دانشمندان نقشه «آتلانتیس» گمشده واقعی را ترسیم کردند

پنج‌شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ - ۱۹:۴۰
مطالعه 4 دقیقه
چشم‌انداز ابرقاره ساهول
توده‌ی خشکی عظیمی که اکنون زیر آب غرق شده است، احتمالا زمانی خانه‌ی نیم میلیون انسان بود و مهاجرت به استرالیای امروزی را تسهیل کرد.
تبلیغات

توده‌ی خشکی عظیمی که اکنون زیر آب غرق شده است، ظاهرا زمانی خانه‌ی نیم میلیون انسان بوده است و مهاجرت به استرالیا را تسهیل کرده است

قدمت یکی از خارق‌العاده‌ترین داستان‌های مهاجرت انسان، به حدود ۷۰ هزار سال پیش باز می‌گردد؛ زمانی که اجداد ما از آسیای جنوب شرقی به استرالیای امروزی نقل مکان کردند و از چشم‌اندازی اکنون غرق‌شده که به آتلانتیس افسانه‌ای شباهت دارد، گذشتند. این مهاجران اولین انسان‌هایی بودند که آن سرزمین باستانی ناپدید‌شده را وطن خود نامیدند.

پیمایش انسان‌ها در این سرزمین باستانی، توسط سوابق باستان‌شناسی و شواهد بسیاری پشتیبانی می‌شود. اما مدت‌هاست که محققان به دنبال جزئیات مهاجرت اولین انسان‌ها به استرالیای امروزی هستند. برای مثال، سفر با چه سرعتی انجام شد و تازه‌واردان در سراسر این قلمروی وسیع، از چه مسیرهایی گذر کردند؟

اکنون، مطالعه‌ی جدیدی که در مجله‌ی نیچر منتشر شده است، برخی پاسخ‌های احتمالی ارائه می‌دهد. مطالعه به طور حیرت‌انگیزی، به شناسایی مکان‌های باستان‌شناختی بالقوه کشف‌نشده نیز که محققان می‌توانند در آن‌ها به جستجوی شواهد جدید بپردازند، کمک می‌کند.

۷۰ هزار سال پیش، کاهش سطح آب دریا به پیدایش خشکسار پهناور ساهول ختم شد

مطالعه‌ی جدید به بررسی ابرقاره‌ی وسیعی می‌پردازد که با نام ساهول شناخته می‌شود. ابرقاره‌ی پیشاتاریخی ساهول، خشکسار پهناوری است که حدود ۷۰ هزار سال پیش، در دوران پلیستوسن و در میانه‌ی آخرین عصر یخبندان، روی زمین آشکار شد. در آن دوره، یخبندان باعث کاهش سطح آب دریا شد و مناطقی از فلات این قاره‌ی غوطه‌ور را در معرض دید قرار داد. فلات ساهول، سرزمین اصلی استرالیا را در شمال به پاپوآ گینه نو و در جنوب به تاسمانی متصل می‌کند.

در آن زمان، سطح آب دریا برای هزاران سال پایین باقی ماند، اما سایر شرایط زمین‌شناسی و محیطی دوره همچنان تکامل می‌یافت. برای مثال، منطقه در این دوره تغییر الگوهای بارندگی، تغییر مسیر رودخانه‌ها، گسترش یا کاهش جنگل‌ها و مراتع و ته‌نشینی رسوبات را به خود دیده بود. تمامی این عوامل بر عوارض زمین و بنابراین، بر نحوه‌ی چگونگی کاوش توسط انسان‌ها نیز تأثیر می‌گذارد.

نقشه ابرقاره ساهول
نقشه ساهول، ابرقاره‌ای که شامل استرالیا، پاپوآ گینه نو و تاسمانی است.

محققان از این اطلاعات برای ساخت مدل تکامل چشم‌انداز منطقه استفاده کردند. این مدل تغییر چشم‌انداز ساهول را بین ۷۵ هزار تا ۳۵ هزار سال پیش، شبیه‌سازی می‌کند. شبیه‌سازی همچنین مسیرهای احتمالی مهاجرت را از دو نقطه در جنوب شرقی آسیا (پاپوآی غربی و فلات دریای تیمور) و همچنین، محوطه‌های باستان‌شناسی را که در سراسر منطقه‌ی امروزی گسترده شده‌اند، پوشش می‌دهد.

