کشیدن سیفون کاری ساده و روزمره به نظر میرسد، اما همین حرکت میتواند ابری از ذرات بسیار ریز را در هوای سرویس بهداشتی پخش کند. کشیدن سیفون توالت میتواند ذرات بسیار ریزی را وارد هوا کند که در ارتفاع تنفسی افراد قرار میگیرند و حداقل تا ۲۰ ثانیه در محیط باقی میمانند. پژوهشی تازه نشان میدهد بستن درِ توالت میتواند میزان تماس با این ذرات را کاهش دهد، اما بهطور کامل جلوی انتشار آنها را نمیگیرد.
پژوهشگران دانشگاه فلیندرز استرالیا با بررسی ۲۲ مطالعه دربارهی ذرات معلق ناشی از توالت دریافتند که جریان شدید و آشفتهی آب هنگام تخلیه، باعث پخش قطرات ریز حاوی میکروب در هوا میشود.
این ذرات که آئروسلهای زیستی یا ذرات بیولوژیک معلق در هوا نام دارند، ممکن است حامل عوامل بیماریزا مانند باکتری لژیونلا، ویروس آنفلوانزا و نوروویروس باشند. میزان انتشار آنها به عواملی مانند مقدار میکروب موجود در کاسهی توالت و شدت جریان آب بستگی دارد؛ هرچه تخلیه آب شدیدتر باشد، ذرات بیشتری وارد هوا میشوند.
کشیدن سیفون میتواند ذرات بسیار ریزی را وارد هوا کند که برخی از آنها حامل عوامل بیماریزا هستند و دستکم تا ۲۰ ثانیه معلق میمانند
به گزارش گاردین، نتایج بررسیها نشان داد افزایش حجم آب هنگام سیفونکشیدن و بیشترشدن آشفتگی جریان، تعداد ذرات معلق در هوا را افزایش میدهد. بااینحال، پژوهشگران هنوز دربارهی نقش دقیق تهویهی سرویس بهداشتی و تأثیر باز یا بسته بودن درِ توالت به نتیجه قطعی نرسیدهاند.
لیرای آدیانی، نویسندهی اصلی پژوهش، میگوید بستن درِ توالت همچنان اقدام احتیاطی مناسب است، اما نباید تصور کرد که این کار بهطور کامل مانع خروج ذرات میشود. او توضیح میدهد برخی مطالعات این ذرات را در ارتفاع تنفس افراد بزرگسال پیدا کردهاند؛ یعنی امکان ورود آنها از طریق تنفس وجود دارد. همچنین هرچه تعداد میکروبها در کاسهی توالت بیشتر باشد، احتمال آزادشدن ذرات حاوی عوامل بیماریزا نیز افزایش پیدا میکند.
پژوهشگران در مقالهی خود نوشتهاند با وجود اهمیت ذرات معلق داخل ساختمانها، این موضوع تاکنون کمتر بررسی شده است. آنها معتقدند شناخت بهتر این مسیر انتقال میتواند برای طراحی بهتر ساختمانها، کنترل عفونت و محافظت از افراد آسیبپذیر اهمیت داشته باشد.
- 17 خرداد 04مطالعه '4
هریت وایلِی، استاد سلامت محیطزیست و یکی از نویسندگان مطالعه، میگوید افراد سالم در خانههای معمولی نباید بیش از حد نگران باشند. نگرانی اصلی بیشتر مربوط به محیطهایی مانند بیمارستانها و مراکز نگهداری سالمندان است که افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف در آن حضور دارند. به گفتهی او، برخی عوامل بیماریزای موجود در آب، بهویژه در آبهای بازیافتی یا آب باران، معمولاً برای افراد سالم مشکل جدی ایجاد نمیکنند، اما در افراد دارای ضعف ایمنی میتوانند باعث بیماری شدید شوند.
دکتر لوتی تاجوری، دانشیار ژنتیک مولکولی که در پژوهش مشارکت نداشت، میگوید محیط توالت از جنبههای دیگری نیز میتواند آلوده باشد. او هشدار میدهد دستگیرهی در، کف زمین، شیر آب و بسیاری از سطوح دیگر میتوانند محل تجمع میکروبها باشند. فرد ممکن است پس از تماس با این سطوح، تلفن همراه خود را نیز آلوده کند.
خطر اصلی بیشتر برای افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف و محیطهایی مانند بیمارستانها و مراکز سالمندان مطرح است
تاجوری میگوید مطالعات نشان دادهاند ۵۰ تا ۸۰ درصد افراد از تلفن همراه در توالت استفاده میکنند و این میزان در نسلهای جوانتر تقریباً به همهی افراد نزدیک میشود. به گفتهی او، تلفن همراه میتواند به محل انتقال میکروبهایی مانند سالمونلا، کمپیلوباکتر و دیگر باکتریها و ویروسها تبدیل شود.
در نهایت، کاهش تماس با سطوح آلوده، شستن درست دستها و بستن درِ توالت هنگام سیفونکشیدن میتواند راههایی ساده برای کاهش مواجهه با میکروبهای محیط سرویس بهداشتی باشد.
پژوهش در ژورنال Total Environment journal منتشر شده است.
