راهنمای خرید گوشی موبایل راهنمای خرید

راهنمای جامع خرید گوشی هوشمند

گوشی‌های هوشمند این‌ روزها، پرکاربردترین وسیله در زندگی رومزه‌ی هر شخصی محسوب می‌شود. این مقاله، تمام دانش مورد نیاز را برای خرید یک گوشی هوشمند جدید را در اختیار خریداران قرار می‌دهد.

اگر بخواهیم وسایل شخصی‌ خود را به ترتیب میزان استفاده در روز طبقه‌بندی کنیم، احتمال زیادی وجود دارد که گوشی‌های هومشند در صدر این فهرست قرار گیرند. امروزه گوشی‌های موبایل تنها دستگاهی برای برقراری تماس یا ارسال پیام کوتاه نیستند؛ این دستگاه‌ها به قدری هوشمند شده‌اند که می‌توانند خاطرات روزانه‌ی ما را ثبت کنند، خلوت‌ترین مسیر را برای رفتن به محل کار مشخص کنند، برای‌ ما غذا و تاکسی سفارش دهند و مثل دوستی صمیمی، به ما در انجام تصمیم‌های روزانه، کمک کنند. در حال حاضر حتی تصور یک روز زندگی بدون گوشی‌‌های هوشمند، کار دشواری است. اهمیت این دستگاه‌های دوست داشتنی باعث شده است که به یکی از پرفروش‌ترین کالاهای جهان تبدیل شوند. صنعت گوشی‌های هوشمند به قدری بزرگ است که حتی شرکت‌های خودروسازی و شرکتی مثل پپسی هم، به سمت تولید آن‌ها روی آورده‌اند. چنین رقابت شدیدی با اینکه برای خریداران، یک مزیت محسوب می‌شود ولی در سمت دیگر، انتخاب و خرید گوشی هوشمند را دشوارتر می‌کند.

گوشی‌های هوشمند یکی از پیچیده‌ترین دستگاه‌های الکترونیکی محسوب می‌شوند؛ شرکت‌های سازنده‌ی این دستگاه‌ها، تمام تلاش خود را می‌کنند تا بتوانند از فضای محدود و کوچک موجود در دل آن‌ها، بیشترین استفاده را داشته باشند. گوشی‌های هوشمند امروزی می‌توانند قدرت یک کامپیوتر شخصی، عکاسی یک دوربین دیجیتال، صدای یک پخش کننده‌ی موسیقی و کیفیت تصویر یک تلویزیون را در کف دست‌تان قرار می‌دهند؛ بنابراین می‌توانید یک تصویر کلی از میزان پیچیدگی گوشی‌های هوشمند به دست آورید. این موضوع هر چقدر که هیجان‌انگیز است، مشکل‌زا هم محسوب می‌شود. مشکل زمانی رخ می‌دهد که به سراغ عابر بانک رفته و می‌خواهید گوشی هوشمند جدیدی بخرید. در این لحظه با دنیایی از مدل‌های مختلف مواجه می‌شوید که اتفاقا تمامی آن‌ها جذاب به نظر می‌رسند! اگر هم به سراغ جدول مشخصات‌شان بروید، دنیایی از اعداد و اصطلاحات پیچیده وجود دارد. پیچیدگی‌های موجود در حدی است که در نهایت ناچار می‌شوید به سخن آشنایان، دوستان یا حتی مغازه‌دارها اطمینان کرده و گوشی جدیدی بخرید. حالا اینکه انتخاب شما چقدر درست و هوشمندانه باشد، نامشخص است؛ اما اگر یک دید کلی درباره‌ی دنیای گوشی‌های هوشمند داشته باشید، می‌توانید بهترین و مناسب‌ترین مدل را با توجه به سلایق، نیازها و بودجه‌ی خود، خریداری کنید.

به همین دلیل قصد داریم در زومیت، در قالب راهنمایی قدم به قدم، تمام نکات لازم در مورد خرید گوشی‌های هوشمند را شرح دهیم. پس اگر به دنبال خرید گوشی جدیدی هستید و اطلاعات زیادی در رابطه با دنیای موبایل، فناوری و مشخصات فنی آن‌ها ندارید، با زومیت همراه باشید.

قدم اول: بودجه‌ی خود را مشخص کنید

گوشی‌های موبایل در زندگی هر شخصی، ارزش مشخصی دارد. حتی اگر جزو ثروتمندترین اقشار جامعه باشید، ممکن است نخواهید هزینه‌ی زیادی برای گوشی جدید خود پرداخت کنید؛ شاید هم آنقدر عاشق این دستگاه‌ها باشید که از سایر هزینه‌های زندگی‌تان برای خرید یک گوشی گران‌قیمت، کم کنید. مهم این است که در ابتدا و پیش از خرید گوشی جدید، حداکثر هزینه‌ای که می‌خواهید برای آن بپردازید را مشخص کنید. این موضوع به شما کمک می‌کند تا بتوانید همین ابتدای کار، انتخاب‌های خود را به طرز چشمگیری محدود کنید. بازه‌ی قیمتی گوشی‌های هوشمند بسیار گسترده است و از گوشی‌هایی کمتر از ۲۰۰ هزار تومان تا گوشی‌های لوکسی هم قیمت با یک خودرو، در بازار وجود دارد؛ بنابراین مشخص کردن بازه‌ی قیمتی، پیش‌نیازی برای خرید هوشمندانه آن محسوب می‌شود.

البته در نظر داشته باشید که برای خرید یک گوشی توانمند و مناسب نیازی به هزینه‌ی زیاد نیست. در حال حاضر و به دلیل رقابت فشرده‌ی بین شرکت‌های تولید‌کننده‌ی موبایل، شاهد حضور محصولات بسیار باکیفیت و قدرتمند با قیمت‌های رقابتی هستیم که توانایی انجام تمام امور مورد نیاز کاربران را دارند.

قدم دوم: با انواع سیستم‌عامل آشنا شوید

به زبان عامیانه و به‌طور خلاصه، سیستم‌عامل رابط بین کاربر و سخت‌افزار گوشی محسوب می‌شود؛ محیطی گرافیکی که توسط شرکت‌های مختلف، به پوسته‌های متفاوت مزین می‌شود تا بهترین تجربه‌ی کار با گوشی را در اختیارتان قرار دهد. در دنیای کامپیوترهای رومیزی و لپ‌تاپ‌ها، ویندوز محبوب‌ترین سیستم‌عامل محسوب می‌شود؛ تقریبا در هر خانه‌ای یک کامپیوتر وجود دارد که از ویندوز استفاده کند؛ اما در دنیای گوشی‌های هوشمند این شرایط کاملا فرق می‌کند و هنگام نگارش این راهنمای خرید سیستم عامل مایکروسافت پس از اینکه مورد استقبال خریداران و توسعه‌دهندگان قرار نگرفت، به صورت رسمی کنسل شد.

اگر بخواهیم از سیستم‌های عامل پرطرفدار در گوشی‌های موبایل سخن بگوییم، باید آن‌ها را به دو دسته تقسیم کنیم:

iOS

دومین سیستم‌عامل محبوب جهان، «آی‌اواس» (iOS) است و به‌صورت انحصاری توسط شرکت اپل توسعه می‌یابد. این انحصاری بودن بدین معنی است که آی‌اواس را می‌توانید تنها در گوشی‌های آیفون بیابید. موضوع انحصاری بودن آی‌اواس، مزایایی را برای کاربران آیفون دارد. اولین مورد این است که برنامه‌نویسان این سیستم عامل اقدام به بهینه‌سازی آن برای گوشی‌های آیفون می‌کنند؛ بنابراین گوشی‌هایی که از آی‌اواس استفاده می‌کنند، عملکردی بهینه‌ای و بدون نقصی دارند. برای مثال، اگر یک آیفون قدیمی داشته باشید که دو سه سالی از عمرش گذشته است، هنوز هم می‌تواند اکثر بازی‌ها و برنامه‌های آی‌او‌اس را به‌راحتی و بدون هیچ مشکلی اجرا کند. مورد دوم اینکه گوشی‌های آیفون، پشتیبانی نرم‌افزاری فوق‌العاده‌ای دارند؛ به عنوان مثال، آیفون ۵ که با نسخه‌ی ششم آی‌اواس منتشر شد، تا چهار سال پس از تولید، تمام به‌روزرسانی‌های این سیستم‌عامل را دریافت کرد. در خصوص سومین مزیت آی‌او‌اس نیز می‌توان به امنیت زیاد آن اشاره کرد که اپل نظارت دقیقی بر این بخش دارد.

در سمت دیگر، یکی از ایرادهای آی‌اواس این است که تنها در گوشی‌های آیفون وجود دارد؛ بنابراین برای استفاده از آن، باید بهای زیادی برای خرید گوشی هوشمند اپل پرداخت کنید. در خصوص مورد دوم می‌‌توان به کد بسته بود آی‌او‌اس اشاره کرد که دست‌ کاربران و توسعه‌دهندگان را برای شخصی سازی آن، کاملا محدود می‌کند. البته نباید از آزادی عمل کمتر آن نسبت به برخی سیستم‌‌عامل‌های دیگر غافل شد که مولفه‌ای اصلی و تاثیرگذار برای بسیاری از کاربران است؛ محدودیت‌های موجود در پلتفرم iOS، ‌برخی مواقع مشکل‌ساز خواهند شد. به عنوان مثال می‌‌توان به هزینه‌ی بیشتر اپلیکیشن‌های آیفون اشاره کرد که می‌توان برخی از آن‌ها را به صورت رایگان در پلتفرم‌های دیگر یافت.

چه کسانی باید به سراغ آی‌اواس بروند؟ آی‌اواس رابطی ساده و کاربرپسند دارد. این سیستم عامل برای کسانی که حوصله‌ی سر و کله زدن با تنظیمات مختلف را ندارند و به دنبال یک تجربه‌ی روان، کامل و لذت‌بخش از گوشی خود بوده و به دنبال محصولی با تجربه‌ی کاربری عالی برای دراز‌مدت هستند، بهترین انتخاب محسوب می‌شود.

اندروید

اندروید محبوب‌ترین سیستم‌عامل دنیای گوشی‌های هوشمند محسوب است و بیش از ۸۰ درصد از تمام موبایل‌های جهان، به این سیستم‌عامل مجهز شده‌اند. اندروید در گوشی‌های رده پایین چندصد هزار تومانی تا پرچم‌داران چند میلیون تومانی وجود دارد و سیستم‌عاملی کدباز محسوب می‌شود؛ این موضوع دست کاربر و توسعه‌دهندگان را برای شخصی‌سازی و ویرایش بخش‌های مختلف سیستم‌عامل باز می‌کند. همچنین برخلاف iOS، اندروید نیازی به نرم‌افزاری جداگانه برای انتقال اطلاعات به گوشی ندارد و به محض اتصال آن به کامپیوتر می‌‌توانید به حافظه‌ی داخلی آن دسترسی داشته باشید. این در حالی است که در گوشی‌های آیفون پس از اتصال به کامپیوتر تنها به بخش تصاویر ثبت شده با دوربین گوشی دسترسی خواهید داشت.

در ضمن برای نصب برنامه در گوشی‌های اندرویدی، هیچ محدودیتی وجود ندارد؛ بدین ترتیب قادر خواهید بود از برنامه‌های جانبی مثل بازار استفاده کنید و هم می‌توانید برنامه‌ی مورد نظر را از طریق کامپیوتر دانلود و فایل نصب مربوطه را به گوشی انتقال دهید. البته به تازگی قابلیت مشابهی در iOS نیز در دسترس کاربران قرار گرفته است که می‌توانند از فروشگاه متفرقه‌ای برای دانلود اپلیکیشن‌های خود بهره ببرند. این موضوع پس از حذف تعدادی از اپلیکیشن‌های ایرانی از اپ‌استور کمک زیادی به کاربران این پلتفرم در ایران کرد.

