچرخانید، کادر تصویر کاملا صاف و تراز باقی بماند.

فیلم‌برداریِ طولانی‌مدت با رزولوشن‌های بالا، معمولا دو پیامد اجتناب‌ناپذیر برای گوشی‌های پرچم‌دار به‌همراه دارد؛ بدنه‌ی دستگاه به‌شدت داغ‌ می‌شود و شارژ باتری به‌سرعت افت می‌کند؛ اما سامسونگ در کمپین‌های تبلیغاتی‌اش مانور زیادی روی ارتقای سیستم خنک‌کننده داد و مدعی شد عملکرد حرارتی دستگاه تا ۲۱ درصد بهبود یافته است. این ادعای بزرگ، به‌خصوص با درنظرگرفتنِ کاهش ضخامت گوشی و استفاده از تراشه‌ی اورکلاک‌شده‌ی کوالکام، کمی بلندپروازانه به‌نظر می‌رسد.

قلب تپنده‌ی گلکسی S26 اولترا، تراشه‌ی اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ است که نسخه‌ی سفارشی آن برای گلکسی، فرکانس بالاتری دارد. این هیولای پردازشی در بنچمارک‌ها حدود ۱۰ درصد از رقیبی مثل وان‌پلاس ۱۵ سریع‌تر عمل می‌کند و نسل گذشته‌ی خود را نیز با اختلاف فاحشِ ۲۰ تا ۲۵ درصدی پشت‌سر می‌گذارد و تجربه‌ای بی‌نهایت سریع و روان را به ارمغان می‌آورد.

برخلاف نسل‌های گذشته که آیفون در پردازش‌های تک‌هسته‌ای، رقبای اندرویدی را پشت‌سر می‌گذاشت؛ امسال شاهد رقابت بسیار نزدیکی هستیم؛ به‌طوری که اکنون گلکسی S26 اولترا در بنچمارک تک‌هسته‌ای گیک‌بنچ پابه‌پای آیفون ۱۷ پرو مکس می‌آید و در تست وب‌گردی Speedometer 3.1، آن را با اختلاف اندکی از پیش‌رو برمی‌دارد.

پرچم‌دار سامسونگ در پردازش چندهسته‌ای به‌لطف تعداد هسته‌های بیشترش، گوشی اپل را با اختلاف حدود ۲۰ درصد پشت‌سر می‌گذارد و در رندر بازی‌های عادی نیز با همین اختلاف، حریف را از پیش‌رو برمی‌دارد؛ اما در زمینه‌ی رندر بازی‌های ری‌تریسینگ و پردازش‌های محاسباتی، پردازنده‌ی گرافیکی، آیفون با اختلاف فاحشی پیروز است.

سامسونگ می‌گوید به‌لطف طراحی جدید به‌کاررفته در محفظه‌ی بخار و اصلاحات صورت‌گرفته در متریال حرارتی، سیستم خنک‌کننده‌ی گلکسی S26 اولترا تا ۲۱ درصد بهتر از نسل گذشته عملک می‌کند؛ اما در تست‌های پایداری و کنترل حرارت، تفاوت شگرفی نسبت به گذشته مشاهده نکردیم. گوشی برای اینکه بتواند دمای بدنه را در محدوده‌ی معقول و ایمنِ ۴۵ تا ۴۶ درجه‌ی سلسیوس نگه دارد، ناچار است عملکرد تراشه را به‌صورت پله‌ای محدود کند.

در تست استرس ۲۰ دقیقه‌ای ما که گرافیک را به‌شدت تحت‌فشار قرار می‌دهد، دستگاه در پایان تست نیمی از توان پردازشیِ خود را از دست داد و پایداری عملکرد ۴۹٫۲درصدی ثبت کرد؛ هرچند که همین عملکردِ محدودشده نیز کماکان ۱۵ تا ۲۰ درصد بهتر از خروجی گلکسی S25 اولترا بود.

در تست استرس ۲۰ دقیقه‌ای CPU که برای ارزیابی عملکرد کلی دستگاه تحت بارهای پردازشی سنگین به‌کار می‌رود، گلکسی S26 اولترا با افت ۶۵درصدی، پایداری عملکرد ضعیف‌تری را درمقایسه‌با نسل گذشته به‌نمایش گذاشت؛ البته در طول این آزمون هم، عملکرد CPU گلکسی S26 اولترا به‌صورت میانگین ۱۵ درصد بهتر از S25 اولترا بود؛ اما CPU در بدترین حالت، حدود ۶ درصد ضعیف‌تر از نسل قبل ظاهر شد و در ابتدای آزمون نیز S26 اولترا برتری ۵۱درصدی داشت.

