بازگشت بزرگان تکنولوژی به روند استخدام؛ هوش مصنوعی جایگزین نیروی انسانی نشد
بزرگترین کارفرمایان آمریکایی که طی ماههای گذشته استخدام نیروی جدید را گزینهای پرهزینه میدانستند، اکنون در حال تغییر استراتژی هستند.
مدیران ارشد صنایع مختلف، از غول ریلی CSX گرفته تا آلفابت، به سرمایهگذاران خود اعلام کردهاند که برای دستیابی به اهداف توسعهای و بهرهگیری از فناوریهای نوظهور، برنامههای جدیدی برای جذب نیرو دارند. این تصمیم نشاندهندهی چرخشی آشکار از سیاستهای دورهی آغازین رواج هوش مصنوعی است؛ دورهای که شرکتها به دلیل ابهامات اقتصادی یا با این تصور که هوش مصنوعی میتواند بیشتر وظایف شغلی را انجام دهد، از استخدام نیروی انسانی خودداری میکردند.
به گزارش والاستریت ژورنال، هزینهها و محدودیتهای فعلی هوش مصنوعی سبب شده تا برخی مدیران به نیاز مبرم به نیروی انسانی پی ببرند. کاهش تعدیل نیرو در سراسر ایالات متحده نیز این روند را تأیید میکند، بهطوریکه آمار هفتگی درخواستهای بیمهی بیکاری در آن کشور به پایینترین حد خود از سال ۱۹۶۹ میلادی رسید. بخشی از این تغییر رفتار به ارزیابی واقعبینانهتر کارفرمایان از تواناییهای واقعی ابزارهای هوش مصنوعی برمیگردد.
سارا فرانکلین، مدیرعامل پلتفرم منابع انسانی Lattice، با اشاره به اینکه بسیاری از شرکتها پیشتر استخدام نیروهای تازهکار را با تصور جایگزینیشان توسط هوش مصنوعی متوقف کرده بودند، توضیح داد که اکنون کارفرمایان متوجه شدهاند حضور انسانها در کنار این فناوری الزامی است.
فرانکلین میگوید: «صرف وجود ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی به این معنی نیست که شما دیگر نیازی به استخدام مهندسان ندارید. اشتیاق زیادی برای جذب نیروهای تازهکار وجود دارد. اکنون این درک ایجاد شده که به مهارتهای بومی در حوزهی هوش مصنوعی نیاز است. شما به نیروی کار جوان نیاز دارید که خلاق باشد، تفکر قالبی ندارد و به دلیل ورود تازه به بازار کار، مقرونبهصرفهتر خواهد بود.»
کریستین مارتین اندرسون، مدیر عملیات Booz Allen Hamilton، میگوید: «ما در واقع باید کمی به روند استخدام خود سرعت ببخشیم. در حال حاضر کمی از برنامههای خود عقب هستیم.»
با وجود این نشانهها، برخی از کارشناسان همچنان نسبتبه آیندهی بازار کار هشدار میدهند. پل اوسترمن، استاد بازنشستهی دانشگاه امآیتی و نویسندهی کتابی دربارهی تحول اشتغال، معتقد است که پتانسیل نهایی هوش مصنوعی هنوز در حال تکامل بوده و ابهامات زیادی پابرجا است. او اشاره میکند که در حال حاضر هیچکس تصویر کاملا روشنی از میزان نیاز واقعی به نیروی انسانی در آینده ندارد.