اما در سمت دیگر، گوشی‌های اندرویدی، پشتیبانی نرم‌افزاری کوتاه‌ مدت‌تری در مقایسه با رقیب اپلی مبتنی بر آی‌اواس خود دارند؛ به‌علاوه به دلیل تنوع بسیار زیاد گوشی‌های اندرویدی، برنامه‌های این سیستم‌عامل برای تمام مدل‌ها بهینه نشده‌اند و برای تجربه‌ای به خوبی آی‌اواس، باید به سراغ محصولات اندرویدی با سخت‌افزار مناسب بروید.

اندروید را می‌توان بهشت توسعه‌دهندگان ایرانی دانست و تعداد بسیار زیاد اپلیکیشن‌های ایرانی توسعه‌یافته برای این پلتفرم را می‌توان گواه این مدعی عنوان کرد. بدین ترتیب و با توجه به نیاز‌های خاص کاربران ایرانی، می‌توان اپلکیشین‌‌های مناسب‌‌تری را در اندروید یافت. 

چه کسانی باید به سراغ اندروید بروند؟ اندروید سیستم‌عامل منعطفی محسوب می‌شود. این سیستم‌عامل برای کسانی مناسب است که تمایل دارند به تمام بخش‌های گوشی دسترس کاملی داشته باشند و آن را هر طوری که می‌پسندند، مدیریت کنند. به‌علاوه، اندروید بهترین گزینه برای کسانی است که می‌خواهند با هزینه‌ای کم، استفاده از یک گوشی هوشمند را تجربه کنند. اپلیکیشن‌های متنوع ایرانی نیز از دیگر دلایل بزرگ برای استفاده از سیستم عامل اندروید است.

در زمان نگارش این مقاله، حدود ۹۹.۷ درصد از بازار گوشی‌های هوشمند در اختیار دو سیستم‌عامل اندروید و آی‌اواس بود. به جز این دو، حدود ۰.۱ درصد از کل گوشی‌های هوشمند از سیستم‌عامل ویندوز موبایل استفاده می‌کنند؛ ویندوز برخلاف موفقیت زیاد در دنیای کامپیوترهای شخصی، با استقبال زیادی در میان کاربران گوشی‌های هوشمند مواجه نشده است. دلیل این موضوع هم، نبود پشتیبانی کافی از طرف مایکروسافت، عدم تمایل تولیدکنندگان برای ساخت گوشی‌های ویندوزی و کم بودن تعداد برنامه‌ها در مقایسه با اندروید و آی‌اواس است. به همین دلیل در حال حاضر و با توجه به عدم عرضه‌ی محصولی جدید و توانمند در پلتفرم ویندوز موبایل، خرید آن توصیه نمی‌شود.

قدم سوم: به طراحی و کیفیت ساخت گوشی اهمیت دهید

این ضرب‌المثل که می‌گوید «از روی جلد کتاب نمی توان در مورد آن قضاوت کرد»، چندان در دنیای گوشی‌های هوشمند کاربرد ندارد. طراحی، ظاهر و کیفیت ساخت دستگاهی که درصد قابل توجهی از روز در دست‌تان است، اهمیت زیادی دارد. اگر گوشی منتخب، از همه نظر مناسب باشد ولی ظاهر آن به مطابق با سلیقه شما نباشد، به احتمال زیاد از خرید آن خودداری خواهید کرد. شرکت‌های تولیدکننده‌ی گوشی‌های هوشمند هم به این موضوع واقف بوده و سعی می‌کنند که دست‌کم، برای گوشی‌های رده‌بالا و گران‌قیمت‌ خود، بدنه‌هایی زیبا و ارگونومیک انتخاب کنند. اگر می‌خواهید گوشی جدید خود را از فروشگاه‌های اینترنتی بخرید، پیش از خرید حتما چند ویدئو و بررسی از آن ببینید؛ در این مواقع بهتر است پیش از خرید به فروشگاه‌های موبایل رفته و چند دقیقه‌ای با گوشی مد نظر کار کنید. ممکن است هنگام در دست گرفتن گوشی، حتی جنس قاب پشت گوشی، احساس خوبی را به شما منتقل نکند و تمام محاسبات‌ را بهم بریزد. پیشنهاد می‌شود حتما پیش از خرید گوشی برای دقایقی با آن کار کنید تا حس کاربری آن را با سلیقه‌ی خود بسنجید.

اما خارج از موارد احساسی و سلیقه‌ای، برخی موارد فنی هم در این بخش وجود دارد که باید مد نظر داشته باشید:

ابعاد گوشی

یکی از مهم‌ترین شاخص‌های خرید گوشی، سایز آن محسوب می‌شود. ابعاد بدنه‌ی گوشی‌های هوشمند به سایز نمایشگر آن‌ها وابسته است؛ این موضوع می‌تواند تاثیر زیادی در تجربه‌ی کار کردن با گوشی داشته باشد. برای مثال، مدلی مانند آیفون SE که نمایشگری چهار اینچی دارد، به راحتی در کف دست جای می‌گیرد و می‌توان تنها با یک دست با آن کار کرد؛ ولی برای گشت و گذار در اینترنت، تماشای ویدیو یا اجرای بازی‌های مختلف، نمایشگر کوچک آن چندان مناسب نیست. در سمت دیگر گوشی‌هایی که نمایشگری بزرگ‌تر از پنج اینچ دارند، به هر دو دست برای کار با آن نیاز خواهند داشت؛ ولی کاملا مناسب بازی، گشت‌وگذار در اینترنت و تماشای ویدئو خواهند بود. البته برخی از گوشی‌های پرچم‌دار، ترکیب این دو را به‌صورت همزمان دارند؛ برای مثال گوشی سامسونگ گلکسی اس۸ پلاس، نمایشگری بدون حاشیه دارد و این موضوع به سامسونگ کمک کرده است که نمایشگری بزرگ را در بدنه‌ای کوچک جای دهد. البته این موضوع امکان استفاده از یک دست و دسترسی به تمام نقاط نمایشگر را فراهم نمی‌کند.

جنس بدنه‌

جنس بدنه‌ی گوشی شاخصی است که تاثیر مستقیم در طول عمر آن دارد. اکثر گوشی‌های رده‌پایین و رده‌میانی، بدنه‌های پلاستیکی دارند؛ پلاستیک ماده‌ی ارزان‌قیمتی است که هزینه‌ی نهایی تولید گوشی را کاهش می‌دهد؛ ولی در عوض، به راحتی آسیب می‌بیند و استحکام زیادی ندارد. در سمت دیگر، گوشی‌های رده‌بالا از بدنه‌هایی تمام فلزی یا ترکیب فلز و شیشه استفاده می‌کنند. برای این دسته از گوشی‌ها، معمولا از آلیاژهای آلومینیوم استفاده می‌شود؛ آلیاژی که در صنایع خودرو و هوا و فضا هم به کار می‌رود. بدنه‌ی فلزی باعث اعلا شدن گوشی و خوش‌دست‌تر شدن آن می‌شود. به‌علاوه این نوع بدنه‌ها مقاومت خوبی در برابر ضربه دارند. مورد بعدی این است که آلیاژ آلومینیوم، رسانای خوبی برای گرما محسوب می‌شود؛ این موضوع هم یک مزیت است و هم یک عیب؛ مزیت از این نظر که گرمای تولیدشده توسط قطعات داخلی، به سرعت از گوشی دفع می‌شود و از آسیب دیدن آن جلوگیری می‌کند. اما همین مورد سبب می‌شود که هنگام انجام محاسبات سنگین مثل اجرای بازی‌های سه‌بعدی، بدنه‌ی گوشی داغ و کمی آزاردهنده شود.

اما بدنه‌ی فلزی برخی از گوشی‌ها روکشی از جنس شیشه دارد. شیشه با اینکه زیبایی گوشی را دوچندان می‌کند ولی در ضربات به‌راحتی ترک خورده و خرد می‌شود. شیشه همچنین اثرانگشت و چربی دست را کاملا نشان می‌دهد؛ این موضوع در مورد گوشی‌های فلزی و پلاستیکی که روکشی براق دارند هم، صادق است. اگر وسواس زیادی برای تمیز بودن بدنه‌ی گوشی‌تان دارید، بهتر است به سراغ مدل‌هایی بروید که از روکش‌های فلزی برس خورده بهره می‌برند.

استانداردهای مقاومتی

برخی از گوشی‌ها دارای گواهینامه‌های مخصوص مقاومت بدنه هستند. امروزه اکثر گوشی‌های هوشمند پرچم‌دار، استاندارد جهانی IP را دریافت می‌کنند. در جلوی این استاندارد، یک عدد دو رقمی نوشته می‌شود که عدد اول، میزان مقاومت گوشی را در برابر ذرات جامد و عدد دوم، مقاوت آن را در برابر مایعات نشان می‌دهد. برای مثال، گواهینامه‌ی IP68 به این معنا است که دستگاه به طور کامل در مقابل نفوذ ذرات جامد مقاوم است و می‌تواند بدون هیچ مشکلی تا عمق سه متری زیر آب قرار گیرد. برخی گوشی‌های دیگر مثل پرچم‌داران ال‌جی سری وی، گواهینامه‌های نظامی دارند؛ این گواهینامه‌ها به مقاومت دستگاه در مقابل ضربه اشاره می‌کنند. برای مثال، گواهینامه‌ی نظامی MIL-STD-810G مربوط به ال‌جی وی۲۰، بدین معنی است که این گوشی می‌تواند ۲۶ بار از ارتفاع ۱.۲ متری روی تخته‌ای چوبی با ضخامت ۱۰۰ میلی‌متر، رها شود و همچنان به عملکرد بدون مشکل خود ادامه دهد.

قدم چهارم: نمایشگرهای مختلف را بشناسید

نمایشگر گوشی‌های هوشمند، بخشی است که بیشترین تاثیر را در تجربه‌ی کاربری دارد. این قسمت، حداقل ۶۰ درصد از کل قاب جلوی گوشی را شامل می‌شود و می‌تواند دوست یا دشمنی برای چشمان‌تان محسوب شود. نمایشگر می‌تواند انقدر خوب باشد که دیدن کیفیت تصاویر در اینستاگرام شما را هیجان‌زده کند؛ در طرف دیگر یک نمایشگر بد، حتی خواندن پیغام‌های کوتاه را دشوار خواهد کرد. شاخص‌های زیادی در تعیین کیفیت نمایشگر گوشی‌های هوشمند دخیل است که در ادامه، مهم‌ترین‌شان را شرح می‌دهیم.

تراکم پیکسلی

تراکم پیکسلی را می‌توان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های تعیین‌کننده در کیفیت یک نمایشگر دانست. این شاخص از یک فرمول ساده بین رزولوشن و سایز نمایشگر به‌دست می‌آید و با واحد «پیکسل بر اینچ» سنجیده می‌شود. همان‌طور که از واحد این شاخص مشخص است، تراکم پیکسلی، تعداد پیکسل‌های موجود در هر اینچ از نمایشگر را نشان می‌دهد؛ هر چقدر این عدد بیشتر باشد، تصاویر در نمایشگر گوشی، خواناتر و دقیق‌تر نشان داده می‌شود و خستگی چشم هم کاهش می‌یابد. تحقیقات نشان داده است که تراکم پیکسلی ایده‌آل برای چشم انسان، ۳۰۰ پیکسل بر اینچ است؛ بنابراین می‌توانید از این عدد به‌عنوان یک استاندارد، در مقایسه‌ی نمایشگر گوشی‌های مختلف استفاده کنید. البته در حال حاضر بسیاری از گوشی‌های موجود در بازار، حتی نمونه‌های میان‌رده و اقتصادی، تراکم پیکسل بیشتر از ۳۰۰ پیکسل بر هر اینچ دارند و موبایل‌ها از این لحاظ پیشرفت قابل توجهی را طی چند سال گذشته تجربه کرده‌‌اند.

در نظر داشته باشید که دقت یا رزولوشن نمایشگر، نمی‌تواند به تنهایی فاکتور تعیین کننده‌ی شفافیت تصویرش باشد. برای مثال، رزولوشن HD در یک نمایشگر ۶ اینچی، تراکم پیکسلی ۲۴۵ پیکسل بر اینچ را ارائه می‌دهد؛ در حالی‌که همین رزولوشن در نمایشگری پنج اینچی، تراکم پیکسلی را به ۳۰۰ پیکسل بر اینچ می‌رساند. البته تراکم پیکسل بالاتر به معنای پردازش سنگین‌تر واحد گرافیکی گوشی است که منجر به کاهش عمر باتری می‌شود. پس در نظر داشته باشید که همواره پنل‌هایی با رزولوشن بالا نتیجه‌ی مثبتی به همراه نخواهند داشت.

پنل و فناوری

نمایشگر گوشی‌های هوشمند از پنل‌های مختلفی استفاده می‌کند و با فناوری‌های متفاوتی هم ساخته می‌شود. این موارد هر کدام نقاط قوت و ضعفی دارد.

LCD

این پنل در نمایشگر اکثر گوشی‌های رده‌پایین و رده‌میانی استفاده می‌شود؛ دلیل این موضوع، هزینه‌ی پایین تولید نمایشگرهای TN LCD در مقایسه با انواع دیگر نمایشگر است. نمایشگرهای LCD دارای یک منبع نور در زیرصفحه‌نمایش هستند که این منبع نور همیشه روشن است. حتی برای نمایش رنگ مشکی نیز از این منبع نور استفاده می‌شود. به همین دلیل است که رنگ مشکی در این نمایشگرها از تاریکی و غلظت کمتری بهره می‌برد. اما در عوض این نمایشگرها زوایای دید محدودی دارند و باتری زیادی مصرف می‌کنند. نمایشگرهای LCD در دونوع TFT و IPS بسیار پرکاربرد هستند:

TFT

یکی از پرکاربردترین نمایشگرها در گوشی‌های رده‌ پایین و ارزان قیمت، TFTها هستند. این نمایشگرها از طراحی ساخت RGB استفاده می‌کنند که در آن هر پیکسل از سه ساب پیکسل با رنگ‌های قرمز، سبز و آبی تشکیل شده است. این نمایشگر‌ها تنها با زاویه دید مستقیم، کیفیت تصویر مناسبی دارند که البته تصویر در آنها کمی کدر است. همچنین گوشی‌های با این نمایشگر از میزان باتری بیشتری استفاده می‌کنند.

IPS

این مدل از نمایشگرها که نوع پیشرفته‌ی TN LCD محسوب می‌شود، زوایای دید وسیع‌تر، نسبت کنتراست بیشتر و مصرف انرژی کم‌تر دارد و طیف رنگ وسیع‌تری را نشان می‌دهد. در عوض، هزینه‌ی تولید آن‌ها خیلی بیشتر از نمایشگرهای TN LCD است. این نوع نمایشگر معمولا در اکثر گوشی‌های میان‌رده و رده‌بالا مثل آیفون ۷ یا ال‌جی جی۶ وجود دارد.

بهترین نوع TFT‌ها، نمایشگرهای IPS هستند که در بیشتر گوشی‌های نسل جدید و پرچم‌دار مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نمایشگر‌ها از مزایایی مانند زاویه دید مناسب و کیفیت و دقت رنگ بالا برخوردارند. اما همچنان در تولید رنگ مشکی کیفیت پایین‌تری نسبت به AMOLEDها دارند. همچنین نمایشگر‌های IPS نسبت به TN‌ها مصرف انرژی پایین‌تری دارند.

شرکت اپل برای گوشی‌های هوشمند خود از این نوع نمایشگر استفاده می‌کند و آن را با نام رتینا معرفی کرده است. تراکم پیکسل در این نمایشگر به قدری بالا است که حتی از از فاصله نزدیک نیز پیکسل‌ها قابل مشاهده نیستند. به عنوان مثال تراکم پیکسل در آیفون 6 پلاس برابر 401 است. تنها ایراد این نوع نمایشگر قیمت بالای آن است که البته با در نظر گرفتن کیفیت ساخت بالای آنها می‌توان از این ایراد آنها چشم پوشی کرد.

معایب LCDها

رنگ‌ها در آن تازگی کمتری دارند

همیشه منبع نور پس زمینه روشن است؛ حتی برای نمایش رنگ مشکی به همین دلیل رنگ مشکی عمیقی ندارد

مصرف انرژی زیاد

کیفیت لمسی پایین‌تر

پهن‌تر و سنگین‌تر از نسل بعدی هستند

مزایای LCDها

عمر این نمایشگرها بیشتر است

قیمت ارزان‌تر نسبت به نسل بعدی نمایشگرها

با گذشت زمان کیفیت تصویر کاهش محسوسی ندارد

OLED

نسل دیگری از نمایشگرها که بسیار پرطرفدار هستند صفحه‌نمایش‌هایی از خانواده‌ی OLED هستند. تکنولوژی ساخت این نمایشگرها متفاوت از LCDها است. بدین ترتیب که تعداد زیادی LED در زیر صفحه نمایش تعبیه شده است که بنا به نیاز برای رنگ‌های مختلف این LEDها روشن و خاموش می‌شوند. در حقیقت نیازی نیست که همیشه تمام این LEDها روشن باشند. بنابراین برای نمایش نور مشکی هیچ چراغ LED روشن نیست و بدین شکل رنگ مشکی در این نمایشگرها بسیار عمیق و تاریک است. نمایشگرهای OLED از کیفیت رنگ بسیار بالایی برخوردارند و رنگ‌ها در این نمایشگر بسیار شاد و اغراق آمیز هستند! OLEDها مشکلات زاویه دید و شفافیت تصویر در برخی نمایشگرهای LCD را ندارند.

AMOLED

AMOLED در حقیقت همان OLEDها هستند. تصویر در این نمایشگرها از خطوط زیاد کنارهم تشکیل شده، فاصله بین این خطوط به‌ قدری کم است که فقط با چشم مسلح قابل مشاهده است. در حقیقت تنها تفاوت این دو نمایشگر در این است که AMOLEDها رزولوشن تصویر بالاتر و مصرف انرژی کمتری دارند. زمان پاسخ‌گویی و Refresh Rate در این نمایشگرها بسیار بهتر شده و در واقع ایرادات نمایشگر‌های OLED را ندارد.

Super AMOLED

یکی از ایرادات وارده به نمایشگرهای AMOLED این بود که زیر نور زیاد، تصاویر در آن قابل مشاهده نبودند و به همین دلیل رنگ سبز از این بین حذف شده و به صورت اشتراکی با دو رنگ قرمز و آبی بدست می‌آید. در حقیقت تراکم پیکسل‌ها در این نمایشگر بیشتر شده است. با روی کار آمدن Super AMOLEDها توسط سامسونگ که در واقع نسخه بهبود یافته AMOLED‌ها هستند، این مشکل رفع شد. این نمایشگرها باریک تر از نسل قبلی هستند، طول عمر بیشتری دارند، عملکرد صفحه‌ی لمسی آنها بهبود یافته و همچنین مصرف انرژی آنها تا ۲۰ درصد کاهش یافته است. تکنولوژی ساخت Super AMOLEDها از ماتریس Pen Til پیروی می‌کند. برخلاف TFTها در این نمایشگر هر پیکسل دارای دو ساب پیکسل است.

Super AMOLED Plus

بیشتر گوشی‌ها از صفحه‌نمایش‌های Super AMOLED Plus برای نمایشگر‌های خود استفاده می‌کنند. کیفیت تصاویر در زیر نور زیاد در نمایشگرهای Super AMOLED Plus بسیار بهتر است. یکی دیگر از تفاوت‌های این دو نمایشگر این است که در AMOLED لایه‌های OLED و لایه‌ی صفحه‌ی لمسی از هم جدا هستند در صورتی که در Super AMOLED Plus این لایه‌ها تلفیق شده‌اند. نمایشگرهای Super AMOLED Plus را می‌توان نسخه‌ی ارتقاء یافته‌ی Super AMOLED نیز دانست. در حقیقت در این نمایشگرها از ۵۰ درصد ساب پیکسل بیشتر در قالب ماتریس RGB استفاده شده است. این تفاوت‌های اعمال شده سبب باریکتر و روشن‌تر شدن نمایشگرهای Super AMOLED Plus شده است. همچنین با این تغییرات بازدهی نمایشگر تا ۱۸ درصد افزایش یافته است.

P-OLED

مزایای OLEDها

رفرش ریت سریع

مصرف انرژی کمتر

نمایش رنگ مشکی به صورت عمیق و تاریک‌تر

زمان پاسخ‌دهی کم

کیفیت تصویر بالا

بسیار باریک

برای نمایش رنگ مشکی نیازی به روشن بودن هیچ LED نیست

معایب OLEDها

قیمت بالا

پس از مدتی کیفیت رنگ‌ها و درنتیجه تصویر از بین می‌رود

رنگ‌ها کاملا طبیعی نیستند و در آنها اغراق و اشباع وجود دارد

این نمایشگرها عمر کوتاه‌تری دارند

 

  

۲.۱. نمایشگرهای TN LCD: این پنل در نمایشگر اکثر گوشی‌های رده‌پایین و رده‌میانی استفاده می‌شود؛ دلیل این موضوع، هزینه‌ی پایین تولید نمایشگرهای TN LCD در مقایسه با انواع دیگر نمایشگر است. اما در عوض این نمایشگرها زوایای دید محدودی دارند و باتری زیادی مصرف می‌کنند.

۲.۲. نمایشگرهای IPS LCD: 

در نظر داشته باشید که اصطلاح LED به نوع نور پس‌زمینه در دو نمایشگر بالا باز می‌گردد و پنلی جداگانه محسوب نمی‌شود. امروزه تمام نور پس‌زمینه‌ی نمایشگر LCD تمام گوشی‌های هوشمند توسط لامپ‌های LED تامین می‌شود.

۲.۳. نمایشگرهای AMOLED: امولد به نوعی از نمایشگرهای موبایل گفته می‌شود که معمولا تنها در گوشی‌های رده‌بالا و لوکس استفاده می‌شود. هزینه‌ی تولید این نوع از نمایشگرها زیاد است ولی در عوض رنگ‌ها را کاملا زنده و جذاب نشان می‌دهد، زوایای دید وسیعی دارد و انرژی کمی مصرف می‌کنند. یکی تنها معایب نمایشگرهای امولد در مقایسه با نمایشگرهای LCD، روشنایی کمتر آن‌ها است.