اگر از بنچمارک‌های سنگین و مصنوعی فاصله بگیریم، S26 اولترا در استفاده‌های روزمره و حتی اجرای بازی‌های گرافیکی، کنترل بسیار خوبی روی حرارت بدنه دارد، به‌ندرت آن‌قدر داغ می‌شود که در دست گرفتن آن آزاردهنده باشد و همواره تند و تیز باقی می‌ماند.

سامسونگ پرچم‌دارش را در پیکربندی‌های آشنای ۱۲ یا ۱۶ گیگابایت رم و ۲۵۶ گیگابایت تا یک ترابایت فضای ذخیره‌سازی روانه‌ی بازار کرده است؛ بااین‌حال، نتایج تست‌های خواندن و نوشتنِ ما نشان می‌دهد که کره‌ای‌ها احتمالا از حافظه‌ی ذخیره‌سازیِ سریع‌تری نسبت به نسل قبل بهره برده‌اند.

در شرایطی که رقبای چینی با استفاده از فناوریِ پیشرفته‌ی سیلیکون-کربن، باتری‌های غول‌پیکرِ ۶ تا ۷ هزار میلی‌آمپرساعتی را در دل پرچم‌دارانشان جای می‌دهند، سامسونگ محافظه‌کارانه عمل کرده و همچنان روی استفاده از همان باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعتیِ نسل‌های گذشته پافشاری می‌کند؛ البته جاماندگی در ظرفیت باتری، لزوما به‌معنای شارژدهیِ ضعیف نیست. بهینه‌سازی‌های نرم‌افزاری و مصرفِ مدیریت‌شده‌ی تراشه‌ی جدید باعث شده است تا شارژدهی دستگاه بهبود چشمگیری نسبت به نسل قبل داشته باشد.

در تست‌های ما، گلکسی S26 اولترا توانست با وضوح QHD+ نزدیک به ۳۳ ساعت ویدیو پخش کند و در شبیه‌سازیِ استفاده‌ی روزمره نیز به رکورد تحسین‌برانگیزِ ۱۷ ساعت دست یافت که هر دو عدد، پیشرفت ملموسی را نشان می‌دهند؛ شارژدهی S26 اولترا پیشرفت چشم‌گیری درمقایسه‌با نسل قبلی تجربه می‌کند؛ اما کماکان دستگاه‌هایی همچون وان‌پلاس ۱۵ و آیفون ۱۷ پرو مکس وضعیت بهتری دارند.

اگر از وضعیت شارژدهی S26 اولترا با وضوح +QHD راضی نیستید، کاهش وضوح به +FHD احتمالا می‌تواند تا حدودی رضایتتان را جلب کند. پرچم‌دار سامسونگ پس‌از تغییر وضوح، توانست در تست پخش ویدیوی زومیت بیش‌از ۳۷ ساعت دوام بیاورد و در شبیه‌سازی کاربری روزمره نیست به رکورد ۱۸ ساعت نزدیک شود.

سامسونگ اگرچه در زمینه‌ی ظرفیت باتری خساست به خرج داده، سرانجام در بخش سرعت شارژ دست به طلسم‌شکنی زده؛ پرچم‌دار جدید سامسونگ اکنون از فناوری Super Fast Charging 3.0 پشتیبانی می‌کند و توان شارژ آن به ۶۰ وات رسیده است. خبر خوب اینکه برای دستیابی به چنین سرعتی، به آداپتورهای اختصاصی نیازی ندارید؛ هر آداپتور سازگار با استاندارد Power Delivery که بتواند خروجیِ ۲۰ ولت و ۳ آمپر ارائه دهد، برای این کار کفایت می‌کند.

با استفاده از آداپتور ۶۰ واتی، باتری S26 اولترا در عرض ۴۵ دقیقه کاملا شارژ می‌شود که حدود ۱۵ دقیقه سریع‌تر از نسل گذشته است؛ علاوه‌بر این، سیستم شارژ بی‌سیم نیز ارتقا یافته و حالا با پشتیبانی از استاندارد Qi 2.2، می‌تواند با توان ۲۵ وات دستگاه را شارژ کند؛ اما متأسفانه همچنان از اتصال مغناطیسیِ داخلی خبری نیست و برای چسباندن گوشی به پدهای شارژر مگ‌سیف، باید هزینه‌ی جداگانه‌ای برای خرید کاورهای مخصوص بپردازید.

مطابقِ رویه‌ای که در ماه‌های اخیر از غول‌های فناوری شاهد بوده‌ایم، سامسونگ نیز تلاش کرده است تا محافظه‌کاری‌ها و درجا زدن‌های سخت‌افزاریِ خود را در پسِ زرق‌وبرق قابلیت‌های Galaxy AI پنهان کند.

