پاپ کورن چگونه حدود ۷هزار سال پیش کشف شد؟

شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۳ - ۲۰:۵۰
مطالعه 3 دقیقه
ذرت بوداده
پاپ کورن یا ذرت بوداده از جمله میان‌وعده‌های دلچسب ما است. اما اولین بار در چه زمانی مردم تهیه ذرت بوداده را شروع کردند؟
تبلیغات

شاید تا‌به‌حال به این موضوع فکر کرده باشید که انسان‌ها در ابتدا چگونه به مصرف برخی از غذاهایی که امروزه محبوبیت زیادی دارند، پی بردند. مانیوک یا کاساوا اگر طی چندین مرحله به خوبی آماده نشود، سمی است. ماست اساساً شیر کهنه‌ای محسوب می‌شود که مدتی مانده و آلوده به باکتری شده است. اما چه کسی کشف کرد پاپ کورن یا همان ذرت بوداده می‌تواند غذایی خوشمزه و دلپذیر باشد؟

حل این نوع معماهای غذایی بسیار دشوار است. باستان‌شناسان خصوصا در مواردی که مردم از نوشتار استفاده نمی‌کردند، به بقایای جامد متکی هستند تا دریابند در گذشته چه اتفاقی افتاده است. بیشتر اقلامی که مردم در گذشته استفاده می‌کردند از چوب، مواد حیوانی یا پارچه ساخته می‌شد. این موارد خیلی زود تخریب می‌شدند و باستان‌شناسان موفق نمی‌شوند آن‌ها را پیدا کنند.

شواهد زیادی از اقلام سخت مانند ظروف سفالی و ابزارهای سنگی داریم، اما پیدا کردن شواهد موارد نرم‌تر مانند باقیمانده غذاها بسیار سخت‌تر است. گاهی اوقات خوش‌شانس هستیم و مواد نرم را در مکان‌های بسیار خشکی پیدا می‌کنیم که آن‌ها را حفظ کرده‌اند. همچنین اگر مواد بسوزند، می‌توانند به مدت بسیار طولانی بمانند.

گیاه ذرت دارای بخش‌های سختی مانند پوسته‌ی هسته است. آن‌ها همان تکه‌های باقیمانده در ته ظرف ذرت هستند که در دندان‌های شما گیر می‌کنند.

ذرت برای آنکه قابل خوردن شود، باید حرارت ببیند؛ به همین دلیل گاهی اوقات می‌سوزد و باستان‌شناسان توانسته‌اند بدین وسیله به برخی شواهد دست یابند. جالب‌تر اینکه برخی از گیاهان ازجمله ذرت دارای قطعات زیر سنگ‌مانندی به نام فیتولیت هستند که می‌توانند هزاران سال دوام بیاورند.

ذرت احتمالا توسط بومیان آمریکا در مکزیک امروزی پرورش داده شد. کشاورزان اولیه در آنجا ذرت را از گیاهی به نام  تئوزینت اهلی کردند.

گیاه جد ذرت
جد ذرت گیاهی به نام تئوزینت بوده است.

قبل از کشاورزی، مردم تئوزینت‌های وحشی را جمع می‌کردند و دانه‌های آن را که حاوی نشاسته زیادی بود، می‌خوردند. آن‌ها تئوزینت‌هایی را که دانه‌هایشان بزرگ‌تر بود، انتخاب می‌کردند و درنهایت کاشت آن‌ها را شروع کردند. با گذشت زمان، این گیاه وحشی به چیزی تبدیل شد که امروزه آن را ذرت می‌نامیم. ذرت نسبت به تئوزینت دانه‌های بزرگ‌تری دارد.

شواهدی از پرورش ذرت در غارهای مکزیک وجود دارد که به ۹ هزار سال پیش برمی‌گردد. از آنجا پرورش ذرت به سراسر آمریکای شمالی و جنوبی گسترس یافت.

پاپ کورن چه زمانی کشف شد؟

پی بردن به این موضوع که انسان‌ها از چه زمانی شروع به تهیه پاپ کورن کردند، دشوار است. انواع مختلفی از ذرت وجود دارد که بیشتر آن‌ها وقتی حرارت می‌بینند، می‌ترکند، اما واریته‌ای که پاپ کورن نامیده می‌شود، بهترین ذرت بوداده را حاصل می‌کند. دانشمندان فیتولیت‌ها را در پرو یافته و همچنین دریافته‌اند که دانه‌های سوخته‌ی این نوع ذرت به ۶۷۰۰ سال پیش تعلق دارد.

می‌توان تصور کرد که دانه ذرت بوداده در ابتدا به‌طور تصادفی کشف شد. احتمالا مقداری ذرت روی آتش پخت‌و‌پز افتاد و کسانی که در آن نزدیکی بودند متوجه شدند این روش مفیدی برای آماده کردن غذا است. ذرت بوداده به مدت طولانی می‌ماند و تهیه آن آسان است.

پاپ کورن باستانی احتمالا شبیه پاپ کورن‌هایی نبود که امروزه هنگام تماشای فیلم میل می‌کنید. احتمالاً نه نمک و قطعا نه کره داشت، زیرا هنوز در قاره آمریکا گاوی برای تولید شیر وجود نداشت. پاپ کورن آن زمان احتمالا شکل پاپ کورن‌های امروزی به صورت داغ سرو نمی‌شد، سفت‌تر بود و بیشتر باید جویده می‌شد.

غیرممکن است دقیقاً بدانیم پاپ کورن چرا یا چگونه اختراع شد، اما حدس زده می‌شود بو دادن ذرت راهی هوشمندانه برای حفظ نشاسته خوراکی موجود در ذرت بود.

وقتی ذرت حرارت می‌بیند، آب گرم شده داخل دانه به صورت بخار خارج می‌شود و دانه را می‌ترکاند. پس از بودادن، ذرت می‌تواند برای مدت طولانی بماند. چیزی که امروز آن را میان‌وعده‌ای خوشمزه درنظر می‌گیرید، احتمالا در ابتدا به‌عنوان روشی مفید برای حفظ و نگهداری این غذا درنظر گرفته می‌شد.

تبلیغات
داغ‌ترین مطالب روز
تبلیغات
تبلیغات

نظرات