سرعت درگاه های ورودی و خروجی پلی استیشن 5 به بیش از ۱۷ گیگابایت بر ثانیه می‌رسد

سرعت درگاه های ورودی و خروجی پلی استیشن 5 به بیش از ۱۷ گیگابایت بر ثانیه می‌رسد

استفاده از فناوری‌های مختلف سبب شده است تا مهندسان سونی بتوانند سرعت خواندن اطلاعات ورودی-خروجی را از ۸ گیگابایت‌برثانیه به بیش از ۱۷ گیگابایت‌برثانیه برسانند.

سیستم ورودی-خروجی یا Input-Output (به اختصار IO) به درگاه‌های ورودی و خروجی روی دستگاهی الکترونیکی گفته می‌شود. هدف از تعریف IO شامل میزان سرعت اطلاعات ورودی-خروجی نیز هست. درواقع زمانی‌که حافظه فلشی را به کامپیوتر متصل کنید، مشخصات فنی IO دستگاه‌تان تعیین می‌کند که اطلاعات با چه سرعتی از فلش به کامپیوتر یا برعکس منتقل بشوند؛ البته فناوری به‌کارگرفته‌شده در حافظه فلش نیز بی‌تأثیر نیست، اما در این مقاله به آن نمی‌پردازیم.

حال فرض کنید که در یک کنسول بازی مانند پلی استیشن ۵ به‌جای فلش، حافظه ذخیره‌ سازی SSD استفاده شود. هرچه سرعت و پهنای باند IO در سخت‌افزار این کنسول فراتر رود، اطلاعات با سرعت بیشتری روی SSD انتقال داده خواهند شد. درواقع این موضوع با سرعت اجرای بازی‌ها در پلی استیشن ۵ نیز ارتباطی مستقیم دارد.

پیش از ورود به موضوع اصلی خبر، بهتر است به زبانی ساده درباره نحوه‌ی بارگذاری اطلاعات روی کنسول پلی استیشن ۵ توضیحی مختصر دهیم. طراحان پلی استیشن ۵ گفته‌اند که نسل جدید کنسول خانگی سونی، بالاترین سرعت بارگذاری اطلاعات را در بین تمام دستگاه‌های بازی (حتی کامپیوترهای شخصی) دارد. برای رسیدن به چنین سرعتی، سه بخش مختلف به‌طور هماهنگ در کنسول سونی کار می‌کنند: حافظه SSD پرسرعت، سیستم IO عالی که کاملا مستقل از CPU فعالیت می‌کند و فناوری فشرده‌سازی موسوم به اودل کراکن (Oodle Kraken). فناوری کراکن به‌عنوان تقویت‌کننده سرعت IO و ظرفیت SSD هم عمل می‌کند و با فشرده کردن دیتای بازی‌، باعث می‌شود که تعداد بازی‌های قابل ذخیره‌سازی روی حافظه کنسول و همچنین سرعت لود آن‌ها افزایش پیدا کند.

سونی چندی پیش به‌طور رسمی اعلام کرد که پهنای باند IO در کنسول پلی‌استیشن ۵ برای اطلاعات فشرده‌ نشده برابر با ۵/۵ گیگابایت‌برثانیه و برای اطلاعات فشرده شده ۸ تا ۹ گیگابایت‌برثانیه است. باتوجه‌به نکاتی که در خطوط بالاتر به آن‌ها اشاره کردیم، این سرعت درواقع همان سرعت بارگذاری اطلاعات روی SSD کنسول است. حال به‌نظر می‌رسد که کنسول پلی‌استیشن ۵ علاوه‌بر کراکن از فناوری فشرده‌سازی دیگری به‌نام اودل تکسچر (Oodle Texture) نیز استفاده می‌کند که باعث ارتقای بیشتر پهنای باند IO در کنسول نسل نهمی سونی می‌شود.

سرعت ورودی-خروجی اطلاعات در پلی استیشن 5

فناوری کراکن برای فشرده‌سازی اطلاعات معمولی عالی است؛ اما توانایی فشرده کردن برخی از داده‌ها را ندارد. یکی از این داده‌ها که برای اجرای بازی‌ها نیز اهمیت فراوانی دارند، بافت‌های گرافیکی هستند که واحد پردازنده گرافیکی یا GPU وظیفه پردازش آن‌ها را به عهده دارد؛ اما با وجود فناوری اودل تکسچر، فشرده‌سازی این نوع از داده‌ها نیز امکان‌پذیر خواهد بود. طبق اعلام سازندگان این فناوری در فشرده‌سازی معمولی که پهنای باند IO در پلی‌استیشن ۵ از ۵.۵ گیگابایت‌برثانیه به حدود ۸ تا ۹ گیگابایت‌برثانیه رسیده بود، نسبت فشرده‌سازی تقریبا ۱/۵ به ۱ بود، اما با وجود فناوری اودل تکسچر، این نسبت تقریبا ۳ به ۱ خواهد بود. با این حساب، پهنای باند IO در کنسول جدید سونی به ۱۷/۳۸ گیگابایت‌برثانیه می‌رسد.

احتمالا هیچ‌کدام از این جزییات برای شما اهمیتی ندارند که در این صورت به شما کاملا حق می‌دهیم. برای گیمرها مهم نیست که کنسول‌های خانگی چگونه بازی‌ها را پردازش و اجرا می‌کنند؛ اما از طرفی این اطلاعات نشان می‌دهند که پیشرفت فناوری چگونه به ارتقای گرافیکی بازی‌ها کمک خواهد کرد و تجربه‌ای بهتر از اجرای بازی را برای گیمرها به ارمغان می‌آورد. اگر دیدید که کیفیت بصری بازی‌های نسل نهم به فیلم‌های سینمایی نزدیک شده یا صفحه لودینگ از این بازی‌ها حذف شده است، به‌خاطر داشته باشید که همه این‌ها حاصل استفاده از فناوری‌های پیچیده‌ای هستند که درون بدنه کوچک کنسول‌تان جای گرفته‌اند.


منبع zoomg

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید