معجزه در دنیای سختافزار؛ مقاومت باورنکردنی اساسدی ۱۶ ساله دربرابر خرابی
کانال یوتیوب WolfyTech دست به آزمایشی زد که نتیجهاش شگفتانگیز بود. آنها نشان دادند اساسدیها بسیار مقاومتر از تصور ما هستند؛ حتی مدلی که ۱۶ سال پیش عرضه شده بود.
در این آزمایش، یک پتابایت (هزار ترابایت) داده روی درایو نوشته شد. اساسدی سندیسک با وجود بیش از ۶۰ هزار ساعت کارکرد، همچنان به حیات خود ادامه میدهد و هیچ نشانهای از خرابی فاجعهبار در آن دیده نمیشود.
سلولهای NAND در اساسدیها با هر بار نوشتن یا پاککردن داده، به تدریج فرسوده میشوند. درست شبیه استهلاک خودرو شخصی یا هر وسیلهی الکترونیکی دیگر. خودروها با گارانتی مشخصی از نظر سال یا مسافت عرضه میشوند. اساسدیها هم گارانتیای دارند که بر اساس سالهای استفاده یا معیاری به نام TBW تعریف میشود.
اما یک برداشت نادرست رایج وجود دارد. بسیاری فکر میکنند وقتی اساسدی از مرز TBW عبور کند، فوراً از کار میایستد. در واقعیت، TBW صرفاً یک راهنمای آماری است که سازندگان برای پوشش گارانتی تعیین میکنند و نشانهی قطعی لحظهی مرگ SSD نیست. برخلاف باور عمومی، تراشهسازها NAND را طوری برنامهریزی نمیکنند که با عبور از آستانهی TBW، خودش را نابود کند.
مهندسان اساسدیها را با حاشیهی امنیتی قابلتوجهی فراتر از TBW تعیینشده طراحی میکنند. SanDisk P4 گواهی بر این ادعا است.
این مدل که در سال ۲۰۱۰ در فرمتهای گوناگونی از جمله mSATA روانهی بازار شد، عمدتاً برای سازندگان لپتاپ و تبلت در نظر گرفته شده بود. P4 با ظرفیتهایی از ۴ تا ۱۲۸ گیگابایت عرضه میشد و از NAND از نوع MLC با لیتوگرافی ۳۲ نانومتری بهره میبرد. شاید این فناوری کهنه به نظر برسد، اما NAND دوبعدی MLC با اندازهی فیزیکی بزرگتر خود، توانایی تحمل چرخههای نوشتاری بیشتری نسبتبه NAND-های سهبعدی TLC یا QLC امروزی دارد.
اطلاعات درباره P4 بسیار اندک است. دلیلش هم عرضهاش به بیش از یک دهه و نیم پیش برمیگردد. مدل ۶۴ گیگابایتی P4 که در آزمایش WolfyTech استفاده شده، تنها ۴۰ ترابایت TBW تابآوری دارد.
نخستینباری نیست که شاهد جانسختتربودن یک اساسدی از محدودیتهای TBW تعیینشده توسط سازنده هستیم. اگر نگاهی به فضای آنلاین بیندازید، آزمونهای تابآوری زیادی را مییابید که اعداد محافظهکارانهی درجشده روی محصولات را به چالش میکشند.