بررسی بخش نرم‌افزار یکی از چالش‌برانگیزترین قسمت‌ها بود؛ چراکه در غیاب اینترنت آزاد و در شرایط کنونی، نه امکان استفاده از قابلیت‌های هوش مصنوعی فراهم است و نه دل‌ودماغی برای عکاسی و بازی باقی می‌ماند؛ بنابراین عملا تفاوتی میان پرچم‌داری چون گلکسی S26 اولترا با یک گوشی اقتصادی مانند گلکسی A36 وجود ندارد.

پس از آزمون‌وخطاهای فراوان با ابزارهای مختلفِ تغییر آی‌پی و پرداخت هزینه‌های گزافِ گیگی ۴۰۰ تا ۵۰۰هزار تومان برای ترافیک بین‌الملل، سرانجام توانستیم حصار اختلالات را بشکنیم و به حساب‌های کاربریِ جیمیل و سامسونگ وارد شویم تا ببینیم کره‌ای‌ها چه قابلیت‌های جدیدی را به هوش مصنوعیِ خود افزوده‌اند.

گلکسی S26 اولترا با رابط کاربری One UI 8.5 بر پایه‌ی اندروید ۱۶ روانه‌ی بازار می‌شود و سامسونگ وعده‌ی جذابِ هفت سال پشتیبانی نرم‌افزاری و انتشار آپدیت‌های سیستم‌عامل را برای آن تکرار کرده؛ رابط کاربری دستگاه تفاوت ظاهری بسیار ناچیزی با نسل گذشته دارد و در عوض، تمام تمرکز سامسونگ روی پخته‌تر کردنِ تجربه‌ی هوش مصنوعی معطوف بوده است.

دستیار صوتی بیکسبی اکنون باهوش‌تر شده است و درک بهتری از زبان طبیعی دارد. دیگر نیازی به دانستنِ مسیر و نام دقیقِ تنظیمات در منوها نیست؛ کافی است به آن بگویید «نور صفحه چشمم را اذیت می‌کند»؛ البته به زبانی غیر از فارسی، مثلا انگلیسی یا فرانسوی، تا خودش تنظیمات مربوطه را برایتان پیدا و اعمال کند. در کنار بیکسبی، دستیار هوشمند Perplexity نیز یکپارچگیِ عمیقی با سیستم‌عامل دارد و با یک فرمان صوتی ساده، می‌تواند کارهای چندمرحله‌ای و پیچیده‌ای مانند ایجاد یک رویداد در تقویم و ارسالِ جزئیات آن از طریق ایمیل را به‌طور خودکار انجام دهد.

ارتقای هوش مصنوعی به بخش‌های بصری و متنیِ رابط کاربری نیز نفوذ کرده است؛ قابلیت محبوب Circle to Search حالا هوشمندتر شده و می‌تواند به‌صورت هم‌زمان، چندین آیتمِ مختلف را در یک تصویر تشخیص دهد و جست‌وجو کند. در اپلیکیشن گالری، ابزار Photo Assist به شما اجازه می‌دهد تا با استفاده از زبان ساده و روزمره، درخواستِ تغییرات پیچیده‌ای در عکس‌ها داشته باشید؛ مثلاً از گوشی بخواهید رنگ لباستان را در یک تصویر تغییر دهد؛ البته متأسفانه در نتیجه‌ی خروجی، بسیاری از جزئیات تصویر اولیه را نیز از دست می‌دهید.

ویژگی جدیدی تحت عنوان Now Nudge به سیستم اضافه شده که پیام‌های متنی را اسکن می‌کند؛ برای نمونه، زمانی که در حال هماهنگی برای یک قرار ملاقات با دوستتان هستید، Now Nudge به‌طور خودکار پیشنهاد می‌دهد که آن را در تقویم ثبت کنید؛ البته تمامی این کارها فقط وقتی صورت می‌گیرد که به زبان انگلیسی یا چند زبان رسمی دیگر، پیام‌هایتان را بنویسید؛ با زبان فارسی نمی‌توان از Now Nudge استفاده کرد. کارشناسان خارجی حوزه‌ی فناوری هم می‌گویند که در بررسی‌هایشان، بسیار به‌ندرت پیش می‌آمد که Now Nudge برایشان فعال شود.

گذشته از قابلیت‌های یادشده، نباید از سایر امکانات کاربردی مانند جست‌وجوی هوشمندِ محتوای داخل اسکرین‌شات‌ها، حذف نویز و برجسته‌کردن صدای افراد در اپلیکیشن‌هایی نظیر یوتیوب و اینستاگرام و همچنین اسکنر اسنادِ قدرتمندِ دوربین که چین‌چروک‌های کاغذ و انگشتانِ مزاحم را از کادر حذف می‌کند، غافل شد.

