سفر طولانی گله‌ای فیل در چین به دلایل نامعلوم

 سفر طولانی گله‌ای فیل در چین به دلایل نامعلوم

چندین فیل آسیایی وحشی در چین بیش از یک سال است با هدفی نامشخص در سفر هستند و کسی علت و مقصد سفر آن‌ها را نمی‌داند.

گله‌ای از فیل‌ها در طولانی‌ترین سفر ثبت‌شده این حیوانات در کشور چین، ۳۰۰ مایل (۴۸۳ کیلومتر) در جنوب چین پرسه زده‌اند. پژوهشگران گیج شده‌اند؛ شاید آن‌ها به‌دنبال غذای بهتری هستند. شاید گم شده‌اند. شاید فقط ماجراجو هستند و اوقات خوبی دارند.

به گزارش نیویورکتایمز، این گله‌‌ی ۱۵ رأسی فیل‌های آسیایی بیش از یک سال در امتداد مسیری در چین، در حال حرکت است و بیش از ۳۰۰ مایل را در روستاها و قطعات جنگلی سفر کرده و ساعت ۲۱:۵۵ دقیقه چهارشنبه به حاشیه‌ی شهر کون‌مینگ رسیده است که ۸٫۵ میلیون نفر جمعیت دارد.

فیل‌ها در آغاز حرکت خود در بهار سال گذشته، از ذخیره‌گاه طبیعی شیشوانگ بانا در مرز جنوب غربی چین با لائوس، در مسیر حرکت خود از میان خیابانی باریک و از مقابل نگاه حیرت‌زده مردم عبور کردند. آن‌ها وارد انبارهای دانه‌های باقیمانده از تخمیر شدند که حاصل آن، گزارش حداقل یک مورد فیل مست بود. فیل‌ها مقادیر عظیمی از ذرت و آناناس را که مقامات دولتی در تلاش برای هدایت آن‌ها به سمت مناطق کم‌جمعیت‌تر، برایشان تهیه کردند، بلعیدند و سپس به راه خود ادامه دادند.

به‌ گفته‌ی کارشناسان، این دورترین جابه‌جایی شناخته‌شده‌ی فیل‌ها در چین است. هیچ‌کس نمی‌داند آن‌ها به کجا می‌روند و چه زمانی متوقف می‌شوند. بکی شو چن، مشاور انجمن جانورشناسی لندن که تعاملات انسان و فیل را مطالعه کرده است، می‌گوید: «این اتفاق مرا به یاد فیلم سرزمین آواره‌ها می‌اندازد.»

فیل‌های سرگردان رسانه‌های اجتماعی چین را مجذوب خود کرده‌اند و با غافلگیر کردن مقامات محلی، بیش از ۱٫۱ میلیون دلار خسارت وارد کرده‌اند. آن‌ها موجب سردرگمی پژوهشگرانی شده‌اند که در زمینه‌ی فیل‌ها مطالعه می‌کنند.

در شرایطی که در کشور چین اشتیاق برای محافظت از فیل‌ها لزوما با درک این موضوع همراه نشده است که معنای زندگی در کنار فیل‌های بیشتر چیست، کارشناسان از مردم می‌خواهند شوق خود از دیدن فیل‌ها را با آگاهی از اهمیت اکولوژیکی آن‌ها همراه کنند. آهیمسا کامپوس آرکیز، پژوهشگری در باغ گیاه‌شناسی گرمسیری شیشوانگ بانا که درزمینه‌ی فیل‌ها تخصص دارد، می‌گوید:

آگاه کردن مردم بخشی از اقدام برای محافظت از فیل‌ها است. ما می‌خواهیم از فیل‌ها و ببرها محافظت کنیم اما ۱۰ هزار کیلومتر مربع نداریم تا فیل‌ها و ببرها را در آن بگذاریم و بگوییم در آنجا خوشحال باشید، نگران نباشید.

گله فیل های آسیایی سرگردان در چین

اواخر ماه گذشته گله‌ای از فیل‌های آسیایی وحشی در شهرستان ایشان در استان یون‌نان در جنوب غرب چین توقف کردند

به گزارش رسانه‌های دولتی، این سفر به‌ نظر می‌رسد مارس گذشته آغاز شده باشد؛ زمانی‌که ۱۶ فیل در حال حرکت از ذخیره‌گاه طبیعی به سمت شمال شهر پوئر در استان جنوبی یون‌نان دیده شدند. البته جابه‌جایی طولانی برای فیل‌ها که در فواصل طولانی به‌دنبال غذا می‌گردند، طبیعی است؛ بنابراین مدت زیادی  نیست که پژوهشگران و مقامات دولتی متوجه شده‌اند این گله تا چه اندازه سرگردان است. در ماه آوریل، فیل‌ها در اطراف شهرستان یوان جیانگ در حدود ۱۳۰ مایلی شمال ذخیره‌گاه طبیعی دیده شدند. به‌ گفته‌ی مقامات چینی، از آن زمان، چند فیل برگشتند و چند فیل به دنیا آمدند. این گروه اکنون شامل ۱۵ فیل می‌شود.

مشخص نیست چه چیزی موجب شده است فیل‌ها خانه‌ی خود را ترک کنند؛ اما بنا بر آمارهای رسمی، پس از تلاش‌های حفاظتی، جمعیت فیل‌های چین در سال‌های اخیر رشد کرده و از کمتر از ۲۰۰ رأس فیل در چند دهه قبل به حدود ۳۰۰ رأس رسیده است (پژوهشگران می‌گویند تعداد واقعی مشخص نیست). در همین زمان، جنگل‌زدایی باعث کاهش زیستگاه‌های آن‌ها شده است.

