حتما به یاد دارید گوگل پیش از اینکه گوشیهای پیکسل را روانهی بازار کند، سری نکسوس را ارائه میداد. نکسوس هواداران سرسختی داشت که برای رسیدن نسخههای جدیدش لحظهشماری میکردند. ولی وقتی گوگل این خط تولید را به نفع پیکسل متوقف کرد، کاربران قدیمی کمکم علاقهشان را به گوشیهای این شرکت از دست دادند.
گوگل سری نکسوس را با همکاری شرکتهایی مثل سامسونگ، الجی، اچتیسی و موتورولا میساخت و با نسخهی خالص و دستنخورده اندروید عرضه میکرد. ایدهی اندروید خام واقعاً هیجانانگیز بود، ولی گذار نهایی به دستگاههای پیکسل همین مفهوم را هم تا حدی کنار زد.
چرا بیشتر هواداران نکسوس حاضر نیستند به سمت گوشیهای پیکسل بروند؟
خلاصه صوتی
خلاصه صوتی، ساختهشده با هوش مصنوعی
فرمول جادویی نکسوس؛ ترکیب بیرقیب نرمافزار روان و ارزش خرید
وقتی گوگل نکسوس وان را معرفی کرد، استقبال چندان گرمی از آن نشد. این گوشی توسط اچتیسی ساخته و در سال ۲۰۱۰ عرضه شد، ولی فروش نسبتاً ضعیفی را تجربه کرد.
البته نکسوس وان بهخوبی مهندسی و زبان طراحی پیشگامانهی اچتیسی در آن زمان را نشان میداد؛ همان ظرافت و کیفیت ساختی که بعدها در سری HTC One به اوج پختگی خود رسید و استانداردهای طراحی گوشیهای هوشمند را تغییر داد. اما نکسوس وان گرانقیمت بود، فقط بهصورت آنلاین به فروش میرسید و بیشتر نقش تجربهای را داشت که گوگل از آن یاد میگرفت.
گوگل باوجود شروع ناامیدکننده دست از تلاش برنداشت و اواخر همان سال ۲۰۱۰، با همکاری سامسونگ برای تولید Nexus S دوباره شانس خود را امتحان کرد؛ محصولی که فروش بسیار بهتری را رقم زد.
اندروید خالص؛ تجربهای که دیگر در بازار تکرار نشد
با معرفی گلکسی نکسوس همهچیز واقعا روی غلتک افتاد. سامسونگ از قبل به داشتن سختافزار قدرتمند و در مقابل، نرمافزارهایی که چنگی به دل نمیزدند، شهرت یافته بود. به همین دلیل وقتی کاربران نسخه بسیار روان و خالص اندروید را روی گلکسی نکسوس تجربه کردند، بازگشت به هر رابط کاربری دیگری را دشوار میدانستند.
نکسوس با ارائه روانترین و دستنخوردهترین نسخه اندروید، محبوبیت زیادی پیدا کرد
علاقهمندان دنیای فناوری دقیقاً بهخاطر همین تجربه نرمافزاری شیفته سری نکسوس شدند. در آن زمان بسیاری از گوشیهای اندرویدی ماهها منتظر بهروزرسانی میماندند، آنهم درصورتیکه شرکت اصلاً برایشان آپدیتی در نظر میگرفت.
گوگل جدیدترین نسخههای اندروید را از همان روز اول برای گوشیهای نکسوس منتشر میکرد و سالها پشتیبانی نرمافزاری ارائه میداد، درحالیکه اغلب برندها توان رقابت با این استراتژی را نداشتند.
اگر به دنبال سریعترین و قابلاعتمادترین نسخه اندروید بودید و درعینحال میخواستید در صف اول دریافت قابلیتهای جدید و تغییرات اساسی طراحی قرار بگیرید، نکسوس را بهترین گزینهی بازار میدانستید.
تولد مفهوم قاتل پرچمدار
نکسوس ۴ ساخت الجی بود و به لطف ترکیب خیرهکنندهای از سختافزار و نرمافزار نسبت به قیمتش، به موفقیت تجاری عظیمی دست یافت. این گوشی و نسخهی بعدیاش یعنی نکسوس ۵، مدل قیمتگذاری خاص گوگل و الجی را به نمایش گذاشتند؛ استراتژی هوشمندانهای که مفهوم «قاتل پرچمدار» را سالها قبل از اینکه برندهای دیگر وارد میدان شوند، تعریف کرد.