تاریخ‌گذاری محوطه‌های باستان‌شناسی، دوره‌هایی را که مردم در آن بخش‌ها از قاره در حال حرکت بودند، شناسایی کرد. در نهایت، شبیه‌سازی برآوردهای ثبت‌شده از «الگوهای آذوقه‌یابی پیاده‌ی لِوی» را نیز با یکدیگر ترکیب کرد تا سرعت مهاجرت را تخمین بزند. الگوهای آذوقه‌یابی پیاده‌ی لوی، مدل تغییر مکانی است که معمولاً توسط جوامع شکارچی گردآورنده، برای جستجوی غذا در مناطق ناآشنا استفاده می‌شود.

تریستان سالز، دانشیار دانشکده‌ی علوم زمین در دانشگاه سیدنی و نویسنده‌ی اصلی مطالعه، در بیانیه‌ای می‌گوید: «مدل جدید تکامل چشم‌انداز، امکان تصویرسازی واقعی‌تر از نواحی و محیط‌های سکونت اولین جوامع شکارچی گردآورنده در زمان گذر از ساهول را ارائه می‌دهد.» محققان برای یافتن محتمل‌ترین مسیرهای گذر انسان‌ها، هزاران شبیه‌سازی انجام دادند. این شبیه‌سازی‌ها با توجه به ویژگی‌های مناظر، امکان دسترسی به غذا و نحوه‌ی جستجوی آذوقه، انجام شد.

شبیه‌سازی‌های محققان بر اساس ویژگی‌های مناظر و نحوه‌ی آذوقه‌یابی انجام شد

محققان دریافتند که این مسیرها، تازه‌واردان را در امتداد خطوط ساحلی و مستقیماً از بخش داخلی قاره، به دنبال رودخانه‌ها و جویبارهای اصلی که در آن زمان از منطقه عبور می‌کردند، به پیش می‌بردند. محاسبات نشان داد که این انسان‌های ماجراجو، احتمالاً با سرعتی حدود ۱٫۱۵ کیلومتر در سال از مناظر منطقه عبور می‌کردند و به گفته‌ی محققان، این سرعت نسبتاً بالا است. شبیه‌سازی با مناطقی که دیگر محققان معتقدند محل اجتماع اولیه‌ی انسان‌ها در ساهول بودند، همپوشانی دارد.

نقشه ابرقاره ساهول در نزدیکی استرالیای امروزی
آبی: خشکی ظاهرشده بین ۶۱هزار تا ۷۰هزار سال پیش. صورتی: خشکی زیر آب در همان زمان. خاکستری: استرالیای امروزی.
عکاس: Carley Rosengreen / Griffith University

مدل شبیه‌سازی مطالعه با آشکارسازی محل نقل مکان اولین انسان‌ها در استرالیا، ممکن است برای مطالعه‌ی باستان‌شناسان، بینش‌هایی کاربردی را فراهم کند. نویسندگان مطالعه در مقاله‌ای که در سایت کانورسیشن منتشر شده است، نوشته‌اند:

نقشه‌ی ما، نتیجه‌ای بسیار جالب را به همراه دارد و احتمال حضور انسان‌ها در ساهول را آشکار می‌کند. نقشه به روشی کارآمد و بدون نیاز به سفر در سراسر قاره، به طور بالقوه می‌تواند مناطق با اهمیت از دیدگاه باستان‌شناسی را ریزبینانه مورد هدف قرار دهد.

مدل مطالعه، همچنین به تفسیر تصویر زندگی مردم در ساهول نیز کمک می‌کند. مطالعه‌ای پیشین، نشان داده است که زمانی، احتمالاً حدود نیم میلیون نفر در فلات شمالی ساهول که اکنون زیر آب غرق شده است، سکونت داشتند.

محققان نوشته‌اند این مطالعه، اولین موردی است که تأثیر تغییرات چشم‌انداز را بر مهاجرت اولیه در ساهول، آشکار می‌کند و دیدگاه جدیدی را بر شواهد باستان‌شناسی منطقه می‌افزاید. اگر از چنین رویکردی برای مناطق دیگر نیز استفاده کنیم، می‌توانیم درک خود را از مهاجرت خارق‌العاده‌ی بشریت به خارج از آفریقا افزایش دهیم.

تبلیغات
داغ‌ترین مطالب روز
تبلیغات

نظرات

تبلیغات