به گفته‌ی دکتر کامپوس آرکیز، نزدیکی روزافزون فیل‌ها به انسان‌ها (و وضعیت به‌شدت محافظت‌شده‌ی آن‌ها) موجب جرئت پیدا کردن این حیوانات شده است. علاوه بر این، آن‌ها باهوش هستند؛ همان‌طور که شروع به گذشتن از مرزهای ذخیره‌گاه طبیعی کرده‌اند و به مناطق پرجمعیت‌تر آمده‌اند، متوجه شده‌اند این محصولات نسبت‌ به غذای جنگلی معمول آن‌ها جذابیت بیشتری دارد.

دکتر کامپوس آرکیز می‌گوید فیل‌ها یاد گرفته‌اند که در این‌جا غذای بسیار زیادی وجود دارد، بسیار مغذی است و برداشت آن بسیار راحت و بی‌خطر است. این بدان معنا است که فیل‌ها در حال بازگشت به مکان‌هایی بوده‌اند که مدت‌ها در آنجا حضور نداشتند. درنتیجه، تعجبی ندارد که ببینیم فیل‌ها از محدوده‌ی زیستگاه‌های معمول خود دور شده‌اند و این پدیده احتمالا با ادامه رشد جمعیت فیل‌ها، ادامه خواهد داشت. دکتر کامپوس آرکیز مصاحبه‌‌ی چهارشنبه‌شب را به دلیل اینکه در باغ شیشوانگ بانا گله‌ی فیل دیگری را که حدود ۴۰ مایل از محدوده‌ی خانه‌ی خود دور شده بود، در تاریکی دنبال می‌کرد، به زمان دیگری موکول کرد.

موارد فوق حرکت طولانی گله فیل وحشی عازم شمال را توضیح نمی‌دهد. دکتر کامپوس آرکیز در مورد اینکه چرا گروه هنوز در یک نقطه مستقر نشده است، می‌گوید: «نظری ندارم. به کسی که پاسخ کاملا واضحی به شما می‌دهد، اعتماد نکنید.»

ناآگاهی از علت سفر طولانی فیل‌ها، از لذت و اشتیاق مردم به راهپیمایی طولانی این حیوانات کم نکرده است. کاربران رسانه‌های اجتماعی ویدئوهای مربوط به فیل بزرگ‌سالی را که فیل جوان افتاده در جوی آبی را نجات می‌دهد، بارها برای هم ارسال کرده‌اند. آن‌ها می‌گویند اگر فیل‌ها عجله کنند، هنگام سالگرد صدمین سال حکومت حزب کمونیست چین در ماه آینده به پکن خواهند رسید. حتی شین‌هوآ، آژانس خبری دولتی از این گله به شوخی با عنوان «گروه گردشگری» یاد کرده است.

روز پنج‌شنبه پس از آنکه ساکنان روستایی نزدیک کون‌مینگ مقدار زیادی ساقه ذرت را برای آن‌ها تهیه کردند، هشتگ «بوفه فیل‌های وحشی عازم شمال» روی ویبو، رسانه اجتماعی محبوبی در چین، با استقبال زیاد کاربران روبه‌رو شد.

دولت چین به مردم هشدار داده است که حین تماشای فیل‌ها، از این حیوانات دور بمانند و به آن‌ها یادآوری کرده است که فیل‌ها می‌توانند خطرناک باشند. گله سرگردان هنوز آسیبی به انسان‌ها وارد نکرده؛ اما به گزارش رسانه‌های دولتی، در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، بیش از ۵۰ مورد آسیب ناشی از فیل‌های آسیایی رخ داده است.

مقامات محلی سعی کرده‌اند برنامه‌هایی برای پیشگیری از حوادث مرتبط با فیل‌ها اجرا کنند. آن‌ها حرکت فیل‌ها را با استفاده از هواپیمای بدون سرنشین دنبال کرده‌اند و صدها کارگر را برای تخلیه‌ی ساکنان، ایجاد موانع اضطراری و ذخیره ۱۸ تن غذا اعزام کرده‌اند؛ اما هنوز برنامه بلندمدتی وجود ندارد.

خانم چن، از انجمن جانورشناسی لندن، می‌گوید در موقعیتی ایده‌آل، فیل‌ها به‌خودی‌خود به شیشوانگ بانا برخواهند گشت؛ اما هیچ تضمینی وجود ندارد. در هند در اوایل سال ۲۰۰۰، ده‌ها فیل به جزیره‌ی رودخانه‌ای دارای سکنه انسانی آمدند و با وجود تلاش‌هایی که برای هدایت آن‌ها به سمت مناطق خلوت انجام شد، هنوز به‌عنوان گله‌ای بی‌خانمان در آن حوالی پرسه می‌زنند.

به گفته‌ی خانم چن، بهترین نتیجه‌ی حاصل از این اتفاق، افزایش آگاهی از احتمال افزایش درگیری میان انسان و فیل‌ها است و اگر مردم برای این مسائل آمادگی داشته باشند، تلاش‌های حفاظت به نتیجه می‌رسد. وی می‌گوید:

آنچه باید یاد بگیریم این نیست که چگونه مشکل را حل کنیم؛ بلکه چگونگی افزایش تحمل و سازگاری است. اینکه چگونه می‌توانیم از این رویداد استفاده کنیم تا توجه همه را به موضوع همزیستی میان انسان‌ها و حیوانات جلب کنیم.

منبع nytimes

از سراسر وب

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید