داشتن درآمد ناکافی در ۳۰ سالگی، ریسک ابتلا به اختلالات روانی را در میانسالی افزایش می‌دهد

شنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۱ - ۲۲:۳۰
مطالعه 2 دقیقه
مرد جوان کیف پول خالی را در دست گرفته است
یافته‌های اخیر محققان نشان می‌‌دهند که افراد فقیر بیشتر در معرض اختلالات روانی قرار دارند؛ بنابراین آیا می‌توان گفت که با پول می‌توان خوشبختی را خرید؟
تبلیغات

یکی از قدیمی‌ترین بحث‌هایی که همیشه بین مردم مطرح بوده این است که آیا با پول می‌توان خوشبختی را خرید یا نه؟ به گزارش فوربز، براساس مطالعه‌ای که اخیرا در مجله‌ی اپیدمیواوژی و سلامت جامعه منتشر شد، محققان دریافته‌اند که میزان درآمد قابل‌تصرف افراد در سن ۳۰ سالگی می‌تواند با افزایش خطر ابتلا به اختلال روانی در مراحل بعدی زندگی و حتی تا ۲۲ سال بعد در ارتباط باشد.

درآمد مازاد که معیار مستقیم‌تری از منابع مادی موجود در سطح فردی و خانوار به‌شمار می‌رود، در مطالعات قبلی محققان کمتر مورداستفاده قرار گرفته است؛ زیرا اغلب به اندازه‌ی معیارهای موقعیت اجتماعی‌اقتصادی در دسترس محققان قرار ندارد. این موضوع، نکته‌ی بسیار مهمی است که محققان در مقاله‌ی خود به آن اشاره کرده‌اند.

تیم پژوهشی از داده‌های مربوط به ثبت‌نام برای مراقبت‌های بهداشتی فنلاند و ثبت غیبت بیماری (SAR) موسسه‌ی بیمه‌ی اجتماعی این کشور در تحقیق خود استفاده کرده است. داده‌های فوق برای بررسی ارتباط بین موقعیت اجتماعی‌اقتصادی افراد در ۳۰ سالگی و خطر ابتلای آن‌ها به بیماری‌های روانی رایج مانند سوء‌مصرف مواد، طیف اسکیزوفرنی، اختلالات خلقی و اضطراب مورد استفاده قرار گرفتند. این مطالعه، شامل داده‌های ۱٫۲ میلیون نفر از متولدین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۸۶ بود که در تولد ۳۰ سالگی خود در فنلاند زندگی می‌کردند.

شرکت‌کنندگان در این مطالعه، بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۷ توسط محققان موردبررسی قرار گرفتند. در این بازه‌ی زمانی، ۲۶٫۱ درصد از این افراد به انواع اختلال روانی مبتلا شدند. محققان حتی پس از درنظرگرفتن ویژگی‌های خانوادگی هر یک از شرکت‌کنندگان و بررسی سابقه‌ی بیماری‌های روانی در آن‌ها، باز هم به این نتیجه رسیدند که داشتن موقعیت اجتماعی‌اقتصادی پایین‌تر در سن ۳۰ سالگی با افزایش خطر ابتلا به یک اختلال روانی در آینده مرتبط است.

افراد بیکار یا کسانی که اخراج شده‌ بودند، در مقایسه با افرادی که شغل سودآوری داشتند، دو برابر بیشتر با خطر ابتلا به اختلال روانی طی دو دهه‌ی آینده یا بیشتر از آن مواجه بودند. در پایان این بررسی ۲۲ ساله مشخص شد ۳۸ درصد از شرکت‌کنندگانی که در ۳۰ سالگی شاغل بودند، تا سن ۵۲ سالگی به اختلال روانی مبتلا شدند؛ البته این عدد برای افرادی که شغلی نداشتند به ۵۹ تا ۶۲ درصد می‌رسید. براساس این مطالعه، افرادی که در گروه افراد کم‌درآمد قرار می‌گرفتند با بیشترین خطر ممکن مواجه بودند و ۶۳ درصد از آن‌ها در سن ۵۲ سالگی به اختلال روانی مبتلا شدند.

تجزیه‌وتحلیل‌های اختصاصی محققان از بررسی اختلالات سوءمصرف مواد و طیف اسکیزوفرنی به‌عنوان یک پیامد، نشان‌دهنده‌ی وجود ارتباطی قوی بین موقعیت اجتماعی‌اقتصادی شرکت‌کنندگان در ۳۰ سالگی و مشکلات فعلی آن‌ها بود. به گزارش این گروه از محققان، قرارگرفتن در پایین‌ترین دهک کل درآمد شخصی، افزایش ۴٫۹ درصدی خطر ابتلا به اختلال سوءمصرف مواد را به‌دنبال داشت و احتمال ابتلا به اختلال طیف اسکیزوفرنی را نیز ۵٫۵ برابر نسبت به افرادی که در بالاترین دهک درآمدی قرار داشتند، افزایش می‌داد.

پژوهش‌های محققان نشان داد که کم‌ترین خطر ابتلا به اختلال‌های روانی متعلق به افرادی بود که در سن ۳۰ سالگی شاغل بودند و تحصیلات یا درآمد کل شخصی آن‌ها در سطح بالایی قرار داشت. در نهایت پژهشگران به این نتیجه رسیدند که اجرای سیاست‌هایی با هدف تقویت تحرک اجتماعی یا تخصیص بودجه‌ی بیشتر برای انجام اقدامات پیشگیرانه درخصوص افرادی با موقعیت اجتماعی‌اقتصادی پایین‌تر می‌تواند بار اختلالات روانی جامعه را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.

تبلیغات
داغ‌ترین مطالب روز

نظرات

تبلیغات