استارتاپ بریتانیایی از کپسول زیست زیرآبی برای پژوهشگران رونمایی کرد

زندگی در زیستگاهی استوانه‌ای در اعماق اقیانوس شاید به داستان‌های علمی‌تخیلی شبیه باشد؛ اما یک استارتاپ بریتانیایی این ایده را یک گام به واقعیت نزدیک‌تر کرده است. شرکت مهندسی اقیانوس «دیپ» با استقرار زیستگاه زیرآبی ونگارد، نخستین قدم را برای توسعه‌ی سکونتگاه‌های دائمی پژوهشگران در اعماق دریا برداشته است.

تصاویر تازه منتشرشده از آغاز به کار زیستگاه آزمایشی ونگارد، ایستگاهی استوانه‌ای به طول حدود ۱۱ متر و قطر ۲٫۴ متر در عمق حدود ۱۷ متری آب‌های ریف تنسی در سواحل فلوریدا در ایالات متحده خبر می‌دهند. البته نباید انتظار اقامتگاهی لوکس را داشت؛ ونگارد بیشتر به یک کمپر مجهز شباهت دارد که برای زندگی و انجام پژوهش‌های علمی در اعماق دریا طراحی شده است.

ونگارد از چند ماژول مجزا تشکیل شده است. بخش اقامتی آن به چهار تخت، یک مبل و آشپزخانه‌ای کوچک مجهز است. در کنار آن، فضایی چندمنظوره قرار دارد که هم به‌عنوان سرویس بهداشتی و هم آزمایشگاه علمی استفاده می‌شود. این زیستگاه همچنین یک مون‌پول (محفظه‌ای برای ورود و خروج غواصان از زیر آب) و یک اتاقک غواصی دارد. اکسیژن، برق و ارتباطات ونگارد نیز از طریق یک بویه‌ی پشتیبانی نیمه‌خودکار تأمین می‌شود.

ونگارد برخلاف بسیاری از زیستگاه‌های زیرآبی که با هر بار تعویض خدمه باید به سطح آب منتقل و دوباره مستقر شوند، به بستر دریا لنگر شده است. این ویژگی نشان می‌دهد دیپ قصد دارد زیستگاه خود را برای مدت طولانی در محل نگه دارد، نه اینکه آن را صرفاً برای یک آزمایش کوتاه‌مدت به کار بگیرد.

البته، زیستگاه‌های زیرآبی فناوری تازه‌ای نیستند. پیش از ونگارد، زیستگاه زیرآبی ایتالیایی «لا کازا این فوندو آل ماره» (خانه‌ای در کف دریا) در اواسط دهه‌ی ۲۰۰۰ راه‌اندازی شده بود. همچنین، آکواریوس ریف بیس، آزمایشگاه پژوهشی زیرآبی که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد، همچنان زیر نظر دانشگاه بین‌المللی فلوریدا فعالیت می‌کند. بااین‌حال، ونگارد نقطه‌ی عطفی در توسعه‌ی زیستگاه‌های زیرآبی به شمار می‌رود؛ زیرا نخستین زیستگاه زیرآبی با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی است که پس از چند دهه در آب‌های ایالات متحده نصب شده است.

دان کرناگیس، مدیر پژوهش‌های علمی شرکت دیپ، در گفت‌وگو با رسانه‌ها اعلام کرد: «بیش از ۴۰ سال از آخرین باری که یک زیستگاه زیرآبی برای سکونت انسان ساخته و راه‌اندازی شد، می‌گذرد. ما در واقع بر شانه‌های غول‌هایی ایستاده‌ایم که پیش از ما این مسیر پژوهشی را هموار کردند.» دیپ امیدوار است با این پروژه اعتماد پژوهشگران فعال در دو حوزه‌ی مهم، یعنی احیای صخره‌های مرجانی و همکاری انسان و ماشین را جلب کند

براساس گزارش وب‌سایت دیپ، تیم‌های پژوهشی حداکثر دو نفره می‌توانند پیشنهادهای خود را برای استفاده از ونگارد به این شرکت ارسال کنند. جایزه‌ی اصلی برنامه، اقامت پنج‌روزه در کف اقیانوس است؛ البته پژوهشگران پیش از آن باید یک دوره‌ی آموزشی اجباری دو هفته‌ای را پشت سر بگذارند.

دیپ در توضیحات خود تأکید کرده است که متقاضیان باید نشان دهند اقامت مداوم در عمق آب چگونه می‌تواند در مقایسه با روش‌های معمول غواصی از سطح آب، به بهبود کیفیت داده‌ها، افزایش بهره‌وری عملیات، پایش دقیق‌تر، موفقیت بیشتر مداخلات یا دستیابی به نتایج پژوهشی بهتر کمک کند.

هنوز مشخص نیست آیا علاقه‌ی کافی از سوی تیم‌های پژوهشی و سرمایه‌گذاران برای توجیه چنین پروژه‌ی عظیمی وجود خواهد داشت یا خیر. بااین‌حال، دیپ برای حمایت مالی از پژوهش‌ها تا سقف ۵۰هزار دلار جایزه درنظر گرفته است؛ مبلغی که می‌تواند فرصتی ارزشمند برای گروهی از اقیانوس‌شناسان ماجراجو فراهم کند تا پژوهش‌های خود را در اعماق دریا انجام دهند.