۲.۴. نمایشگرهای Super AMOLED: این نوع نمایشگرها، نوع پیشرفته‌ای از امولد محسوب می‌شود که در آن، حساسیت لمس صفحه بیشتر و عملکرد آن در نمایش رنگ‌‌ها، دقیق‌تر شده است. سامسونگ همچنین موفق به حل مشکل روشنایی کمتر این دسته از نمایشگر‌ها شده است. این نوع نمایشگر در گوشی‌های پرچم‌داری مثل سری‌های گلکسی اس و گلکسی نوت سامسونگ استفاده می‌شود که اخیرا به گوشی‌‌‌های سری گلکسی ای این برند نیز راه یافته است.

به‌طور کلی، نمایشگرهای امولد بهترین تجربه‌ی کاری را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. این موضوع برای کسانی که با گوشی‌ خود عکس و ویدئو تماشا می‌کنند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

۳. محافظت؛ همه‌ی ما عادت کرده‌ایم که به محض خرید گوشی جدید، یک محافظ مخصوص نمایشگر هم برای آن تهیه کنیم. امروزه نمایشگر اکثر گوشی‌های هوشمند به یک لایه از شیشه‌های مقاوم (مثل شیشه‌های گوریلا گلس) مجهز شده‌اند که از نمایشگر گوشی‌تان در مقابل انواع ضربه و خط و خش محافظت می‌کند؛ اما تجربه نشان داده است که حتی جدیدترین و برترین نوع این نوع شیشه‌ها هم می‌تواند به مرور زمان، دچار خط و خش یا حتی ترک شود؛ بنابراین خرید یک محافظ صفحه برای نمایشگر گوشی، هنوز هم حرکت هوشمندانه‌ای محسوب می‌شود.

قدم پنجم: چقدر با گوشی‌تان عکاسی می‌کنید؟

گوشی‌های موبایل از زمان تولد تا به امروز، دستگاه‌های زیادی را از زندگی‌مان حذف کرده‌اند. موبایل‌ها کم کم جایگزین پخش‌کننده‌های موسیقی شدند و حتی کاربرد کامپیوترهای شخصی را کاهش دادند؛ ولی یکی از نقاط عطف در زندگی گوشی‌های هوشمند، اضافه شدن دوربین به آن‌ها بود. این موضوع در ابتدا به دلیل کیفیت پایین دوربین، تاثیر زیادی بر دنیای دوربین‌های دیجیتال نداشت؛ اما امروزه گوشی‌هایی وجود دارد که می‌توانند از لحاظ کیفیت عکاسی به راحتی با دوربین‌های دیجیتال پیشرفته رقابت کنند. این موضوع، کم کم روند شبکه‌های اجتماعی را هم به سمت محتوای تصویری تغییر داد. سال ۲۰۰۶ هم سرویس اینستاگرام راه‌اندازی شد تا اهمیت دوربین در گوشی‌های هوشمند دوچندان شود. اما این تمام ماجرا نیست؛ عکاسان حرفه‌ای می‌گویند: «بهترین دوربین همانی است که همیشه همراه شماست.» این مثل معروف در کنار راحتی عکاسی با گوشی‌ها سبب شد تا روز به روز، کاربران بیشتری، دوربین‌های دیجیتال خود را رها کرده و به سراغ گوشی‌های هوشمند بروند. گوشی‌های هوشمند تمام فرآیند ثبت، ویرایش و آپلود عکس را در یکجا در اختیار کاربران قرار می‌دهد؛ بنابراین بنا به نوع استفاده‌ی شما از گوشی، دوربین آن می‌تواند اهمیت فوق‌العاده‌ای داشته باشد.

دوربین گوشی‌های هوشمند، دریایی از اصطلاحات تخصصی است که این اصطلاحات گاها بیشتر جنبه‌ی تبلیغاتی دارد و تاثیری در کیفیت نهایی عکس‌های ثبت‌شده نمی‌گذارد. در ادامه به بررسی مهم‌ترین مشخصات دوربین گوشی‌های موبایل می‌پردازیم.

رزولوشن

پیش از این، در زومیت به طور مفصل در مورد تاثیر رزولوشن در کیفیت نهایی عکاسی سخن گفته‌ایم. متاسفانه باور غلطی در جامعه وجود دارد که هر چه دقت حسگر یا به اصطلاح، «روزلوشن» دوربینی بیشتر باشد، کیفیت عکس‌های آن هم بهتر خواهد بود. این باور اشتباه است و کیفیت نهایی عکس‌های ثبت شده، به عوامل دیگری هم بستگی دارد. همان‌طور که پیش از این در زومیت گفتیم، هدف شما از عکاسی، می‌تواند داشتن مگاپیکسل زیاد حسگر را توجیه کند. برای برش زدن یا به‌اصطلاح «کراپ‌ کردن»، عکس‌هایی با رزولوشن زیاد مفیدتر خواهد بود. تصور کنید تصویری تمام قد از دوستان‌تان با دقت ۵ مگاپیکسل دارید. اگر بخواهید قسمت سر او را در عکس برش بزنید، با عکسی مات و بی‌کیفیت مواجه می‌شوید؛ اما اگر همان‌ تصویر، با دوربینی با دقت حسگر ۱۶ مگاپیکسل ثبت شده باشد، پس از برش هم، تصویری با کیفیت مناسب باقی خواهد ماند. پس به‌طور خلاصه می‌توان گفت، مگاپیکسل زیاد جایی به کارتان می‌آید که می‌خواهید عکسی بزرگ تهیه کنید و از دل آن، چند عکس کوچک‌تر برش دهید.

اندازه‌ی حسگر

اندازه‌ی سنسور دوربین یک گوشی، مهم‌ترین عامل در کیفیت نهایی تصاویر ثبت شده با آن محسوب می‌شود. این مورد، مشخص کننده‌ی میزان نوری است که برای ثبت یک عکس دریافت می‌شود. هر حسگر از میلیون‌ها بخش حساس به نور تشکیل شده است که اطلاعات لازم برای ثبت تصویر را از لنز دوربین دریافت می‌کند؛ بنابراین هرچقدر که حسگر دوربین بزرگ‌تر باشد، اطلاعات بیشتری برای ثبت عکس دریافت می‌شود و تصویر نهایی، کیفیت بالاتری خواهد داشت. البته حسگرهای بزرگ، فضای بیشتری می‌خواهد که در گوشی‌های موبایل امکان‌پذیر نخواهد بود؛ همین موضوع یکی از دلایل اصلی برتری کیفیت عکاسی دوربین‌های حرفه‌ای در مقایسه با دوربین گوشی‌های موبایل است.

۳. نسبت کانونی/دیافراگم؛ نسبت کانونی یا دیافراگم لنز، یکی از مشخصات کلیدی در دوربین گوشی‌های هوشمند است که به‌صورت نسبت حرف انگلیسی f بر یک عدد، مشخص می‌شود. هرچقدر که این عدد کمتر باشد، دیافراگم دوربین بازتر است و فوتون‌های بیشتری به حسگر دوربین می‌رسد. این موضوع زمانی به کار می‌آید که بخواهید در شب یا شرایط نوری ضعیف عکاسی کنید. بنابراین اگر بیشترین استفاده را از دوربین گوشی‌تان در شب دارید، بهتر است به دنبال گوشی‌هایی باشید که نسبت کانونی آن‌ها، f/2.0 یا کمتر باشد. این موضوع همچنین منجر به ایجاد پدیده‌ی بوکه در عکس‌ها می‌شود که عاملی مهم در افزایش جذابیت عکاسی پرتره است.

۴. تثبیت‌کننده‌ی اپتیکال تصویر؛ این فناوری که به‌صورت اختصار OIS نامیده می‌شود، یک ماژول سخت‌افزاری است که برای قسمت‌های داخل لنز دوربین گوشی، امکان حرکت در جهات مختلف را فراهم می‌کند تا لرزش دست جبران شود. این مورد یکی از گران‌ترین ماژول‌های دوربین محسوب می‌شود و معمولا تنها در گوشی‌های رده‌بالا وجود دارد. این قابلیت، با جبران لرزش دست‌، از تار شدن عکس‌ها جلوگیری می‌کند. جبران لرزش دست، باعث می‌شود که نور بیشتری به حسگر برسد و در نتیجه، کیفیت تصاویر ثبت‌شده در شرایط نوری ضعیف هم، بهتر می‌شود. در ضمن اگر قصد دارید که با گوشی‌تان، زیاد فیلم‌برداری کنید، فناوری OIS کمک زیادی به شما خواهد کرد.

۵. عکاسی HDR؛ عکاسی HDR یکی از جذاب‌ترین قابلیت‌های دوربین گوشی‌های هوشمند است که امروزه در اکثر گوشی‌های هوشمند وجود دارد. عکس‌هایی که با این قابلیت گرفته شوند، کنتراست بالا و رنگ‌های زنده و غلیظی دارد. برای گرفتن این نوع تصاویر، دوربین گوشی سه عکس متفاوت با نوردهی‌های کم، متوسط و زیاد می‌گیرد و سپس به ترکیب آن‌های می‌پردازد. تنها موردی که باید مد نظر داشته باشید این است که هنگام ثبت تصاویر HDR، به دلیل اینکه سه تصویر جداگانه ثبت می‌شود، باید لرزش دست به حداقل ممکن برسد؛ زیرا اگر این سه تصویر حتی کمی با هم متفاوت باشند، نتیجه‌ی خوبی حاصل نمی‌شود. اگر از دوربین گوشی خود برای عکاسی از مناظر طبیعی و شهری استفاده می‌کنید، حتما مدلی را تهیه کنید که از این قابلیت پشتیبانی کند.

۶. دوربین دوتایی؛ روند جدیدی که چند سالی است در گوشی‌های رده‌بالا و پرچم‌دار وجود دارد، سیستم دوربین دوتایی است؛ اما بد نیست نگاهی به کاربرد این سیستم‌های دو دوربینه بیندازیم. تاریخچه‌ی دوربین‌های دوتایی به سال ۲۰۱۱ میلادی باز می‌گردد ولی در آن زمان، دوربین دوم برای خلق تصاویر سه بعدی استفاده می‌شد. امروزه شرکت‌های مختلف از این دوربین‌ها برای ثبت تصاویر واید یا عریض (مثل ال‌جی جی۶)، ثبت تصاویر سیاه و سفید و کمک به دوربین اصلی (مثل هواوی پی۱۰)، اضافه کردن امکان زوم اوپتیکال (مثل آیفون ۷ پلاس) یا قابلیت عکاسی بوکه (مثل آیفون ۷ پلاس و هواوی پی۱۰) استفاده می‌کنند. دوربین دوتایی امکان لوکسی است که تنها در گوشی‌های پرچم‌دار و گران‌قیمت ارائه می‌شود؛ بنابراین این مورد می‌تواند هنگام انتخاب یک گوشی پرچم‌دار، به شما کمک کند. البته به تازگی شاهد کاربرد این چینش در برخی از گوشی‌‌های میان‌رده نیز هستیم.

۷. دوربین سلفی؛ اگر بگوییم که دوربین سلفی از دوربین اصلی گوشی‌ها پرکاربردتر است، اغراق نکرده‌ایم. بدون دوربین سلفی، غالب عکس‌هایی که در اینستاگرام قرار می‌گیرد، وجود نخواهد داشت. بنابراین توصیه می‌کنیم که هنگام خرید هر نوع گوشی هوشمند، اهمیت زیادی به دوربین سلفی آن بدهید. تمام مشخصاتی که در مورد دوربین اصلی گوشی‌ها گفتیم، در مورد دوربین سلفی هم صادق است؛ اما اگر دوربین سلفی برای‌تان اهمیت زیادی دارد، حتما دقت کنید که به سیستم فوکوس خودکار هم مجهز باشد. به‌علاوه، اگر دوربین سلفی گوشی منتخب‌تان، لنز وایدی داشته باشد، نیازی به استفاده از مونوپاد نخواهید داشت.

