در ۱۴ آگوست ۱۹۸۸ (۲۳ مرداد ۱۳۶۷)، انزو فراری، بنیان‌گذار افسانه‌ای فراری در ۹۰ سالگی در شهر مودنا ایتالیا درگذشت. او که با لقب «ایل کومنداتوره» شناخته می‌شد، عمر خود را وقف مسابقات اتومبیل‌رانی و ساخت خودروهایی کرد که امروز نماد سرعت، مهندسی و طراحی ایتالیایی هستند.

بنا به وصیتش، خبر درگذشت او تا پس از برگزاری مراسم خاکسپاری اعلام نشد؛ تصمیمی که حتی در واپسین روزهای زندگی نیز نشان‌دهنده‌ی شخصیت منظم و رازدار او بود.

عکاس: Gianfranco Moroldo / Wikimedia Commons

انزو فراری فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان راننده‌ی مسابقه آغاز کرد و در سال ۱۹۲۹ تیم Scuderia Ferrari را بنیان گذاشت. پس از جدایی از آلفارومئو، شرکت Auto Avio Costruzioni را تأسیس کرد و سرانجام در سال ۱۹۴۷ نخستین خودرویی را که نام فراری بر آن نقش بسته بود، یعنی 125 S، روانه‌ی پیست کرد. از همان زمان، مسابقات اتومبیل‌رانی به هویت اصلی فراری تبدیل شد و خودروهای جاده‌ای نیز عمدتاً برای تأمین هزینه‌های حضور در رقابت‌ها تولید می‌شدند.

میراث انزو فراری تنها به خودروهای اسپرت محدود نمی‌شود. اسکودریا فراری امروز پرافتخارترین تیم تاریخ فرمول یک محسوب می‌شود و تاکنون بیش از ۲۵۰ پیروزی در گرندپری، ۱۶ قهرمانی سازندگان و ۱۵ قهرمانی رانندگان را به دست آورده است.

در کنار موفقیت‌های ورزشی، بسیاری از فناوری‌هایی که ابتدا در خودروهای مسابقه‌ای فراری توسعه یافتند، بعدها راه خود را به محصولات جاده‌ای باز کردند؛ از بهبود آیرودینامیک و استفاده گسترده از فیبر کربن گرفته تا سامانه‌های هیبریدی پیشرفته که امروزه در مدل‌هایی مانند SF90 Stradale دیده می‌شوند.

انزو فراری شخصیتی متفاوت و تا حدی مرموز داشت. او علاقه‌ای به سفر نداشت، در تمام عمر هرگز سوار هواپیما نشد و گفته می‌شود از آسانسور نیز پرهیز می‌کرد. با این حال، تأثیر او بر صنعت خودرو فراتر از یک برند لوکس بود؛ فلسفه‌ی مهندسی، تمرکز بر عملکرد و نگاه مسابقه‌محور او همچنان در تمام محصولات فراری دیده می‌شود و نامش، بیش از سه دهه پس از درگذشت، همچنان یکی از تأثیرگذارترین نام‌ها در تاریخ خودروسازی جهان به شمار می‌رود.