Bagger 293 یک بیل مکانیکی یا چرخبیل غولپیکر برای استخراج روباز زغالسنگ است و طبق رکوردهای گینس، بزرگترین وسیلهی نقلیهی زمینیِ خودران محسوب میشود.
اگر بزرگترین وسیلهی نقلیهی زمینی جهان را تصور کنید، احتمالاً انتظار دارید با کامیونی غولپیکر یا ماشین حملونقل عظیم روبهرو شوید؛ اما رکورد در اختیار بگر ۲۹۳ است، چرخبیل عظیمی که در معدن روباز زغالسنگ کار میکند. این ماشین ساخت شرکت آلمانی TAKRAF در سال ۱۹۹۵ ساخته شد و حدود ۱۴٬۱۹۶ تن وزن دارد. طولش حدود ۲۲۰ متر و ارتفاعش در بلندترین نقطه به ۹۴٫۵ متر میرسد.
پخش از رسانه
وظیفهی بگر ۲۹۳ استخراج حجم عظیمی از خاک و لایههای رویی معدن است. در قسمت جلویی آن چرخ بزرگی با قطر ۲۱٫۶ متر قرار دارد که ۱۸ سطل روی محیطش نصب شدهاند. هر سطل حدود ۶۶۰۰ لیتر ظرفیت دارد. چرخ میچرخد، سطلها خاک را برمیدارند و سپس محتویات خود را روی نوار نقاله میریزند تا مواد از محل استخراج دور شوند. این سامانه میتواند روزانه حدود ۲۴۰ هزار مترمکعب خاک جابهجا کند.
با وجود ابعاد حیرتانگیز، بگر ۲۹۳ قابلیت حرکت مستقل دارد و روی ۱۲ شنی حرکت میکند؛ اما سرعتش بسیار کم است و اساساً برای جابهجایی در محدودهی معدن طراحی شده، نه رفتوآمد معمول. پنج نفر برای بهرهبرداری از دستگاه نیاز خواهد بود.
بزرگترین بخش دستگاه، همان چرخ جلویی است؛ چرخ ۲۱٫۶ متری تقریباً به اندازهی یک ساختمان چهارطبقه ارتفاع دارد. مجموعهی عظیم بازوها، نوارهای نقاله و سازهی فولادی نیز کمک میکنند خاک پس از برداشت، بدون نیاز به کامیونهای متعدد از محل استخراج خارج شود.
در نتیجه، بگر ۲۹۳ بیشتر از آنکه یک «وسیلهی نقلیه» باشد، یک کارخانهی متحرک استخراج است؛ ماشینی که بهآرامی حرکت میکند اما در همان حال میتواند هر روز صدها هزار مترمکعب زمین را جابهجا کند. همین ترکیب ابعاد، وزن و توان عملیاتی باعث شده نام آن همچنان در فهرست بزرگترین ماشینهای متحرک جهان باقی بماند.