۸. فیلم‌بردای؛ کیفیت فیلم‌برداری دوربین گوشی، مثل عکاسی آن، تابعی از موارد گفته شده است؛ اما موارد دیگری هم وجود دارد که در کیفیت فیلم‌های ثبت‌شده تاثیر دارد. برای مثال، باید به نوع و کیفیت ضبط صدا توجه کنید. اکثر گوشی‌های هوشمند تنها قابلیت ضبط صدای تک کاناله (مونو) را ارائه می‌دهند؛ در حالی‌که برخی مدل‌ها (مثل ال‌جی وی۲۰) نه تنها قابلیت ضبط صدای استریو داشته بلکه آن را با نرخ بیت بالایی ارائه می‌دهند. این قابلیت در صورتی که بخواهید به ‌طور جدی با دوربین گوشی‌تان فیلم‌برداری کنید، اهمیت بالای دارد. به‌علاوه اگر قرار است ویدئوهای ضبط شده را در تلویزیون‌های Ultra HD تماشا کنید، باید به دنبال گوشی‌هایی باشید که قابلیت فیلم‌برداری با دقت 4K را ارائه می‌دهند. دوربین برخی گوشی‌ها هم (مثل سونی اکسپریا سری اکس)، لرزش‌گیر مخصوص فیلم‌برداری دارد. اگر هم می‌خواهید ویدئوهای جذابی از سوژه‌های سریع تهیه کنید، به دنبال گوشی‌هایی باشید که قابلیت فیلمبرداری صحنه آهسته (مثل آیفون‌ها و گوشی‌های پرچم‌دار سونی) دارند.

قدم ششم: داخل گوشی‌تان چه خبر است؟

گوشی‌های موبایل هم مثل لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهای رومیزی، از قطعاتی مثل پردازنده، رم و حافظه‌ی داخلی استفاده می‌کنند که نوع این قطعات، سرعت و روان بودن تجربه‌ی کاری شما را با گوشی مشخص می‌کند. بنابراین بهتر است که پیش خرید یک گوشی جدید، اطلاعاتی در مورد قطعات داخلی آن، کسب کنید.

 

 

سیستم-روی-یک-چیپ

snapdragon 820

مطمئنا در هنگام خرید و با مقایسه‌ی جدول مشخصات گوشی‌های مختلف با کلماتی مثل پردازنده، حافظه‌ی رم و حافظه‌ی داخلی مواجه شده‌اید. در بیشتر مواقع عدد بزرگتر روبه‌روی هر سطر عاملی برای گرایش به آن محصول‌ می‌شود. ولی بررسی یک محصول به همین سادگی‌ها نیست و جزئیات زیادی وجود دارند که باید نسبت به آن‌ها اطلاع پیدا کرد.

در گوشی‌های هوشمند به جای واحد پردازش مرکزی که در کامپیوتر‌های شخصی شاهد آن هستیم از فناوری جدیدتری به نام سیستم-روی-یک-چیپ استفاده می‌شود. سیستم-روی-یک-چیپ یا SoC یک مدار مجتمع است که تمامی قطعات پردازشی دستگاه را بر روی یک چیپ جمع می‌کند. با این روش تولیدکنندگان دستگاه‌های دیجیتال به راحتی می‌توانند از SoCها در محصولات خود بدون نیاز به قطعات به صورت مجزا استفاده کنند. ایده‌ی اصلی ساخت این مجتمع‌ها در استفاده‌ی بهینه از فضای اشغال‌شده، یکپارچگی قطعات دستگاه برای رسیدن به توان بالاتر و مصرف پایین‌تر باتری نهفته است.

یک SoC واحدهای مختلفی نظیر واحد پردازش مرکزی (CPU)، واحد پردازش گرافیکی (GPU)، حافظه،‌ شبکه‌های 4G، Wi-Fi و بلوتوث را در خود جای می‌دهد و با استاندارد مشخصی تمامی قطعات ذکر شده را کنار یکدیگر میزبانی می‌کند. به لطف تولید و قدرتمندتر شدن SoCها و کاربرد گسترده‌ی آن‌ها در گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و گجت‌ها از کارایی بالایی در پردازش دستورات برخوردار هستند. در ادامه به معرفی اجزای اصلی یک SoC واحد پردازش مرکزی، واحد پردازش گرافیکی، کنترل‌کننده شبکه و حافظه رم می‌پردازیم.

واحد پردازش مرکزی

CPU یکی از اجزای اصلی و مغز متفکر هر دستگاهی است. این واحد داده را از حافظه دریافت نموده و با انجام محاسبات منطقی، خروجی مورد نظر را تحویل می‌دهد. با افزایش قدرت پردازنده کاربر قادر به انجام حجم بیشتری از عملیات است. باید توجه کرد که تمامی اجزای داخل SoC توسط یک شرکت طراحی و تولید نمی‌شود. تولید‌کنندگان باید برای ساخت هر قطعه گواهی مربوطه را از شرکت طراح بخرند. کمپانی ARM معروف‌ترین شرکت معمار پردازنده‌هاست که گواهینامه‌های مربوط را به شرکت‌ها می‌فروشد.

mobile cpu

اکثر پردازنده‌های موجود در بازار از معماری آرم استفاده می‌کنند و دلیل آن مصرف بهینه انرژی در معماری‌های این شرکت است. پردازنده‌های شرکت‌هایی مانند کوالکام، سامسونگ، مدیاتک و اپل همگی از معماری این شرکت پشتیبانی می‌کنند. در مقابل معماری x86 اینتل قرار دارد که نکته منفی آن در مصرف زیاد انرژی است. پردازنده‌های اینتل را تحت نام Atom در تلفن‌های هوشمند می‌توان مشاهده کرد.

در حال حاضر دو سری ARMv7 از رسته‌ی ۳۲ بیتی‌ و ARMv8 از رسته‌ی ۶۴ بیتی از تنوع زیادی در بین معماری‌های پردازنده گوشی‌های موبایل برخوردار هستند. هسته‌های یک پردازنده هم می‌توانند از معماری‌های متفاوتی نسبت به معماری کل واحد بهره ببرند. به عنوان مثال سامسونگ معماری هسته‌ها و هم معماری پردازنده‌های خود را از آرم دریافت می‌کند و لفظ Cortex را برای آن‌ها در نظر گرفته است.

پردازنده‌های ۶۴ بیتی

اپل با معرفی آیفون 5s و استفاده از پردازنده 64 بیتی به عنوان قلب تپنده‌ی دستگاه جدید خود، تمامی کاربران و شرکت‌های رقیب را متعجب کرد. حرکت اپل سرآغاز حرکت دیگر شرکت‌ها برای ارائه گوشی‌های مبتنی بر پردازنده‌های ۶۴ بیتی بود و در نهایت گوگل در نسخه آب‌نبات چوبی از سیستم‌عامل اندروید رسما پشتیبانی از این نوع پردازشگرها را شروع کرد.

64 bit

پردازنده‌های ۶۴ و ۳۲ بیتی به طور متداولی در کامپیوتر‌های شخصی استفاده می‌شوند؛ ولی امروزه استفاده از آن‌ها در دنیای گوشی‌های هوشمند رواج پیدا کرده است. اما تفاوت پردازنده‌های ۶۴ بیتی در چیست؟

مهم‌ترین تغییر در سری جدید پردازنده‌ها بالا رفتن توان پردازشی دستگاه است. یک پردازنده ۶۴ بیتی می‌تواند تا ۲ به توان ۶۴ مقدار داده را محاسبه و به حافظه رم آدرس‌دهی کند. بنابراین در این پردازنده‌ها مدیریت حافظه بهینه‌تر، بازده دستگاه در پردازش دستورات بالاتر و پردازش داده‌ها در حجم زیاد‌تری از امور کاراتر خواهد شد. بنابراین دلیلی برای مقاومت در برابر پردازنده‌های ۶۴ بیتی وجود ندارد.

هسته‌های پردازشی

هسته‌های پردازشی جزئی از معماری پردازنده‌های مرکزی شناخته می‌شوند. هر هسته مجموعه‌ای از دستورات را به طور مجزا محاسبه می‌کند. تعداد بیشتر هسته‌ها به معنای بالاتر رفتن سرعت محاسبات توسط پردازنده است. در طرف مقابل بالا رفتن تعداد هسته‌ها جهت افزایش سرعت پردازشی به قیمت مصرف بالاتر انرژی تلقی می‌شود. بنابراین چالش روبه‌روی شرکت‌های تولید کننده‌ی پردازنده‌ها، نحوه مدیریت انرژی و چینش هسته‌ها در کنار هم است.

امروزه در اکثر گوشی‌ها از پردازنده‌های چهار یا هشت هسته‌ای استفاده می‌شود. در پردازنده‌های چهار هسته‌ای هر چهار هسته می‌توانند به طور هم‌زمان به پردازش امور بپردازند. این اتفاق در پردازنده‌های هشت هسته‌ای بدین صورت است که چهار هسته‌ای که مصرف انرژی پایینی دارند در مواقع معمول در حال کار هستند و چهار هسته دیگر در مواقعی که فشار محاسبات افزایش می‌یابد وارد چرخه‌ی ‌فعالیت می‌شوند.

واحد پردازش گرافیکی

GPU نیز از بخش‌های مهم در SoC به شمار می‌رود و مسئول پردازش کارهای گرافیکی در دستگاه‌های دیجیتال است. به دلیل محدودیت فضا و جهت کاهش مصرف انرژی واحد پردازش گرافیکی در نزدیکی CPU قرار دارد. به کمک این واحد شما می‌توانید انواع بازی‌ها، تصاویر سه‌بعدی و فعالیت‌های گرافیکی را در گوشی‌های خود اجرا کنید. عملکرد واحد گرافیکی به عوامل مختلفی از جمله معماری، چینش واحد بر روی SoC و سیستم‌عامل مربوط است.

در پردازش تصاویر سه‌بعدی مهم‌ترین و اولین قسمت درگیر واحد پردازش گرافیکی است. اگرچه در برخی اوقات هسته‌های پردازشی به کمک واحد گرافیک می‌آیند، ولی به طور معمول این هسته‌ها برای انجام امور گرافیکی طراحی نشده‌اند و GPU در پردازش کارها اولویت بیشتری دارند. پردازش تصاویر دوبعدی نظیر بزرگ‌نمایی عکس و حرکات بین صفحات در رابط کاربری نیز از وظایف GPU است و سیستم‌عامل این امور را به جای واحد پردازش مرکزی به واحد پردازش گرافیک می‌سپارد.

Nvidia Officially Launches the 500M

سیستم‌عامل ویندوزفون از جلوه‌های گرافیکی زیادی در رابط کاربری خود بهره می‌گیرد. بنابراین استفاده از پردازنده‌های رده پایین در گوشی‌های موبایل تجربه مناسبی در اختیار کاربران قرار نمی‌دهد و واحد پردازش گرافیک مسئولیت تمامی پردازش‌های مربوط به امور گرافیکی را به عهده می‌گیرد. استفاده از قدرت GPU منجر به حرکت روان و نرم بین صفحات در این سیستم‌عامل می‌شود.

در اندروید داستان به طور کل متفاوت است. در این سیستم‌عامل به دلیل وجود گوشی‌های رده‌‌پایین و نبود سخت‌افزار مناسب، پردازش تصاویر دو بعدی برعهده CPU قرار دارد و سرعت پایین و لگ در اندروید به دلیل همین موضوع است. خوشبختانه گوگل از نسخه‌ی چهار به بعد سیستم‌عامل خود این مشکل را حل کرد. به دلیل قدرتمندتر شدن سخت‌افزار‌های گوشی‌های موبایل اندروید، اجازه‌ی دسترسی به GPU برای پردازش پوسته‌ی رابط کاربری داده می‌شود. بنابراین شاهد کم شدن لگ در محیط کاربری اندروید هستیم.

