افزایش نرخ بهره و وابستگی شدید به استقراض، تامین مالی پروژه‌های چند تریلیون دلاری دیتاسنترهای هوش مصنوعی را با چالشی جدی مواجه کرده است.
سرمایه‌گذاری سنگین در زیرساخت‌های محاسباتی با افزایش بی‌سابقه‌ی هزینه‌ی استقراض روبه‌رو شده است. تحلیل‌های مالی نشان می‌دهند بخش عمده‌ی هزینه‌های توسعه‌ی دیتاسنترها با بدهی تامین می‌شود، در حالی که درآمدهای فعلی این بخش فاصله‌ی چشمگیری با هزینه‌ها دارد.
بر اساس تحلیل‌های منتشرشده از نهادهای مالی وال‌استریت، جی‌پی‌مورگان پیش‌بینی می‌کند هزینه‌کرد حوزه‌ی هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ به ۵٫۵ تریلیون دلار برسد که ۴٫۱ تریلیون دلار از این عدد از طریق بدهی تأمین خواهد شد. هم‌زمان مورگان استنلی برآورد کرده است که صندوق‌های اعتباری خصوصی بیش از نیمی از عدد ۱٫۵ تریلیون دلار مورد نیاز برای دیتاسنترها تا سال ۲۰۲۸ را پوشش خواهند داد.
منابع مالی صندوق‌های اعتباری خصوصی معمولا با محدودیت بازخرید همراه هستند و سرمایه‌گذاران تنها اجازه‌ی برداشت ۵ درصد از سهام خود را در هر فصل دارند. در اوایل سال ۲۰۲۶، شرکت‌های بلو اول، بلک‌راک و مورگان استنلی برداشت وجوه را محدود کردند تا ثبات سرمایه حفظ شود.
افزایش بازدهی اوراق قرضه، هزینه‌ی بدهی را برای شرکت‌های تکنولوژی جهش داده است. بازده اوراق ۱۰ ساله‌ی خزانه‌داری آمریکا برای نخستین‌بار از سال ۲۰۰۷ به بالای ۵ درصد رسید و بازده اوراق ۳۰ ساله به حدود ۵٫۵ درصد نزدیک شد. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاران بازدهی بالاتری از صندوق‌های پرریسک طلب می‌کنند و بهره‌ی وام‌های جدید برای ساخت دیتاسنتر بسیار گران‌تر تمام می‌شود.
درآمد حاصل از فناوری‌های نوین هنوز کفاف بازپرداخت این مبالغ را نمی‌دهد. نرخ سالانه‌ی درآمد هوش مصنوعی مایکروسافت ۳۷ میلیارد دلار و بخش ابری آمازون ۱۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود، در حالی که مخارج مقیاس‌پذیرهای بزرگ در سال ۲۰۲۶ حدود ۶۵۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.
رتبه‌ی اعتباری اوراکل در سطح BBB با چشم‌انداز منفی قرار دارد و پیش‌بینی می‌شود اوپن‌ای‌آی تا سال ۲۰۲۸ سهمی ۳۳ درصدی از درآمدهای آن داشته باشد. در صورت کندی رشد درآمدها، تمایل وام‌دهندگان برای پشتیبانی مالی از طرح‌های جدید کاهش خواهد یافت.
