میکروب عضلهساز؛ کشف ارتباط مستقیم بین نوعی باکتری روده و قدرت بدنی
پژوهش دانشمندان دانشگاه گرانادا و دانشگاه آلمریا در اسپانیا نشان داده است نوع خاصی از میکروبهای روده میتواند به افزایش قدرت عضلانی در موشها کمک کند. این یافته امیدواریهایی را برای ابداع روشهای نوین تقویت عضلات و مقابله با تحلیل عضلانی در انسان برمیانگیزد.
نقش میکروبیوتای روده (مجموعهای از تریلیونها میکروارگانیسم ساکن در دستگاه گوارش) در سلامت عمومی بدن بهخوبی شناخته شده است. این باکتریها در فرآیندهایی مانند هضم غذا، جذب مواد مغذی و تقویت سیستم ایمنی نقش دارند. اما ارتباط دقیق آنها با قدرت عضلانی و متابولیسم ماهیچهها تا پیش از مطالعه اخیر مبهم بود.
محققان برای بررسی این ارتباط، نمونههای مدفوع ۹۰ فرد جوان (۱۸ تا ۲۵ سال) و ۳۳ فرد مسن (۶۵ تا ۷۵ سال) را جمعآوری و ترکیب میکروبیوتای آنها را تجزیه و تحلیل کردند. همزمان، قدرت دست شرکتکنندگان نیز اندازهگیری شد.
نتایج بررسی نشان داد فراوانی باکتری روزبوریا اینولینوورانز (Roseburia inulinivorans) در روده افرادی که قدرت دست بالاتری داشتند، بیشتر بود. جالبتر اینکه، قدرت دست افراد مسنی که فراوانی باکتری مذکور در روده آنها بالا بود، بهطور متوسط ۲۹ درصد بالاتر بود. علاوهبراین، ظرفیت قلبی-تنفسی افراد جوانی که باکتری مذکور در روده آنها وجود داشت، بالاتر بود. برایناساس، کاهش سطح این باکتری ممکن است یکی از عوامل مرتبط با کاهش قدرت و توده عضلانی در سنین بالا باشد.
پژوهشگران برای بررسی نقش مستقیم باکتری روزبوریا اینولینوورانز در افزایش قدرت عضلانی، آزمایشهای بیشتری روی موشها انجام دادند. آنها با واردکردن باکتری مذکور به سیستم گوارشی موشها، مشاهده کردند که قدرت دست آنها بهطور متوسط ۳۰ درصد افزایش مییابد.
بررسیهای دقیقتر نشان داد عضلات موشهایی که باکتری روزبوریا اینولینوورانز را دریافت کرده بودند، فیبرهای عضلانی ضخیمتری داشتند و درصد فیبرهای سریع در آنها بیشتر بود.
فیبرهای عضلانی سریع، نوعی از فیبرهای عضلانی هستند که برای انجام حرکات ناگهانی، قدرتمند و کوتاهمدت مانند پرتاب، جهش و بلند کردن وزنهها به کار میروند. این فیبرها در ورزشکاران و افرادی که به طور منظم تمرینات قدرتی انجام میدهند، بیشتر رشد یافتهاند؛ زیرا آنها بهطور خاص برای افزایش توان و قدرت عضلانی مورد هدف قرار میگیرند.
هرچند نتایج مطالعه امیدوارکننده است، محققان هشدار میدهند هنوز زود است تا با قطعیت در مورد امکان استفاده از روزبوریا اینولینوورانز به عنوان مکمل غذایی برای تقویت عضلات صحبت کرد. یکی از چالشهای اصلی، ناپایداری سویههای انسانی این میکروب در روده موشها بود و مشخص نیست اثرات آن در طولانیمدت چگونه خواهد بود. همچنین، نتایج حاصل شده در موشها لزوماً قابل تعمیم به انسان نیست.
بااینحال، بورخا مارتینز تِلِز، محقق دانشگاه آلمریا، معتقد است یافتهها راه را برای استفاده از این باکتری به عنوان نوعی پروبیوتیک برای کمک به حفظ قدرت عضلانی در طول پیری باز میکند.
پروبیوتیکها میکروارگانیسمهای زندهای هستند که وقتی بهاندازه کافی مصرف شوند، میتوانند اثرات مفیدی بر سلامت میزبان داشته باشند. اگر تحقیقات آینده نشان دهد که روزبوریا اینولینوورانز میتواند به خوبی در روده انسان تثبیت شود و اثرات مشابهی را بهدنبال داشته باشد، ممکن است بتوان از آن برای ساخت مکملهای غذایی جدید یا روشهای درمانی برای مقابله با تحلیل عضلانی ناشی از پیری یا بیماریهای مختلف استفاده کرد.
مطالعه در ژورنال Gut منتشر شده است.