ارزش مدرک دانشگاهی که روزگاری به عنوان تنها بلیت دستیابی به رویای آمریکایی فروخته میشد، اکنون با تردیدهای جدی روبهرو شده؛ افزایش بدهیهای سنگین دانشجویی، عدم تضمین برای یافتن شغل مناسب و تهدید جدی هوش مصنوعی برای موقعیتهای شغلی تخصصی، دانشجویان را به بازنگری در انتخاب این مسیر واداشته است.
نظرسنجیهای مؤسسهی گالوپ نشان میدهد که میزان اطمینان به آموزش عالی در میان هر دو حزب سیاسی آمریکا و در تمامی سطوح تحصیلی افت کرده است. بر اساس این آمار، در پایان سال ۲۰۲۵ تنها ۱۹ درصد از دارندگان مدرک دانشگاهی شرایط بازار کار را برای یافتن شغل باکیفیت مناسب دانستهاند، در حالی که این عدد برای افراد بدون مدرک دانشگاهی ۳۵ درصد بوده است.
کورتنی براون، معاون برنامهریزی و اثرگذاری در بنیاد لومینا، گفت: «مردم ۲۰ سال پیش دربارهی اهمیت دانشگاه سوال نمیکردند. اکنون آنها میپرسند که آیا دانشجویان امروز برای مشاغل فردا آماده میشوند؟ آیا دانشگاه واقعا به آنها کمک میکند؟»
با وجود کاهش اعتماد عمومی، فشارهای اجتماعی از سوی خانوادهها، مدارس و همسالان همچنان دانشآموزان را به سمت دانشگاه سوق میدهد. با این حال، دغدغههای اصلی متقاضیان به سه بخش هزینههای سنگین، عدم دسترسی آسان به کلاسهای دلخواه و نوسانات شدید بازار کار تقسیم میشود.
ریچل سوکار، دانشجوی ۱۹ ساله رشتهی فلسفه در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، میگوید: چطور منطقی است که برای اتمام مدرک تحصیلی به من ضربالاجل میدهید، اما حتی نمیتوانم در کلاسهای مورد علاقهام ثبتنام کنم؟ رقابت با این همه آدم شبیه به یک مسابقه دو ماراتن بیانتها است.»
موکشا اگراوال، دانشآموز ۱۷ ساله سال آخر دبیرستان، میگوید: «نوسانات بسیار زیادی وجود دارد و شما نمیتوانید همان میزان موفقیتی را که ۲۰ سال پیش با مدرک دانشگاهی به دست میآمد، امروز تضمین کنید.»
در این میان، برنامههای فنی و حرفهای بهعنوان یک مسیر جایگزین و پایدارتر مورد توجه قرار گرفتهاند. گابریل شیهان، دانشجوی ۲۴ ساله رشتهی جوشکاری در مؤسسهی فنی لینکلن در نیوجرسی، با اشاره به سختی این کار از وجود یک مسیر شغلی روشن و پایدار ابراز رضایت کرد.
شیهان میگوید: «من نمیخواستم وام بگیرم و خانوادهام را تحت فشار مالی قرار دهم. مشاغل فنی در ۳۰ سال گذشته به شدت بدنام شدهاند، به طوری که اکنون همه میخواهند ستاره تیکتاک، اینفلوئنسر یا جف بزوس شوند. با این حال، درصد بسیار بالایی از بچهها از دانشگاه فارغالتحصیل میشوند و هرگز در رشته تحصیلی خود کار نمیکنند.»
کارشناسان تأکید میکنند که دبیرستانها و دانشگاهها باید خود را با تغییرات سریع بازار کار وفق دهند و به مهارتهای نرم و فعالیتهای غیردرسی اهمیت بیشتری بدهند. کورتنی براون در این زمینه اشاره کرد که مؤسسات آموزشی باید ارزش واقعی خود را در نتایج عملی کار فارغالتحصیلان نشان دهند.
کورتنی براون، معاون بنیاد لومینا، میگوید: «این یک کمپین تبلیغاتی نیست؛ من نمیگویم بروید یک بیلبورد دیگر بسازید. بلکه این ارزش را به طور واقعی در نتایج عملکرد دانشجویان خود نشان دهید.»