سومین بازیگر اصلی سیستم‌عامل‌های گوشی‌های هوشمند یعنی iOS نیز مانند ویندوزفون اجازه استفاده از GPU برای تمامی کارهای گرافیکی را دارد. این عامل باعث شده که در استفاده از سخت‌افزارهای iOS نرم و روانی در مرور صفحات به چشم ‌آید.

معماری‌‌های ساخت GPU

حتما هنگام مقایسه دستگاه‌های مختلف، در مقابل واحد پردازش گرافیکی (GPU) نام‌های مختلفی را مشاهده کرده‌اید. همانند CPU که در اکثر گوشی‌های هوشمند موجود در بازار از معماری آرم بهره می‌برند، واحدهای پردازش گرافیکی نیز از معماری‌های مختلفی در طراحی خود استفاده می‌کنند.

GeForce: این معماری توسط شرکت Nvidia توسعه یافته و بر روی SoCهای خانواده Tegra استفاده می‌شود.

Adreno: معماری اختصاصی شرکت کوالکام برای پردازنده‌های گرافیکی خود است که در SoCهای ساخت این شرکت کاربرد دارند.

ARM Mali: همانطور که از اسم آن برمی‌آید پردازنده‌های Mali از معماری شرکت آرم استفاده می‌کنند و به طور گسترده‌ای در Socهای Exynos و NovaThor استفاده می‌شوند.

PowerVR: این معماری یکی از محبوب‌ترین‌ها در بین سازندگان پردازشگرهای گرافیکی محسوب می‌شود و اپل نیزدر SoCهای دستگاه‌های هوشمند خود از این معماری بهره می‌گیرد.

کنترل‌کننده شبکه

در SoCها مودم‌هایی قرار دارند که توانایی ارتباطات بی‌سیم را به دستگاه می‌بخشند. به طور مثال برای استفاده از دیتای شبکه همراه مودم‌هایی با قابلیت LTE بر روی SoC قرار می‌گیرند. برای ارتباطات دیگری نظیر بلوتوث، وای-فای،‌GPS و GLONASS نیز بخش‌هایی مجزا در برد اصلی قرار دارند.

حافظه‌ی رم

حافظه‌ی رم در کنار واحد پردازش داده و واحد پردازش گرافیکی سومین جزء مهم در یک SoC به شمار می‌رود. حافظه‌ی دسترسی تصادفی، گونه‌ای از حافظه است که اجازه نوشتن و خواندن داده‌ها را در مدت زمان کوتاه می‌دهد. فایل‌هایی نظیر اطلاعات برنامه‌ها، سیستم‌عامل، گرافیک بازی‌ها یا به طور کلی هر موردی که دسترسی به آن باید در کوتاه‌ترین زمان اتفاق بیافتد در حافظه‌ی رم ذخیره‌سازی می‌شوند.

اولین و مهم‌ترین عددی که در بررسی یک محصول دیجیتال در مقابل حافظه‌ی رم به چشم می‌خورد میزان حافظه‌ی آن است. مقدار حافظه‌ی بیشتر موجب بهبود چند وظیفگی در محیط سیستم‌عامل می‌شود؛ چرا که برنامه‌ها به فایل‌های موجود سریع‌تر دسترسی پیدا می‌کنند. هر چند رابطه‌ای میان حافظه‌ی رم و مصرف باتری وجود دارد، ولی می‌توان از آن صرف نظر کرد و ادعا کرد در این حالت میزان حافظه بر میزان مصرف باتری تاثیری ندارد.

memscheme1

سیستم‌عامل‌ موبایل‌های هوشمند به سمتی حرکت کرده‌اند که استفاده از حافظه بیش از اندازه را توجیه نمی‌کنند. سیستم‌عامل و برنامه‌های موجود در فروشگاه‌های نرم‌افزاری مقدار کمی از حافظه‌ی رم را اشغال می‌کنند. در هنگام مولتی‌تسکینگ سیستم‌عامل برنامه‌هایی که در یک مدت زمان مشخص استفاده نشده باشند را تشخیص و جای آن‌ها را در حافظه رم خالی می‌کند. به همین دلیل ویندوزفون در حافظه‌‌ی رم پایین ۵۱۲ مگابایت عملکردی روان از خود نشان می‌دهد.

با این حال نمی‌توان نتیجه گرفت که میزان بالای حافظه رم غیرکاربردی است. بیشتر بازیهای سنگین و گرافیکی، مقدار زیادی از حافظه را اشغال می‌کنند. در حالیکه اجرای این بازی‌ها در حافظه‌های ۵۱۲ مگابایت به کندی و لگ فراوان اجرا می‌شوند. بنابراین برای اجرای جدیدترین و بهترین بازی‌ها، داشتن میزان قابل قبولی از حافظه‌ی رم یک مزیت برای گوشی‌های هوشمند به شمار می‌رود.

حافظه‌ی ذخیره‌سازی

مانند حافظه‌ی رم، حافظه‌ی داخلی نیز از مهم‌ترین اجزای هر گوشی‌ هوشمند محسوب می‌شود. بدون فضایی برای ذخیره‌سازی اطلاعات، سیستم‌عامل و برنامه‌ها دستگاه به هیچ دردی نمی‌خورد. اگرچه بعضی از تلفن‌های پایین‌رده از ظرفیت‌های پایینی برای ذخیره‌سازی برخوردار هستند با این حال فضای کافی برای اجرای سیستم‌عامل پیش‌بینی شده است.

بسته به نوع سیستم‌عامل و خود دستگاه، انواع مختلفی از حافظه‌های ذخیره‌سازی به کار برده می‌شود. این حافظه به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شوند که شامل فضای ذخیره‌سازی برای برنامه‌ها، فایل‌های کش و سیستمی می‌شود. به طور معمول به قسمتی از حافظه که فایل‌های سیستمی را میزبانی می‌کند، حافظه ROM گفته می‌شود.

sandisk micro sdxc 128در بعضی از گوشی‌های موجود در بازار، علاوه بر حافظه‌ی داخلی به کاربر اجازه اضافه‌کردن حافظه‌ی جانبی نیز داده می‌شود. به طور معمول عملکرد، کارایی و سرعت بیشتر خواندن و نوشتن اطلاعات حافظه‌های داخلی به دلیل تماس مستقیم با SoC به مراتب از حافظه‌های خارجی بیشتر است.

در بین سیستم‌عامل‌های رایج در دنیای گوشی‌های هوشمند فقط اندروید به کاربر اجازه دسترسی آزاد به اطلاعات موجود در کارت حافظه جانبی را می‌دهد. سیستم‌عامل iOS و گوشی آیفون به طور کل این قابلیت را پشتیبانی نمی‌کنند و ویندوزفون با محدودیت‌های امنیتی و کارهایی که بر روی کارت‌های حافظه وضع می‌کند، می‌توان از حافظه جانبی استفاده‌ای محدود داشت.

 

  

یکی از مواردی که به هنگام رونمایی از یک گوشی جدید مورد پرسش قرار می‌گیرد، میزان دوام باتری آن است. در واقع باتری تلفن‌های همراه می‌تواند به بزرگترین مشکلی که ممکن است در گوشی خود با آن مواجه شوید، تبدیل شود. به همین دلیل، شرکت‌های سازنده‌ی گوشی در زمینه باتری نیز رقابت شدیدی با یکدیگر دارند و هرکدام مدعی با دوام‌تر بودن باتری گوشی‌های خود هستند.

لیتیوم یونی (Lithium-Ion)

با سر کار آمدن باتری‌های لیتیوم یونی و استفاده از آنها در گوشی‌های هوشمند، بسیاری از مشکلات مربوط به باتری از بین رفت. باتری‌های نیکل هیدرید و نیکل کادمیومی پاسخگوی نیاز گوشی‌های جدید نبودند و روی کار آمدن لیتیومی یونی‌های سبک و قابل تولید در اندازه‌های متفاوت، امکان تولید گوشی‌های سبک‌تر و باریک‌تر را فراهم کرد. ولتاژ تولید شده توسط گوشی‌هایی که از باتری لیتیوم یونی بهره می‌برند، معمولا ۳.۷ ولت است که این مقدار ولتاژ رقم قابل توجهی است.

batteryیکی دیگر از مشکلاتی که در این نوع باتری‌ها مرتفع شده است، مشکل Memory Effect یا تاثیر بر حافظه است. در نسل قبلی باتری‌ها با هربار تخلیه کامل شارژ باتری، میزان بسیار کمی از عمر حافظه باتری کاهش می‌یافت. یا اینکه نباید بعد از شارژ کامل باتری، گوشی همچنان به برق متصل می‌ماند. باتری‌های لیتیوم یونی را می‌توانید به هر میزان که تمایل دارید شارژ کنید و هیچ کدام از مشکلات باتری‌های قدیمی را در این نوع مشاهده نخواهید کرد.

روند شارژ شدن این باتری بدین صورت است که تا حدود ۸۰ درصد اولیه با سرعت شارژ می‌شود و ۲۰ درصد باقی‌مانده حدود یک ساعت زمان می‌برد تا کاملا شارژ شود. تنها ایرادی که به این باتری‌ها وارد است قیمت بالای آنها است که در مقابل خدمات خوب بسیار زیادی که ارائه می‌دهند، می‌توان از این قیمت بالای آنها چشم‌پوشی کرد.

لیتیوم پلیمر(Lithium-Polymer) 

جدیدترین و بادوام‌ترین باتری‌هایی که تاکنون ساخته شده باتری‌های لیتیوم پلیمری هستند. قدرت بالا و وزن بسیار سبک از مهمترین ویژگی‌های این باتری‌ها هستند. این نوع باتری‌ها تا حدود ۵۰ درصد عمر طولانی‌تری نسبت به سایر باتری‌های شارژشدنی دارند. دمای پایین بر کارایی این باتری تاثیری ندارد و اگر از باتری این گوشی‌ها استفاده نشود، باتری تا ماه‌ها شارژ را نگه می‌دارد. روکش پلاستیکی این باتری باعث افزایش بسیار زیاد امنیت آن شده به طوری که حتی با سوراخ شدن باتری نیز احتمال آتش گرفتن و انفجار باتری بسیار پایین است.

battery 1تنها ایراد این نوع باتری‌ها نیز قیمت بالای آنها است. این موضوع باعث شده که تنها شرکت اپل بتواند از آن در گوشی‌های خود استفاده کند. برخی شرکت‌های دیگر نیز در بعضی از پرچمداران خود از این نوع باتری استفاده کردند که البته هزینه‌ی بالای تمام شده‌ی گوشی برای این شرکت‌ها باعث شد تا از به کار بردن آنها خودداری کنند.

جمع‌بندی

در چهار مقاله اخیر سعی کردیم سخت‌افزار گوشی‌های هوشمند که به صورت پشت صحنه هر کدام سعی می‌کنند تجربه‌ی ما را از داشتن گوشی‌های هوشمند بهتر کنند، صحبت کنیم. سخت‌افزار گوشی‌های هوشمند در چند سال اخیر پیشرفت‌های زیادی داشته‌‌اند و اکنون برای اجرای سریع و روان هم سیستم‌عامل و هم نرم‌افزارها به بلوغ نزدیک شده‌اند. در بین گوشی‌های هوشمند پرچم‌دار اخیر آنقدر تعداد هسته‌ها و مقدار فضای رم افزایش داشته که می‌توان قدرت پردازشی این دستگاه‌ها را با کامپیوتر‌های شخصی مقایسه کرد.