تمام این ویژگی‌های نوآورانه، روی کاغذ و در ویدیوهای پرزرق‌وبرقِ مراسم رونماییِ سامسونگ بسیار جذاب و هیجان‌انگیز به‌نظر می‌رسند؛ اما اگر بخواهیم واقع‌بین باشیم، استفاده‌ی کاربردی از آن‌ها در زندگی روزمره، پیش‌نیازِ مهمی به‌نام «اینترنت آزاد و پرسرعت» دارد. اینکه بخواهید با سرعتِ قطره‌چکانی، اختلالات پیاپی و ترسِ همیشگی از تمام‌شدنِ حجم گران‌قیمتِ VPN، با هزار مکافات به عکسی که از گربه‌ی خیابان گرفته‌اید& چکمه اضافه کنید، هیچ سنخیتی با تجربه‌ی کاربریِ لذت‌بخش ندارد.

قابلیت‌های هوش مصنوعی در گلکسی S26 اولترا پیشرفت‌های چشمگیر و تحسین‌برانگیزی داشته‌اند؛ اما در وضعیت اسفناکِ فعلیِ اینترنت، این ویژگی‌ها بیشتر به یک خودروی لوکس و سوپراسپرت شباهت دارند که در ترافیکِ سنگین یک جاده‌‌ی خاکی گرفتار شده است و عملا نمی‌توان از پتانسیل‌های آن بهره‌ای برد.

گلکسی S26 اولترا در یک نگاه کلی، گوشی هوشمندِ بسیار قدرتمند و کاملی است؛ پرچم‌داری خوش‌ساخت با ارگونومیِ بهبودیافته و طراحی مینیمال که عملکردی بی‌نهایت سریع دارد، شارژدهی بسیار خوبی ارائه می‌دهد و عکس‌های چشم‌نوازی ثبت می‌کند. اگر در یک دنیای ایزوله و بدون رقیب زندگی می‌کردیم؛ دنیایی که در آن از آیفون، پرچم‌داران قدرتمند چینی مانند اوپو و ویوو یا حتی نسل قبلیِ همین گوشی خبری نبود، در این‌صورت، S26 اولترا برای کسانی که توانایی مالیِ خریدش را داشتند، به گزینه‌‌ای بی‌رقیب و کم‌نظیر تبدیل می‌شد.

اما مسئله اینجاست که بازار موبایل دنیای ایزوله‌ای نیست. در حال حاضر، گلکسی S25 اولترا می‌تواند تقریبا ۹۵ درصد از امکانات و تجربه‌ی کاربریِ S26 اولترا را با نصفِ قیمت در اختیار شما بگذارد. اینکه پرچم‌دار جدید سامسونگ ۲۰ درصد سریع‌تر شده یا خروجیِ دوربین آن تا حدودی ارتقا یافته است، به‌هیچ‌وجه نمی‌تواند توجیه‌کننده‌ی پرداختِ اختلاف قیمتی بیش‌از ۱۵۰ میلیون تومان باشد؛ بنابراین، ارتقا به این نسل برای کاربرانی که از پرچم‌دارانِ یکی‌دو سال اخیر استفاده می‌کنند، توجیه منطقی و اقتصادیِ چندانی ندارد.

از سوی دیگر، در شرایطی که رقبای چینی با سرعت سرسام‌آوری در حال پیشروی هستند و گوشی‌های خود را به نمایشگرهای ۱۰-۱۲بیتی، دوربین‌های غول‌پیکر یک‌اینچی و باتری‌های عظیم ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی مجهز می‌کنند، سامسونگ باید هرچه زودتر استراتژی محافظه‌کارانه‌ی خود را تغییر دهد. کره‌ای‌ها برای حفظ جایگاه بی‌بدیل خود در بازار اندروید، باید دست‌به‌عصا حرکت کردن را کنار بگذارند و پیش‌از آنکه خیلی دیر شود، پرچم‌دارشان را با نوآوری‌های سخت‌افزاری جدی‌تری روانه‌ی میدان کنند.

با تمام این اوصاف، دیدگاه شما درباره‌ی گلکسی S26 اولترا و مسیرِ فعلیِ سامسونگ چیست؟ آیا ویژگی‌هایی مانند نمایشگر حریم خصوصی و افزایش سرعت شارژ، می‌توانند شما را به خرید این پرچم‌دار گران‌قیمت ترغیب کنند؟ نظرات خود را در بخش دیدگاه‌ها با ما و سایر کاربران زومیت به اشتراک بگذارید.