دریافت سریعترین و بیواسطهترین آپدیتها، مهمترین برگ برنده نکسوس در بازار اندروید بود
نکسوس ۴ مشخصات یک پرچمدار را به کاربران پیشنهاد میکرد؛ مثلاً در زمانی که اکثر گوشیها تنها ۱ گیگابایت رم داشتند، به ۲ گیگابایت رم مجهز بود و با برچسب قیمتی ۲۹۹ دلاری، با نصف بهای پرچمداران آنلاک به فروش میرسید.
با ورود نکسوس ۵ افسانهای اوضاع حتی بهتر هم شد، هرچند نکسوس ۶ و مدلهای بعدی، کمی مسیر را گم کردند. نکسوس ۶ بیش از حد گران بود، نکسوس 5X با کمبود رم دستوپنجه نرم میکرد و نکسوس 6P مشکلاتی ساختاری داشت، مثل خمشدن بدنه موسوم به bendgate و تخلیه سریع باتری.
بااینحال، هیچ گوشی بینقصی وجود ندارد و در مجموع، از سری نکسوس گوگل همیشه بهخاطر ارائه بهترین نرمافزار کلاس خود و سختافزاری خوب با قیمتی معقول، به نیکی یاد میشود.
چرا تراشههای اختصاصی تنسور ناامیدکنندهاند؟
تغییر تمرکز گوگل در بخش نرمافزار، تنها یکی از دلایلی است که جذابیت گوشیهای پیکسل را در نظر کاربران کمرنگ میکند. عموم علاقهمندان فناوری به سختافزار اهمیت زیادی میدهند و از خریدهای مقرونبهصرفه هم استقبال میکنند. گوشیهای قدیمی نکسوس مشخصات باورنکردنی یک پرچمدار را با قیمتهایی منطقی ارائه میکردند و این بخش مهمی از جذابیتشان بود.
کوچ گوگل از پردازندههای اسنپدراگون به تراشههای اختصاصی تنسور، به قیمت افت توان پردازشی تمام شد
هرچند پیکسلهای اولیه از همین فرمول پیروی میکردند، اما با ورود پیکسل ۶ همهچیز تغییر کرد. گوگل پردازندههای رایج اسنپدراگون کوالکام را که توسط بسیاری از برندهای اندرویدی استفاده میشد، کنار گذاشت و به سراغ تراشههای اختصاصی خود یعنی تنسور رفت.
اکنون با گذشت پنج نسل، تراشه جدید Tensor G6 در زمینهی پردازش خام، گرافیک و بنچمارکهای گیمینگ، هنوز هم فاصلهی زیادی با پردازنده اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ و حتی بسیاری از تراشههای ضعیفتر اسنپدراگون و همچنین پردازندههای پرچمدار مدیاتک دارد.
پایداری حرارتی؛ نقطهضعف تراشههای اختصاصی
مشکل تراشههای تنسور را نباید صرفاً در اعداد بنچمارکها جستوجو کنیم. مجموعه عواملی نظیر تفاوت لیتوگرافی، پایداری حرارتی پایینتر و معماری هستههای پردازشی باعث میشود تراشههای تنسور تحت بارهای پردازشی سنگین، خیلی زود افت عملکرد ناشی از حرارت را تجربه کنند.
گوشیهای پیکسل جدید در استفادههای روزمره عملکرد بسیار خوبی دارند، اما مشکلات اصلی در بلندمدت ظاهر میشوند و وعدهی جذاب هفت سال بهروزرسانی اصلی سیستمعامل هم کمکی به کاربر نمیکند.
افت عملکرد حرارتی در استفادههای سنگین، بزرگترین نقطهضعف تراشههای اختصاصی گوگل است
اپلیکیشنها و بازیها با گذشت زمان دائماً سنگینتر میشوند و سرعت دستگاه ناگهان افت میکند؛ مشکلی که با قدرت پردازشی خام بالاتر و پایداری حرارتی برتر بهراحتی حل میشد.
