سرمایهگذاریهای عظیم روی زیرساختهای فناوری نیازمند بازگشت مالی متناسب است. پژوهشهای جدید نشان میدهد کسبوکارها و مصرفکنندگان آمریکایی برای توجیه هزینههای فعلی توسعهی هوش مصنوعی، باید سالانه ۹ درصد از کل تولید ناخالص داخلی آن کشور را صرف سرویسهای شرکتهایی نظیر OpenAI و آنتروپیک کنند.
طبق بررسیهای استاین ون نیووربورگ، استاد امور مالی دانشگاه کلمبیا، پروژههای توسعهی هوش مصنوعی از بزرگترین موجهای سرمایهگذاری تاریخ آمریکا به شمار میروند. طبق این محاسبات که با در نظر گرفتن هزینهی ساخت دیتاسنترها و بازدهی ۱۰ درصدی سرمایه بدون اهرم مالی انجام شده است، درآمد سالانهی این بخش تا سال ۲۰۳۲ باید به ۳٫۵ تریلیون دلار، معادل ۸٫۸ درصد از تولید ناخالص داخلی، افزایش یابد.
نرخ رشد درآمدهای کنونی ممکن است با گذشت زمان و افزایش دسترسی عمومی تثبیت شود و چالشهای قیمتی تازهای رقم بزند.
ون نیووربورگ، استاد امور مالی دانشگاه کلمبیا، میگوید: «شرکتها اساسا میگویند قصد دارند در سال ۲۰۳۲، یعنی زمانی که رقابت بسیار شدید خواهد بود و ظرفیت پردازش چهار برابر شده است، باز هم قیمتها را بر اساس شرایط کمبود منابع محاسبه کنند.»
بررسیهای مؤسسهی Epoch AI نشان میدهد کارایی مدلها هر چهار تا پنج ماه دو برابر میشود؛ اما قیمت مؤثر محاسبات از سال ۲۰۲۳ با افت فصلی ۴۷ درصدی مواجه بوده است. تحقیقات دانشجویان دکتری اقتصاد دانشگاه هاروارد روی پلتفرم Jellyfish نیز بیانگر این است که اگرچه ابزارهای خودکار، حجم کدنویسی را ۳۰ درصد افزایش دادهاند، اما بهبود نهایی در تکمیل پروژهها از نظر آماری ناچیز بوده است؛ چون بازبینی و اصلاح کدها زمان بیشتری از مهندسان میگیرد.