در سری مقاله‌های آشنایی با سخت‌افزار گوشی‌های هوشمند به زبان ساده، با سیستم روی چیپ‌های جدید، پردازشگر‌های گرافیکی قوی، سنسور‌ها و انواع نمایشگر و باتری‌ها آشنا شدیم؛ اما هر کدام از بخش‌ها و اجزا‌های نام برده شده در پس اسم و نام خود دنیای بزرگی دارند که هر روزه پیشرفت‌های زیادی نیز در آن‌ها در حال رخ دادن است. سیستم روی چیپ‌ها اکنون اندازه‌ی بسیار کوچک‌تر و قدرت بسیار بیشتری پیدا کرده‌اند؛ نمایشگر‌ها وضوح چشمگیری دارند؛ باتری‌ها بسیار مقاوم و حتی قابل انعطاف شده‌اند و سنسور‌ها نیز بیشتر از همیشه از هوش و توانایی‌های خود استفاده می‌کنند. امیدواریم جریان پیشرفت در بخش‌های سخت‌افزاری گوشی‌های هوشمند همچنان ادامه داشته باشد تا در آینده مشکلاتی که هم‌اکنون وجود دارد نیز به طور کامل از بین برود.

 

 

۱. تراشه؛ تراشه یا چیپست، مغر متفکر گوشی‌های هوشمند است. در گوشی‌های هوشمند، تراشه قطعه‌ای است که پردازنده‌ی مرکزی، پردازنده‌ی گرافیکی، رم، کنترل‌کننده‌ی درگاه‌ها و شبکه‌های اتصالی را مدیریت می‌کنند. در حقیقت تمام سیستم گوشی توسط این تراشه مدیریت می‌شود؛ به همین دلیل به آن در اصطلاح، «سیستم روی چیپ» یا SoC می‌گویند. همه‌ی موارد مربوط به عملکرد گوشی از سرعت اجرای برنامه‌ها، روان بودن بازی‌ها، کند شدن گوشی پس از نصب تعداد زیادی برنامه و حتی سرعت عکاسی دوربین آن، وابسته به مدل تراشه است. تراشه‌ی گوشی‌های هوشمند توسط شرکت‌های مختلف ساخته می‌شود.

اگر می‌خواهید که آیفون بخرید، موضوع خیلی ساده است؛ تراشه‌ی این گوشی‌ها توسط خود شرکت اپل طراحی می‌شود و معمولا سریع‌ترین تراشه‌های گوشی‌های هوشمند محسوب می‌شوند؛ به همین دلیل است که آیفون‌ها عمکرد فوق‌العاده روانی دارند. اما جدا از شرکت اپل، تراشه‌ی گوشی‌های هوشمند اندرویدی توسط شرکت‌های سامسونگ، کوالکام، مدیاتک و هواوی طراحی می‌شود. پیش از خرید هر گوشی، بهتر است که نتایج آزمون تراشه‌ی آن را بررسی کنید و با گوشی‌های مشابه مقایسه کنید؛ اما به‌صورت یک قاعده‌ی کلی، تراشه‌های ساخت شرکت کوالکام که «اسنپدراگون» نام دارد، بهترین انتخاب برای گوشی‌های هوشمند محسوب می‌شود. معمولا گوشی‌هایی که از تراشه‌های اسنپدراگون استفاده می‌کنند، عملکرد سریع‌تر و البته بهینه‌تری در مقایسه با مدل‌های مشابه با تراشه‌های ساخت مدیاتک دارد.

۲. رم و حافظه‌ی ذخیره‌سازی؛ احتمالا در خبرهای زومیت خوانده‌اید که اکثر گوشی‌های هوشمند با رم و فضای ذخیره‌سازی مختلفی عرضه می‌شود. برای مثال گوشی وان‌پلاس ۵ در دو مدل معرفی شد که یکی ۶ گیگابایت رم و ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی داخلی دارد و دیگری از ۸ گیگابایت رم و ۱۲۸ گیگابایت حافظه‌ی داخلی استفاده می‌کند. جدا از اصطلاحات فنی و به زبانی ساده، اجرای برنامه‌های مختلف به‌صورت همزمان یا روان بودن گوشی پس از نصب تعداد زیادی برنامه به مقدار رم گوشی باز می‌گردد. به‌صورت یک قاعده‌ی عمومی، بهتر است همیشه روی رم گوشی‌تان سرمایه‌گذاری کنید. گوشی‌هایی که رم زیادی دارند، دیرتر کند می‌شود و اعصاب‌تان را کمتر خرد خواهند کرد. پیشنهاد ما خرید گوشی هوشمندی است که حداقل از ۳ گیگابایت حافظه‌ی رم بهره می‌برد.

اما میزان حافظه‌ی داخلی کاملا به نیازتان باز می‌گردد؛ اگر قرار است برنامه‌های زیادی نصب کنید، زیاد عکس بگیرید یا موسیقی‌های زیادی در گوشی‌تان قرار دهید، بهتر است به سراغ گوشی‌هایی با حافظه‌ی زیاد (حداقل ۱۶ گیگابایت) بروید. در نظر داشته باشید که هر چقدر حافظه‌ی گوشی پُرتر باشد، عملکرد آن کاهش می‌یابد؛ بنابراین طوری برنامه‌ریزی کنید که همواره چیزی حدود ۲۰ درصد از فضای ذخیره‌سازی گوشی‌تان خالی باشد. به‌علاوه، قسمتی از فضای ذخیره‌سازی توسط سیستم‌عامل و برنامه‌های پیش‌فرض اشغال می‌شود. برای مثال، اگر حافظه‌ی داخلی گوشی مورد نظرتان ۸ گیگابات است، کمتر از ۵ گیگابایت آن در اختیارتان قرار خواهد گرفت. برخی از گوشی‌ها، برای جبران این کاستی، به درگاه کارت حافظه مجهز شده‌اند؛ این موضوع به شما کمک می‌کند که با هزینه‌ای کم، فضای ذخیره‌سازی گوشی‌تان را افزایش دهید.

۳. باتری؛ نکات زیادی در مورد باتری گوشی‌های هوشمند وجود ندارد؛ به‌صورت یک قاعده‌ی عمومی، هر چقدر ظرفیت باتری زیادتر باشد، شارژ بیشتری نگه می‌دارد. اگر شارژدهی گوشی، مهم‌ترین شاخص خرید برای‌تان محسوب می‌شود، باید به سراغ گوشی‌هایی مثل ایسوس ذن‌فون مکس یا ال‌جی اکس پاور بروید؛ این گوشی‌ها، از باتری‌هایی با ظرفیت زیاد بهره می‌برند که می‌تواند تا سه روز شما را از شارژرشان بی‌نیاز کند. برخی از شرکت‌ها هم سعی می‌کنند ظرفیت کم باتری را با مواردی مثل فناوری شارژ سریع جبران کنند. فناوری شارژ سریع به باتری گوشی‌ها کمک می‌کند که در زمانی کوتاه، تا درصد قابل قبولی شارژ شوند. این فناوری کاملا کاربردی و مفید است و هنگام خرید یک گوشی جدید، حتما آن را در نظر بگیرید.

۴. امکانات ارتباطی؛ در حال حاضر، اکثر اپراتورهای موبایل در ایران از شبکه‌های پرسرعت 4G پشتیبانی می‌کنند؛ البته این نوع از اینترنت پرسرعت، تمام مناطق و شهرهای ایران را پوشش نمی‌دهد؛ بنابراین این موضوع که گوشی جدیدتان از شبکه‌های 4G پشتیبانی کند یا خیر، بستگی به نیاز و محل سکونت‌تان دارد. اگر هم می‌خواهید گوشی دو سیم‌کارته بخرید، وضعیت هر دو سیم کارت را برای پشتیبانی از شبکه‌های اینترنتی بررسی کنید؛ در برخی از گوشی‌های دو سیم کارته، تنها یکی از سیم‌کارت از شبکه‌های 4G پشتیبانی می‌کند و دیگری به شبکه‌های2G محدود است. به‌علاوه در اکثر گوشی‌هایی که از کارت‌های حافظه پشتیبانی می‌کنند، شکاف سیم کارت دوم به عنوان محل قرارگیری کارت حافظه انتخاب می‌شود؛ یعنی باید بین سیم کارت دوم و کارت حافظه، یکی را انتخاب کنید.

قدم هفتم: امکانات صوتی گوشی‌تان را بررسی کنید

گوشی‌های هوشمند قاتل اصلی دستگاه‌های پخش موسیقی قابل حمل محسوب می‌شوند؛ حتی مدتی پیش، شرکت اپل به‌طور رسمی تولید آیپاد شافل و آیپاد نانو را متوقف کرد. به‌علاوه امروزه انواع و اقسام سرویس‌های پخش موسیقی برای گوشی‌های هوشمند وجود دارد تا بتوانید هر لحظه، هر ترانه‌ای را که دوست داشتید، گوش دهید؛ پس بهتر است که تمام جنبه‌های صوتی گوشی را هم در نظر بگیرید.

۱. درگاه صوتی ۳.۵ میلی‌متری؛ دوست داشتنی‌ترین درگاه صوتی جهان در آخرین سال‌های عمرش به سر می‌برد و این موضوع به دنیای گوشی‌های هوشمند هم رسوخ کرده است. شرکت‌هایی مثل اپل، اچ‌تی‌سی و موتورولا، این درگاه را از گوشی‌های هوشمند جدیدشان حذف کرده‌اند؛ البته اکثر آن‌ها یک مبدل برای درگاه صوتی ۳.۵ میلی‌متر در جعبه‌ی گوشی‌شان قرار می‌دهند؛ ولی اگر کلکسیونی از هدفون‌های اعلا و گران‌قیمت دارید، بهتر است گوشی‌ای را انتخاب کنید که جک ۳.۵ میلی‌متری صوتی هم داشته باشد.

۲. بلندگوها؛ ممکن است بخواهید از گوشی‌تان به‌عنوان یک بلندگوی قابل حمل هم استفاده کنید. حتی اگر این‌طور نباشد، بالاخره هنگام پخش یک کلیپ خنده‌دار در جمع دوستان‌تان یا موقعی که گوشی را در انتهای کیف‌تان قرار داده‌اید، بلندگوهای بلند و رسا، به کارتان می‌آید. گوشی‌های ساخت اپل، اچ‌تی‌سی و سونی، معمولا بهترین بلندگوها را در گوشی‌های خود قرار می‌دهند؛ اکثر گوشی‌های این شرکت‌ها، از دو بلندگوی استریو استفاده می‌کنند که تفکیک صدا و بلندی بهتری در مقایسه با تک بلندگوهای دیگر دارد. البته همیشه این انتخاب وجود دارد که یک بلندگوی قابل حمل جداگانه هم تهیه کنید.

۳. تقویت‌کننده‌های صوتی؛ اگر به‌طور جدی به دنیای موسیقی علاقه دارید و می‌خواهید به موسیقی آن‌گونه که در استودیو ضبط می‌شود، گوش دهید؛ باید به سراغ گوشی‌های موسیقی-محور بروید. برخی از شرکت‌های سازنده‌ی گوشی‌های هوشمند، علاوه بر امکانات مرسوم، گوشی‌های خود را به تراشه‌های تقویت صوتی هم مجهز می‌کنند. برای مثال، گوشی وی۲۰ شرکت ال‌جی، از چهار تراشه‌ی DAC استفاده می‌کند که داده‌های دیجیتال را از فایل‌های صوتی دریافت کرده و به امواج آنالوگ تبدیل می‌کنند؛ سپس این امواج برای هدفون یا بلندگو ارسال می‌شود. این کار سبب می‌شود که از میزان نویز و اعوجاج صوتی کاسته شود و کیفیت صدای پخش شده بهبود یابد.