البته هیچ کارشناسی نمیگوید که سری پیکسل ۱۰ یا جدیدترین خانواده یعنی پیکسل ۱۱ لزوما گوشیهای بدی هستند. ولی هزینهای که برای خرید این گوشیها متقبل میشوید با توان سختافزاری که به دست میآورید همخوانی ندارد.
نیازی نیست طرفدار سامسونگ باشید تا ببینید گوشیهای این شرکت به دلیل استفاده از پردازندههای بسیار بهتر در محدوده قیمتی مشابه، پیکسلها را کاملاً از میدان به در میکنند. وقتی پای ظرفیت باتری و سرعت شارژ به میان میآید گوشی وانپلاس ۱۵ حتی ارزش خرید بالاتری نیز ارائه میدهد.
پایان رؤیای اندروید خام با تسلط اکوسیستم بسته گوگل
هنگامی که گوگل در سال ۲۰۱۶ اعلام کرد از گوشیهای مشارکتی نکسوس فاصله میگیرد و به سمت دستگاههای پیکسل با طراحی داخلی خود حرکت میکند، عموم کاربران نکسوس هیجانزده شدند. شرکت از ارائهی «بهترین تجربهی گوگل» میگفت، محصولی که طراحی سختافزار و نرمافزارش زیر یک سقف انجام میشد.
بهنظر میرسید گوگل تمرکز اصلیاش را از دستگاههایی که برای علاقهمندان خاص تولید میشدند، به سمت بازار عمومی تغییر میدهد. بسیاری از ما فکر میکردیم اگر گوگل کنترل کامل گوشیهایش را در دست بگیرد و روی بخش بازاریابی سرمایهگذاری بیشتری کند، بالاخره در مقام رقیب جدی سامسونگ و اپل ظاهر میشود.
در یکی دو نسل اول پیکسل هم باوجود قیمتگذاری نسبتاً بالا در مقایسه با برندهای جاافتاده بازار، آیندهی گوشیهای گوگل چشمانداز روشنی داشت. گرچه همان قیمتها باعث شد گروهی از کاربران نکسوس از دایرهی خریداران بیرون بروند.
تبدیل گوشی از مرجع اندروید خام به ویترین سرویسهای انحصاری، فلسفه پیکسل را کاملاً تغییر داد
پیکسل اول با قیمت پایهی ۶۴۹ دلار وارد بازار شد و مستقیماً به جنگ پرچمداران رفت. این افزایش قیمت از تغییر فلسفهای بزرگ ناشی میشد. در پروژهی نکسوس، گوشی ویترینی برای نمایش تواناییها و تازهترین قابلیتهای اندروید بود؛ اما پیکسل باید به ویترینی برای تمام نرمافزارها، سرویسها و فناوریهای اختصاصی خود گوگل تبدیل میشد.
گوگل تصمیمش را در سال ۲۰۱۷ با امضای قراردادی با اچتیسی جدیتر کرد. بخشی از کارکنانی که پیشتر روی گوشیهای پیکسل کار کرده بودند، رسماً به تیم سختافزاری گوگل پیوستند تا تجربهای یکپارچه از تقاطع سختافزار و نرمافزار خلق کنند.
در همین دوران بود که هوش مصنوعی نیز بهآرامی وارد تعریف گوگل از سختافزار شد. ریک استرلو، مدیر بخش سختافزار گوگل، هنگام معرفی نسل دوم محصولات Made by Google نوشت که شرکت آیندهی دستگاههایش را در فصل مشترک سختافزار، نرمافزار و هوش مصنوعی میبیند.
هدفگذاری گوگل روی قابلیتهای جدید هوش مصنوعی
در طول زمان گوگل تمرکز اصلیاش را معطوف اجرای محلی هوش مصنوعی روی دستگاه و دیگر سرویسهای خود نظیر جمنای کرد. این رویکرد فاصلهی زیادی با استراتژی اندروید ساده و خامی دارد که کاربران عاشقش شده بودند.
گوشیهای پیکسل اکنون مملو از قابلیتهای مختلف شدهاند؛ ویژگیهایی که برخی از آنها خوباند و برخی دیگر چندان کاربردی نیستند. هر سال در کنفرانسهای گوگل، نمایندگان این شرکت بیشتر زمانشان را به صحبت درباره هوش مصنوعی و قابلیتهای جدید و هیجانانگیزی اختصاص میدهند که قرار است نحوه استفاده ما از گوشیهایمان را متحول کنند.
