پژوهش جدید: یک دوز روانگردان دیامتی علائم افسردگی را برای ماهها کاهش داد
نتایج پژوهش تازهای نشان میدهد فقط یک دوز از ماده روانگردان DMT وقتی همراه با رواندرمانی استفاده شود، میتواند بهسرعت و برای مدت طولانی علائم افسردگی را کاهش دهد. این یافتهها در حالی منتشر شدهاند که این ماده هنوز تحت سختگیرانهترین قوانین جهانی قرار دارد و سازمان ملل متحد آن را مادهای با «پتانسیل سوءمصرف بالا و بدون کاربرد پزشکی تأییدشده» طبقهبندی میکند.
با وجود این محدودیتها، در سالهای اخیر موجی از پژوهشها نشان دادهاند که روانگردانها ممکن است به درمان اختلالات روانی شدید کمک کنند، بهویژه برای افرادی که به درمانهای رایج پاسخ نمیدهند. اکنون پژوهشگران گزارش میدهند که دیامتی نیز میتواند به این فهرست امیدبخش اضافه شود.
به گزارش نیوساینتیست، تیمی به سرپرستی دیوید اریتزوئه در امپریال کالج لندن، در پژوهش خود ۳۴ نفر را بررسی کردند که به افسردگی متوسط تا شدید مبتلا بودند. این افراد بهطور میانگین حدود ۱۰ سال با افسردگی زندگی کرده بودند و دستکم دو نوع درمان استاندارد (دارویی یا رواندرمانی) برایشان مؤثر نبوده است.
یک بار تزریق دیامتی در کنار رواندرمانی توانست علائم افسردگی را بهطور معناداری بیش از دارونما کاهش دهد
همه شرکتکنندگان در کنار حمایت رواندرمانی در مطالعه حضور داشتند و سپس بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. نیمی از آنها طی یک تزریق وریدی ۱۰ دقیقهای، دوز نسبتاً بالایی از دیامتی (۲۱٫۵ میلیگرم) و گروه دیگر دارونما دریافت کردند. پیش از شروع مطالعه، همه افراد پرسشنامه استاندارد سنجش افسردگی را تکمیل کردند تا وضعیت اولیه آنها مشخص شود.
دو هفته پس از تزریق، امتیاز افسردگی در گروه دریافتکننده دیامتی بهطور میانگین ۷٫۴ واحد بیشتر از گروه دارونما کاهش یافت. این بهبود تنها کوتاهمدت نبود؛ اثر مثبت درمان دستکم تا سه ماه ادامه داشت و در برخی شرکتکنندگان حتی تا شش ماه باقی ماند.
در بخش دیگری از مطالعه، به همه شرکتکنندگان اجازه داده شد یک دوز دیگر دیامتی دریافت کنند؛ برای برخی این دوز دوم بود و برای کسانی که قبلاً دارونما گرفته بودند، نخستین تجربه محسوب میشد. اما دریافت دوز دوم بهبود بیشتری ایجاد نکرد و این نتیجه نشان داد که ممکن است یک جلسه درمانی برای ایجاد اثر طولانیمدت کافی باشد.
از نظر ایمنی، عوارض جانبی خفیف گزارش شد. برخی افراد اضطراب موقتی، تهوع یا درد در محل تزریق را تجربه کردند، اما مشکل جدی مشاهده نشد. پژوهشگران تأکید میکنند تجربه دیامتی بسیار کوتاه است و حدود ۲۵ دقیقه طول میکشد، در حالی که اثرات درمانی آن میتواند ماهها ادامه داشته باشد. کوتاهبودن این تجربه میتواند هزینههای درمان را نیز کاهش دهد، زیرا جلسات درمانی کوتاهتر خواهند بود.
بااینحال، پژوهشگران به یک محدودیت مهم اشاره میکنند: تجربه روانگردانها بهقدری خاص است که شرکتکنندگان معمولاً میتوانند حدس بزنند دارو دریافت کردهاند یا دارونما. بنابراین بخشی از اثر مشاهدهشده ممکن است به انتظارات افراد نیز مربوط باشد.
یکی از یافتههای جالب این بود که شدت تجربههای عرفانی یا «معنوی» افراد با میزان بهبود افسردگی آنها ارتباط داشت. شرکتکنندگانی که حدود ۲۵ دقیقه پس از دریافت دارو احساساتی مانند حس یگانگی، تغییر عمیق مثبت در احساسات، دگرگونی در تجربه زمان و فضا و تجربهای بسیار عمیق و توصیفناپذیر را گزارش کردند، بیشترین بهبود را نیز نشان دادند. به گفته توماسو باربا، هرچه این تجربهها قویتر بود، گزارش بهبود پس از درمان نیز بیشتر بود.
دانشمندان هنوز دقیق نمیدانند روانگردانها چگونه به درمان افسردگی کمک میکنند. یکی از فرضیههای مهم این است که این مواد یک «پنجره موقتی از انعطافپذیری عصبی» باز میکنند؛ دورهای که در آن مغز راحتتر میتواند ارتباطات عصبی جدید بسازد. برخی پژوهشها نیز نشان میدهد این مواد ممکن است التهاب مرتبط با مشکلات روانی را کاهش دهند.
اثر درمانی دیامتی دستکم تا سه ماه و در برخی افراد تا شش ماه باقی ماند
ریک استراسمن، از پیشگامان پژوهش درباره روانگردانها، میگوید این نتایج ادامه منطقی پژوهشهای قبلی است، اما تأکید میکند باید با احتیاط پیش رفت. او یادآور میشود که هرچند تجربه دیامتی کوتاهتر از برخی روانگردانهای دیگر است، میتواند بسیار گیجکننده باشد و نیاز به آمادگی، نظارت و پیگیری دقیق دارد.
پژوهشگران معتقدند نتایج میتواند مسیر ابداع نسخههای دارویی جدید دیامتی را هموار کند. تیم تحقیقاتی اعلام کرده است که این دادهها به هدایت آزمایش نوع اصلاحشدهای از دیامتی به نام «اچالپی۰۰۴» برای درمان اضطراب توسط شرکت هِلوس فارما کمک خواهد کرد.
در همین حال، مولکول مشابهی به نام «۵-امایاو-دیامتی» در مرحله پیشرفتهتری از آزمایش برای درمان افسردگی قرار دارد. نتایج امیدوارکننده شرکت آتای بکلِی در نیویورک نشان میدهد روند ابداع درمان افسردگی مقاوم به درمان ممکن است سریعتر پیش برود و احتمال تأیید آن در آمریکا افزایش یابد.
پژوهش در ژورنال Nature Medicine منتشر شده است.
این مقاله صرفاً جهت اطلاعرسانی است و بههیچوجه بهمعنای ارائه توصیههای پزشکی نیست.