قدم هشتم؛ چقدر به خاص بودن اهمیت می‌دهید؟

علاوه بر تمام امکاناتی که به‌صورت استاندارد در تمام گوشی‌های هوشمند وجود دارد؛ برخی از شرکت‌های سازنده برای جذب بخش خاصی از کاربران، امکانات خاص و گاها، عجیبی را به گوشی‌های هوشمند اضافه می‌کنند. این امکانات ممکن است کاملا کاربردی یا صرفا برای بازاریابی باشد. در ادامه، چند مورد از بارزترین امکانات خاص را در دنیای گوشی‌های هوشمند بررسی می‌کنیم.

۱. ماژول‌های جانبی؛ مبحث گوشی‌های ماژولی، مدت زیادی است که در دنیای گوشی‌های هوشمند وجود دارد؛ ولی هنوز هم هیچ شرکتی نتوانسته است یک گوشی ماژولار را با موفقیت به مرحله‌ی تولید انبوه برساند. اما شرکت‌هایی مثل موتورولا و ال‌جی، به جای اینکه گوشی‌های ماژولار تولید کنند، تعدادی لازمه‌ی جانبی برای گوشی‌های پرچم‌دار خود (مثل موتو زد و جی۵) طراحی کرده‌اند؛ این ماژول‌ها توسط یک سازوکار فیزیکی به گوشی متصل می‌شود و قابلیت‌های جدیدی را به آن اضافه می‌کند. برای مثال می‌توانید دوربینی حرفه‌ای یا باتری بزرگ‌تری را به این گوشی‌ها متصل کرد.

۲. نمایشگر خمیده/دوم؛ البته این موضوع دیگر به گوشی خاصی تعلق ندارد و اخیرا اکثر شرکت‌های بزرگ مثل سامسونگ، هواوی و شیائومی، آن را در گوشی‌های پرچمدارشان استفاده می‌کنند. لبه‌های خمیده‌ی کاربردهای جذابی مثل نمایش اعلان‌ها، فهرست برنامه‌های پراستفاده و کنترل قسمت‌های مختلف دوربین گوشی را در اختیار کاربران قرار می‌دهند؛ بنابراین موردی کاربردی محسوب می‌شود. برخلاف سامسونگ و هواوی که به سمت نمایشگرهای خمیده رفته‌اند، شرکت‌های مثل ال‌جی و اچ‌تی‌سی، نمایشگر دوم کوچکی را برای نمایش میان‌برها، اعلان‌ها و برنامه‌های پرکاربرد انتخاب کرده‌اند. نمایشگر دوم هم کاربردی کم و بیش شبیه به لبه‌ی خمیده دارد و موردی مفید محسوب می‌شود. البته برخی از شرکت‌های خاص مثل یوتافون، ایده‌ی نمایشگر دوم را گسترش داده‌اند و نمایشگری هم‌اندازه‌ی نمایشگر اصلی را در پشت گوشی قرار داده‌اند. این نمایشگر از پنل ای‌-اینک استفاده می‌کند و برای کتاب‌خوانی مناسب است.

۳. دوربین‌های حرارتی/دید در شب؛ اگر بگوییم وجود یک دوربین حرارتی یا دید در شب روی یک گوشی هوشمند، موردی کاربردی محسوب می‌شود، قطعا اغراق کرده‌ایم. این نوع فناوری‌ها در زندگی روزمره، کاربرد زیادی ندارند و فقط برای قشر خاصی از کاربران ساخته می‌شود. با این وجود، بد نیست بدانید که شرکت‌هایی مثل کاترپیلار و لومیگان این فناوری‌ها را به گوشی‌های هوشمندشان آورده‌اند.

قدم نهم: کاربردتان از گوشی هوشمند چیست؟

حال که با مهم‌ترین اصطلاحات در دنیای گوشی‌های هوشمند آشنا شدید، بهتر است که پیش از اینکه به سراغ کیف پولتان بروید، کاربرد گوشی جدیدتان را مشخص کنید. قرار است از گوشی هوشمند جدیدتان چه استفاده‌ای بکنید؟ اینگونه متوجه خواهید شد که باید روی کدام بخش از گوشی جدیدتان سرمایه‌گذاری بیشتری بکنید. بیایید کمی با «پرسوناها» یا کاربرنماهای دنیای گوشی‌های هوشمند آشنا شویم.

۱. عاشقان شبکه‌های اجتماعی؛ اگر جزو این دسته از افراد باشید، احتمالا هر چند دقیقه یک‌بار، سری به تلگرام، واتس‌اپ، اینستاگرام یا توئیتر می‌زنید. همان‌طور که از نامش مشخص است، این دسته از افراد بیش از ۵۰ درصد استفاده‌شان از گوشی‌های هوشمند به شبکه‌های اجتماعی خلاصه می‌شود. صفحه‌نمایش بزرگ با رزولوشن بالا، حافظه‌ی داخلی و رم زیاد و باتری قدرتمند، مهم‌ترین شاخص‌های خرید گوشی برای این دسته از افراد محسوب می‌شود.

۲. اپلیکیشن بازها؛ این دسته به طور متوسط روزی دو الی پنج اپلیکیشن جدید روی گوشی‌شان نصب می‌کند و همیشه به دنیال این هستند که با اپلیکیشن‌های جدیدی کار کنند؛ اگر جزو این دسته افراد هستید، به سراغ گوشی‌هایی بروید که سیستم‌عامل به‌روز، تراشه‌ی قدرتمند و حافظه‌ی داخلی زیادی داشته باشد.

۳. گیمرهای موبایل؛ مثل گیمرهای کامپیوتری و کنسول‌های بازی، افرادی وجود دارند که از گوشی‌های موبایل‌شان به عنوان وسیله‌ای برای سرگرمی استفاده می‌کنند. مثل گیمرهای کامپیوتری و کنسول‌های بازی، زندگی این افراد هم، هزینه‌ی زیادی دارد؛ آن‌ها باید به دنبال گوشی‌هایی با تراشه‌های قدرتمند، نمایشگر بزرگ و حافظه‌ی داخلی زیاد باشند؛ بنابراین انتخاب آن‌ها به گوشی‌های رده‌بالا و پرچم‌دار محدود خواهد بود.

۴. فیلم/سریال بازها؛ احتمالا در تاکسی و مترو افرادی را دیده‌اید که هدفون به گوش، در حال تماشای فیلم‌ها یا سریال‌های جدید هستند. اگر شما هم جزو این دسته افراد هستید، به دنبال گوشی‌هایی بروید که نمایشگر بزرگ با رزولوشن حداقل Full HD دارند و از کارت‌های حافظه هم پشتیبانی می‌کنند.

۵. عاشقان موسیقی؛ این‌ها کسانی هستند که در مسیر، پشت میز کار و حتی موقع خواب، هدفون از گوش‌شان خارج نمی‌شود و همیشه در حال گوش دادن به موسیقی هستند؛ کسانی که احتمالا یک حساب فعال در اسپاتیفای یا اپل موزیک هم دارند. این دسته افراد باید به امکانات صوتی و هدفونی که همراه گوشی ارائه می‌شود، دقت کنند. به‌علاوه، گوشی مورد نظرشان باید فضای کافی برای ذخیره‌ی تعدادی زیادی آلبوم موسیقی هم داشته باشد.

۶. عکاسان؛ عکاسان موبایلی به دو دسته تقسیم می‌شوند: آن‌هایی که واقعا یک عکاس حرفه‌ای محسوب می‌شوند و همواره، گوشی به دست، تصاویر مختلف را ثبت می‌کنند. این افراد باید به سراغ گوشی‌های پرچم‌دار بروند که بهترین دوربین‌های موبایل را دارند و قدرت کافی برای ویرایش سریع عکس را هم در اختیارشان قرار می‌دهد. مورد دوم آن‌هایی هستند که به‌صورت جدی هنر عکاسی را دنبال نمی‌کنند؛ ولی از هر فرصتی برای اجرای برنامه‌ی دوربین گوشی (به‌خصوص دوربین سلفی) استفاده می‌کنند. برای این دسته افراد، گوشی‌های میان‌رده با دوربین‌های باکیفیت (به خصوص دوربین سلفی باکیفیت) و فضای زیاد برای ذخیره‌سازی تصاویر و نصب انواع برنامه‌های عکاسی با فیلترهای مختلف، مناسب است.

قدم دهم: شرکت سازنده و گارانتی را از قلم نندازید

هنگام خرید گوشی جدید، استفاده از تجربیات کاربران دیگر را از دست ندهید. این موضوع می‌تواند با یک پرس و جوی ساده از دوستان یا خواندن نظرات مردم در فروشگاه‌های اینترنتی باشد. اما این تمام ماجرا نیست؛ هر ساله، موسسات تحقیقاتی، رفتار و بازخورد مشتریان گوشی‌های مختلف را بررسی و شرکت‌های سازنده را براساس شاخص «رضایت مشتری» (Customer Satisfaction) طبقه‌بندی می‌کنند. به‌طور مثال، تحقیقات سال ۲۰۱۷ موسسه‌ی J. D. Power در مورد رضایت مشتریان در ایالات متحده نشان می‌دهد که شرکت‌های اپل و سامسونگ، به‌ترتیب راضی‌ترین کاربران گوشی‌های هوشمند را دارند. به‌علاوه میزان فروش گوشی‌های هوشمند هم می‌تواند معیار مهمی باشد. در حال حاضر، نزدیک به ۵۰ درصد از کل بازار گوشی‌های هوشمند در اختیار شرکت‌های سامسونگ، اپل و هواوی است؛ بنابراین اجازه ندهید که جملاتی مثل «چینی بودن شرکت هواوی» یا اینکه «گوشی‌های اپل در ایران کاربردی ندارند!»، شما را در انجام یک خرید هوشمندانه، گمراه کند.

اما گوشی‌های هوشمند در ایران با گارانتی‌های مختلفی فروخته می‌شوند. هر کدام از این گارانتی‌ها هم، مزایا، معایب و قیمت خاص خودشان را دارند. این موضوع که گوشی جدیدتان را با یا بدون گارانتی بخرید، کاملا به خودتان بستگی دارد. گارانتی موبایل، نوعی فیلتر اطمینان است و خیال‌تان را از بابت اتفاق‌های ناگوار و پیش‌بینی نشده راحت می‌کند. به‌علاوه خرید یک گوشی با مهر و کارت گارانتی رسمی، دست اول بودن آن را تضمین می‌کند. اما برای داشتن گارانتی، باید هزینه‌ای اضافی پرداخت کنید که در مورد برخی از شرکت‌های گارانتی‌کننده، این هزینه به اندازه‌ی یک پنجم قیمت خود گوشی است. پس اگر به دنبال اقتصادی‌ترین راه برای خرید گوشی هستید و حاضرید، ریسک انواع صدمه یا احتمال دست دوم بودن گوشی را هم بپذیرید، گوشی خود را بدون گارانتی تهیه کنید؛ در غیراین صورت به دنبال خرید گوشی با گارانتی‌های رسمی باشید.

نظر شما در مورد این راهنمای خرید چیست؟

  دیدگاه
کاراکتر باقی مانده

بیشتر بخوانید