جایگزینی سادگی با انبوهی از ویژگیهای هوش مصنوعی، طرفداران قدیمی گوگل را دلسرد کرد
شاید درصد کمی از کاربران حس کنند ویژگیهای هوش مصنوعی گوشیهای پیکسل واقعا به زندگیشان حالوهوای دیگری میدهد، اما بسیاری هم هیچچیز جذابی در معرفیهای جدید نمیبینند.
سیستمعامل پیکسل تفاوت فاحشی با اندروید خالصی دارد که روی گوشیهای نکسوس اجرا میشد؛ سیستمی که تمرکز اصلیاش بر عملکردهای پایهای و هسته اصلی گوشی بود. اگر میخواستید کار خاصی انجام دهید، بهسادگی میتوانستید از بین دهها اپلیکیشن مختلف، یکی را برای انجام آن کار انتخاب کنید.
متأسفانه، اجرای محلی هوش مصنوعی روی دستگاه دیگر فقط مزیتی جانبی برای گوشیهای پیکسل نیست؛ بلکه اولویت اصلی تجربهای به شمار میرود که گوگل برای کاربران پیکسل در نظر دارد. ولی هواداران قدیمی نکسوس خودشان را مجبور نمیکنند که سهمی از این تجربه داشته باشند.
گوشیهای پیکسل خوب هستند، اما با چند تغییر عالی میشوند
وضعیت کنونی گوشیهای پیکسل بد نیست، اما با دستاوردهای گوگل در دوران نکسوس فاصله بسیار زیادی دارد. گوگل با توقف تولید نکسوس از بازار دستگاههای قدرتمند و خوشقیمت خارج شد و راه را برای یکهتازی سری FE سامسونگ و پرچمداران اقتصادی برندهای چینی کاملاً هموار کرد.
اگر گوگل در آن دوران خط تولید نکسوس را زنده نگه میداشت، شاید بازار گوشیهای قاتل پرچمدار شکل کاملاً متفاوتی به خود میگرفت، ولی این شرکت همهی چیزهایی را که باعث محبوبیت نکسوس میشدند، از مدل قیمتگذاری گرفته تا سادگی نرمافزار و تمرکز بر تجربهی خالص اندروید، یکییکی کنار گذاشت.
در نگاه اول، شاید سری A پیکسل را نزدیکترین محصول به گوشیهای نکسوس بدانیم. وقتی پیکسل 3a و 4a با برچسب قیمتی ۳۴۹ دلاری عرضه شدند، بسیاری به یاد نکسوس ۵ افتادند و ایدهی «گوشی گوگل با قیمت معقول» دوباره پا گرفت، اما شباهت قیمت، به معنای بازگشت همان فلسفه سابق نبود.
سری A در اصل نسخهی اقتصادیتر خانوادهی پیکسل محسوب میشود؛ یعنی محصولی که از ابتدا در چارچوب کسبوکار سختافزاری فعلی گوگل تعریف شده و فقط با مصالحههایی در نمایشگر یا مواد بدنه، همان اکوسیستم پیکسل را ارزانتر ارائه میدهد. ولی نکسوس قرار نبود نسخهی ارزانتر یک پرچمدار دیگر باشد و خودش دستگاهی مرجع برای نمایش بهترین شکل اجرای سیستمعامل اندروید به شمار میرفت.
به همین دلیل، پیکسلهای سری A نمیتوانند جانشین واقعی نکسوس باشند و نظر مثبت کاربران قدیمی را کاملاً به دست آورند؛ لااقل نه تا وقتی که گوگل هوش مصنوعی و پردازندههای تنسور را در صدر لیست اولویتهای سختافزاریاش قرار میدهد.
عموم کاربران قدیمی ترجیح میدهند قابلیتهای هوش مصنوعی را بهعنوان گزینههای اختیاری در دسترس داشته باشند، از قدرت پردازنده نهایت بهره را ببرند و از همه مهمتر، همان اندروید خالص و سریع را مجدداً تجربه کنند. ولی در حال حاضر هیچ نشانهای وجود ندارد که شرکت بخواهد به چنین مسیری برگردد.
